Кіріспе

Англиялық ақсүйек әйел

Сара София Чайлд Вильерс, Джерси графинясы (4 наурыз 1785 – 26 қаңтар 1867), туғанда Сара Фейн леди болған, ағылшын ақсүйек әйел және банкир, сондай-ақ неке арқылы Вильерс отбасының мүшесі болған.

Ерте өмір

Ол Джон Фэйннің, Уэстморлендтің 10-шы графының және Сара Энн Чайлдтың үлкен қызы болды. Оның кіші қарындасы Мария Джон Понсонбиге, Дунканнон виконтына, кейін 4-ші Бессборо графына, леди Каролина Лэмбтің ағасына тұрмысқа шықты. Оның тағы бір әпкесі, леди Аугуста, бірінші кезекте 2-ші Барон Борингдонға үйленді, ал 1809 жылы ол даулы түрде Борингдон лордынан ажырасқаннан кейін, сэр Артур Пейджетке тұрмысқа шықты. Оның анасы – банк фирмасы Child & Co-ның бас акционері Роберт Чайлдтың жалғыз баласы.

Жеке өмір

Ол Джордж Чайлд Вильерске, 5-ші Джерси графына, 1804 жылғы 23 мамырда Беркли скверіндегі үйінің қонақ бөлмесінде тұрмысқа шықты. Оның күйеуінің анасы, Джерси графесі (сонымен қатар Джерси ханым) Франсис Вильерс, Уэльс принці болған кезде король Георг IV-тің ең әйгілі сүйіктілерінің бірі болған. Оның жеке өмірі, құпия сақталғанымен, көптеген болды: Генри Джон Темпл, 3-ші виконт Палмерстон, оның махаббаттарының бірі деп есептелді. Оған әйелінің абыройын сақтау үшін неге ешқашан дуэльге түспегенін сұрағанда, лорд Джерси Лондонның барлық ер адамдарымен күресуге тура келетінін құрғақ айтты. Сара мен Джорджтың жеті баласы болды: Мемуаршы капитан Гроноу оны ұнатпады, оны "театрлық трагедия королевасы" деп атады және оны "жаман тәрбиеленген және түсініксіз қатыгез" деп санады. Ол No. 38, Беркли сквері, Миддлсекс (қазіргі Лондон) мекенжайында қайтыс болды. Ол күйеуінен ғана емес, жеті баласының алтауынан да көп өмір сүрді.

Танымал мәдениетте

Ол Дизраэлидің "Эндимион" романында Зенобия кейіпінде мәңгі есте қалды. Кэролайн Лэмб оны "Гленарвон" романында қынжырлап сөйледі; жауабында леди Джерси оны Алмактан, ең үлкен әлеуметтік қорлықтан, шеттетіп тастады. Дегенмен, бұл ерекше жағдай еді, себебі ол мейірімділік пен жомарттығымен көзге түсетін. Соңында Каролинаның отбасы оны бұл тыйымды қайтаруға көндірді. Ол Георжетт Хейердің Регенттік дәуіріндегі романдарының тұрақты кейіпкері, онда ол эксцентрикалық және болжамсыз, бірақ өте зиялы және байқағыш, сонымен қатар мейірімділік пен жомарттыққа қабілетті болып бейнеленеді.