Мейер Лански: Американдық қылмыстық әлемнің есебіншісі

Кіріспе

Ресейлік-американдық қылмыскер (1902–1983)

Майер Лански (туған Майер Суховлянский; 4 шілде 1902 – 15 қаңтар 1983), «Мобтың бухгалтері» деп белгілі, Американың ұйымдасқан қылмысының қайраткері. Чарльз «Лаки» Лучаномен бірге АҚШ-тағы Ұлттық қылмыс синдикатының дамуына зор үлес қосты. Еврей мафиясының мүшесі Лански бүкіл әлемге тараған құмар ойындарының империясын құрды. Лас-Вегас, Куба, Багам аралдары және Лондон қалаларындағы казинолардағы үлестерге (пайыздық үлестерге) ие болған деседі. Ланскидің итальяндық-американдық мафияға күшті ықпалы болды. 1932 жылы ол ақшаны жылыстату және офшорлық банк ісін енгізу арқылы қылмыстық әлемді біріктіруде маңызды рөл атқарды, бұл 1950 жылдары героин саудасынан түскен қаражат үшін қолданылды. Осы рөлдің нақты көлемі талқылаулардың нысаны болды, өйткені Лански өзіне тағылған көптеген айыптауларды жоққа шығарды. Ұйымдасқан қылмысқа қатысқан 50 жылға жуық уақытқа қарамастан, Лански заңсыз құмар ойындарынан басқа ешқандай ауыр қылмысқа кінәлі деп табылған жоқ. Ол американдық тарихтағы ең табысты қылмыскерлердің бірі саналады. Кубадан қашқанға дейін Ланскидің байлығы шамамен 20 миллион долларға жетеді деп есептелген (1952 жылғы 20,0 доллар қазіргі уақытта шамамен <есептелген сома> миллион долларға тең). 1983 жылы қайтыс болған кезде оның отбасы мүлкінің құны шамамен 57000 долларды құрайтынын білді (1983 жылғы 57000,0 доллар қазіргі уақытта шамамен <есептелген сома> тең).

Ерте өмір

Майер Сухольянский 1902 жылғы 4 шілдеде Ресей империясының Гродно қаласында (қазіргі Беларусь) антисемитизм мен погромға ұшыраған поляк еврей отбасында дүниеге келді. Туған елі туралы сұраққа Лански әрқашан "Польша" деп жауап берді. 1911 жылы Лански анасы мен ағасы Джейкобпен бірге Одесса порты арқылы АҚШ-қа эмиграция жасады және Нью-Йорк қаласының Манхэттен ауданының төменгі шығыс бөлігінде тұратын әкесіне қосылды. Лански бала кезінде Бенджамин "Бэгси" Сигелмен танысты. Олар өмір бойына дос болып қалады, сонымен қатар контрабандамен айналысатын серіктестер болды және бірге "Багс пен Мейер" тобын басқарды, ол тыйым салынған кезеңдегі ең қатыгез топтардың бірі ретінде танымал болды. Лански Чарльз "Лакки" Лучаномен да жақын қарым-қатынаста болды; екеуі Лучаноның мектептен үйіне қайтып бара жатқан Ланскиден қорғау үшін ақша талап ету әрекеті кезінде жасөспірім шақта танысты. Лучано кіші жігіттің өзіне танысқан қарсылығын құрметтеді, содан кейін олар ұзаққа созылатын серіктестік құрды.

Қимыл-қозғалыс операциялары, 1929-1945 жылдар

Лучано итальяндық, еврейлік және ирландтық топтарының ресурстарын біріктіріп, ұйымдасқан қылмысты барлығына тиімді бизнеске айналдыру үшін ұлттық қылмыс синдикатын құруды көздеді. Ол бұл ұйымды 1929 жылғы мамырда Атлантик-Ситиде өзі, Лански, Джонни Торрио және Франк Костелло ұйымдастырған конференциядан кейін құрды. Сонымен қатар, 1932 жылға дейін Лански Нью-Орлеандағы заңсыз қызметтен түскен ақшаны швейцариялық офшорлық шоттарына аударды. 1934 жылғы Швейцарияның құпиялылық заңы "қылмыскерлерге жұмыс істейтінін жақсы білетін" банктердің ақша жылуын санкциялады. және Куба. Бұл құмар ойындарының табысы екі жаңалыққа негізделген: Біріншіден, Лански мен оның байланыстары Ланскидің ең танымал ойындардың математикалық ықтималдығы туралы біліміне сүйене отырып, оларды тиімді басқаруға қажетті техникалық біліктілікке ие болды. Екіншіден, мафиялық байланыстар мен пара алған құқық қорғау органдары басқа қылмыскерлер мен заң органдарынан олардың мекемелерінің құқықтық және физикалық қауіпсіздігін қамтамасыз ету үшін пайдаланылды. Олардың мекемелерінде жасалған ойындар мен ставкаларға қатысты абсолюттік адалдық қағидасы да болды. Флоридада және басқа жерлерде Ланскинің "киіз төселген орындары" ешқашан ойыншылардың ойынға қарсы манипуляция жасалып жатқан-жатпағанына көзі жетпейтін "алдау орындары" болған жоқ. Лански ойындарды жүргізетін қызметкерлердің жоғары адалдығына көз жеткізді.

Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысу, 1938-1945 жылдар

1930 жылдары Лански және оның тобы әдеттегі қылмыстық қызметтерінен тыс, нацистік Германияны қолдайтын Америкалық Бунд ұйымының митингілерін таратуға кірісті. Ол Манхэттендегі неміс ауданы Йорквиллде өткен бір митингті он төрт серігімен бірге бұзғанын еске алады: "Сәхнені свастикамен және Адольф Гитлердің суретімен безендірген. Сөз сөйлеушілер ашуланып сөйлей бастады. Біз он бес адам ғана едік, бірақ іске кірістік. Біз олардың біразын терезеден лақтырып жібердік. Көптеген нацистер қорқып, қашып кетті. Біз оларды қуа жұмылдырып, ұрып-сапаладық. Біз оларға еврейлер әрдайым мойынсұнып, қорлауға көнбейтінін көрсеткімізді қаладық". Сот судьясы Натан Д. Перлман Ланскиге оның қызметі үшін төлеуді ұсынғанда, ол бас тартты: "Мен евреймін және Еуропадағы азап шегіп жатқан еврейлердің қайғысын сезінемін. Олар – менің бауырларым". Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Лански Әскери теңіз барлау қызметінің (ONI) "Underworld" операциясына да көмектесті, онда үкімет неміс тыңшылары мен су асты кемелеріндегі саботажшыларды анықтау үшін қылмыскерлерді тартты. Лански АҚШ Әскери теңіз күштерінің жоғары лауазымды өкілі арқылы үкіметпен келісім жасауға көмектесті. Бұл келісім Лучаноның түрмеден босатылуын қамтамасыз етті, ал оның орнына мафия Нью-Йорк портында салынып жатқан соғыс кемелеріне күзеттік қызмет көрсетеді. Германияның су асты кемелері шығыс жағалау мен Кариб теңізінде одақтас кемелерін көптеп батырып, шабуыл мен саботажға қауіп тудырды. Лански ONI-ді Лучаномен байланыстырды, ол өз кезегінде Джозеф Ланзаға Нью-Йорк жағалауында саботажға жол бермеуді тапсырды.

Фламинго қонақ үйі, 1946-1947 жылдар

1946 жылы Лански итальяндық-американдық мафияны Сигелді Лас-Вегастың басшысы етіп тағайындауға көндірді және Сигелдің "Фламинго" қонақ үйіне ірі инвестор болды. Ал Капоне салықтан қашу және проституция үшін сотталғандай қудалаудан өзін қорғау үшін Лански өзінің өсіп келе жатқан казино империясынан түскен заңсыз табысын 1934 жылғы Швейцария банктік заңымен қамтамасыз етілген анонимділікке ие Швейцария банктік шотына аударды. Лански кейін Швейцарияда офшорлық банк сатып алып, оны қабық және холдинг компаниялары желісі арқылы ақшаны жылысуға пайдаланды. 1946 жылы Лански Гаванада Сигелдің "Фламинго" қонақ үйін басқару мәселесін талқылау үшін құпия жиынға қатысты, ол жоспардан қалып, Сигелдің мафия инвесторларына көп шығын келтірді. Басқа босс өкілдері Сигелді өлтіргісі келсе, Лански оның досына екінші мүмкіндік беруді жалбады. Осы уақытқа дейін Сигел "Фламингодан" ақшаны жоғалтуын тоқтатпады. Содан кейін тағы бір жиын шақырылды. Бұл жиынға дейін казино шағын пайда тапқан болатын. Лански, Лучаноның қолдауымен, басқа инвесторларды Сигелге тағы уақыт беруге көндірді. Қонақ үй қайтадан шығынға ұшырағанда, басқа инвесторлар Сигелдің енді ештеңе істей алмайтынына шешім берді. Көпшілік Ланскидің өзі ұзақ қарым-қатынасы мен ұйымдағы беделіне байланысты Сигелді жоюға соңғы рұқсат бергеніне сенді. 1947 жылдың 20 маусымында Сигел Калифорния штатының Беверли-Хиллс қаласында атып өлтірілді. Сигелге жасалған шабуылдан кейін 20 минут өткен соң Ланскидің серіктестері, соның ішінде Гас Гринбаум мен Мо Седуэй "Фламингоға" кіріп, қонақ үйдің бақылауын өз қолына алды. ФБР мәліметінше, Лански келесі 20 жыл бойы "Фламингода" маңызды үлеске ие болды. Лански өмірінің соңында берген бірнеше сұхбаттарында "Егер маған байланысты болса, Бен Сигел бүгін тірі болар еді" деді. Сигелдің өлімі Вегастағы билікті Нью-Йорктің бес отбасысынан Чикаго тобына ауыстырды. Оның рөлі бұрынғы жылдарға қарағанда айтарлықтай төмендегенімен, Лански Чикаго боссы Тони Аккардоға бастапқыда өзінің беделін орнатуда кеңес берген және көмектескен деп есептеледі.

In 1946, Lansky convinced the Italian American Mafia to place Siegel in charge of Las Vegas, and became a major investor in Siegel's Flamingo Hotel. To protect himself from the type of prosecution which sent Al Capone to prison for tax evasion and prostitution, Lansky transferred the illegal earnings from his growing casino empire to a Swiss bank account, where anonymity was assured by the 1934 Swiss Banking Act. Lansky eventually bought an offshore bank in Switzerland, which he used to launder money through a network of shell and holding companies. In 1946, Lansky attended a secret meeting in Havana to discuss Siegel's management of the Flamingo Hotel, which was running far behind schedule and costing Siegel's Mafia investors a great deal of money. While the other bosses wanted to kill Siegel, Lansky begged them to give his friend a second chance. Despite this reprieve, Siegel continued to lose money on the Flamingo. A second meeting was then called. By the time this meeting occurred, the casino had turned a small profit. Lansky, with Luciano's support, convinced the other investors to give Siegel more time. When the hotel started losing money again, the other investors decided that Siegel was finished. It is widely believed that Lansky himself was compelled to give the final okay on eliminating Siegel due to his long relationship with him and his stature in the organization. On June 20, 1947, Siegel was shot and killed in Beverly Hills, California. Twenty minutes after the Siegel hit, Lansky's associates, including Gus Greenbaum and Moe Sedway, walked into the Flamingo and took control of the hotel. According to the FBI, Lansky retained a substantial financial interest in the Flamingo for the next 20 years. Lansky said in several interviews later in his life that if it had been up to him, "Ben Siegel would be alive today". Siegel's death marked a power transfer in Vegas from New York's Five Families to the Chicago Outfit. Although his role was considerably more restrained than in previous years, Lansky is believed to have both advised and aided Chicago boss Tony Accardo in initially establishing his hold.

Куба, 1946-1959 жылдар

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, Лучаноның соғыс кезіндегі қызметі үшін жазасы жеңілді. Лучаноның босатылуы американдық азаматтығынан бас тартуға және туған елі Италияға депортациялануға келісіміне байланысты болды. Италияға келген соң, Лучано Сицилияға қоныстанды. Ол жасырын түрде Кубаға көшіп, мафияның қызметін қайта бақылауға алу үшін жұмыс істеді. Лучано Кубада бірнеше казиноны Куба диктаторы Фульгенсио Батистаның рұқсатымен басқарды. Лучаноның Кубада екенін және қылмыстық әрекетін қайта бастағанын білген АҚШ үкіметі Батиста режимін Лучаноны Италияға депортациялауға мәжбүрледі. Батиста мен Лански он жылға созылған танымал достық және іскерлік қарым-қатынас орнатты. 1940 жылдардың соңында Нью-Йорктегі Уолдорф Астория қонақ үйінде болған кезде, Батиста пара алған есесінен Лански мен мафияға елдің казинолары мен жарыс жолдарының бақылауын ұсынды. Батиста Гавананы ірі құмар ойындарға ашты, ал үкіметі 1 миллион доллардан астам инвестицияларға, соның ішінде казино лицензиясына тең қаржы бөлді. Лански Кубаның құмар ойындары операцияларының орталығына орналасты. Ол дереу әріптестерін Гаванада кеңес өткізуге шақырды. Гавана кеңесі 1946 жылдың 22 желтоқсанында Националь қонақ үйінде өтті. Бұл 1932 жылы Чикагода өткен кеңестен бері американдық қылмыстық әлемінің басшыларының алғашқы толыққанды жиыны болды. Нью-Йорктан Джо Адонис, Альберт "Ақымақ" Анастасия, Франк Костелло, Джозеф "Джо Бананас" Бонанно, Вито Геновезе, Мо Далиц, Томас Лучезе, Тампадан Санто Трафиканте кіші, Жаңа Орлеан қылмыстық отбасынан Карлос Марчелло және Буффалодан Бонанноның туысы Стефано Магаддино қатысты. Чикагодан Аккардо мен Фишетти ағайындылары, "Оқ атуға дайын" Чарли мен Рокко Фишетти; ал еврей мүддесін білдіретін Лански, Далиц және Флоридадан "Сәнді" Фил Кастел келді. Бірінші болып Лучано келді, ол жалған паспортпен Гаванаға жасырын сапар жасады. Лански қатысушылармен жаңа Гавананың, дұрыс инвестиция жасағандар үшін тиімді болатын көрінісін бөлісті. Лучаноның айтуынша, оқиғаны егжей-тегжейлі баяндаған жалғыз қатысушы, ол Кубадан АҚШ-қа қайта оралудың заңды жолын тапқанға дейін мафияның басшысы болып тағайындалды. Конференцияда ойын-сауық, басқалармен бірге, Фрэнк Синатрамен қамтамасыз етілді, ол Фишетти ағайындыларымен бірге Кубаға ұшып келді. 1952 жылы Лански Куба президенті Карлос Прио Сокаррасқа Батиста билікке қайта оралуы үшін 250 000 доллар пара ұсынды. 1952 жылдың наурыз айында Батиста әскери төңкеріс арқылы үкімет билігін қайтадан қолға алғаннан кейін, құмар ойындарды тез арада қалпына келтірді. Батиста Ланскиге құмар ойындар жөніндегі бейресми министр ретінде қызмет ету үшін жылына 25 000 доллар жалақы ұсынды. 1955 жылы ол құмар ойындар заңдарын тағы да өзгертіп, қонақ үйге 1 миллион доллар немесе жаңа түнгі клубқа 200 000 доллар салған кез келген адамға ойын лицензиясын берді. Вегаста ойын лицензиясын алудан айырмашылығы, бұл ереже тәуекел капиталистерін тексеруден босатып жіберді. Олар қажетті инвестицияларды жасаған кезде, оларға құрылыс үшін мемлекеттік қаржы, он жылдық салықтан босату және жабдықтар мен жиһаздарды бажсыз импорттау ұсынылды. Лицензия үшін мемлекет 250 000 доллар алды, сонымен қатар әрбір казинодан түскен пайданың бір бөлігі де мемлекетке түсті. Кубаның 10 000 ойын автоматтары, тіпті ауылдық жәрмеңкелерде балаларға кішкентай жүлделер беретіндері де Батистаның қайын інісі Роберто Фернандес-и-Миранданың, оның әйелі Марта Фернандес-Миранда де Батистаның ағасы болды. Куба армиясының генералы және үкімет спорт директоры Фернандеске Гаванадағы тұрақ есептегіштері де қосымша бонус ретінде берілді. Кубалық мердігерлер қажетті мөлшерден әлдеқайда көп импорттап, артық өнімдерін басқаларға үлкен пайдаға сатты. Лицензия алу үшін 250 000 доллардан басқа, кейде үстел астында одан да көп талап етілетіндігі туралы әңгіме тарады. Сыбайлас жемқор саясатшылар үнемі пара сұрап, оны алды. Лански көп ұзамай Гавананың "ондағы" орындарына айналған "Кабаре Монмартр" театрын қайта құруға кірісті. Лански Батистаның қолдауына сүйеніп, Nacional қонақ үйіне казино орнатты. 1950 жылдары Лански өзінің ақшаны адалдандыру жүйесін героин саудасынан түскен табысқа пайдаланды. 1959 жылдың 8 қаңтарында Кастро мен оның революционерлері Гавананы басып алып, Хилтон қонақ үйінде штабты орнатты. Жаңа Куба президенті Мануэль Уррутиа Ллео казиноларды жабу үшін шаралар қабылдады. 1960 жылдың қазан айында Кастро аралдағы барлық қонақ үй казиноларын мемлекеттік меншікке алды және құмар ойындарды тыйым салды. Революциядан кейін Лански Кубадағы шығындары үшін АҚШ үкіметінен өтемақы талап етті.

After World War II, as a reward for his wartime service, Luciano's pandering sentence was commuted to time served. Luciano's release was conditioned on his agreeing not to contest the revocation of his American citizenship and accept deportation to his native Italy. After arriving in Italy, Luciano settled in Sicily. He secretly moved to Cuba, where he worked to resume control over Mafia operations. Luciano also ran a number of casinos in Cuba with the sanction of Cuban dictator, Fulgencio Batista. Upon discovering Luciano's presence in Cuba and resumption of criminal activity, the U. S. government pressured the Batista regime into deporting Luciano to Italy. Batista and Lansky formed a renowned friendship and business relationship that lasted for a decade. During a stay at the Waldorf Astoria Hotel in New York in the late 1940s, it was mutually agreed upon that, in exchange for kickbacks, Batista would offer Lansky and the Mafia control of the country's casinos and racetracks. Batista would open Havana to large scale gambling, and his government would match, dollar for dollar, any hotel investment over $1 million, which would include a casino license. Lansky would place himself at the center of Cuba's gambling operations. He immediately called on his associates to hold a summit in Havana. The Havana Conference was held on December 22, 1946, at the Hotel Nacional. This was the first full scale meeting of American underworld leaders since the Chicago meeting in 1932. Present were such figures as Joe Adonis, Albert "The Mad Hatter" Anastasia, Frank Costello, Joseph "Joe Bananas" Bonanno, Vito Genovese, Moe Dalitz, Thomas Luchese, from New York; Santo Trafficante Jr. from Tampa; Carlos Marcello from the New Orleans crime family; and Stefano Magaddino, Bonanno's cousin from Buffalo. From Chicago there were Accardo and the Fischetti brothers, "Trigger Happy" Charlie and Rocco Fischetti; and, representing the Jewish interest, Lansky, Dalitz and "Dandy" Phil Kastel from Florida. The first to arrive was Luciano, who secretly traveled to Havana with a false passport. Lansky shared with the attendees his vision of a new Havana, profitable for those willing to invest the right sum of money. According to Luciano, the only attendee who ever recounted the events in any detail, he was appointed as kingpin for the mob, to rule from Cuba until such time as he could find a legitimate way back into the U. S. Entertainment at the conference was provided by, among others, Frank Sinatra, who had flown to Cuba with his friends, the Fischetti brothers. In 1952, Lansky offered then President of Cuba Carlos Prío Socarrás a bribe of $250000 to step down, so Batista could return to power. Once Batista retook control of the government in a military coup in March 1952, he quickly put gambling back on track. Batista offered Lansky an annual salary of $25000 to serve as an unofficial gambling minister. By 1955, he had changed the gambling laws once again, granting a gaming license to anyone who invested $1 million in a hotel or $200000 in a new nightclub. Unlike the procedure for acquiring gaming licenses in Vegas, this provision exempted venture capitalists from background checks. As long as they made the required investment, they were provided with public matching funds for construction, a ten year tax exemption and duty free importation of equipment and furnishings. The government would get $250000 for the license, plus a percentage of the profits from each casino. Cuba's 10,000 slot machines, even the ones that dispensed small prizes for children at country fairs, were to be the province of Batista's brother in law, Roberto Fernandez y Miranda, brother of his wife Marta Fernandez Miranda de Batista. A Cuban army general and government sports director, Fernandez was also given the parking meters in Havana as an extra bonus. Import duties were waived on materials for hotel construction, and Cuban contractors with the right "in" made windfalls by importing much more than was needed and selling the surplus to others for hefty profits. It was rumored that besides the $250000 to get a license, sometimes more was required under the table. Periodic payoffs were requested and received by corrupt politicians. Lansky set about reforming the Cabaret Montmartre, which soon became the "in" place in Havana. Lansky also installed a casino into the Hotel Nacional, relying on the support of Batista. By the 1950s, Lansky used his money laundering system for income from heroin trade. On January 8, 1959, Castro and his revolutionaries took control of Havana, setting up a command post in the Hilton. The new Cuban president, Manuel Urrutia Lleó, took steps to close the casinos. In October 1960, Castro nationalized all the island's hotel casinos and outlawed gambling. After the revolution, Lansky sought compensation for losses in Cuba from the U. S. government.

Жыныстық шантаж және Дж. Эдгар Гувер

Лански бұрынғы ФБР директоры Дж. Эдгар Гувердің ұзақ жылдар бойы көмекшісі болған Клайд Толсонмен бірге жыныстық сипаттағы ұятты суреттерді "басқарып" пайдаланғаны үшін танымал. Өзінің "Ресми және құпия: Дж. Эдгар Гувердің құпия өмірі" кітабында биограф Энтони Саммерс Ланскидің саясаткерлерге, полицейлерге және судьяларға ықпал ету үшін шантаж қолданғаны туралы көптеген біріншілік дереккөздерді келтіреді. Шантаж материалдарын алудың бір жолы – марқұм адвокат және Гувердің шәкірті Рой Кон мен ликер сатушы Льюис Розенстиль ұйымдастырған оргиялар болды, ол тыйым салынған кезеңде мафиямен байланыста болған. 2019 жылы ФБР-дің Ланскиге қатысты құпия файлдарын жариялау оның кең ауқымда бақыланып, тергелгенін көрсетті, бұл Ланскинің неліктен сотталмағанын түсіндіруді қиындатады, егер ол шантаж арқылы одан сәтті қашқан болса. Кон бұл шантаж моделін саясаткерлерді бақылау және өзі соттан қашу үшін пайдаланды.

Көшіп кету әрекеті мен сот (1970-1972)

1970 жылы Лански АҚШ-тағы федералдық салықтан қашу айыптарынан құтылу үшін Герцлия Питуаға (Израиль) қашты. Сол кезде Израиль заңдары Израиль азаматтарын экстрадициялауға рұқсат бермейтін, ал «Қайту заңы» бойынша кез келген еврей Израиль мемлекетінде заңды түрде қоныстануға және азаматтыққа өтуге құқылы болды. Израиль үкіметі қылмыстық өтілі бар еврейлерді елге тұрақты қоныстандырудан бас тарту құқығын өзінде сақтап қалды. Ол келгеннен кейін екі жыл өткен соң Лански АҚШ-қа депортацияланды. Федералдық үкімет Ланскиге қарсы сот процесін несие беруші Винсент "Fat Vinnie" Терезаның куәлігімен жүргізді. Лански 1973 жылы ақталды.

Жеке өмір және өлім

Лански 1929 жылы бұрынғы Анна Ситронға үйленді, 1946 жылы ажырасып, одан екі ұлы – Бернард пен Пол, және Сандра деген қызы болды. 1948 жылы ол Тельма Шварцқа үйленді. 1983 жылдың 15 қаңтарында 80 жасында өкпе рагынан қайтыс болды, артында жесірі мен үш баласы қалды.

Өзге де капитал

Қағаз жүзінде Ланскинің өлімі кезінде құны дерлік болмады. Ол кезде ФБР оның жасырын банк шоттарында 300 миллион доллардан астам ақша қалдырғанына сенді, бірақ олар ешқандай ақша таппады. Бұл сома қазіргі шақта тең болар еді.

Ланскидің өмірбаясын жазған Роберт Лейси өмірінің соңғы жиырма жылында оның қаржылық қиындықтарын және мүгедек ұлына денсаулық сақтау көмегін төлей алмағанын сипаттайды, ол ақырында кедейлікте қайтыс болды. Лейсидің пікірінше, "Ланскиді барлық жамандықтардың патшасы, миы, құпия қозғаушы, американдық ұйымдасқан қылмысты ынталандырушы және бақылаушы" ретінде қарастыруға ешқандай дәлел жоқ. Ол Ланскидің байлығы мен ықпалы шамадан тыс үлкейтілгеніне қорытынды жасайды, оның ішінде отбасы мүшелерімен сұхбаттасу да бар. Оның екінші әйелінің немересі Т. Дж. Инглишке 1983 жылы қайтыс болған кезде Лански тек 57 000 доллар ақша қалдырғанын айтты, бұл сома қазіргі шақта тең. Оның ойынша, ФБР және Манхэттен округінің прокуроры Роберт Моргентау Ланскидің ондаған жылдар бойы басқа адамдардың есімдерімен үлкен сомада ақша сақтағанын және өзінде аз ақша ұстағаны оған жаңалық емес екенін түсінді. 2010 жылы Ланскидің қызы Сандра 1970 жылдардың басында Ланскидің IRS-пен проблемалары болған кезде әкесі ағасының шотына шамамен 15 миллион доллар аударғанын ашық айтты. Ланскидің нақты қанша ақшаға ие болғанын білу мүмкін емес. 2015 жылы АҚШ пен Куба арасындағы қарым-қатынас жақсарғаннан бері Ланскидің немересі Гэри Рапопорт Куба үкіметінен Гаванадағы бабасы салған "Ривьера" қонақ үйін тәркілегені үшін өтемақы беруді сұрап отыр.

Фильмде

Ли Страсберг ойнаған Хайман Рот кейіпкері және «Крестный отец» фильмінің 1974 жылғы екінші бөліміндегі басты кейіпкер Майкл Корлеоненің кейбір аспектілері Ланскиге негізделген. Шын мәнінде, 1974 жылы премьерадан кейін көп ұзамай Лански Страсбергке телефон соғып, оның жақсы ойын көрсеткені үшін құттықтады (Страсберг рөлі үшін «Оскар» сыйлығына ұсынылды), бірақ «Мені көбірек мейірімді етіп бейнелеуге болатын еді» деп қосты. Роттың Корлеонеге «Біз U.S. Steel-ден де үлкенбіз» деген сөзі Ланскидің әйеліне мафия туралы хабарды көріп отырғанда айтқан сөзімен ұқсас. Роттың оң қолы Джонни Ола кейіпкері Ланскидің серіктесі Винсент Алодан шабыт алған. Сонымен қатар, Роттың досы Мо Грин кейіпкері Багси Сигелге ұқсас. Фильмде Ланскидің Израильге қайта оралу құқығынан айырылып, қылмыстық айыптамаларға жауап беру үшін АҚШ-қа оралғаны көрсетілген, бірақ Роттың Латын Америкасының диктаторларын өз елдеріне кіруге рұқсат беру үшін пара беруге тырысқаны және Роттың соңғы тағдыры туралы мәліметтер ойдан шығарылған. Николас Рогтың 1983 жылғы «Еврика» фильмінде, сэр Гарри Оукс туралы оқиға негізінде, Джо Песчи Ланскиге ұқсайтын Майаковскийді ойнайды, ол құмар ойындары империясын Багам аралдарына кеңейтуді көздейді. Серджио Леоненің 1984 жылғы «Америкада бір кездері» фильміндегі Максимилиан «Макс» Беркович рөлін ойнаған Джеймс Вудс кейіпкері Ланскиден шабыт алған. 1990 жылғы Сидней Поллактың «Хавана» фильмінде Роберт Редфордпен бірге Марк Райдел Лански рөлін ойнады. Бенджамин Сигелдің өмірбаянына арналған 1991 жылғы «Бэгси» фильмінде Лански маңызды кейіпкер, оның рөлін Бен Кингсли ойнады, ол рөлі үшін «Оскар» сыйлығының «Ең үздік екінші пландағы актер» номинациясына ұсынылды. 1991 жылғы «Мафиози» фильмінде оның рөлін Патрик Демпси ойнады. 2002 жылғы «Undisputed» фильмінде Менди Рипштейн деген кейіпкер Мейер Лански үшін жұмыс істегенін айтады. 2005 жылғы «Жоғалған қала» фильмінде Ланскидің Кубадағы қатысы туралы қияли оқиға көрсетілген. 2015 жылғы «Легенда» фильмінде Мейер Ланскиге көп рет сілтеме жасалады және ол Шазз Пальминтери ойнаған Анжело Бруноны Лондонға жібереді. 2021 жылғы «Lansky» фильмі, Ланскидің өміріне негізделген, Харви Кейтель қартайған гангстер рөлін, ал Джон Магаро оның жас кезін бейнелейді.

The character Hyman Roth, portrayed by Lee Strasberg, and certain aspects of the main character Michael Corleone from the film The Godfather Part II (1974), are based on Lansky. In fact, shortly after the premiere in 1974, Lansky phoned Strasberg and congratulated him on a good performance (Strasberg was nominated for an Oscar for his role), but added, "You could've made me more sympathetic." Roth's statement to Corleone that "We're bigger than U. S. Steel" was similar to a quote from Lansky, said to his wife while watching a news story on the Mafia. The character Johnny Ola, Roth's right hand man, was inspired by Lansky's associate Vincent Alo. Additionally, the character Moe Greene, who was a friend of Roth, is modeled upon Bugsy Siegel. The film reflects real life in that Lansky was denied the Right of Return to Israel and returned to the US to face criminal charges, but invented details regarding Roth's attempts to bribe Latin American dictators for entry to their countries, as well as Roth's ultimate fate. In Nicholas Roeg's 1983 film Eureka, based on the story of Sir Harry Oakes, Joe Pesci plays Mayakofsky, a Lansky stand in looking to expand his gambling empire to The Bahamas. Maximilian "Max" Bercovicz, the gangster played by James Woods in Sergio Leone's 1984 film Once Upon a Time in America, was inspired by Lansky. In the 1990 Sydney Pollack film Havana starring Robert Redford, Mark Rydell plays Lansky. In the 1991 film Bugsy, a biography of Benjamin Siegel, Lansky is a major character, and played by Ben Kingsley, who was nominated for the Academy Award for Best Supporting Actor for his performance. In the 1991 film Mobsters, he is played by Patrick Dempsey. In the 2002 film Undisputed there is a character called Mendy Ripstein who reveals that he worked for Meyer Lansky. In the 2005 film The Lost City, which presents a fictionalized account of Lansky's involvement in Cuba, Meyer Lansky is portrayed by Dustin Hoffman. In the 2015 film Legend, Meyer Lansky is referred to many times and sends associate Angelo Bruno, played by Chazz Palminteri, to London. In the 2021 film Lansky, based on Lansky's life, Harvey Keitel portrays the aging gangster, while John Magaro portrays him during his younger years.

Теледидарда

1981 жылы NBC телеарнасының "Гангстерлер шежіресі" атты мини-сериалында Майкл Ласкер рөлінде ойнаған Брайан Бенбен Ланскиге негізделген. Лански сол кезде әлі тірі болғандықтан, продюсерлер құқықтық мәселелерді болдырмау үшін кейіпкерге "Майкл Ласкер" деген есім берді. 1986-1988 жылдардағы "Қылмыстың тарихы" телесериалында, мафияның Чикагодан Лас-Вегасқа және американ саясатына кеңеюі туралы ойдан шығарылған, біріктірілген кейіпкерлермен құрылған оқиғада, Джозеф Уайсман сомдаған Мэнни Вайсборд кейіпкері Ланскиге негізделген. 1993 жылы "Тиіспейтіндер" сериалы қайта жандандырылғанда, Чикаго актері Марк Грейпи екі эпизодта Лански рөлін ойнады. 1999 жылы телефильмде "Лански", Ричард Дрейфус Лански, Эрик Робертс Бенни Сигел және Энтони ЛаПаглиа Лакки Лучано рөлін сомдады. HBO арнасының "Бордвок Империясы" (2010–2014) сериалында Майер Ланскиді британдық актер Анатоль Юсеф барлық бес маусымда ойнады. 2013 жылы TNT арнасының "Қалалық қылмыс" сериалында Майер Ланскиді Патрик Фишлер ойнады. (Джефф Брейн флэшбэк сахнасында жас Лански рөлін ойнайды.) 2015 жылы AMC арнасының "Қылмыстың жасалуы: Нью-Йорк" сериалында Майер Ланскиді Ян Белл ойнады.

Әдебиетте

2010 жылы жарық көрген «Нью-Йорк бандиттері» атты фотосуреттер кітабында Майер Ланскидің серіктестері Бенджамин «Бэгси» Сигел, Винсент «Джимми Блю Айз» Ало және жағалаудағы рэкетке қатысты Эдди Макгратпен бірге Кіші Италияның танымал «Виски Кербінде» «уақыт өткізіп отырғаны» көрсетілген. 1996 жылы Стивен Дж. Каннеллдің «Жоспар» романында Лански мен оның әріптесі Джозеф Ало рэкетке қарсы және сыбайлас жемқорлыққа қарсы іс-қимыл заңы бойынша президенттікке үміткерді қолдауға қатысады. 2009 жылы Джозеф Болоньяның «Лански» атты бір актілі пьесасында Лански рөлін Майк Берстин сомдайды. Стивен Хантердің «Хавана» кітабында Лански мен Фидель Кастро екеуі де басты кейіпкерлер. 2009 жылы Филип Керрдің «Егер өлгендер қайта тірілмесе» романында батыр Берни Гунтер Гаванада Ланскимен кездеседі. Стюарт Слэйдтің 2009 жылғы «Валькириялар сапында» романында Мейер Лански Кубаны мафия басшысы ретінде басқарады. 2011 жылы кокаинмен айналысқан ковбой Джон Робертстің «Американдық Desperado» атты естеліктерінде Робертс өзінің ағасы Джо Риккобононың Ланскимен қарым-қатынасы және Ланскиден өзінің келіншегі Ричард Шварцты өлтіруге рұқсат сұрауы сияқты бірнеше кездесулерді еске алады. Бұл оқиға 1977 жылдың 12 қазанында Майамиде өш алу мақсатымен болған. 2011 жылы шыққан тарихи көркем роман, Эрик Дезенхолдың «Жақсылықтың өзі» романында Мейер Лански Нью-Йоркте нацистік диверсияға жол бермеу үшін АҚШ Әскери-теңіз күштерімен бірлесіп қарсы тыңшылық операцияларын ұйымдастырады және Сицилияға шабуыл жоспарына көмектеседі. Лански Гарольд Роббинстің 1995 жылы жарық көрген «The Carpetbaggers» романының жалғасы «The Raiders» фильміндегі екінші дәрежелі кейіпкер. 2015 жылы шыққан Денис Лехэйннің «Жер жүзімен» романында Лански ойдан шығарылған бандит Джо Кофлиннің досы және екінші дәрежелі кейіпкері болып келеді. Ол бұрынғы роман «Жұмыс кешінде» сериясында көрсетілмеген. 2016 жылы жарық көрген «Майамидегі ұйымдасқан қылмыс» атты фотосуреттер кітабында Майер Лански мен оның екінші әйелі Теддидің 1949 жылғы бал айларында түсірілген бұрын жарияланбаған суреттері, сондай-ақ Майердің 80 жылдығына арналған інісі Джейкпен және ұзақ жылдар бойы серіктес болған Гарри «Ниг Розен» Стромберг пен Винсент «Джимми Голубоглазый» Аломен түскен суреттері бар. 2019 жылғы «Мейер» комиксінде қартайған, бірақ сергек Ланскидің «соңғы бір тонауын» көрсетеді, онда жоғалған кокаинді іздеу кезінде қырғын болады. Оқиға 1982 жылы Майами мен Флорида-Кейс аралдарында өтеді.

In the 2010 book of photographs New York City Gangland, Meyer Lansky is seen "loitering" on Little Italy's famed "Whiskey Curb" with partners Benjamin "Bugsy" Siegel, Vincent "Jimmy Blue Eyes" Alo, and waterfront racketeer Eddie McGrath. In the 1996 novel The Plan, by Stephen J. Cannell, Lansky and fellow mobster Joseph Alo are involved in putting an anti Racketeer Influenced and Corrupt Organizations Act presidential candidate into office. In Lansky, the 2009 one act play by Joseph Bologna, Lansky is portrayed by Mike Burstyn. In the book Havana by Stephen Hunter, Lansky and Fidel Castro are both main characters. In the 2009 novel If The Dead Rise Not by Philip Kerr, the hero, Bernie Gunther, meets Lansky in Havana. In the 2009 novel Ride of the Valkyries by Stuart Slade, Meyer Lansky runs Cuba as the head of the Mafia. In the 2011 memoir of cocaine cowboy Jon Roberts, American Desperado, Roberts recounts several encounters such as his uncle Joe Riccobono's relationship with Lansky and the eventual asking for Lansky's personal permission to kill his step son Richard Schwartz on October 12, 1977, in Miami in a revenge plot. In the 2011 historical fiction novel, The Devil Himself by Eric Dezenhall, Meyer Lansky coordinates counterespionage operations with the U. S. Navy to prevent Nazi sabotage in New York and helps plan the invasion of Sicily. Lansky is a supporting character in The Raiders, Harold Robbins' 1995 follow up to The Carpetbaggers. In the 2015 novel World Gone By, by Dennis Lehane, Lansky is a supporting character and friend to fictional gangster Joe Coughlin. He is mentioned but not seen in the previous novel in the series Live by Night. The 2016 book of photographs Organized Crime in Miami, includes previously unpublished photos of Meyer Lansky and his second wife Teddy on their 1949 honeymoon, as well as photographs from Meyer's 80th birthday with his brother Jake, and longtime partners Harry "Nig Rosen" Stromberg, and Vincent "Jimmy Blue Eyes" Alo. The 2019 comic book Meyer fictionalizes "one last caper" by the aged, but spry, Lansky, involving a violent chase of a lost cocaine shipment. It is set in 1982 Miami and Florida Keys.