АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінің 3-ші батальоны, 3-ші полкі

3/3 батальоны – АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінің тарихы. Гавайиде орналасқан, 1000 сарбазdan тұратын «Trinity» батальонының құрамы, соғыс жолы туралы ақпарат.

33 мин оқу

100%

Дереккөз: 3rd Battalion, 3rd Marines — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

АҚШ Теңіз жаяу әскерінің жаяу әскер батальоны

3-ші батальон, 3-ші теңізшілер, (3/3) деп қысқартылатын, Гавайи штатының Канеохе қаласында орналасқан АҚШ Теңіз жаяу әскерінің жаяу әскер батальоны болды. "Тринити" немесе "Америка батальоны" деп белгілі бұл бөлім әдетте 3-ші теңіз дивизиясының 3-ші теңіз полкінің құзырында болды. Толық құрамында шамамен 1000 АҚШ теңізшісі мен АҚШ Теңіз күштерінің теңізшілерінен тұрды. 20-шы ғасырдың үлгісіндегі АҚШ Теңіз жаяу әскерінің көптеген жаяу әскер батальондары сияқты, 3-ші теңізшілердің 3-ші батальоны үш мылтық ротасынан (Индия, Кило және Лима), Қару ротасынан (Машиналық тапаншашылар, Минометшілер, Шабуылшылар, Снайперлер және TOW тапаншашылары) және Бас штаб және Қызмет көрсету (H&S) ротасынан құралды. Батальон 1942 жылы Солтүстік Каролина штатындағы Лежун базасында құрылған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Бугенвиль және Гуамда әрекет етті, онда алғашқы Президенттік бөлімше цитаты мен Теңіз күштерінің бөлімше мақтауын алды. Соғыс кезінде батальонның теңізшілеріне бір Құрмет медалі және жеті Теңіз кресі табысталды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін 3-ші батальон 1951 жылға дейін таратылды, содан кейін Калифорнияда қайта құрылды. Батальон 1956 жылғы Суэц соғысы және 1958 жылғы Ливанға жасалған әскери араласу кезіндегі мүмкін орналасуы туралы ескертілді. 1965 жылы 3-ші батальонның теңізшілері Вьетнам соғысына жөнелтілді және сол қақтығыстың алғашқы ірі теңізшілер операциясы – "Starlite" операциясына қатысты. Батальон Вьетнамдағы маңызды операцияларға қатысып, 1969 жылы АҚШ-қа қайта оралды. Вьетнамдағы қызметінен танымал түлектерге Вьетнамдағы Құрмет медалімен марапатталған алғашқы теңізші, капрал Роберт Эммет О'Мэлли, Оливер Норт және Джон Рипли кіреді. Вьетнам соғысының соңында батальон 1974 жылы екінші рет таратылды. 1975 жылы 3-ші батальон үшінші рет Гавайидегі Теңізшілер корпусының базасында қайта құрылды. Осы кезеңде батальон Тынық және Үнді мұхиттарында көптеген операциялар жүргізді. 1983 жылы 3-ші батальон Ливан жағалауында азамат соғысының аса шиеленіскен кезеңінде бірнеше апта бойы орналасты. 1980-ші жылдары батальонға уақытша қолбасшылық еткен Чарльз Крулак, кейіннен Теңізшілер корпусының 31-ші бас қолбасшысы, 3-ші батальон 3-ші теңізшілерге "Америка батальоны" деген лақап ат қойды. 3-ші батальон 1990 жылы "Шөл қалқаны" операциясының бір бөлігі ретінде қайтадан жөнелтілді және Хафджи шайқасында, сондай-ақ Кувейтті азат ету кезінде әрекет етті. 21-ші ғасырдың басында батальон терроризмге қарсы жаһандық соғыстың бір бөлігі ретінде алты рет шетелге жөнелтілді: Ауғанстанда "Тұрақты еркіндік" операциясы үшін үш рет және Иракта "Ирак бостандығы" операциясы үшін үш рет. Вьетнам соғысы кезінде жаяу әскер батальондарында төртінші мылтық ротасы болды, ол 1980-ші жылдары Қару ротасымен ауыстырылды. Мылтық роталары батальонның маневрлік элементтері ретінде жұмыс істеуге арналған. Қосымша күштермен олар қысқа мерзімге тәуелсіз түрде де қолданылуы мүмкін. Әр мылтық ротасы идеалды жағдайда алты офицерден және 176 әскери қызметшіден тұрады және әдетте капитан басқарады, алғашқы сержант көмектеседі. Теңізшілер корпусы НАТО фонетикалық әліпбиін пайдаланатындықтан, 3-ші батальонда бұл роталар әдетте Индия, Кило және Лима деп аталды. 1956 жылға дейін, бірлескен армия/теңіз күштерінің фонетикалық әліпбиі бойынша, олар Item, King және Love деп аталды. Корея соғысы кезінде 3-ші батальонда әдетте G (Джордж), H (How) және I (Item) роталары болды. H&S ротасы жауынгерлік қолдау көрсетті және батальон штабынан, соның ішінде штаб элементінен, байланыс, медициналық және қызмет көрсету бөлімшелерінен тұрды. Маневрлік бөлімше болмаса да, H&S батальонға басқару және бақылау, қадағалау, нысананы анықтау және қызмет көрсетуді қамтамасыз етті, бұл батальонға жоғары штабтың тікелей қатысуынсыз дербес жұмыс істеуге мүмкіндік берді.

3rd Battalion, 3rd Marines, abbreviated as (3/3), was an infantry battalion of the United States Marine Corps, based out of Kaneohe, Hawaii. Known as either "Trinity" or "America's Battalion", the unit normally fell under the command of the 3rd Marine Regiment of the 3rd Marine Division. When fully manned, the unit consisted of approximately 1000 U. S. Marines and United States Navy Sailors. Like most 20th century model infantry battalions of the U. S. Marine Corps, 3rd Battalion 3rd Marines was made up of three rifle companies (India, Kilo, and Lima), Weapons Company (Machine Gunners, Mortarman, Assaultmen, Snipers and TOW Gunners) and a Headquarters and Services (H&S) company. The battalion was originally formed at Marine Corps Base Camp Lejeune, North Carolina in 1942 and saw action on both Bougainville and Guam during World War II, where it was awarded its first Presidential Unit Citation and Navy Unit Commendation. Marines in the battalion were also awarded one Medal of Honor and seven Navy Crosses during the war. Following World War II, 3rd Battalion was disbanded until 1951, when it was reformed in California. The battalion was alerted for possible deployment during the 1956 Suez War and the 1958 intervention in Lebanon. In 1965, the Marines of 3rd Battalion were deployed to the Vietnam War and participated in Operation Starlite, the first major Marine engagement of that conflict. The battalion continued to see major action through Vietnam and was rotated back to the United States in 1969. Famous alumni from its time in Vietnam include Corporal Robert Emmett O'Malley, the first Marine in Vietnam to be awarded the Medal of Honor, Oliver North, and John Ripley. Around the end of the Vietnam War, the Battalion was deactivated for a second time in 1974. In 1975, 3rd Battalion was reformed for the third time at Marine Corps Base Hawaii. During this period, the battalion conducted numerous deployments in the Pacific and Indian Oceans. In 1983, 3rd Battalion deployed off the coast of Lebanon for several weeks during a particularly tense period in the civil war. During the 1980s, the battalion was briefly commanded by Charles Krulak, later the 31st Commandant of the Marine Corps, who nicknamed 3rd Battalion 3rd Marines "America's Battalion." 3rd Battalion deployed again in 1990 as part of Operation Desert Shield and saw action at the Battle of Khafji and again during the liberation of Kuwait. In the early 21st century the battalion deployed overseas six times as part of the Global War on Terror: three times for Operation Enduring Freedom in Afghanistan and three times for Operation Iraqi Freedom in Iraq. During the Vietnam War, infantry battalions had a fourth rifle company, which was replaced with Weapons Company in the 1980s. The rifle companies were designed to act as maneuver elements for the battalion. With attachments they could also be employed independently for short periods of time. Each rifle company ideally consisted of six officers and 176 enlisted personnel and was typically commanded by a Captain, assisted by a First Sergeant. Because the Marine Corps uses the NATO phonetic alphabet, in 3rd Battalion these companies were commonly known as India, Kilo, and Lima. Prior to 1956, under the Joint Army/Navy Phonetic Alphabet, they were known as Item, King, and Love. During the Korean War era, 3d battalions typically contained G (George), H (How), and I (Item) companies. H&S Company provided combat service support and consisted of the battalion staff, including the headquarters element, communications, medical, and service platoons. While not a maneuver unit itself, H&S provided the battalion with command and control, surveillance, target acquisition, and service support, making the battalion able to function independently without the direct involvement of a higher headquarters.

Құрылыс және іске қосу (1942-1943 жж.)

3-ші теңіз жаяу әскерінің 3-ші батальоны 1942 жылғы 1 маусымда Солтүстік Каролина штатының Нью-Ривер қаласында 5-ші оқу батальоны ретінде құрылды. Жаңа 3-ші батальонның ядросын 1-ші теңіз жаяу әскері дивизиясы Оңтүстік Тынық мұхитына сәуір айында аттанғанға дейін қалған офицерлер мен қатардағы жауынгерлер құрады. Қалғаны Паррис аралынан келген жаңа сарбаздар еді. 3-ші батальонның құрылғаннан кейінгі алғашқы екі айы ұйымдасуға жұмсалды. 25 шілдеде Әскери-теңіз операцияларының бастығы адмирал Эрнест Кинг 3-ші теңіз жаяу әскері полкіне Америка Самоасындағы Тутуилаға гарнизон орнатуға бұйрық берді, бұл 8-ші теңіз жаяу әскері полкіне болашақ жауынгерлік операцияларға дайындалуға мүмкіндік берді. 24 тамызда 3-ші батальон Нью-Риверден Сан-Диегоға пойызбен жол тартты. 31 тамызда батальон SS Lurline кемесіне көтеріліп, екі апталық Самоаға саяхатын бастады. Самоаға келгеннен кейін, 3-ші батальонның көптеген тәжірибелі офицерлері мен қатардағы жауынгерлері 8-ші теңіз жаяу әскері полкіне ауыстырылды, бұл полк Гуадалканалға аттанғанға дейін жасалды. Теңіз жаяу әскерлері "фале" деп аталатын кішкентай ағаш үйлерде тұрды. Жаңбыр үздірімсіз жауып, осы жаңбырдан пайда болған масалар филяриаз ауруын таратты, бұл ауру қол мен аяқтардың қатты ісінуіне әкелді. Дегенмен, 3-ші батальон үнемі жаттығулар жасап, Гуадалканалдан келіп түсетін жауынгерлік хабарламаларды зерттеді, сондықтан 1943 жылдың жазында 3-ші теңіз жаяу әскері полкінің барлық бөлімдері джунглідегі соғыс жүргізу бойынша сарапшылар деп есептелді. Офицерлік дайындық мектебі ашылды және көптеген сержанттарға лейтенант болу мүмкіндігі берілді. 3-ші теңіз жаяу әскері дивизиясы Оңтүстік Тынық мұхитына келген кезде 3-ші батальон сегіз ай бойы жаттығудан өтіп, алғашқы жауынгерлік қақтығысқа қатысуға дайын болды. Осы уақытқа дейін 3-ші батальон 23 мамырда Самоадан шығып, Жаңа Зеландияның Папатоэте қаласында 3-ші теңіз жаяу әскері дивизиясына қосылды. 25 тамызда олар дивизиямен бірге Соломон аралдарындағы АҚШ-тың негізгі базасы болған Гуадалканалға көшті. Келесі тоғыз айда 3-ші батальон Тетере жағалауындағы Кокос Гроув лагерінде кеңейтілген жаттығулар жасады. Осы жерден кем дегенде үш ірі десанттық операция жоспарланды. 27 қыркүйекте жарияланған Бугенвильге шабуыл біріншісі болды.

3rd Battalion 3rd Marines was activated on 1 June 1942 at New River, North Carolina as the 5th Training Battalion. The core of the new 3rd Battalion consisted of officers and enlisted men left behind from the 1st Marine Division shortly before it deployed to the South Pacific in April. The rest were recruits fresh off Parris Island. The first two months of 3rd Battalion's existence were spent just getting organized. On 25 July, Admiral Ernest King, the Chief of Naval Operations, ordered the 3rd Marine Regiment to garrison Tutuila, American Samoa, freeing up the 8th Marine Regiment for future combat operations. On 24 August, 3rd Battalion left New River by train for San Diego. On 31 August, the battalion boarded the SS Lurline and began the two week voyage to Samoa. Upon arriving in Samoa, 3rd Battalion had many of its experienced officers and enlisted transferred to the 8th Marine Regiment, prior to that regiment's deployment to Guadalcanal. The Marines lived in small wooden huts called fales. It rained constantly, and the rain bred mosquitoes that carried the disease Filariasis, an intense swelling of the arms and legs. However the 3rd Battalion trained constantly and studied the combat reports coming out of Guadalcanal, so by the summer of 1943 the whole 3rd Marine Regiment was considered experts in jungle warfare. An officer candidate school was opened and many Noncommissioned Officers were given the opportunity to become Lieutenants. By the time the 3rd Marine Division arrived in the South Pacific, 3rd Battalion had already been training for eight months and was prepared for its initial entry into combat. By this time, 3rd Battalion had left Samoa on 23 May and joined up with the 3rd Marine Division in Papatoetoe, New Zealand. On 25 August, they moved with the division to a staging area on Guadalcanal, which had become the main U. S. base in the Solomon Islands. For the next nine months 3rd Battalion would conduct advanced training out of Camp Coconut Grove near the Tetere Beach. No fewer than three major amphibious assaults would be planned from here. The invasion of Bougainville, announced on 27 September, was the first.

Бугенвилл (1943)

1943 жылдың 1 қарашасында 3-ші батальон 3-ші теңізшілердің қалған бөлігімен бірге Коромокина өзенінің шығысында Торокина шығанағына түсті. Қарсылық өте әлсіз болғанымен, күшті толқын мен тығыз орман (көптеген жерлерде суға дейін жеткен) көптеген десанттық кемелердің жоғалуына немесе жөндеуге келмейтіндей зақымдануына себеп болды. Келесі екі аптада батальон жағалауды алға жылжып келе жатқан бөлімдермен байланыстыратын жолдар салуға көмектесті, бұл жабдықтауды қатты жеңілдетті. 16 қарашада батальон Нума Нума жолына жетіп, жапондық бөлімшелерді іздеуді бастады. 18 қарашада жапондық бекетке жақын өткір шайқастан кейін батальон жапондық картаны тапты, онда жапондық қорғаныс туралы құнды ақпарат болды. 19-21 қараша аралығында 3-ші батальон 23-ші жаяу әскер полкінің бөлімдері ретінде анықталған жапондық бөлімшелерді іздеуді және эпизодтық атыс-шайқастарға қатысуды жалғастырды. Пива Форк шайқасына дейін 3-ші батальон маңызды биік белімдерді басып алып, келесі шайқаста теңізшілерге артықшылық беретіндей етті. 22-26 қараша аралығында болған шайқас сол кезге дейін Тынық мұхитындағы соғыстағы ең қатал жақын арадағы шайқастардың бірі болды. 3-ші батальон сонымен қатар жапондық минометтері мен артиллериясының ерекше дәл атуынан көптеген шығынға ұшырады. Екі күннен кейін, 27 күндік үздіксіз қатысудан кейін 3-ші батальон 3-ші дивизияның қанатындағы салыстырмалы түрде тыныш секторға ауыстырылды, онда операция аяқталғанға дейін қалды. Олар 36 серігін қалдырды, оның ішінде капрал Джон Логан кіші және капитан Роберт Тернбулл (Лима компаниясы), екеуі де Пива Форк шайқасында Әскери-теңіз кресімен марапатталды. 3-ші батальоннан 165 теңізші наурыз барысында қаза тапты. 3-ші теңізшілер Сайпанға алғашқы шабуыл үшін жүзбелі резерв ретінде тағайындалған болса да, олар ақырында жағалауға түсірілмей, Гуамға шабуыл жасауға дейін үш апталық тұру үшін Эниветокке қайтып келді. Осы аралықта 3-ші батальонның теңізшілері негізінен USS Warren тасымалдау кемесінде болды.

On 1 November 1943, the 3rd Battalion landed at Cape Torokina with the rest of 3rd Marines, just east of the Koromokina River. While resistance was extremely light, the rough surf and dense jungle (which in many places extended all the way to the water) resulted in numerous landing craft being lost or damaged beyond repair. For the next two weeks, the battalion helped construct a series of trails that linked the beachhead with the advancing units, and made supply much easier. On 16 November the battalion reached the Numa Numa Trail and began probing for Japanese units On 18 November after a sharp firefight near a Japanese roadblock the battalion recovered a Japanese map with valuable intelligence on Japanese defenses. From 19 to 21 November, 3rd Battalion continued probing for Japanese units, which had been identified as elements of the 23rd Infantry Regiment, and engaging in sporadic firefights. In the lead up to the Battle of Piva Forks, 3rd Battalion was able to seize critical high terrain that would give the Marines the advantage in the upcoming fight. The actual battle, from 22 to 26 November, saw some of the most vicious close combat experienced in the Pacific War as of that date. 3rd Battalion additionally suffered many casualties from unusually accurate Japanese mortar and artillery fire. Two days later, after 27 days of continuous action, 3rd Battalion was moved to a relatively quiet sector on the 3rd Division's flank where it remained for the remainder of the operation. They left behind 36 of their comrades, including Corporal John Logan Jr. and Captain Robert Turnbull (Lima Company), who were both awarded Navy Crosses during the Battle of Piva Forks. 165 other Marines from 3rd Battalion became casualties during the campaign. While 3rd Marines was designated as the floating reserve for the initial invasion of Saipan, they were ultimately not landed and returned to Eniwetok for a three week stay prior to the invasion of Guam. During the interlude, the Marines of 3rd Battalion were primarily confined to their transport ship, the USS Warren.

Гуам (1944)

1944 жылдың 21 шілдесінде сағат 08:30-да 3-ші батальон Гуамдағы Асан жағалауына шабуыл жасады. 3-ші теңізшілер дивизиясының сол жақ шетінде орналасқан олардың міндеті – дивизияның сол жақ флангын белгілейтін Чонито жартасы мен Адельуп нүктесін басып алу болды. Бірнеше минуттан кейін жапондық қорғаушылар минометтер мен пулеметтерден атып, жағалауға түсіп жатқан 3-ші батальонның көптеген теңізшілеріне нұқсан келтірді. 09:12-де батальон командирі, подполковник Ральф Хаузер, минометтер мен снайперлердің атысынан көптеген жандардың зардап шеккенін хабарлады. Кило және Индия роталары Чонито жартасына шабуыл жасады, бірақ жапондық қорғаушылар (18-ші полктің 2-ші батальонының элементтері және 320-ші тәуелсіз жаяу әскер батальоны) күшті қарсылық көрсетті, кейбір жағдайларда жартастан гранаталарды лақтырып жіберді. 3-ші танк батальонының жалын шашу машиналары, бронетранспортерлері және танктерімен қолдау көрсетілген 3-ші батальон Чонито жартасының беткейінде үш сағатқа созылған қанды шайқас жүргізді. Содан кейін Хаузер Лима ротасына жартастың солтүстігін айналып өту үшін ашық жағалау жолымен жүгіруге бұйрық берді. Чонито жартасын басып алғаннан кейін батальон Адельуп нүктесіне көшті. АҚШ Әскери-теңіз күштері жапондық үңгірлерді жақыннан жарылту үшін эсминец жіберді, ал 3-ші батальонның жалын шашу машиналары әлі де ішінде қалған жапондық сарбаздарды өртеп жіберді. Адельуп нүктесін басып алғаннан кейін 3-ші батальон Бундшу қырқасы үшін шайқаста 3-ші теңізшілердің қалған бөлігіне фланқты қорғаумен күнін аяқтады және W күнінің соңына дейін мақсаттарына жеткен полктегі жалғыз бөлім болды. Жапондықтар арықтар мен құрғақ өзен арналары арқылы 3-ші батальонның көптеген бөлімшелерінің арасынан өтіп, батальон командирлік пунктін басып алуға қауіптенді. Шайқас өте ауыр болғандықтан, Дивизия резервінің бір бөлігі жұмылдырылды, ал USS McKee эсминеці жапондықтар мен теңізшілер тым жақын болғандықтан жақыннан оттық қолдау көрсетуге мүмкіндік алмады. Алайда теңізшілер бекем тұрып, 08:30-ға дейін шабуылды тойтарды. Содан кейін 3-ші батальон, енді танктермен күшейтілген, 25 шілдеде Фонте платосына шабуылға қатысып, бір сағаттық шайқастан кейін маңызды позицияны басып алды. 25-26 шілде түнде Гуамдағы шайқастың шыңына жетті, осы кезде жапондықтар американдықтарға қарсы толыққанды қарсы шабуыл жасады. 3-ші батальон секторында 54-ші Кейбитайдың жапондық теңізшілері енді жақсы қорғалған теңізшілердің позицияларына қарсы бірнеше сәтсіз шабуылдар жасады. Артиллериямен қолдау көрсетілген теңізшілер жапондықтарды оңай кері қайтарды. 31 шілде күні таңертең 3-ші батальон аралдың астанасы Ағанаға қарай Mt. Тенджо жолымен шығысқа қарай жылжыды және сол күні ұсақ қарсылықтан кейін оны азат етті. 10:45-те, взводтары қалаға кіргеннен кейін 15 минут өткен соң, 3-ші батальон орталық алаңға жетіп, түске қарай солтүстік шетінде тоқтады. 15:45-те шабуылды жаңартқан 3-ші батальон Финегаян және Барригада қалаларына апаратын маңызды жолдардың қиылысын басып алу үшін 1500 метр алға жылды. Кампанияның қалған он күнінде батальон жағалау бойымен солтүстік-шығысқа қарай жүріп, кейде жапондық қарсылыққа тап болды, бірақ арал 10 тамызда қауіпсіз деп жарияланды. Алайда жапондықтар толығымен жеңілген жоқ. 7 тамызда 3-ші батальон 460-шы жол тоғысына қарай полктің алға жылжуына жетекшілік еткенде, жапондық артиллерия снарядтары алға жылжып келе жатқан теңізшілердің арасына түсе бастады. Теңізшілер 75 мм-лік артиллериялық қарудың көзін анықтағаннан кейін, жапондықтар қашқан. Кампания кезінде 3-ші батальонның соңғы әрекеті 9 тамызда болды, осы күні жақын маңдағы батальон ауыр жапондық танк пен жаяу әскер шабуылына ұшырады. Жұмбақ аймағынан жол ашып, 3-ші батальон шайқасқа асықты, бірақ жапондық танктер батальон келгенге дейін жоғалып кетті. 3-ші батальонның жоғалтулары Бугенвильдегіден екі есе көп болды, 300 жараланған және 97 қаза тапқан.

On 21 July 1944, around 0830, 3rd Battalion hit the Asan beaches on Guam. Landing on the extreme left of the entire 3rd Marine Division, their mission was to take Chonito Cliff and Adelup Point, which marked the left flank of the division. Within minutes the Japanese defenders opened up with mortars and machine guns, hitting many 3rd Battalion Marines coming ashore. By 0912 battalion commander Lieutenant Colonel Ralph Houser reported many casualties caused by both mortars and sniper fire. Both Kilo and India Companies rushed the Chonito Cliffs but the Japanese defenders (Elements of the 2d Battalion, 18th Regiment and 320th Independent Infantry Battalion) resisted strongly, in some cases rolling grenades down the hillside. Supported by flamethrowers, half tracks, and armor from the 3rd Tank Battalion, 3rd Battalion fought a bloody, three hour battle up the side of Chonito Cliff. Houser then ordered Lima Company to flank the cliffs to the north by dashing down an exposed beach road. Having secured Chonito Cliff, the battalion then moved on to Adelup Point. The US Navy sent a destroyer to blast the Japanese caves at point blank range and 3rd Battalion flamethrowers burned out Japanese soldiers who still remained. After securing Adelup Point, 3rd Battalion finished the day providing flank security for the rest of the 3rd Marines during the Battle for Bundschu Ridge and became the only unit in the regiment to accomplish its objectives by the end of W Day. The Japanese managed to infiltrate past many 3rd Battalion units through ravines and dry river beds and briefly threatened to overrun the battalion command post. The fighting was so heavy that parts of the Division Reserve were committed and the destroyer USS McKee was unable to provide close fire support, as the Japanese and Marines were so closely intermingled. However the Marines held firm and managed to repulse the attack by 0830. Then 3rd Battalion, now reinforced with tanks, took part in the assault on the Fonte Plateau on 25 July, seizing the key position after just an hour of fighting. The night of 25–26 July saw the climax of the fighting on Guam when the Japanese launched an all out counterattack against the Americans. In the 3rd Battalion's sector, Japanese sailors of the 54th Keibitai launched a series of failed attacks against the now well defended Marine positions. Backed up with artillery, the Marines easily repulsed the Japanese. On the morning of 31 July, 3rd Battalion proceeded east on the Mt. Tenjo road towards the island capital of Agana, which it liberated the same day after token resistance. By 1045, 15 minutes after its platoons entered the city, 3rd Battalion had reached the central plaza and stopped at the northern outskirts by noon. Resuming the offensive at 1545, 3rd Battalion pushed forward 1,500 yards to seize key road junctions that led to the towns of Finegayan and Barrigada. For the remaining ten days of the campaign, the battalion marched northeast up the coast, encountering occasional Japanese resistance, until the island was declared secure on 10 August. However, the Japanese were not totally defeated. On 7 August, as 3rd Battalion led the regimental advance towards Road Junction 460, Japanese artillery shells began landing among the advancing Marines. After Marines discovered the source of fire, a 75mm artillery piece, the Japanese fled. The final action by 3rd Battalion during the campaign was on 9 August when a nearby battalion came under heavy Japanese tank and infantry attack. Blazing a trail through the jungle, 3rd Battalion rushed towards the action but the Japanese tanks vanished before the battalion could arrive. Casualties for the 3rd Battalion were twice that of Bougainville, with 300 wounded and 97 killed.

Иво-Джима және Жапония (1945)

Гуамға шабуылдан кейін 3-батальон екі ай бойы аралда "тазалау" операцияларын жүргізді, қарашаға дейін, содан кейін Иво Джимаға қарсы операцияларға дайындалуға бұйрық алды. 1945 жылдың қарашасынан ақпан айына дейін олар өте қатал жаттығу режимінен өтті, кейіннен бір батальонның өкілі олардың кем дегенде 20 пайызының аяқ және жылу соққысынан зардап шеккенін хабарлады. Иво Джима шайқасы кезінде 3-батальон, 3-теңіз жаяу әскерінің құрамында, экспедициялық күштердің резерві ретінде жағадан тыс қалды. Алайда, басқа теңіз офицерлерінің көптеген өтініштеріне қарамастан, 3-теңізшілер жағаға қонбады. Бір батальон ардагерінің сөзіне сүйенсек, батальонның бірнеше теңізшісі жарақаттарды түсіру үшін немесе жақында ауысқан бөлімшелермен бірге жағаға келді. Иво Джимадан бір ай көлік кемелерінде күткеннен кейін, 1945 жылдың 5 наурызында 3-теңізшілерге Гуамға оралуға бұйрық берілді. Гуамға оралғаннан кейін 3-батальон Окинаваның оңтүстігіндегі Мияко Джима аралына қонуға дайындық бастады. Алайда, бұл бұйрықтар кейіннен күшінен шығарылды, бірақ батальон 1945 жылы ұсақ шайқастарға қатысты, Гуамда тауларда бекініп қалған жапондық сарбаздарды ұстауға бағытталған екі операцияға қатысты. Бұл іздеу шаралары 1945 жылдың сәуір және желтоқсан айларында өтті. 3-батальон сондай-ақ V амфибиялық корпусының құрамында Кюсюдағы Кагосимадағы Кушикиноға қонуға дайындалды, яғни "Олимпиада" операциясына дайындық жүргізді. 1945 жылдың тамызында атом бомбалары тасталғаннан және Жапонияның капитуляциялағаннан кейін, 3-батальон 1945 жылдың қарашасында 3-теңізшілер дивизиясынан бөлініп, келесі айда, 1945 жылдың 20 желтоқсанында таратылды. Бірақ таратылуға аз уақыт қалғанда, 3-батальон Екінші дүниежүзілік соғыста соңғы американдық қаза тапқан оқиғаға қатысты: 14 желтоқсанда Гуамдағы "тазалау" операциясы кезінде (жауынгерлік әрекеттердің ресми аяқталғанына үш ай өткен соң) Кило ротасының сержанты У.С. Патрик Бейтс жапондық снайпердің оғынан қаза тапты.

Салқын соғыстың алғашқы кезеңдері (19511965)

3-ші батальон 1951 жылғы тамызда Корея соғысының нәтижесінде Теңіз жаяу әскерінің жалпы кеңеюі кезінде, 3-ші теңіз жаяу әскері бригадасының құрамында, Теңіз жаяу әскерінің базалық лагері Пендлтонде қайта құрылды. 1952 жылғы ақпанда ол 1949 жылдан бері Батыс жағалауында өткен алғашқы толық масштабты Теңіз күштерінің жаттығуына қатысты. Мамыр айында Үндістан компаниясы Невада штатындағы "Тумблер-Снаппер" операциясы аясындағы атом бомбасының сынақтарының жердегі бөлігіне қатысты. Тамыз айында батальонның бір бөлігі Сиэтлдің "Seafair" мерекесінің аясында Вашингтон көліне десант түсірді. Желтоқсан айында 3-ші батальон Калифорния штатының Твентинайн Палм қаласындағы алғашқы жаттығулардың біріне қатысты. 3-ші теңіз дивизиясының барлық бөлімшелері, соның ішінде 3-ші батальон 3-ші теңізшілер, МКБ Пендлтон лагерінен Твентинайн Палмға дейін 280 мильден астам (451 км) қашықтыққа жүк көліктерімен тасымалданды. Жаттығу кезінде үшінші батальон 60-тан астам тікұшақты пайдаланып түнгі әуе көлігімен тасылды. Бастапқыда Мысыр және айналасындағы аймақтағы әрекеттерге дайындық үшін Үнді мұхитына орналастырылған, бірақ дағдарыс ақыры шешілді. Бұл сапар барысында 3-ші батальон "Батальондық десант тобы (BLT) 3/3" деп аталды, Бруней шығанағына, Бомбейге, Карачиге және Сингапурға сапар жасады, содан кейін Жапонияға оралды. 1956 жылғы желтоқсанда Индонезиядағы азаматтық қақтығыстарға байланысты 3-ші теңіз полкінің барлық бөлімшелері Индонезияға жөнелтілді. 1958 жылы 3-ші батальон Ливанға жөнелтілуге дайындыққа келтірілді, бірақ оның көліктері Үнді мұхитында Окинаваға қайтарылды. Төрт жыл өткен соң, 1962 жылы батальон USS Bayfield кемесімен Қытай жағалауына Тайвань аралдары Квемой мен Мацуды күзету үшін жөнелтілді. 3-ші батальонның Вьетнам соғысындағы алғашқы маңызды операциясы – "Starlite" операциясы болды, онда олар 7-ші теңіз жаяу әскерінің бөлімшелерімен бірікті. "Starlite" операциясы Ван Тунг түбегінен Чу Лайға шабуыл жасауға дайындалып жатқан 1-ші Вьетконг (VC) полкін жоюға бағытталған. Шабуыл 18 тамызда басталды, батальон VC позицияларының шығысына десант түсірді. Бастапқыда шабуыл VC-ның тиімді тежеу тактикасымен баяулады. Алайда, 3-ші батальон ақырында Ан Куонг ауылының шетіне жетті. Ауылды тазалауға тырысқан кезде Үндістан компаниясы ауылды қорғаған VC-дан қарсы шабуылға ұшырады. Капрал Роберт Эммет О'Мэллидің тобына шабуыл жасалғанда, О'Мэлли VC окопына секіріп кіріп, жеке өзі сегіз Вьетконгты өлтірді. Үш рет жараланған О'Мэлли барлық әскері қауіпсіздікке жеткенше эвакуацияланбауға бас тартты және Вьетнам соғысында Құрмет медалімен марапатталған алғашқы теңізші болды. Содан кейін Үндістан компаниясы сол аймақта әлі де әрекет ететін Вьетконг бөлімшелері арқылы батальонның қалған бөлігіне қайта оралуға мәжбүр болды. Шамамен сағат 12:00-де, Үндістан компаниясына бағытталған H&S компаниясының жабдықтау конвойына шабуыл жасалды, оларды құтқаруға жіберілген күш те ұсталды. Бұл оқиға туралы журналист Питер Арнетт "21-ші бағананың өлімі" деген мақаласында жазды. Түстен кейін жағдай тұрақтанды, ал Вьетконг сол түні шегінді, нәтижесінде американдықтар тактикалық жеңіске жетті. "Starlite" операциясында АҚШ 52 теңізшісі қаза тапты. Үндістан компаниясы 177 теңізшіден 14-і, соның ішінде компания командирі қаза тапты, ал 53-і жараланды. Батальон командирі подполковник Джозеф Мьюрді қоса алғанда, батальонның теңізшілеріне "Starlite" операциясы кезінде көрсеткен ерлігі үшін үш Әскери крест табысталды.

3rd Battalion was reactivated at Marine Corps Base Camp Pendleton in August 1951 as part of the 3rd Marine Brigade during the general Marine Corps expansion as a result of the Korean War. In February 1952, it took part in Lex Baker 1, which was the first full scale Marine Navy exercise held on the West Coast since 1949. In May, India Company participated in the ground portion of the Operation Tumbler–Snapper atomic bomb tests in Nevada. In August, part of the battalion took part in an amphibious landing on Lake Washington as part of Seattle's "Seafair." Then in December, 3rd Battalion took part in one of the first exercises at Twentynine Palms, California. The entire 3rd Marine Division, including 3rd Battalion 3rd Marines, was transported more than 280 mile (451 km) by truck between MCB Camp Pendleton and Twenty nine Palms. During the exercise, Third Battalion made a night airlift using over 60 helicopters. Though initially deployed to the Indian Ocean for possible action in Egypt and the surrounding region, the crisis was ultimately resolved. During this cruise, 3rd Battalion—designated "Battalion Landing Team (BLT) 3/3" – visited Brunei Bay, Bombay, Karachi, and Singapore, before returning to Japan. In December 1956, the entire 3rd Marine Regiment was deployed off of Indonesia because of civil strife in that country. In 1958, 3rd Battalion was alerted for possible deployment to Lebanon, but its transports were turned back in the Indian Ocean to Okinawa. Four years later, in 1962, the battalion deployed on the USS Bayfield to the Chinese coast to guard the Taiwanese islands of Quemoy and Matsu. 3rd Battalion's first major operation in the Vietnam War was Operation Starlite where they teamed up with units of the 7th Marines. Operation Starlite was aimed at destroying the 1st Viet Cong (VC) Regiment, which was preparing to attack Chu Lai from the Van Tuong peninsula. The fighting began on 18 August when the battalion conducted an amphibious landing just east of the VC positions. At first the attack was slowed by effective VC delaying tactics. However, 3rd Battalion eventually advanced to the outskirts of the village of An Cuong 2. While attempting to clear the village, India Company came under intense fire from VC defending the village. When one squad under Corporal Robert Emmett O'Malley was ambushed, O'Malley jumped into a VC trench and personally killed eight Viet Cong. Wounded three times, O'Malley refused to be evacuated until all his men were safe and later became the first Marine in the Vietnam War to be awarded the Medal of Honor. India Company then had to fight its way back to the rest of the battalion through other Viet Cong units still operating in the area. Around 1200, an H&S Company supply convoy bound for India Company was ambushed and a force sent to relieve them was also pinned down. The ordeal was covered by journalist Peter Arnett in his article "The Death of Supply Column 21". During the afternoon the situation was stabilized and the Viet Cong retreated that night, resulting in a tactical American victory. The United States had 52 marines killed in Starlite. India Company lost 14 dead, including the company commander, and 53 wounded out of a force of 177 marines. Three Navy Crosses were awarded to Marines from the battalion for actions during Starlite, including the battalion commander Lieutenant Colonel Joseph Muir.

Дананг маңында іздеу және жою (19651966)

Starlite 3-ші батальоны Дананг аймағында Вьетконгқа (әдетте 1-ші ВК полкіне) қарсы тұрақты түрде жорықтар мен төменгі деңгейдегі (яғни шағын бөлімше) жауынгерлік операцияларды жүргізді. Осы кезеңдегі қаза болғандардың арасында IED-ге басқан кезде қаза тапқан LtCol Muir болды. Қараша айында олар Хой Ан маңында өткен "Көк Марлин (II)" операциясына қатысты, ол Starlite-ке ұқсас амфибиялық операция болды. Вьетконг ұзаққа созылған қақтығыстан қашуға тырысқандықтан байланыс үздіріліп, батальонда тек үш теңізші жараланды. Желтоқсан айында батальон Ке Сон аңғарына "Жеміс Ай" операциясы үшін көшті, Вьетконгтың қаланы басып алуына жол бермеді. 1966 жылдың наурыз айында 3-ші батальон Ан Хоа аймағындағы "Кингс" операциясына қатысты, ол ресми түрде іздеу және жою миссиясы болды, бірақ шын мәнінде тарихи Вьетконг бекінісінде ұзақ мерзімді оккупация құруға бағытталған әрекет еді. Алайда, "Кингс" операциясында қол жеткізген нәтижелер бір аптадан кейін Данангтағы буддалық көтеріліспен жойылды. Шілдеде батальон "Мэкон" операциясы кезінде кедергі жасаушы күш ретінде әрекет етті, бірақ маңызды шайқас болған жоқ. Тамыз айында 3-ші батальон Вьетнамнан Окинаваға аттанды. Бірақ батальон көп ұзамай, қазан айының басында демилитаризацияланған аймақта (ДМЗ) Солтүстік Вьетнамның шабуылына қарсы тұру үшін I корпустың солтүстік бөлігіне жақын жерде BLT 3/3 ретінде орналасты. Бұл қауіп іске аспады және BLT 3/3 сол айдың соңында Вьетнамға қайта оралды.

ДМЗ және Кхе Санх (1966-1967 жж.)

1966 жылдың қазан айында 3-ші батальон Вьетнам Халық Армиясының (ВНА) Куанг Три провинциясындағы қатеріне қарсы күресу үшін жөнелтілді. Бұл 1968 жылдың соңына дейін жалғасқан "кәсібилерге қарсы соғыс" деп аталатын, негізінен конвенциялық шайқас болды. Жабдықтар үнемі жетіспейтін, сондықтан теңізшілер өлген жауынгерлерден қару-жарақ, киім, қалқан мен оқ-дәрілерді жинауға мәжбүр болды. Желтоқсан айында батальон трагикалық оқиғаға тап болды – Майк ротасының ортасына екі F-4 Phantom ұшағы бомба тастап, 17 теңізшіні қаза қылды және оншамауын жаралады. Әскери-теңіз корпусының санитары Дональд Рионға, өзі ауыр жарақат алғанмен, жаралыларды емдеуге жасаған тырыстары үшін өлімнен кейін "Күміс Жұлдыз" ордені табысталды. Ақпаннан сәуірге дейін батальон "Прайри II", "Прайри III" және "Прайри IV" операцияларына қатысты, бұл Куанг Три провинциясы бойынша жүргізілген бірнеше іздестіру шаралары болды. 1967 жылдың 2 наурызында капитан Джон Рипли басқаратын Лима ротасы ДМЗ-дан өтуге тырысқан ВНА полкіне кездейсоқ соқтығысты. Нәтижесінде 12 теңізші қаза тауып, 28-і ауыр жарақат алды, ал шайқасқа қатысқандардың барлығы, соның ішінде Рипли де, жарақаттанды. ВНА ауыр шығынға ұшырап, шекарадан шегінді. Сәуір айында 3-ші батальон Кхе Сань маңындағы "Төбелер шайқасы" деп аталатын қанағаттандырмас ұрыстарға қатысты. Көктемде Кхе Сань маңындағы жағдай күрт шиеленісіп, 24 сәуірде 9-шы теңізшілер корпусының 1-ші батальонының Браво ротасы ВНА-ның 18-ші полкінің 881 Солтүстік, 881 Оңтүстік және 861 төбелерінде бекініп алған бөлімдерімен ұрысқа түсті. Көп батальондардан құралған аралас бөлімше болған 3-ші батальон көмекке жөнелтілді. 29 сәуір түні ВНА 18-ші полкті жаңа 95-ші полкпен алмастырды. 1967 жылдың көктемі мен жазында батальон Ка Лу ұрыс базасы мен Кхе Сань арасындағы 9-жолды ашық ұстауға көмектесті. Шілде айының соңында ВНА батальоны мен Майк ротасы арасындағы атыстан кейін жол 1968 жылға дейін жабылды. Осы кезеңде батальонда безгекке шалдыққандар саны 206 теңізшіні құрады. Күзде батальон ДМЗ бойындағы "Макнамара сызығын" салу және қорғау жұмысына тартылды, бұл бірнеше бекіністерден тұратын қорғаныс жүйесі болатын (бұл аймақ "Теңізшілер алаңы" деп аталды, оның төрт бұрышы Кам Ло, Кон Тхен, Гио Линь және Донг Ха қалаларында орналасқан). ВНА позицияларға бірнеше рет шабуыл жасады, және екі рет 3-ші батальон 2-ші батальонның 4-ші теңізшілер корпусының элементтерін құтқаруға келді, олар жаудан толық қоршалу қаупіне тап болған. 3-ші батальон 1968 жылдың мамырына дейін осы позициялардың бірнешеуін басып алды. 29 желтоқсаннан 12 қаңтарға дейін батальонның бөлімдері "Альфа 3" нығайтылған бекінісін салуға және қорғауға қатысты.

In October 1966, 3rd Battalion was deployed to combat the threat from the People's Army of Vietnam (PAVN) in Quảng Trị Province. This would be a largely conventional fight, known as the "war against professionals", that would continue until late 1968. Supplies would be in constant short supply and Marines were constantly scavenging helmets, clothes, armor, and ammunition from their dead. In December, the battalion suffered a tragic case of friendly fire when a pair of F 4 Phantoms dropped several bombs in the middle of Mike Company, killing seventeen Marines and wounding a dozen others. Navy Corpsman Donald Rion was awarded a posthumous Silver Star for his efforts to treat the wounded, despite suffering a mortal wound himself. From February – April, the battalion took part in Operations Prairie II, III and IV, which were a series of sweeps throughout Quảng Trị Province. On 2 March 1967, Lima Company, then under the command of Captain John Ripley, stumbled into a PAVN regiment trying to cross the DMZ. 12 marines were killed, 28 severely wounded, and nearly every other man in the fight, including Ripley, was hit. The PAVN suffered heavy casualties and retreated across the border. In April, 3rd Battalion participated in a series of bloody engagements near Khe Sanh known as The Hill Fights. Activity near Khe Sanh had increased dramatically that spring and on 24 April, Bravo Company 1st Battalion 9th Marines was engaged by elements of the PAVN 18th Regiment dug in on Hills 881 North, 881 South, and 861. 3rd Battalion, then a hybrid unit with companies from multiple battalions, was sent to assist. On the night of 29 April, the PAVN replaced the battered 18th Regiment with the fresh 95th Regiment. Throughout the late spring and early summer of 1967 the battalion helped keep open Route 9, the supply route between Ca Lu Combat Base and Khe Sanh. After a firefight between a PAVN battalion and Mike Company in late July, the road was closed until 1968. The battalion was also stricken by malaria during this time; 206 3rd Battalion Marines contracted it. In the fall the battalion was put to work building and defending the McNamara Line, a series of fixed fortifications along the DMZ in an area known as Leatherneck Square (The four corners were Cam Lộ, Con Thien, Gio Linh and Đông Hà). The PAVN repeatedly attacked the positions and twice 3rd Battalion had to come rescue elements of 2nd Battalion, 4th Marines that were in danger of being overrun. 3rd Battalion would occupy several of those positions through May 1968. From 29 December to 12 January elements of the battalion participated in the construction and defense of strongpoint Alpha 3.

Тет және оның салдары (1968)

1968 жылы 3-ші батальон үшін алғашқы ірі шайқас 7 ақпанда болды, Тет шабуылы басталғаннан кейін шамамен бір апта өткен соң, Кило ротасы Джио Линь маңында ПАВН батальонымен кездесті. 29 Кило теңізшісі қаза тапты, оның ішінде PFC Роберт Квик ПАВН қол гранатасын тоқтатып, қаза болғандықтан Әскери-теңіз кресімен марапатталды. Тағы 31 теңізші жарақат алды, оның ішінде үш рет жарақаттанған және қызметі үшін үш «Қызғылт жүрек» орденін алған PFC Крейг Шварц та бар. ПАВН-нің жоғалтулары кем дегенде 139 адамды құрады, ал үш күннен кейін 3-ші батальон теңізшілері тағы 60 қабір тапты. Сол айда Майк ротасының взводы Альфа 3 маңында екі ПАВН PT 76 танкын байқап, зақымдады, бұл 1972 жылға дейін Вьетнам соғысы кезінде олармен кездескен үш реттен бірі болды. 6 наурызда Майк ротасы ПАВН 325-ші дивизиясының 27-ші полкіне тап болды, нәтижесінде түнгі шайқаста компанияның үштен бірі жауынгерлік қабілетін жоғалтты, оның ішінде 14 теңізші қаза тапты. Мамыр айының басында ПАВН «Мамыр шабуылы» немесе «Мини-Тет» деп аталған жаңа шабуылды бастады. Осы кезеңде, 8 мамырда 3-ші батальон Леатэрнек алаңында ПАВН полкінің бас штабын басып алып, 102 адамды жоғалтты, оның ішінде 8 теңізші қаза тапты. 22 мамырда Лима ротасы Альфа 3 маңындағы Солтүстік Вьетнамдық жиын орынды анықтап, үш басқа теңізші батальонының күштерімен бірлесіп жойды. 26 мамырда батальон Наполеон/Салин операциясы аясында Дай Доға шығысқа жылжыды, бұл 3-ші теңіз дивизиясының штабына жабдықтау жолдарына ПАВН жасаған қысымға жауап болды. Айдың соңына қарай 3-ші батальон 53 теңізшісін жоғалтып, тағы 319-ы ауыр жарақат алды, яғни әр екі жауынгердің бірі зардап шекті. Маусым айында батальон резервке жіберілді, сондықтан шайқаста қатыспады. Шілдеден қыркүйекке дейін 3-ші батальон I корпустың операциялық аймағында жұмыс істеді, бас штабын он түрлі орынға көшірді. Жүздеген теңізшілер целлюлитке шалдықты. Президент Джонсонның 1 қарашада АҚШ-тың бомбалау науқанын тоқтатуынан кейін, 3-ші батальон теңізшілері ПАВН-нің Бен Хай өзені бойымен оңтүстікке қарай үлкен конвойлермен адамдар мен оқ-дәрілерді жылжытып бара жатқанын көруге мәжбүр болды. Бір жағдайда батальонға Солтүстік Вьетнам конвойына қарсы бір ғана әуе шабуылына рұқсат алу үшін үш күн кетті.

The first major combat for 3rd Battalion in 1968 came on 7 February, about a week after the Tet Offensive began, when Kilo Company engaged a PAVN battalion near Gio Linh. 29 Kilo Marines were killed, including PFC Robert Quick who was awarded a posthumous Navy Cross for deflecting a PAVN hand grenade. Another 31 were wounded, including PFC Craig Swartz who was wounded three times and received three purple hearts for his service. PAVN losses numbered at least 139, with another 60 graves discovered by 3rd Battalion Marines three days later. That same month a platoon from Mike Company observed and damaged two PAVN PT 76 tanks near Alpha 3, one of only three times they were encountered during the Vietnam War before 1972. On 6 March, Mike Company blundered into the 27th Regiment of the PAVN 325th Division and had one third of the company put out of action in an all night engagement, including 14 marines killed. In early May the PAVN launched a new offensive known as the May Offensive or 'mini Tet'. During that time, on 8 May, 3rd Battalion overran a PAVN regimental command post in Leatherneck Square, suffering 102 casualties including 8 killed. On 22 May, Lima Company uncovered a North Vietnamese staging area near Alpha 3 and destroyed it in an action that involved elements of three other Marine battalions. Then on 26 May the battalion was moved east to Dai Do as part of Operation Napoleon/Saline, in response to PAVN pressure on the supply lines to the 3rd Marine Division headquarters at Dong Ha. By the end of the month, 3rd Battalion had lost 53 marines and had another 319 severely wounded, a casualty ratio of about one out of every two infantrymen in the field. In June the battalion was placed in reserve as a ready reinforcement unit and consequently saw little combat. From July to September, 3rd Battalion operated all throughout the I Corps area of operations, moving its command post to ten different locations. Hundreds of Marines were also affected by cellulitis. Following President Johnson's halt of the US bombing campaign on 1 November, 3rd Battalion Marines had to watch as the PAVN brazenly pushed large convoys of men and munitions south along the Ben Hai River. In one instance it took three days for the battalion to get approval for a single airstrike on a North Vietnamese convoy.

Тейлор Комон және қайта орналастыру (1969)

1969 жылдың басында 3-ші батальон 3-ші теңіз жаяу әскерлері бірнеше айға ДМЗ-ның оңтүстігіне, Ан Хоа маңындағы «Тейлор Комон» операциясына қатысу үшін жіберілді. Бұл үш айлық операция бірнеше провинцияда әрекет ететін Вьетнам Халық Армиясы (ПАВН) күштерінің негізгі базасын жоюға бағытталған еді, және 3-ші батальон операция кезіндегі іс-қимылдары үшін Әскери-теңіз күштерінің мақтау белгісімен марапатталды. Операция кезінде 3-ші батальоннан он теңізші қаза тапты (барлығы 183 американдық қаза болды), ал американдық күштер ПАВН-нің көптеген жабдықтарын қолға түсірді. Бір теңізші, Ланс-корпорал (LCPL) Уильям Р. Пром, «Тейлор Комон» операциясы кезінде көрсеткен батылдығы үшін қаза болғаннан кейін Мәртебе медалімен марапатталды. 1969 жылдың шілдесінде батальон «Вирджиния Ридж» және «Айдахо Каньоны» операцияларына қатысты, ДМЗ арқылы ПАВН-нің 27-ші полкі мен 33-ші саперлік батальонының шабуылдаушыларын тоқтатуға тырысты. Операция қыркүйек айына дейін жалғасты, содан кейін 3-ші теңізшілер полкіне қайта оралуға дайындық үшін операцияларды тоқтату бұйрығы берілді. Батальон 7 қазанда аттанды және 1969 жылдың соңына дейін Пейндлтон теңіз жаяу әскерлері базасына толықтай жетті. 3-ші батальонның көптеген теңізшілері, әлі қызмет мерзімі бітпеген, басқа бөлімшелерге ауыстырылды. 3-ші батальон Вьетнамда 1600 күннен астам уақыт өткізді және 48 жауынгерлік операция жүргізді, бұл соғыстағы кез келген теңіз жаяу әскерлері батальонынан ең көп көрсеткіш. 3-ші батальон 3-ші теңізшілер полкінде қызмет еткен 653 теңізші Вьетнам соғысында қаза тапты немесе басқа бөлімшелермен жұмыс істеген кезде қаза болды. Тағы шамамен 2800 теңізші жараланды.

Салқын соғыс кезеңінің соңы (1969-1974, 1975-1990)

1969 жылдың қазан және қараша айларында батальон MCB Пэндлтон лагеріне дислокацияланды және 5-ші теңіз экспедициялық бригадасына қайта тағайындалды. 1971 жылдың сәуір айында олар қайтадан 1-ші теңізшілер дивизиясына ауыстырылды. Батальон 1974 жылдың 1 маусымында таратылды. 1980 жылдың ақпанында Ирандағы кешірімшілдік дағдарысы мен Ауғанстанға Кеңес Одағының басып кіруінен кейін батальон USS Окинава кемесімен Перс шығанағына жөнелтілді және "Бүркіт тырнағы" операциясы кезінде қосалқы күш ретінде болды. Бұл 3-ші батальонды Екінші дүниежүзілік соғыстан бері аймаққа енген алғашқы американдық құрлық әскері бөлімі етті. 1983 жылдың жазында батальон Кенияның Момбаса қаласында 31-ші теңіз амфибиялық тобының (MAU) құрамында болғанда, Біріккен штабтар басшылығы оны Ливан азамат соғысы кезінде Ливандағы көпұлттық күштер құрамына қосылу үшін Жерорта теңізіне жіберді. Ол 12 қыркүйекте келді және Таравадағы 24-ші MAU үшін резервтік күш ретінде үш апта жағалауда болды. 9 қазанда Бейрут казармасына бомба шабуылы жасалуға екі апта қалғанда Үнді мұхитына аттанды.

Сауд Арабиясын қорғау (1990-1991)

1990 жылдың 2 тамызында 3-ші батальон Окинавадағы Хансен лагеріндегі орналасуын аяқтағанда, Ирактың Кувейтке басып кіруіне жауап ретінде Сауд Арабиясына дереу қайта орналасуға дайын болу керектігі туралы хабарланды. Батальон Гавайиге оралғаннан кейін, ол 1-ші теңіз экспедициялық бригадасының құрамында Сауд Арабиясына қайта жөнелтілді. 15 тамызда Индия ротасы Әл-Жөбайл портына бет алған теңіз кемелерінің қауіпсіздігін қамтамасыз ету үшін Сингапурға аттанды. 1 қыркүйекте батальонның қалған бөлігі Дахранға жетті. Елдегі алғашқы теңіз күштерінің бірі ретінде 3-ші батальон Кувейт шекарасынан шамамен 90 километр қашықтықтағы Цемент Ридждегі маңызды позицияны қорғауға кірісті. Ирак шабуылына тойтарыс беруге бұйрық берілген 3-ші батальон тамыз және қыркүйек айларының көп бөлігін қорғаныс бекіністерін қазумен өткізді. Қазан айында 3-ші батальон мен 3-ші теңіз жаяу әскерлерінің 2-ші батальоны "Таро операциялық тобы" деп тағайындалып, Сауд Арабиясы Ұлттық гвардиясының Король Абдул Азиз бригадасымен шектесетін теңіз секторының оң фланкіне көшті. Жақын орналасқандықтан, Тароға саудиялық күштерімен бірлескен оқу-жаттығуларды бастауға бұйрық берілді. Бұл бірлескен жаттығулар қаңтар айына дейін жалғасты, содан кейін 3-ші батальон Сауд Арабиясының жағалауындағы Аль-Мишабты қорғау үшін алға жылжытылып, Сауд Арабиясындағы ең солтүстік теңіз жауынгерлік күштеріне айналды. Осы кезеңде батальонның екі теңізшісі салғырттықтан туған оқ ату салдарынан қаза тапты.

Шөлдік дауыл, Хафджи және Кувейт (1991)

Operation Desert Storm операциясы 1991 жылдың 17 қаңтарында басталды, бірақ алғашқы екі аптада 3-ші батальон шекара арқылы ирактық қарсыластарымен эпизодтық қақтығыстарды ғана жүргізді. 29 қаңтарда жағдай өзгерді, бірнеше ирактық дивизиялары күтпеген жерден шекараны кесіп өтіп, 3-ші батальонның позициясынан солтүстікке қарай 15 километрдей жерде орналасқан Хафджи қаласын басып алды. Шабуыл кезінде батальон командирінің орынбасары, майор Крейг Хаддлстон, батальонның аға сержанты және батальонның ауыр пулемет взводының бір бөлігімен бірге екі әскердің әскери қызметкерін іздеу үшін қалаға құтқару миссиясына шықты. Олар оларды таба алмаса да, 3-ші батальонның теңізшілері ирактық патрульге кездесіп, қашып кеткенге дейін олармен атысты. Сауд Арабиясы мен Катардың бөлімшелері қаланы қайтарып алған кезде, 3-ші батальон шабуыл үшін әуе және артиллериялық қолдауды үйлестіруде және ирактықтардың оңтүстікке қарай жылжуын тоқтатуда маңызды рөл атқарды. Бұған қоса, батальонның бірнеше ауыр пулеметтері бар «Хамви» машиналары мен алдыңғы қатардағы әуе бақылаушылары (FAC) Сауд Арабиясы бригадасына қосылып, шабуылға қатысты. 22 ақпан күні түні 3-ші батальон шекараны кесіп, Кувейтке еніп, ирактық миналы далаларынан, танк тұзақтарынан және басқа да кедергілерден өтті. Көптеген американдық бөлімшелер сияқты, 3-ші батальон да ирактықтардың қарсылығына тап болмады, ал теңізшілер үшін ең үлкен қауіп – өзіміздің әскерлерімізден келген оқтар болды. Жердегі соғыс бойы батальон солтүстікке қарай үздіксіз ілгеріледі, бір күнін өртеп жіберілген мұнай алаптарынан өтіп, қарсылыққа тап болмады, бірақ көптеген тұтқындарды алды. 3-ші батальон шамамен 27 ақпан күні Кувейт халықаралық әуежайының сыртында болды, сол кезде батальонның бас штабына жақын жерге «SCUD» зымыраны құлады.

Салқын соғыстан кейінгі кезең (1991-2004)

Desert Storm және Ауған соғысына қатысуы арасында 3-батальон Тынық мұхиты аймағында бірнеше рет дислокацияланды. 1991 жылдың тамызында батальон Тонгадағы "Тафакула" операциясына қатысты, бұл француз әскерінің және Тонга қорғаныс күштерінің бөлімдері қатысқан халықаралық жаттығу болды. 1992 жылы батальон Окинаваға бірліктерді дислокациялау бағдарламасын (UDP) жүргізді. 1993 жылы Үндістан ротасы Австралиядағы "Алтын бүркіт" операциясына қатысты. 1994 жылы батальон Окинавадағы Хансен лагеріне және Жапониядағы Фудзи лагеріне тағы бір UDP жүргізді. 8 маусымда Үндістан ротасы Сайпанға шабуыл жасаудың 50 жылдығына қатысты. 1994 жылдың қазан айында 3-батальон 3-ші теңізшілер дивизиясына қайта бағындырылды. 2003 жылы 3-батальон жылдың екінші жартысында 31-ші экспедициялық күштер тобында (MEU) BLT 3/3 атанды. USS Essex, USS Fort McHenry және USS Harpers Ferry кемелерінде орналасқан BLT 3/3 Филиппинде ARGEX 03 жаттығуына қатысты, Балидегі (Индонезия) президент Джордж Бушқа күзеттік қызмет көрсетті, сондай-ақ Жапония, Австралия, Шығыс Тимор және Гонконгқа сапарлады. 2004 жылдың мамыр және маусым айларында Лима ротасы Таиландтың Хорат қаласындағы "Кобра Голд II" операциясына қатысты, ал батальонның қалған бөлімдері Аляскадағы JTF 510 "Солтүстік шет" операциясына қатысты. Шілдеде батальон Гавайидегі жылдық RIMPAC жаттығуына қатысты, алмасу бағдарламасы бойынша 2-ші батальонының C ротасы Корольдік Австралия полкімен бірге болды. Алмасу аясында Кило ротасы Лаварак казармасында, Таунсвиллде (Австралия) "Алтын бүркіт" операциясын жүргізді.

Шығыс өңірлік қолбасшылық (2004-2005)

2004 жылдың соңында 3-ші батальонға "Тұрақты бостандық" операциясына қатысатыны туралы хабарланды. 31 қазанда алғашқы теңізшілер Канеохе шығанағынан (Гавай) шығыс Ауғанстанға сегіз айлық сапарға аттанды. Ауғанстанда қызмет еткенде, 3-батальон 2005 жылдың ақпан айында "Шпоры" операциясын жүргізді, онда олар Корангал аңғарына енгізіліп, көтеріліске қарсы және гуманитарлық операцияларды жүргізді. Наурыз айында 3-батальон "Маверик" деп аталатын ұқсас операцияны бастады. Ауғанстанда болған уақытында 3-ші батальонның теңіз жауынгерлері талибандармен 22 рет атысты. Олардың бірінде батальонның жалғыз қазасы болды: LCPL Николас Кирвен және капрал Ричард Шонер Алишангта үш сағаттық атыс кезінде қаза тапты, нәтижесінде 23 талибан жойылды. Атыс кезінде лейтенант Стивен Боада бірнеше рет жараланғанмен, талибтердің позицияларына бомбалауды сабырлы түрде басқарғаны үшін "Күміс жұлдыз" орденімен марапатталды. Мамыр айында батальон Тора-Бора аймағында "Келттер" операциясын жүргізді. Операция көбінесе оқиғасыз өтті, алайда NBC жаңалықтары тілшісі Рон Аллен Kilo компаниясымен бірге сапарлап бара жатқанда, оның Хамвиі минаға шағылысып, жарақат алды.

Хелманд провинциясы (20102012)

2010 жылдың мамыр айының ортасында 3-ші батальон Гельменд провинциясындағы Нава-и-Баракзай ауданына 1-ші батальон, 3-ші теңіз жауынгерлерін алмастыра бастады. Ауған Ұлттық Армиясының 215-ші корпусының сарбаздарымен бірлесіп, батальон АҚШ Халықаралық Даму Агенттігінің ауыл шаруашылығы өндірісін арттыру (және мыңдаған потенциалды талибтерге жұмыс орындарын құру) үшін 30 миллион доллар жұмсауға тырысқан кезде, өзін мол қаржы ағынына толы аймақта тапты. Маусым айының ортасында Лима компаниясы «Жаңа таң» операциясына қатысып, Нава мен Маржа аралығындағы Оңтүстік Шошаракта бақылау бекеттерін орнатып, күзетті күшейтті. Шілде айының соңында батальонның сарбазы Джо Райтсман Хельманд өзенінде ауған ұлттық полициясының өмірін құтқаруға тырысқанда суға батып қайтыс болды. Бірнеше күннен кейін Үндістан компаниясының үш взводы үш түрлі бөлімнен талиб жауынгерлерінің шабуылына ұшырады, нәтижесінде HMLA 369 тікұшағының (Dealer 54) Лашкар Гах маңында құлау орнын қорғауға мәжбүр болды. Тікұшақ ПБ Майнерттегі атыс кезінде әуеден қолдау көрсетіп ұшып жатқанда атып түсірілді. Үндістан компаниясы қатал шайқастарға қатысып, кейде жаумен бірнеше метр қашықтықта күресті. Үндістан компаниясының 7 айлық орналасуы барысында 92 шайқасқа қатысып, 174 жаудың жойылғанын хабарлады және 8 достық эвакуация сұрады. Үндістан компаниясы | COP Spin Ghar | Патрульдік база (PB) Жакер | PB Майнерт | PB Пул | PB Скуллет | PB Свенсон | базаларынан операция жүргізді. Үндістан компаниясының теңізшілері Гельмендтегі операциялары үшін жоғары наградаларға ие болды, соның ішінде бірінші сержант Уильям Пинкертон «Бронза жұлдызы» орденімен марапатталды. Бірінші сержант Пинкертон 16 IED, 19 жарылғыш құрылғы, 14 жасырын сақтау орындарын тауып, 6 көтерілісшіні тұтқындаған кезде компанияның теңізшілерін алдыңғы қатарда жетектеді. Бірінші сержант Пинкертон талибтердің ауыр пулемет оғынан аман қалған күйде Dealer 54 тікұшағының құлау орнына алғашқылардың бірі болып взводты жіберіп, құлаған ұшқыштарға шабуыл жасаудан сақтап, қауіпсіз периметр құрды. Осы уақытта Үндістан компаниясы Нава ауданындағы талибтердің ықпалы күшті аймақтарда «Трешер» және кейін «Мако» операцияларын жүргізді, бірнеше жасырын сақтау орындарын тауып, бірнеше күдіктілерді ұстады. Дегенмен, сайлау күні Нава ауданы Хелманд провинциясында талибтердің шабуылдары тіркелмеген жалғыз аудан болды. Жергілікті тұрғындар 3-ші батальонның теңізшілері қауіпсіздік шараларын тиімді жүзеге асырғанын және халықты үкіметпен ынтымақтасуға ынталандырғанын, соның салдарынан талибтердің бір оқ атпағанын мәлімдеді. 2010 жылдың күзінде 3-ші батальонның орналасуы аяқталған кезде Науа көптеген адамдар тарапынан «көршілдікке қарсы операциялардың үлгісі және Оңтүстік Ауғанстандағы ең тұрақты аудан» деп танылды. 2011 жылдың қазан айында 3-ші батальон тағы да Гельменд провинциясына, бұл жолы Гармсир ауданына орналасты. Оңтүстік Гельмендта, Науа ауданының оңтүстігінде орналасқан Гармсир тарихи тұрғыдан Пакистаннан келген талибтердің кіру-шығу жолы болды және оның мәдениеті Пакистан мәдениетіне өте ұқсас деп есептеледі. Орналасудың басында 6 қарашада полиция бастығы, лейтенант-полковник Сайфулла Хан Рашиди (бұрын 3/3-ші батальон Науа ауданының полиция бастығы болып қызмет еткен) екі басқа Ауғанстан ұлттық полициясымен бірге IED-нің салдарынан қаза тапты. Екі күннен кейін Сар-Банадар ауданындағы Нұрзай тайпасының ықпалды рубасы Хаджжи Абдулла Ханды 3-ші батальонның теңізшілерімен кеңес өткізгеннен кейін Андар тайпасының мүшесі атып өлтірді. Ауған шекара полициясы (АБП) қылмыскерді ұстап алды, ол кейін Ауғанстан заңы бойынша сотталды. Дәл сол уақытта Мян Паштиде талибтердің қолбасшысы да қаза тапты. 2012 жылдың қаңтар айынан бастап 3-ші батальон және Ауғанстан Ұлттық Армиясының 215-ші корпусының бөлімдері Гармсирдегі сирек қоныстанған және талибтердің тарихи бақылауындағы аймақтарда әуе шабуылдары сериясын бастады. 4 қаңтарда олар Хельманд өзенінің батыс жағынан талибтерді тазарту мақсатында «Тагер Шамал» (Айналған желдер) операциясын бастады. 17 сәуірде 2200-нан астам ауғандықтар Гармсир аудандық қоғамдық кеңесін сайлауға қатысты, ол қауіпсіздіктің артуына байланысты енді тек солтүстік бөлігінен емес, бүкіл ауданды ұсынуда. Төрт күннен кейін, 21 сәуірде, жанкешті бомбалаушы Гармсирде төрт ауған полициясын өлтірді; полицияны жедел түрде эвакуациялаған кезде UH 60 Black Hawk тікұшағы құлап, барлығы төрт адам қаза тапты.

In mid May 2010 3rd Battalion began deploying to the Nawa I Barakzayi District in Helmand Province, relieving the 1st Battalion, 3rd Marines. Partnering with Afghan National Army soldiers from the 215th Corps, the battalion found itself in an area awash with money as the U. S. Agency for International Development was in the process of spending $30 million in an attempt to increase agricultural production (and create jobs for thousands of otherwise potential Taliban recruits), but was also resulting in tensions between the local community council and tribal elders. In mid June, Lima Company took part in Operation New Dawn, establishing observation posts in southern Shosharak, an area in between Nawa and Marjeh. In late July, the battalion suffered the loss of Corporal Joe Wrighstman, who drowned in the Helmand River while attempting to save the life of an Afghan National policeman. India Company just days later had 3 squads from 3 different platoons ambushed by Taliban fighters in which they had to secure the crash site of Dealer 54, an HMLA 369 helicopter which was shot down near Lashkar Gah while flying close air support supporting a firefight at PB Meinert. India Company became involved in fierce firefights engaging the enemy at times just meters away. Throughout India Company's 7 month deployment they only called in 8 friendly evacuations after being engaged in over 92 Firefights and reported 174 enemy KIA. India Company operated out of | COP Spin Ghar | Patrol Base (PB) Jaker | PB Meinert | PB Poole | PB Skullet | PB Swenson | India Company's Marines were highly Awarded for their actions in Helmand during their operations including First Sgt. William Pinkerton awarded The Bronze Star Combat V. First Sgt. Pinkerton led the company's Marines from the front during 16 IED, 19 device, 14 cache finds and captured 6 insurgents. First Sgt. Pinkerton was first to push a squad to the Dealer 54s crash site through heavy Taliban Machine Gun fire and set up a safe perimeter to keep Taliban fighters from getting to downed pilots. Around this time, India Company conducted Operation Thresher and later Operation Mako in areas of Nawa District under heavy Taliban influence, finding several cache sites and taking some detainees. Nevertheless, on election day Nawa District was the one location in Helmand Province with no reported Taliban attacks. Residents claimed that the Marines from 3rd Battalion had implemented good security measures and encouraged the people to cooperate with the government, preventing the Taliban from firing a single shot. By the end of 3rd Battalion's deployment in the fall of 2010, Nawa was regarded by many as "a model of counterinsurgency operations and the most stable district" in southern Afghanistan. In October 2011, 3rd Battalion deployed again to Helmand Province, this time to the Garmsir District. Located in southern Helmand, directly south of Nawa District, Garmsir was both a historically infiltration route for Taliban coming from Pakistan, and is considered to have a culture very similar to Pakistan's. The deployment was marred by tragedy at the very beginning when the Chief of Police, LtCol Sayfullah Khan Rashidi, (who had previously served as Nawa District's Chief of Police during 3/3's deployment there) was killed along with two other Afghan National Police (ANP) by an IED on 6 November. Two days later, Hajji Abdullah Khan, an influential tribal elder with the Nurzai Tribe in the Sar Banadar area, was gunned down by a member of the Andar Tribe following a shura with 3rd Battalion Marines. Afghan Border Police (ABP) were able to arrest the murderer, who was then successfully prosecuted under Afghan law. A Taliban commander was also killed in Meyan Pashti around the same time. Starting in January 2012, 3rd Battalion and elements of the 215th Corps of the Afghan National Army began a series of airborne assaults at sparsely populated and historically Taliban controlled areas in Garmsir. On 4 January they launched Operation Tageer Shamal (Shifting Winds), aimed at clearing Taliban fighters from the western side of the Helmand River. On 17 April, over 2,200 Afghans went to the polls to elect the Garmsir District Community Council, which – due to increases in security – now represented the entire district instead of just the northern part. Four days later, on 21 April, a suicide bomber killed four Afghan Police in Garmsir; while medevacing the police, a UH 60 Black Hawk helicopter crashed, killing all four aboard.

Әл-Анбар провинциясы (2006-2008)

2006 жылдың наурыз айында 3-ші батальон, 3-ші теңізшілер жасағы өзінің алғашқы Ирак операциясына қатысты, ол Батыс Ирактағы Әл-Анбар провинциясында өтті. Олар Хадита ауданындағы 1-ші теңіз жаяу әскерінің 3-ші батальонының орнына келді және Хадита тоғанында орналасты. Бұл оқиға ерекше сезімтал болды, себебі АҚШ-та Хадитадағы жаппай қырғын туралы жаңалықтар тарады (өткен қарашада осы ауданда теңізшілер 24 бейбіт тұрғынды өлтірген). Иракқа келгеннен кейін 3-ші батальон "көтерілісшілермен күресу, жергілікті экономиканы және тұрғындардың өмір сапасын жақсарту үшін жергілікті тұрғындармен жұмыс істеу және ирактық әскерлерді оқыту" міндетін атқара бастады. Батальон сондай-ақ 7-ші ирак армиясы дивизиясының 2-ші бригадасының 2-ші батальонымен біріктірілді. Батальон командирі, подполковник Норман Кулинг: "Бізде [басты жолдарды] бақылауға және Хадитаны ұстап тұруға жеткілікті әскер болмады. Ирак армиясы да біз сияқты хабарсыз еді. Бізге сөйлегендердің барлығын көтерілісшілер өлтірді" деді. Мамыр айында Бағдадиде 15 ерікті полицейден тұратын топ көтерілісшілер тарапынан өлтірілді. Маусым айына қарай Хақланиядағы теңізшілерге жасалған шабуылдар көбейді, олардың базасы аптасына шамамен екі рет минометтен атқыланды, ал кейбір көтерілісшілер база қабырғасынан граната лақтыруға жеткілікті жақын келді. 3 маусымда үш көтерілісші Хақлания базасына атыс ашты, бірақ мерген сарбазы Джим Ланхам басқаратын теңізшілер тобы шабуылды тойтарып, оларды жылдам жойды. Хадитадағы уақытында 3-ші батальонның 3-ші теңізшілері 8000-нан астам патрульдік өтті, 54 қару-жарақ сақтау орнын тапты және 800-ден астам күдіктіні ұстады. Батальон 11 теңізшінің қаза табуына және 85-інің жаралануына жол берді. 6 қазан күні 3-ші батальонның 3-ші теңізшілері Канеохе шығанағына оралды. Келесі жылы, 2007 жылдың тамызында батальон екінші рет Иракқа аттанды, бұл жолы Фаллужа ауданына, онда олар Операция "Аллах" операциясының соңғы кезеңдерінде 6-шы полктік ұрыс тобының құрамында қызмет етті. Олардың міндеті – Карма және Зайдон аудандарындағы "Тазалау-Ұстау-Салу" операциясын аяқтау болды, бұл операцияны 2-ші батальон, 5-ші теңізшілер және 2-ші батальон, 7-ші теңізшілер екі ай бұрын бастаған еді. Карма Бағдад пен Фаллужаға жақын орналасқандықтан, көтерілісшілердің маңызды бекінісіне айналды. Басқа қалалардан айырмашылығы, Карманың қорғалатын шекарасы болмады, бұл сырттан келгендерге оңай кіруге мүмкіндік берді. Сонымен қатар, Бағдадтан басқа операциялармен көтерілісшілер ығыстырылғанда, олар Кармаға қашуды оңай тапты. Алғашқы бірнеше ай бойы теңізшілер күнделікті шағын қарудан және минометтен атқыланды. 5 қазанда Кармадағы Ирак полиция бекетіне жасалған 20 минуттық шабуылды, қазіргі бірінші сержант Джим Ланхам тоқтатты. 2007 жылдың соңына қарай теңізшілер жиі шейхтер арасында келісімге келтіруші болып, жергілікті тұрғындарға қайта құру жобаларында көмектесіп, аймақтағы Ирак полиция бөлімдеріне оқыту жүргізді. Бір рота командирі, капитан Квинтин Джонс: "Бір жағынан мен соғысып жатырмын, екінші жағынан ру басшылары арасында дауласып жатырмын. Ал үшінші жағынан экономиканы дамытуға тырысамын. Бұл үш бағытты қамтитын соғыс, және ол өте динамикалық" деді. Батальон Кармаға 1 миллион доллардан астам қаражат жұмсады, оның ішінде қалалық кеңес және медициналық клиника да бар. 1 желтоқсанда батальон Карма орталығындағы базар "Жеңіс шеңберінің" немесе "Лолипоптың" салтанатты ашылуын өткізді, бұрын осы орында теңізшілер мен көтерілісшілер арасында қаһарлы шайқас болған еді.

In March 2006, 3rd Battalion, 3rd Marines conducted its first Operation Iraqi Freedom deployment to Al Anbar Province in western Iraq. They relieved the 3rd Battalion 1st Marines in the Haditha area and were based out of the Haditha Dam. This deployment was particularly sensitive, coming around the same time that news of the Haditha killings (where Marines had killed 24 civilians in the same area the previous November) broke in the United States. Once it arrived in Iraq, the 3rd Battalion began the mission of "fighting insurgents, working with locals to improve local economy and quality of life, and training Iraqi soldiers." The Battalion was also partnered up with the 2nd Battalion, 2nd Brigade of the 7th Iraqi Army Division. Battalion Commander Lieutenant Colonel Norman Cooling observed, "We didn't have the manpower to control the [main roads] and hold Haditha. The Iraqi Army was as blind as we were. The insurgents killed anyone who spoke to us." One group of 15 police volunteers was murdered by insurgents in Baghdadi in May. By June, attacks against Marines in Haqlaniyah had become common, with their base getting mortared about twice a week and some insurgents getting close enough to throw grenades over the wall into the base. On 3 June three insurgents opened fire on the Haqlaniyah base but were quickly killed after a group of Marines led by Gunnery Sergeant Jim Lanham launched a hasty counterattack. During their time in Haditha the Marines from 3rd Battalion 3rd Marines conducted more than 8,000 patrols, located 54 weapons caches and detained more than 800 suspected insurgents. The battalion suffered 11 marines killed and 85 wounded. On 6 October, 3rd Battalion 3rd Marines returned to Kaneohe Bay. The following year in August 2007, the battalion made its second Iraq deployment, this time to the Fallujah area where they served under the Regimental Combat Team 6 during the closing phases of Operation Alljah. Their mission was to complete the Clear Hold Build operation in the areas of Karmah and Zaidon which the 2nd Battalion, 5th Marines and 2nd Battalion, 7th Marines had begun two months earlier. Karmah had become an important insurgent stronghold due its proximity both Baghdad and Fallujah. Unlike other cities, Karmah had no definable perimeter to hold, making it easy for outsiders to access. In addition, as insurgents were pushed out of Baghdad by other offensives they found it easy to flee to Karmah. For the first few months the Marines took small arms and mortar fire nightly. A 20 minute attack on 5 October against the Iraqi Police station in Karmah was repulsed by Jim Lanham, now a First Sergeant. By late 2007 the Marines frequently found themselves mediating between sheiks, assisting locals with reconstruction projects, and mentoring the Iraqi police units in the area. One company commander, Captain Quintin Jones, observed that, "On one end I'm fighting, and on the other end I'm disputing between tribal leaders. The other part (is) trying to stimulate the economy. So, it's a three block war here and it's very, very dynamic." The battalion spent more than $1 million on Karmah, including a city council and a medical clinic. On 1 December, the battalion staged an elaborate reopening of "Victory Circle", or "The Lollipop", the marketplace in the center of Karmah which had earlier been the scene of fierce fighting between Marines and insurgents.

Әскери полиция жұмыс тобы (2009)

2009 жылдың сәуір айында 3/3 үшінші рет Иракқа, бұл жолы Аль-Анбар провинциясындағы Аль-Асад әуе базасына жіберілді. Олар сол жерде әскери полицияның жедел тобы (TFMP) құрамында болды. Сонымен қатар, 2008 жылдың қарашасынан бастап оларға "Солтүстікте Аль-Каиданы жеңісге жеткізу" операциясының (OPDAN) аясында Ниневия провинциясының Рабиа қаласындағы "Хайдер" жауынгерлік бекінісін қорғау міндеті жүктелген. Шілде айының соңында батальон теңізшілері, 1991 жылғы Персид шығанағы соғысынан бері хабарсыз жоғалған әскери-теңіз капитаны Скотт Спихердің денесін іздеу және табу операциясына қатысып, оның табылуына жауапты болды. Президент Барак Обама кейіннен: "Капитан Спихердің денесі табылып, үйіне оралуына мүмкіндік берген ақпаратты іздеген теңізшілерге ризамын" деді. Бұл орналасу көбінесе оқиғасыз өтті және 3/3 батальонын соңында 3-ші батальон, 24-ші теңізшілер батальоны алмастырды, ол Иракқа орналастырылған соңғы теңізшілердің жаяу әскер батальоны болды. АҚШ-қа қайтып келе жатқанда, батальонның бірі Үндістанның Мумбай қаласында екі күнге тоқтатылды. Батальон бір теңізшісін, ЛКПЛ Рэй Спенсерді жоғалтты, ол жауынгерлік қимылдарға байланыссыз оқиғада қаза тапты. Қару-жарақ компаниясы 7-ші теңізшілер батальонының 1-ші батальонымен бірге Фаллужаға қайта жіберілді, олардың міндеті – жауынгерлік операцияларға көмектесу және билікті Иракқа беру болды.

Америка батальоны

Теңіз жауынгерлерінің тарих және мұражай бөлімінің зерттеулеріне сәйкес, "Америка батальоны" атауы 1980 жылдардың ортасында, лейтенант-полковник Чарльз Крулак батальонның командирі болған кезде пайда болды. Ол "Американың командасы" деген лақаптан шыққан, оны Даллас Каубойы пайдаланған. Крулак, Каубойлердің жанкүйері болғандықтан, осы лақапты 3-ші батальонға бейімдеді. Крулак айтуынша, бір күні оның досы "Америка батальонының командиріне" деп адрестелген хат жіберген. Конвертте басқа ештеңе жазылмаған болатын, бірақ АҚШ пошта қызметі хатты дұрыс жеткізіп берді. Крулак: "Егер АҚШ пошта қызметі 3-ші батальон 3-ші теңіз жаяу әскерін 'Америка батальоны' деп мойындаса, онда олар осылай болуы керек" деді. Сол сәттен бастап ол оны "ресми" деп есептеді. 3-ші батальон – "Америка батальоны" деген лақап атымен танылған екі батальонның бірі, екіншісі – Лагерь Лежюндегі Теңіз жаяу әскерлері базасындағы 2-ші батальон 8-ші теңіз жаяу әскерлері.

3 батальонның атақты теңізшілер

3-ші батальонның теңіз жауынгерлеріне берілген көптеген батырлық ордендерінің ішінде бес Құрмет медалі және жиырмадан астам Теңіз кресі табылды. Саут-Бенд қаласының мэрі Джон Алден Скотт Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде батальонда қызмет етіп, Бугенвильде «Күміс жұлдыз» орденімен марапатталды. 1965 жылы «Индия» компаниясының капралы Роберт Эммет О’Мэлли Вьетнам соғысында Құрмет медалімен марапатталған алғашқы теңізші болды. 3-ші батальонның тағы екі теңізшісі – Роберт Моджеевский (1958–1959) және Говард В. Ли (1959–1960) кейін Вьетнамда басқа бөлімшелерде қызмет еткен кезде Құрмет медалімен марапатталды. Полковник Джон Рипли (Дон Ха көпірінің батыры) 1967 жылы «Лима» ротасының командирі болды, ал рота жиі «Риплидің шабуылшылары» деп аталды. Оның взвод командирлерінің бірі – бұрынғы бейсболшы Чак Гоггин. Оливер Норт 1968–1969 жылдары «Кило» ротасында взвод командирі болды, ал Техас штатының конгрессмені Франк Теджеда сол кезеңде «Кило» ротасының аға сержанты болды. 1979 жылы Джеймс Мэттис Үнді мұхитындағы теңіз экспедициялық тобының (MEU) құрамында батальон орналасқан кезде «Кило» ротасының командирі болды.