Кіріспе
Британдық журналист және редактор
Остин Фредерик Харрисон (1873–1928) – британдық журналист және редактор, ең бастысы 1909 жылдан 1923 жылға дейін "The English Review" журналын басқарғанымен танымал.
Ерте өмір және мансап
Лондонда туған Харрисон, жазушы және заңгер Фредерик Харрисон мен оның әйелі Этель Берта Харрисонның ұлы болды. Алғашқыда Джордж Гиссингтен жеке сабақ алған Харрисон Сент-Полс мектебінде және Харроу мектебінде білім алды. Мектепті бітірген соң, ол Швейцария мен Германияға шетел тілдерін оқуға және Сыртқы істер министрлігінің емтиханына дайындалуға барды, бірақ ол емтиханды сәтсіз аяқтады. Мемлекеттік қызметте мансап жасау мүмкін болмағандықтан, Харрисонның әкесі байланыстарын пайдаланып, ұлына "The Times" газетінде жұмыс табуға көмектесті. Харрисонды Берлин бюросына жіберді, бірақ ол бюро басшысымен келіспей, көп ұзамай жұмыстан босатылды. Кейін ол "Manchester Guardian" мен "Reuters" агенттігінде жұмыс істеді, онда үлкен жетістіктерге қол жеткізді. Германияның Сыртқы істер министрлігінің шектеулеріне наразы болған Харрисон 1904 жылы "Reuters" агенттігінен кетіп, өзінің алғашқы кітабында – "Pan Germanic Doctrine" – Кайзерге қатысты алаңдаушылығын білдірді. Лондонға оралғаннан кейін ол қысқа мерзімге бос журналист ретінде жұмыс істеді, содан кейін апталық газеттің жаңа иесі Лорд Нортклифф оған "The Observer" газетінің редакторы лауазымын ұсынды. Харрисон өзінің мүмкіндіктерін пайдаланып, оқырмандарына Германия империясының британдық қауіпсіздікке төндіретін өсіп келе жатқан қауіп-қатер туралы ескертті. Бірақ газет әлі де қаржылық қиындықтарға тап болды, бұл Нортклифті 1907 жылдың соңында Харрисонды Дж. Л. Гарвинмен ауыстыруға мәжбүр етті. Жұмыстан босатылғанына қарамастан, Харрисон "The Observer" газетінде әдеби редактор болып қалды және сонымен бірге Нортклиффке тиесілі "Daily Mail" газетінде драма сыншысы болып жұмыс істеді.
"The English Review" журналының редакциясы
1908 жылдың соңында Харрисон Альфред Мондтың жаңадан сатып алынған "The English Review" әдеби журналының редакторы болу ұсынысын қабылдады. Жақында Ford Madox Huffner (кейін Ford) авторы бастаған бұл журнал сыншылар тарапынан сәтті деп танылғанмен, коммерциялық тұрғыдан сәтсіз болды. Оның әрекеттері кейбіреулерді ашуландырғанымен, Харрисон редакторлық міндетін атқара бастағанда 1000 данадан аспайтын таралымын 1911 жылға қарай 18000 данаға дейін жеткізді. Оның жетістігі соншалықты болды ki, 1915 жылы Мондты сатып алып, редакторлық қызметін жалғастыра отырып, журналдың иесі атанды. Осы кезеңде ол авторлар шеңберін кеңейтіп, Антон Чехов, Герман Гессе, Кэтрин Мансфилд, Алестер Кроули, Эдвард Гордон Крейг, Джордж Бернард Шоу және Уильям Батлер Йейтс сияқты алуан түрлі авторлардың еңбектерін жариялады. "The English Review" журналында саяси мәселелер де талқыланды, Харрисон Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі жылдары Германия тарапынан туындаған қауіп туралы оқырмандарына үнемі ескертіп отырды. Оның бауырларының бірі Фестубер шайқасында қаза тапқаннан кейін, либералдық редактор оқ-дәрі дағдарысы кезінде үкіметтің қатал сыншысына айналды. Харрисон Германиямен шартты бейбіт келісімді қолдады; 1918 жылы премьер-министр Дэвид Ллойд Джордж ұсынған қатал талаптар Харрисонды сол жылдың желтоқсанында премьер-министрдің өзінің сайлау округінде Ллойд Джорджға қарсы "купондық" сайлауға түсуге мәжбүр етті.
Соңғы жылдар
1921 жылы Харрисон Халықаралық ПЕН ұйымын құруға көмектесті. Екі жыл өткен соң ол "The English Review" журналын сатып, кітап жазуға белсенді кірісті, алайда кейде журналистикалық мақалалар да жариялай берді. Харрисон 1928 жылы Сассекстегі үйінде бронхпенумониядан көз жұмды.