Кіріспе
Сискию асуы (кейде Сискию шыңы деп аталады) – Джексон округіндегі Сискию тауларында орналасқан тарихи тау асуы. Бұл АҚШ-тың Орегон штатында ең көп қолданылатын асу. «Хадсон шығанағы компаниясы» (HBC) пионерлер арбаларымен бұл асудан өткенге дейін Сискию жолын жасады, ал кейін ол кезеңдік жолға, теміржолға және тас жолға айналды. Сискию деген атауның кри тілінен шыққандығы айтылады, ол «құйрығы қысқа жылқы» деген мағынаны білдіреді. Сискию асуы 5-ші тас жолдың шыңының (ең биік нүктесі) батысында орналасқан, ол Сискию шыңы деп белгілі (бірақ кейде оны «Сискию асуы» деп те атайды).
Siskiyou Pass (sometimes called Siskiyou Summit) is a historic mountain pass in the Siskiyou Mountains of Jackson County. It is the most used pass in the U. S. state of Oregon. The Hudson's Bay Company (HBC) made the Siskiyou Trail over the pass before pioneers traversed it with their wagons, while still later it evolved into a stage road, a railroad line, and a highway route. The name Siskiyou is believed to be derived from Cree, meaning "bob tailed horse". Siskiyou Pass is west of the summit (high point) of Interstate 5, which is known as Siskiyou Summit (though sometimes it is referred to as "Siskiyou Pass").
География
Өткей Джексон округінде Орегон мен Калифорния арасындағы автомобиль және теміржол байланыс жолында орналасқан. Оның теңіз деңгейінен биіктігі 4129 фут (1259 метр). Ол 273 Орегон тас жолының (бұрынғы 99-шы тас жол деп те аталады) бойында, Калифорния штатының шекарасынан солтүстікке қарай және I-5 магистраліндегі Сискию асуынан батысқа қарай жатыр. Орегон және Калифорния темір жолының 13-шы туннелі, қазір Орталық Орегон және Тынық мұхиты темір жолы басқаруында, Сискию асуында орналасқан.
| source = Tunnel 13 on the Oregon and California Railroad line, which is now operated by the Central Oregon and Pacific Railroad, summits at Siskiyou Pass.
Тарих
Оның тарихи қолданылуы 1820-жылдардың соңында осы аймаққа келген еуропалық американдықтармен байланысты. Бұл асуды кесіп өткен алғашқы адам – HBC тері саудагері Пэтэр Скене Огден, ол 1827 жылғы ақпанда оңтүстіктен солтүстікке қарай саяхаттап жүрген трапперлер тобын жетекшілік етті. 1829 жылы Александр Родерик МакЛеод Форт-Ванкуверден Рог-Вэлли арқылы өтегенде қауіпті жағдайлар мен суық қыс климатына тап болды, қатты қарлы боранға ілігіп, жорығын тоқтатуға мәжбүр болды. HBC 19-ғасырдың соңында бұл асуды вагон жолы ретінде пайдалана бастады, кейіннен оны кезеңдік жолға, ал соңында теміржол желісіне айналдырды. Жергілікті үнді тайпалары маршрут бойындағы шетелдік мекемелерге шабуыл жасап, тіпті теміржол вагондарын тонағандықтан, асуда қауіпсіздік мәселелері жиі туындады. 1890-1910 жылдар аралығында басты күш локомотивпен жүретін қар жинағыш машиналарға ауысты, олар мұзды бұзып, қозғалысқа кедері келтірмейтіндей етіп жол ашты, бұл алғашқы жылдары айларға созылатын сапар уақытын қысқартты. Бұл штаттың ең көп қолданылатын асуы. Көлік жүргізушілерін асуда қандай қиындықтар күтіп тұрғанын ескерту үшін кең ауқымды ескерту жүйесі құрылды. Алдын алу шараларына жүк көліктерінің дөңгелектеріне тізбек салу, арнайы тексеру пункттерін ұйымдастыру, сондай-ақ қыс айларында түнде және таңертеңгі сағаттарда сапардан бас тарту кіреді. Жүргізушілерге де сапар барысында және алдында радио арқылы ауа райы мен жол жағдайы туралы жаңартылған ақпаратты тыңдау ұсынылады. 2011 жылға қарай, пойыздар асу арқылы өтуге кеткеніне шамамен он жыл болды, бұл Weed, CA және Eugene, OR қалаларын байланыстырады.