Кіріспе

Конн Стаффорд Смайт (15 наурыз 1921 – 13 қазан 1971) – канадалық мұз хоккейінің басқарушысы, Конн Смайттың ұлы, 1961–1969 жылдары және 1970 жылдан өмірінің соңына дейін "Мейпл Лиф Гарденс" ЖШС және "Торонто Мейпл Лифс" хоккей командасының президенті болды.

Алғашқы жылдар

Торонтода туған Смайт 1930-шы жылдары Үстіңгі Канада колледжі мен Руннимед орта мектебінде хоккей ойнады, содан кейін Торонто университетіне түсіп, инженерлік мамандық бойынша бітірді. Ол бір маусым Varsity Blues ерлер хоккей командасында өнер көрсетті. 1940–41 маусымда Смайт, бала кезінен таныс болған Харольд Баллард басқаратын Торонто Марлборос командасында қысқа ғана уақыт ойнады. Смайт Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Канада Корольдік теңіз күштеріне қатарына қосылды. Соғыстан кейін ол әкесінің құм мен қиыршық тас өндірісімен айналысатын кәсіпорнында серіктес болды. 1940-жылдардың аяғында Баллард, команда президенті, оны Марлборос командасының жаттықтырушысы қызметіне тағайындады. Кейін Смайт басқару директоры болып тағайындалды.

Көлтесін жапырақтарын басқару

1957 жылдың наурыз айында Смайт әкесі тағайындаған жеті адамнан тұратын комитеттің төрағасы болып, Leafs командасының хоккейлік іс-шараларын басқарды. Ол 1955 жылдан 1957 жылға дейін Leafs командасының хоккейлік іс-шараларын басқарған, ал Конн Смайт бас менеджер лауазымын сақтап қалған, бас менеджердің көмекшісі Хап Дейді сынаған болатын. Стаффорд Дейді жас ойыншыларды, әсіресе Marlboros командасынан келгендерді дұрыс басқармағаны үшін, сондай-ақ хоккейдің ескірген қорғаныс стилінен қол үзмейтіні үшін айыптады. Смайттың комитеті «Күміс жетілік» деп аталды. Бастапқыда комитет мүшелерінің барлығы 30-40 жас аралығында болды, бірақ жыл соңына дейін 54 жастағы Баллард бос орынды толтыру үшін комитетке қосылды. Комитет Хоуи Микерді бас менеджер етіп тағайындады, бірақ маусым басталар алдында оны қызметтен босатып, Leafs командасын 1957-58 маусымында бас менеджерсіз қалдырды. Смайт комитет төрағасы ретінде сол жылы команданың бас менеджерінің міндетін атқарды. 1958 жылы олар Пунч Имлачты хоккейлік іс-шараларды басқаруға тартты, ал комитет бизнестік мәселелерге назар аударды. Стаффорд пен оның әкесі келесі бірнеше жыл бойы жиі келіспеді. Дегенмен, 1961 жылдың қараша айында, «Күміс жетілік» мүшелері Баллард пен Джон Бассеттпен бірге Стаффорд Смайт әкесінен «Maple Leafs» командасының бақылау пакетін сатып алды, оған 2,3 миллион доллар төлеп, әкесінің 50 000 акциясының 45 000-ын иеленді. Конн кейіннен ол команданы тек ұлына сатқанына сенгенін айтты, бірақ Стаффордтың өзіндік қаржы табуы қиын болғандықтан, мұның дұрыс емес екені анық. Стаффорд әкесінен кейін «Maple Leaf Gardens» компаниясының президенті және «Maple Leafs» командасының губернаторы болды. Сатып алудың көп бөлігін қаржылаған Баллард атқарушы вице-президент және губернатордың орынбасары болды. Бассетт Гарднс директорлар кеңесінің вице-төрағасы болды. 11 жыл бойы Стэнли кубогын жеңіп алмаған «Leafs» командасы жаңа иелерімен алғашқы алты маусымда төрт рет жеңіске жетті. «Maple Leaf Gardens» аренасындағы орындықтар санын ұлғайту және ғимарат ішіндегі жарнама арқылы пайдалылық артты. Стаффорд Смайттың есімі Стэнли кубогында 5 рет қадалып тұр: 1932 жылы (маскот ретінде), 1962, 1963, 1964, 1967 жылдары (президент ретінде) – барлығы Торонто үшін. 1932 жылы Смайт Стэнли кубогына жазылған ең жас адам болды, оның жасы 11-ге толған.

Айыптау және тұтқындау

1968 жылы «Гарденс» аренасында RCMP жүргізген тінтуден кейін Смайтке табыс салығын төлеуден жалтарғандық және Баллардпен бірге үйлерін жөндеуге, сондай-ақ жеке шығындарына жұмсау үшін «Maple Leaf Gardens Ltd.» компаниясынан заңсыз ақша алғандықтары айып тағылды. Қылмыстық іс қозғалмас бұрын, 1962 жылы Конн Смайттың орнын басып, басқарма төрағасы болған Бассетт, Смайт пен Баллардты лауазымдарынан босату қажет екенін басқармаға ұсынды. 1969 жылғы 26 маусымда директорлар кеңесінің 8-7 дауысымен Смайт пен Баллард екеуі де жұмыстан босатылды, ал Бассетт «Гарденс» президенті болып тағайындалды. Бұл қадам Смайттың «Лифс» командасының нәтижесіз маусымынан кейін Имлахты жұмыстан босатуынан бірнеше ай өткен соң жасалды. Алайда, Бассетт Смайт пен Баллардты үлестерін сатуға мәжбүрлемеді, және екеуі де басқармада қалды. Бұл стратегиялық қателік болып шықты, өйткені Смайт «Maple Leaf Gardens» компаниясының ең ірі жеке акционері болды, ал ол Баллардпен бірге компания акцияларының шамамен жартысын бақылады. Осылайша, олар өкілеттік соғысын ұйымдастырып, 1970 жылы басқарманы қайтадан бақылауға алды. Смайт қайтадан президент болып тағайындалды. Жағдайдың шыдамсыз екенін түсінген Бассетт 1971 жылы «Гарденс» акцияларын Смайт пен Баллардқа 6 миллион долларға сатты. Баллард салықтан жалтарғандығы үшін сотталды, бірақ Смайт сот басталмас бұрын 50 жасында қан кетуден қайтыс болды. Баллард 1972 жылы «Лифс» командасын басқарып, Смайттың үлесіне иелік ету үшін Смайттың отбасы мүшелерімен күресіп жеңіске жетті. Оның құрметіне Мемориал кубогының ең үздік ойыншысына жыл сайын табыс етілетін Стаффорд Смайт мемориалдық кубогы аталды.