Кіріспе
Ланеэм – Англияның Нотингемшир графтығындағы Басетлау ауданында, Трент өзенінің жағасында орналасқан ауыл және азаматтық приход. 2021 жылғы халық санауы бойынша азаматтық приходтың халқы 392 адамды құрады. Ол Линкольн қаласынан тура батысқа қарай 13 миль (21 км), ал Ретфорд қаласынан шығысқа қарай 8 миль (13 км) қашықтықта жатыр.
Laneham is a village and civil parish on the banks of the River Trent in Bassetlaw District in Nottinghamshire, England. The population of the civil parish at the 2021 census was 392. It is 13 mile (21 km) due west of Lincoln and 8 mile (13 km) east of Retford.
География
Лэнехам приходының 2001 жылғы халық санағы бойынша жалпы саны 279 адамды, 2011 жылғы халық санағы бойынша 312 адамды құрады, ал 2021 жылы 392 адамға дейін өсті, бұл 1851 жылы ауылда тұрған 410 адамға жақындады. Приходтың аумағы шамамен 1500 акрды құрайды және "Town" Laneham және "Church" Laneham есімді екі елді мекенді қамтиды, оларды ауылдық арна мен көтеріңкі емес жердің қысқа бөлігі бөліп тұрады. Шығыс шекарасы Трент өзенімен анықталады. 1884 жылға дейін приход Трент өзенінің шығыс жағалауындағы мал жаюға арналған жерді қамтыды, бірақ оның көп бөлігі Кеттлторп приходына берілді. Бұрын шығысқа қатынас оңайырақ болды, өйткені 1922 жылға дейін мұнда өзен арқылы паром жүрді. Паромның тарихы өте ұзақ, себебі 1388 жылы поместьеде сақталған мал тізімінде екі пандус болды, олар паромға отыратын жолаушылар пайдаланған. Соңғы белгілі паромшы – Уильям Джонсон. Ескі кездерде приход Трент пен ауылдық арнадан су тасқынына ұшырады, бірақ 1768-1769 жылдарғы заң жағдайды жақсартты, ол Лэнехам және басқа бірнеше ауылдарды су тасқынынан қорғау және жерді кептіруді жақсарту үшін кептіру комиссарларын құрды. Трент өзенінің мерзімік су тасқыны құдықтардан таза сумен қамтамасыз етуде қиындықтар тудырды. Бұл Church Laneham-дағы құдықтарды су тасқынының жоғарғы бөлігіне қазуға алып келді.
Инфрақұрылым
Ауылда бірнеше тізімдегі ғимараттар бар, соның ішінде үш бөлімі және екі қабаты бар Манор шаруашылық үйі, он тоғызыншы ғасырдың басында салынған, және бес бөлімі және екі қабаты бар Бинге шаруашылық үйі, сонымен қатар жертөлесі және шатыры бар, он сегізінші ғасырдың ортасында салынған. Willow Tree Cottage – он сегізінші ғасырда салынған үш бөлімі және шатыры бар бір қабатты ғимарат, ал Willow Tree Farmhouse – он жетінші ғасырдың қақпақ тәрізді қанаты және он тоғызыншы ғасырдың қанатынан тұратын L пішіндес ғимарат. Жерді бөлу қозғалысының нәтижесінде ауыл гүлденді, бұл ауылды қоршаған үлкен шаруашылық үйлерде және жақсы ұйымдастырылған егістік жүйесінде көрінеді. Лэнехам 1772 жылы, Джордж III патшаның билігінің 12-ші жылы Парламент актісімен бөлінді; бөлу сол кездегі шіркеудің 1073 акр жерін қамтыды, алғаш рет 1767 жылдың қазан айында айтылды, бірақ акт қабылдануына тағы бес жыл кетті. Жерді бөлу идеясына жергілікті халық қарсы болды, бірақ қанша адам қатысқаны белгісіз, өйткені қарсылық бағаланған мүлік ретінде тізімделген және 9 үй-жай мен коттедж, 83 акр қоршалған жер, 129 акр ашық егістік және шабындық, сондай-ақ 52 мал өтетін қақпадан тұрды. Бұл мүліктің кімге тиесілі екені туралы ешқандай мәлімет жоқ. Ауылда үш қоғамдық орын болды: The Butchers Arms (2009–10 жылдары бұзылған), The Ferryboat және Ring o' Bells, қазіргі зейнеткерлер үйлері орналасқан жерде тұрды. The Ferryboat тавернасы 2019 жылы жабылудан кейін жаңа иелігімен Черч Лэйнхэмдегі тегін таверна ретінде жұмысын жалғастыруда. Бұрынғы мектеп ғимараты ауылдық әкімшілікке тиесілі. Әйгілі Петір шіркеуі ашық күйінде сақталады және I санаттағы ғимарат болып табылады. Оның әртүрлі бөліктері 12, 13, 14 және 15 ғасырларда салынған. 1891 жылы қайта жаңартылып, 1932 жылы алқабы жөнделді. Шіркеу Черч Лэйнхэмнің орталық нүктесі болып табылады; ол өзеннің үстіндегі кішкентай төбеге салынған және 1636 жылға дейін созылатын Эллис Маркхэм мен оның ұлы Джервазға арналған үлкен әсем алабастр ескерткішін қамтиды. Ауылда пайдаланылмайтын шағын методист шіркеуі әлі де тұр. Лэнехам методист қауымы алғаш рет 1799 жылы Эпворт округінің кітабында тіркелген. Шіркеу 1834 жылы салынды және 1884 жылы жөндеу жұмыстары жүргізілді. Черч Лэйнхэмде екі тұрақ орны бар. Манор паркі тұрғын үйлер мен демалысқа арналған жылжымалы үйлерді наурыздан қазан айының соңына дейін қамтамасыз етеді. Трентфилд фермасы кербендерге, автокөліктерге және шатырларға қызмет көрсетеді. Бұл Линкольн, Шервуд Орманы, Клумбер паркі және Сандаун ойын-сауық орталығына жақын орналасқан отбасылар үшін танымал орын. Трентфилд фермасының веб-сайты.
Мектептер
Лэнехам Тюдор дәуірінде мектепке ие болған, себебі тарихи мәліметтер Герваз Маркхэмнің Кембриджге түсуден бұрын төрт жыл оқығанын көрсетеді. 1809 жылғы үкіметтік баяндамада ауылда мектеп болмағаны айтылған, бірақ 1832 жылы көшелер тізімінде мектеп мұғалімінің бар екені тіркелген. 1835 жылғы үкіметтік есепте екі күндізгі мектеп болған: біреуі 28 оқушысы бар ұлдарға арналған, екіншісі 20 оқушысы бар қыздарға арналған; екеуі де ақылы болған. 1830-жылдардың басында миссис Лакенби қыздарға арналған пансион ашқан, ол оқу ақысын төлемегені үшін сотқа жүгінген, бірақ 1834 жылы соттан жеңілген. 1844 жылы Тренттегі Дунхэмде бес шіркеуге қызмет ететін мектеп салынды. 1853 жылы Джон Пиквелл, кейіннен «фермер және тасымалдаушы» деп сипатталған, үш акрлық жеміс бағының, сондай-ақ «мектеп бөлмесі, бақша және шаруашылық ғимараттарының» иесі болған. Кейін Пиквелл Рэмптон-роудтағы Уайт-Вилласында тұрған. 1860 жылдары мектеп болмаған, сол кездегі жергілікті балалар, қазіргідей, Дунхэмге баруға мәжбүр болған.
Қайырымдылық ұйымдары
Ауылдық қайырымдылық ұйымдары туралы ақпарат шіркеу мен залда жарияланған. Лэнехам қалыңдық қайырымдылық қоры кемінде 1700 жылдан бері бар. Сол жылы төрт Лэнехам адамы шамамен екі акр жерді "тапсырды", оның кірісі қауымдағы кедейлерді тамақтандыруға пайдаланылды. Бұл жер үш жыл сайын Пасха дүйсенбісінде жалға беріліп, 1827 жылы жылына шамамен 11 фунт 6 шиллинг кіріс әкелді. Ақша Кедейлерге қадағалаушыға берілді, ол ауылдың нан пісірушісіне әр жексенбіде екі шиллингтік нан пісіруді тапсырды, ол шіркеуде бір пеннилік және екі пеннилік нан ретінде таратылды. Бұл жылына 5 фунт 5 пенниге ғана түсті, ал қалған ақша кедейлерге көмір сатып алуға жұмсалды. 1820 жылдары қадағалаушы сондай-ақ Applethorpe викарийіне тиесілі үш жапқының иесінен 13 шиллинг алды, бірақ бұл қалай пайда болғаны белгісіз болды. Уильям Скелтонның қалдырған 20 фунт стерлингі де Лэнехамның кедейлеріне қосымша қаржы әкелді. Оның жартысы Рэмптон шаруасы Элизабет Дрейперге, жылына 10 шиллинг пайызбен берілді; ал екінші жартысы Джон Попплге тиесілі болды, ол 1815 жылы қайтыс болғанға дейін ештеңе төлемеді, содан кейін миссис Энн Уорренер капиталды алып, төлемдерді бастады. Сара Филлингхэм атты әйел де "Адал жесірлерге" тарату үшін жылына 20 шиллинг беруге арналған "Клей Хэлф" деп аталатын жерді қалдырды. 1811 жылы ауылдың халқы 337 адамды құрады, ал 1815 жылы олардың 25-і ресми түрде "кедей" деп есептелді, бұл халықтың 7,42 пайызын құрады. Бұл сол кездегі Ноттингемширдің 6,96% орташа көрсеткішінен сәл жоғары болды.
Йорк архиепискобының үйі мен сарайы
Кентербери архиепископтары Лэнехэм уәлиесін ерте заманнан бері иеленген, әрине, 1086 жылғы «Domesday Book» кезінде, Ньютон жеріндегі 100 акр жайылым архиепископтың уәлиесіне тиесілі болғандығы айтылған. Бұл мүмкіндікті 1200-ші жылдардың басында архиепископтың штабында қызмет еткен және 1224 жылы Дурхам архидиаконы болған Лэнехэмдық Уильям пайдаланған секілді. Уильям 1212 жылы Боль пребендары, ал 1224 жылы Дурхам архидиаконы болды, бірақ 1243 жылдың қазан айында «оның өліміне қатысы бар деген күдікпен бірнеше адам Йорк қаласында тұтқындалды». Генрих III патша 1255 жылдың 3 қазанында, ал король Эдуард I 1303 жылдың 15-16 сәуірінде Лэнехэмда болды. Эдуард кейін қайықпен Беверлиге сапарлады. Йорк архиепископы Томас де Корбридж 1303 жылдың шілдесінде жаз айларын Лэнехэмдағы резиденциясында өткізуге шешім қабылдады, оған ол, әдетте, су жолымен жеткен. Алайда, ауылға келген соң ауырып, 22 қыркүйекте қайтыс болды. Ол еңбекқор архиепископ ретінде белгілі болды және өлімінен бес күн бұрын да жұмыстарын атқарып жүрген. Оның денесі Саутвеллге жерлену үшін, мүмкін, қайтадан су жолымен, соңғы сапарының көп бөлігі Трент арқылы жасалды. Йорк архиепископиясына қарасты Лэнехэм, Скруби және Аскхэм жерлері архиепископ Сэндистің әкесі, Сэндис архиепископ 1588 жылы қайтыс болғанға дейін, тиімді шарттармен Самуэль Сэндиске жалға берілді. Парламенттік дәуірде 1647 жылы Лэнехэм уәлиесі Роберт Свит пен Энтони Маркехамға 647 фунт стерлингке сатылды, бірақ мұндай сатулар әдетте жаңарудан кейін күшін жойды. Сэндис отбасы бірнеше буын бойы Лэнехэм уәлиесіне қызығушылық танытты және 1663 жылы оны Джон Сэндис «Лэнехэмдық» және Фрэнсис Сэндис «Скрубидық» иеленді. Сарайдағы ордың қалдықтары туралы ескі жазбалар бар, бірақ олар 1970-ші жылдары жыртылған. Археологиялық зерттеулер архиепископтардың «Ланехэм қалашығын» коммерциялық жоба ретінде қалай құрғандығын қарастырды. Бұл аймақтағы басты жолды Main Street ретінде қайта құруды қамтыды. Бұрынғы жолдың іздерін Top Farm-ның артында, Rampton Road-ты Broadings Lane-мен байланыстыратын жаяу жолының бойында көруге болады.
Маркхэм мемориалы
Маркхэм отбасының ежелгі тарихы ("Маркхэм естеліктері, 1 том", Сэр Клементс Маркхэм, 1913) Лэнехэм шіркеуінде шығысқа қарай тізе бүгіп отырған екі Маркхэмге қызықты жарық түсіреді және олар жүздеген жылдар бойы осылай істеп келеді. Алдыңғы қатарда Эллис Маркхэм (1515-1578) тұр, ол белгілі Лорд-бас судьяның немересі болған. Ол Рипон маңындағы Ланкастер герцогтығында және Йорк архиепископының үйінде әкімшілік қызмет атқарды. 1536 жылы ол архиепископ Лиге қызмет етті және Генрих VIII саясатына қарсы Линкольншир көтерілісі кезіндегі мәселелерді ұйымдастыруға белсенді қатысты. Бірақ 1547 жылы ол Екатерина Парр патшайымының үйінде болды деп айтылады, бұл оның протестанттық көзқарастарының күшті екенін көрсетеді. Ол 1555 жылы парламент депутаты болып сайланды, бірақ Маркхэм Мэри I оған опасыз архиепископ Холгейттің қаржылық істерін тергеуді тапсырғанда белгілі бір даңққа ие болды. Ол Кауудта түрлі қазыналар мен сәндік заттар жинады, тіпті Елизавета I-нің келесі архиепискобы оған келтірген зиянды өтеу үшін сотқа жүгінуге тырысты. Эллис Маркхэмтің екі ұлы болды – Герваз және Джером. Ұлдар, айтқандай, Лэнехэмде, содан кейін Кембриджде оқыды, Джером 1576 жылы 16 жасында Кембриджде пайда болды. Алайда, 1583 жылы Маркхэмдер Джордж Ноуэлл есімді бір бұзақымен қатты дауға түсіп, Ноуэлл Маркхэмдерді жекпе-жеке дуэльге шақырды. Бұл Эдвард Стэнхоптың үйінде, мүмкін, Ноттингемнің шығысындағы Шелфордта болды. Стэнхоптар ақырында Честерфилд графы атанды. Джером шақыруды қабылдады, бірақ Эдмунд Эльвоа: "Әй, Джером әлі жас, ол ешқандай шайқаста тәжірибесі жоқ" деді. Олар далаға шығып, Ноуэлл Джеромға шабуыл жасап, оның қылышын сындырды. Қарсыласы қорғанышсыз қалғанда, Ноуэлл оны көптеген адамдар өлтіру деп есептейтін әрекетпен өлтірді. Ол Ноттингемде жерленді. Эдмунд Эльвоа, әдетте "Хелвиз" деп жазылатын Аскхэмдікі болуы мүмкін, және "Көшпенділердің" Голландияға баруын қаржылаған баптист пионері Томас Хелвиздің әкесі болуы мүмкін. Ноуэлл мақтанғақ және зорлық-зомбылыққа бейім болды, ол Стертондағы Джордж Ласселлмен қоса, көптеген жергілікті жанжалдарға қатысты. Біраз уақыттан кейін Саутвеллдегі архиепископ сарайындағы кездесуде Ноуэллді қолдаған біреу сөйледі, бұл Маркхэмдердің ашулы реакциясын тудырып, тағы да дауға себеп болды. Джеромның ағасы Герваз өмір сүрді, бірақ ол жақсы өмірден гөрі басқаша өмір сүрді – ол әйелдерді азғырып, қазына жинағандығымен танымал болды. Герваз әскери қызметте сәттілікке жетіп, үйіне қайтып, негізінен Тренттегі Данхэмде тұрды. Ол Шрусбери графының "жаралысы" екені белгілі болды, бұл термин әдеттегі ерлік құлшынысынан гөрі көп нәрсені білдіреді. Ол "кейіпті, сұлу және батыл джентльмен" деп сипатталды. 1616 жылы Маркхэм лорд Дарсимен қорқынышты заңдық дауға қатысты, ол екеуі де аң аулау кезінде асыл лордтың итімен болған оқиғадан кейін туды. Осыдан кейін ол сэр Джон Холлс пен Станхоп отбасы арасындағы дауға араласты, нәтижесінде Холлс оны "жалған сөйлеуде" айыптады. Маркхэм мұны жекпе-жеке дуэльге шақыру ретінде қабылдады және Холлстың жауының бірі – Уорксоп паркінде күресуге ұсынды, сондықтан Холлс бас тартты. Маркхэм мұны "бас тарту" ретінде қабылдады. Алайда екі адам Шервуд орманында кездейсоқ кездесіп, Холлс Маркхэмді "бұлдап тастаймын" деді. Олар рапиралармен дуэль жасады, ал Холлс Маркхэмті "қарынның ортасынан және тұтқасына дейін, содан кейін артқа қарай кіргізіп, кішкентай белге дейін өткізді". Бұл оқиға Холлстың адамдары мен Маркхэмнің достары арасындағы толыққанды шайқасқа әкелуге жақын болды, бірақ Маркхэм аман қалды. Ол ант беріп, кек алғанша кешкі аспан ішпеймін және қасиеттілікке қатыспаймын деді, бірақ ешқашан олай істеген жоқ! Оның жаман беделіне қарамастан, 1625 жылы Маркхэм Лэнехэм және Данхэм жерлерімен Нотингемширдің шерифі болды. Бір күні ол үйінен тыс жерде болған кезде, оның "бастардтары" деп аталатын екі жас жігіт оның үйін тонап, 5000 фунт стерлингке тең мүлік алып кетті. Жастар тұтқындалудан қашу үшін қазыналарын Гэмстон орманына көміп тастаған. 1627 жылы, ол қарт және төсекке жатқан кезде, Холлс отбасынан бір адам қашып кеткен католик діни қызметкерін іздеу үшін оның үйін іздестіруді бұйырды. Бұл Маркхэмді реніш себептерімен айыптау әрекеті ретінде кеңінен түсіндірілді, ал Данхэмның викарі оның өз шіркеуіне үнемі қатысатынын растады. Ол 1625 жылы соншалықты ауыр сырқат болмаған болуы керек, өйткені ол 1636 жылға дейін тірі болды, бірақ қасіретке ұшыраған өмір сүрді. Ол жылына 40 фунт стерлинг жұмсады, бірақ оның жерден түскен табысы...
This incident almost led to full scale battle between Holles' men and those of Markham's friends, but Markham survived. Apparently he rashly swore to never eat supper or take the sacrament until he had gained revenge – but never did manage to! Despite his poor reputation, in 1625 Markham was Sheriff of Nottinghamshire with lands at Laneham and Dunham. While he was away from his home at Dunham one day, two youths who were reputed to be his 'bastards' robbed his house of property worth £5000 – at least £800,000 today. Perhaps to evade capture, the youths buried their treasure in Gamston Woods. In 1627, when he was elderly and bedridden, one of the Holles family ordered his home to be searched for a fugitive catholic priest. This was widely interpreted as the action of someone denouncing Markham for reasons of a grudge, and the vicar of Dunham certified that he had routinely attended his parish church. He cannot have been that ill in 1625 as he was still alive in 1636, though living the life of a miser. He was spending £40 a year though his income from land was £800 and he had £40,000 in money – so a substantial millionaire in today's values. Markham had no family and refused to acknowledge any of his extramarital offspring, so spent it on no one. Despite this he refused to pay the king's new tax, Ship Money, and was ordered to be arrested. The vicar had to certify that he was too ill to travel to London, reporting that he had taken communion in his bed for many years – so perhaps he had given up on his vengeance vow! He died in 1637, old and crippled, and was buried in Laneham church beneath an effigy of himself as a young and handsome man that had been there many years already, presumably commissioned by his father.
Ерекше тұлғалар
Линкольннің әйгілі Сибторп әулеті Лэнехамнан шыққан, онда олар он алтыншы ғасырдың басынан бері тұрған. Джон Сибторп (1669–1718) Линкольн үшін депутат болған отбасының алғашқы өкілі болды, ал Лэнехамнан көшуді оның әкесі шешкен. Чарльз Сибторп елдегі ең танымал депутаттардың біріне айналды. Джон Норвуд 1879 жылдың 30 наурызында Лэнехамда дүниеге келді. Оның әкесі ерте қайтыс болды, ал анасының жағдайын жеңілдету үшін оның ағасы оны Нью-Йоркке эмиграциялауға қаржы жұмсады. Ол өзінің қабілеті айқын болғанша ағасымен бірге фермада жұмыс істеді, содан кейін ағасы оны Альфред колледжіне, кейін Альфред университетіне оқуға жіберді. Осылайша ол табысты академиялық мансабын бастады, ол Мичиган университетіндегі Америка тарихы бойынша Питер Уайт стипендиясын алумен және Альфред колледжінің президенті болумен аяқталды. 1907 жылы Уильям мен Элиза Вулас, «Ремптон-Лейндегі кішкентай ақ коттеджде» алпыс жыл өмір сүрген, жетпіс бір жасында Англиядағы ең ұзақ некеде тұрған жұп ретінде тойланды. Олар 1836 жылдың 20 сәуірінде Лэнехамда үйленді, ал той сол шіркеуде өтті. Вулас Дунам көпірінің құрылысына қиыршық тас тасыған, Коттамдағы теміржол құрылысына жүк жеткізген қайықшы болды. Миссис Вулас Трент өзенінен жаңа Данхэм көпірімен алғашқы болып өткенін мәлімдеді, ол жексенбі күні он алты дюймдық тақтайшамен «аралықты» кесіп өткен. Миссис Вулас кем дегенде бірнеше айдан кейін Шығыс Ретфордта тоқсан жасында қайтыс болды. Скене Англия шіркеуіне қосылғанға дейін Батыс Индияда моравиялық миссионер болған; оның әкесі Феттер-Лейн қауымының басқарушысы болған.
Өзендердегі қайғылы оқиғалар
Трент өзенінде немесе шағын өзендерде көптеген қасіретті өлім жағдайлары болған. 1842 жылы Феррибоут мейрамханасының иесінің ұлы Бенджамин Уиттакер, Лаутертон жағасында кенеттен соққан дауылдан кейін суға батып қайтыс болды. 1906 жылы Йоркшир кеншісі Джон Милнер миссис Пулдың үйінде тұрып жатқан. Ол түнімен достарымен "Феррибоутта" ішімдік ішіп, қайтып келе жатқанда қараңғыда жоғалып кетті. Оның іздері өзен жағасынан төменге қарай барып, суға батып, қолында сигарасымен табылды.
Жергілікті жігіттер жақсы жасады
Лэнеэм ауылының ұлдары Джордж Уорринер мен Енох Ходжкинсон 1700 жылдардың соңында Лондонға мансап жасау үшін кетіп, 124 Нью-Бонд-стриттегі дүкенімен сәтті саудагерлерге айналысты. 1788 жылы олардың «құнды» дүкенінен «ұрлық жасағаны үшін» ұсталған екі әйел жеті жылға Австралияға жер аударылды. Джордж (1745-1822) 1739 жылы ауылда үйленген ата-анасының отбасында Лэнеэмде дүниеге келген. Лондонға келген соң, ол Лиссон-Гроувте әдемі үй сатып алды. Әйелдік байлық жинағаннан кейін Уорринер өзін елдің коршуны ретінде жаңадан таныстырды. Ол Елизавета есімді әйелге үйленді және 1797 жылы Оксфордширдегі Блоксхэмде шағын мүлік сатып алды. 1812 жылы бұл жерге танымал ауыл шаруашылығы авторы Артур Янг келіп, мүлікте қолданылып жатқан заманауи шаруашылық техникасына тәнті болды. Уорринердің досы Енох Ходжкинсон есімді ұлы болды, ол Оксфордқа оқыды және Кенттегі Футскрейде дін қызметкері болды; Уорринер ханымның ұлына жазған хаттары Ұлттық мұрағатта сақталған. Блоксхэм 1915 жылға дейін Уорринер отбасының меншігінде болды, бірақ оның шөбересі Генри Кампердаун графының Уэстон-Парк мүлігін мұраға алды, ол бұрын оның аңшысы болған. Мүмкін, Джорджтың ең мәңгілік ескерткіші – Блоксхэмдегі орта мектеп, ол Уорринер мектебі деп аталады. Енохты іздеу қиын, бірақ оның саудамен қатар белсенді бизнес-қызметі де болды. Ол «Hand in Hand Fire Office» сақтандыру компаниясының директоры болды және Блэкфриарс-Бридж мен Чайлдс-Хиллде, Миддлсекс округінде мүліктері болды. 1773 жылы ол «дүкеннің үстінде», кейін Стемфорд-стритте тұрды. Ол да, Джордж та Лондондағы Локк қайырымдылық ауруханасын қолдады. Ол 1810 жылдың мамырында 77 жасында Стемфорд-стритте қайтыс болды. Ходжкинсон кедей дін қызметкерлері мен қарызға батқан түрмедегілерге көмектесетін түрлі қайырымдылық қорына белсенді қолдау көрсеткен.
Күдікті кісі өлтіру оқиғалары
Лэнехам 1845 жылдың желтоқсанында фермер Роберт Дрейпердің өлімімен байланысты жаңалықтарға орталық болды. Дрейпер, бай шаруаның үлкен ұлы, 1776 жылы дүниеге келген және некесі бұзылғаннан кейін ауылға көшіп келген. Ол 1812 жылы үйленген, бірақ көп ұзамай әйелінен ажырасқан; әйелі 1838 жылы некелік міндеттемелерді қалпына келтіру үшін сотқа жүгінген, бірақ істі ұзақ уақыттан кейін бастағандықтан ұтылып қалған! (The Jurist, Volume 1, p. 872) Шаруашылықтың көп бөлігі Дрейпердің кіші інісі Джонатанға қалдырылды, бірақ ол 1835 жылы қайтыс болды, ал Роберт жақсырақ үйге, мүмкін Топ Фермаға көшіп, 70 акр жерді Труп атындағы жұмысшының (кейде "Худ" деп те айтылған) көмегімен өңдеуге кірісті. Дрейпер ескі монеталар, қылыштар, тапаншалар мен сағаттарды жинауға құмар болған. "Оның көңілін көтеретін нәрсеге қатысты бағасына аса мән бермейтін", - деп жазды The Times газеті оның өлімінен кейін. Ол әр түнде сағат 8-де хронометрлері мен кітабымен бірге отырып, ауыл тұрғындары таңғы 6-да оянғанша түні бойы ояқ болып отыратын; егер сырттан қандай да бір дауыс естісе, терезедегі "саңылаудан" тапаншасын атып жіберетін. 1844 жылы ол Линкольнширдегі Ингемнен Гарриет Тревор деген қызметші қызды жұмысқа алды. Ол бір күні таңертең тұрғанда барлық есіктердің жабық екенін көргенін, бірақ оны қонақ бөлмеде қолдары мен тізелерімен жүргенін байқағанын айтты. Ол Худпен бірге оны жатқызып, бірақ хирург Оливерді шақыруға бірнеше күн кетті. Оливер оның өлімін тоқтатуға көп нәрсе істей алмады, бірақ оның басын соққандарын байқады. Дрейпер Лэнехам шіркеуіне жерленді, содан кейін оның өсиетінің сенімділері мүліктің жоғалып кеткенін байқады. Осы уақытқа дейін Гарриет Тревор үйіне қайтып кеткен, бірақ оның іздері табылып, мүлкі тексерілді - оның 40 фунт стерлингі болды, бұл қызметші қыз үшін өте үлкен сома. Оның киімдерінің ішінде алтын тізбе тігілгені табылды. Ол Худпен бірге Дрейперді тонағанын мойындады, сондықтан Худтың үйі ізделіп, шұлық ішінде жасырылған мүлік табылған. Кейін куәгерлердің бірі Дрейпердің басы бір жағынан "жұмсақ және батпақты" болғанын еске алды. Оны қайтадан жерлеуге шешім қабылданды. Мәйіт қазылып алынып, шіркеудің жанындағы "бос үйге" орналастырылды, ал сот тергеушісі мен қазылар алқасы "Бутчер'с Армс" тавернасында кездесті. Мәйіттің күйі жағымсыз болды - "иісі қатты және бетінің түсі үндістердікіне ұқсас қара болды. Сақалы едәуір өсіп, көк жабынмен жабылған еді", - деп жазды The Times. Хирург тергеу кезінде басына сап немесе балтаның дөңгелек бөлігімен соққы тиген болуы мүмкін деген қорытынды жасады. Мүмкін, олар таныс адамдарға қатысты өлім жазасына әкелуі мүмкін айыптаудан қорқып, қазылар алқасы "өлімнің себебін анықтауға жеткілікті дәлелдер жоқ" деген шешім шығарды. Худ пен Тревор тонау айыпталуынан керемет сәттілікпен құтылды. 1888 жылы 33 жастағы жалғыз әйел, Гарриет Пиквелл, оның сәбиі жұмыс үйінде қайтыс болғаннан кейін тұтқындалды. Ол жұмыссыз үй шаруашылығы қызметкері және Лэнехамның Пиквеллдерінің қызы болды. Тергеу барысында "көз жұмудың себебі - жазасыз оқиға" деп анықталып, айыптаулар тоқтатылды.
Лэнехам су бұрғылау жүйесі
1768 жылдың желтоқсан айында Ноттингемширдің осы аймағындағы жер иелері инженер Джон Грандиге Лэнехемнен Батыс Бертонға дейінгі Трент өзенінің батыс жағалауындағы шамамен 26 шаршы километр (10 шаршы миль) жерді кептіру мүмкіндігін зерттеуді тапсырды. Ол алғашқы сапарда кеңсе кезеншісі Сэмюэл Гудхандпен бірге болды және шешімнің үш құрамдас бөлігін ұсынды. Біріншісі – су жинағыш арна, ол аймаққа құятын ағындарды батыс жиегінде тосып, Батыс Бертоннан Трентке бағыттайтын еді. Өзендегі су деңгейінің көтерілуіне байланысты су тасқынының алдын алу үшін ол Лэнехемнен Батыс Бертонға дейін 11 километрлік (7 миль) су тасқынына қарсы жағалау салуды ұсынды. Соңында, жаңбыр суы Бас арна және көптеген қосымша арналар арқылы жиналып, Стертон Сиыр жайылымындағы шығыс шлюз арқылы Трентке құйылатын еді. Жер иелері жоспарларды бекітіп, Грандиден толыққанды ұсыныстар жасауды және жұмысты бекіту үшін Парламент актісін алуды қадағалауды сұрады. Геодезист Джордж Келк пен оның әріптесі Дэвид Бафферидің көмегімен ол алты апта бойы жоспарларын жасап, 1769 жылдың ақпан айында ұсынды. Ол жобаның 2700 фунт стерлингке су жинағыш арнаны, 6800 фунт стерлингке Лэнехемнен Батыс Бертонға дейінгі өзен бойындағы жағалауды, 2400 фунт стерлингке Бас арнаны, қосымша 1200 фунт стерлингке қосымша арналарды және Стертондағы шлюз үшін 900 фунт стерлингті, барлығы 14000 фунт стерлингке жақсарту әкелетінін болжады. Ол наурыз және сәуір айларының көп бөлігін Лондонда өткізіп, заң жобасы Парламенттен өтуін қамтамасыз етті және осы уақытқа дейін атқарған жұмысы үшін 329 фунт стерлинг алды. Аймақтың 1:21 120 масштабтағы (1 миль 3 дюймге тең) толық жоспары жарияланды. Акті суды басқару комиссарларын тағайындады, олар 1769 жылдың 29 мамырында алғаш рет кездесті. Гранди жобаның бас инженері, Баффери – құрылыс жұмыстарының бақылаушысы, ал Келк – жер зерттеушісі болды. Грандидің Стертон шлюзіне жасаған жоспарында 4 метрлік су жолы көрсетілген. Кірпіш және тас жұмыстарын жергілікті мердігерлер орындады, ал ірі қазба жұмыстарын Дайсон мен Пинкертон жүргізді. Гранди жоспарды біршама өзгертті, себебі Стертон қаласында дренаждық диірмен қажет екеніне көз жеткізді. Оның 5 метрлік (15 фут) қалақ доңғалағы болды және 1770 жылдың сәуір айында Генри Беннетт Сполдингтен 458 фунт стерлингке аяқтады. Жұмыс 1772 жылдың мамыр айында уақытылы аяқталды, соңғы құны шамамен 15 000 фунт стерлингке жетті. Гранди өз талаптары орындалып жатыр ма екенін тексеру үшін кем дегенде жеті рет жұмыс орнына барды. Бас арнадан Трентке суды сорғылайтын дренаждық диірмен 1847 жылы бумен жұмыс істейтін балкалы двигательмен ауыстырылды. Оның диаметрі 8 метр (26,5 фут), ені 1 метр (2,25 фут) болатын үлкен қалақ доңғалағы болды. Ол 1903 жылы жарамсыз деп танылды және Аллен Гвиннс электр сорғысымен ауыстырылды. 1930 жылғы Жерді кептіру туралы заң қабылдалғаннан кейін көптеген жерді кептіру органдары Ішкі суды кептіру кеңестерімен (ІДБ) алмастырылды, ал бастапқы жоба Лэйнхэм ІДБ-ның орталық бөлігін құрады, ол 126 километрлік (78,5 миль) арналар мен су жолдарына жауапты болды, бұл 59 шаршы километрлік (22,9 шаршы миль) төмен жатқан жердің су басуына қарсы қорғауға көмектесті. Олар су жинағыш арна мен Бас арнаның соңында орналасқандарды қоса алғанда, 10 сорғы станциясын күзеді. 2012 жылдың сәуір айында олар Неварк, Кингстон Брук және Фэрхем Брук ішкі суды кептіру кеңестерімен бірігіп, Трент аңғары ІДБ-ның бір бөлігі болды. Бек Дунхем жолындағы көпір арқылы өтеді. Бұл 1875 жылғы су тасқынынан зардап шегіп, қайта салынды. Бек сонымен қатар "ұзын жаяу жүргінші көпірі" деп белгілі бір көпір арқылы өтеді, ол Дунхемге баратын "дала жолына" жалғасты.