Кіріспе

Джон Ниссен – британдық өнертапқыш, технолог және музыкант. Ол Брайанстон мектебінде музыка стипендиясымен оқыды және Кембридж университетінің Клэр колледжінде табиғат ғылымдары саласында білім алды.

Ерте мансап

Ниссен көп жылдар бойы GEC компаниясында телекоммуникация саласында бағдарламалық жасақтама инженері болып жұмыс істеді, Mark 2BL процессоры үшін нұсқаулар жиынтығы мен нақты уақыт операциялық жүйесін жобалады. Бұл, мүмкін, әлемдегі алғашқы коммерциялық, қателерге төзімді, жүктемені теңестіретін көппроцессорлық компьютер болды және ол System X жүйесін басқару үшін таңдалды. Ол сонымен қатар спецификациялар мен бағдарламалау тілдері саласында жұмыс істеді, SDL және Ada тілдерін әзірлеуге үлес қосты, кейін GEC Software компаниясына ғылыми директор болып кірді.

SMART сыйлығы

1996 жылы Ниссен SMART сыйлығын жеңіп алып, мүгедектерге көмектесетін технологияны дамыту үшін Cloudworld Ltd. компаниясын құрды. Компанияның мақсаты – компьютерлік жүйелерді пайдаланып, мүмкіндігі шектеулі және әлеуметтік жағдайы нашар адамдардың өмір сапасын жақсарту болды. Бұл WordAloud өнімінің жасалуына және Tactaphone ойлап табылуына себепкер болды. Оның Cloudworld Ltd. компаниясы көмекші оқырмандарды (оның ішінде WordAloud өнімін) шығарады және грамоталық сауаттылық және технология саласында, Шри-Ланка сияқты дамып келе жатқан елдерде де зерттеулер жүргізеді.

Музыкалық мансап

Ниссен – шебер виолончельші және контрабасшы. Ол Ұлттық жастар оркестрінде, сэр Дэвид Уиллкокстың жетекшілігімен Кембридж университетінің музыкалық қоғамы оркестрінде, сондай-ақ Лондонның ең жақсы әуесқой оркестрлерінің бірі – Соломон оркестрінде ойнаған. Ол "Royal Shakespeare Company" қойылымдарындағы оркестрде кәсіби түрде өнер көрсеткен. Ол концерттерді, оның ішінде Дворжактың виолончель концертін, және Бахтың жеке виолончель сонаталары сияқты соло туындыларды орындаған.

Геоинженерлік зерттеулер

2008 жылдың басынан бері Ниссен геоинженерлік саласын зерттеп келеді, ол Арктика теңіз мұзын сақтау үшін мұның өте қажет деп санайды. Ол Гольфстрим және Арктика мұздықтары планетаның белгілі бір температурадан жоғары, шамамен қазіргі жаһандық температураға дейін ысып кетуіне жол бермес үшін термостаттық реттеу жүйесі ретінде жұмыс істейді деген теорияны қалыптастырды. Арктика теңіз мұзы осы реттеу жүйесінің маңызды бөлігі болып табылады және ол, мүмкін 2012 жылы, бірақ қызығушылық танытуы мүмкін 2030 немесе 2040 жылға дейін жойылу қаупі бар, осылайша планетаның термостаттық реттеуін бұзып, мәңгі тоңған жерлерден метанның көп мөлшерде шығуына және Гренландия мұз қабатының ыдырауына әкелуі мүмкін.