Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
ГУ 50 (орыс тілінде) – 120 МГц жиіліктерінде сызықтық радиожиіліктік күшейткіш ретінде 50 Вт қуатпен жұмыс істеуге арналған қуатты пентодты вакуумдық түтік. Бұл, шын мәнінде, Telefunken LS 50 қуатты пентодының кеңестік өндірістегі көшірмесі, мүмкін, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде тұтқындалған неміс (Вермахт) әскери радиоларынан немесе трофей ретінде алынған құжаттама, машиналар мен материалдарға негізделген. Бұл түтік өзінің стандартты емес 8 тіректі негізі және металл «қақпағымен» (түтіктің ішкі элементтеріне қосылмаған) және қаптаманың үстіндегі пластикалық «қолсаппен» ерекшеленеді, ол түтікті ұясынан шығаруды жеңілдетуге (әсіресе түтік қызған кезде) арналған. Кенестік өндірістегі стандартты ұяшықтардың бірінде түтік үшін берік құйма металлдан жасалған қоршау және серіппелі құлыптағыш қақпақ бар. (Қақпақ түтікті металл банкаға бекіту үшін жасалған, себебі түтіктер мобильді жұмыс істеуге арналған). Тағы бір кеңестік өндірістегі ұяшық жеңіл алюминийлі металл табақтан жасалған, үстінде қақпағы жоқ. Бұрын түтік кеңестік және Шығыс Еуропалық радио әуесқойлары арасында өте танымал болды, өйткені ол кеңінен қол жетімді болды (әскери және мемлекеттік қоймалардан) және салыстырмалы түрде қарапайым конструкцияларды қолдана отырып, үлкен шығыс қуатын өндіре алды. Сонымен қатар, ол кеңестік дәуірде Hi-Fi және музыкалық аспаптар үшін жасалған аудио күшейткіштерінде танымал болды. GU 50 түтіктер ерте теледидарларда көлденең сканерлеу сатысы ретінде, ал медициналық құрылғыларда радиожиілікті генераторлар ретінде қолданылды. Түтік азаматтық қолдану үшін жаппай өндірісте қолданылмады, себебі технология мен материалдар салыстырмалы түрде қымбат болды. Кеңес жылдары түтікті Ульяновск қаласындағы ірі кеңестік таратушы түтіктерді өндіретін зауыттың бірінде өндірді. Ол сондай-ақ Польшада, Unitra зауытында да жасалды. Қазіргі уақытта түтіктің қазіргі өндірісі бар-жоғы белгісіз; алайда, бұрынғы Кеңес Одағы мен Шығыс Еуропада GU 50 түтіктерінің жаңа ескі қоры (NOS) көп мөлшерде сатылымда бар және түтіктің түпнұсқа LS 50-ге қарағанда табуы оңай. GU 50 жалғыз емес еді. Telefunken LS 50-нің басқа да ізбасарлары болды. Швейцарияның BBC компаниясы P50/1 және кейіннен P50/2 модификацияланған нұсқасын шығарды. Олардың негізі мен тіректері бастапқы LS 50 сияқты болды. Германия Демократиялық Республикасы (ГДР) Совет ГУ 50 түтігімен бірдей лампасы бар P50 түтігін жасады. Кейін RFT өз түтігінің P50 1 нұсқасын жасады. Совет теледидар конструкторлары алғашқы теледидарлары үшін әскери GU 50 түтіктерін қолданғаннан айырмашылығы, Шығыс Германия өндірушілері P50 2 түтігін теледидарлар үшін көлденең сканерлеуге арналған етіп ұсынды. Сондай-ақ, азаматтық қолдануға арналған жеңілдетілген лампалы нұсқалар да болды, бірақ ішкі құрылымдары RCA 6L6 және EL500 сияқты азаматтық түтіктермен бәсекелесу үшін тым қымбат болды. Батыс Германиялық нұсқасы FL152 (немесе 6,3 вольтты қыздырғышпен EL152) деп аталды; Шығыс Германиялық нұсқасы SRS552N деп аталды. Чехословакиялық Tesla компаниясы 6L50 белгісімен LS 60 түтігінің көшірмесін де өндірді. Онда қақпақ пен басқа ұяшық болды, бірақ электрлік жағынан бірдей болды. Түтік, Еуропадағы танымалдылығына қарамастан, АҚШ және Канадада аудиофилдер Шығыс саяси блогы мен Кеңес Одағы құлағаннан кейін оны қайта ашқанға дейін көп танымал емес еді. Бұл түтіктің қытайлық нұсқасы FU 50 деп аталады және өндірісі, әсіресе Shuguang компаниясының өндірісінде жалғасуда. Түтік бастапқыда мобильді жұмыс істеуге арналған, сондықтан оның қыздырғышы тек 0,705 А ток алады, ал анодтың рұқсат етілген қуаттығы 40 Вт-қа дейін жетеді, бұл мұндай төмен қыздырғыш қуаты үшін өте үлкен көрсеткіш. Бұл жоғары анодтық кернеуді, әдетте 800 В қажет етеді. Экрандық тор өте тығыз, сондықтан пентодтық режимде жұмыс істегенде оның кернеуі 300 В-тан аспауы керек, әйтпесе анод кернеуі экрандық тордың кернеуінен төмен түскен кезде торда таралатын қуат оны зақымдауы мүмкін. Сондықтан түтікті «Ультра сызықтық» режимінде тиімді пайдалануға болмайды, егер анод пен экрандық тор бос уақытта бірдей кернеуде болса. Алайда, триодтық режимде анодтың кернеуі ешқашан экрандық тордың кернеуінен төмен түспейді, сондықтан 400–450 В B+ кернеуі қабылданады. Түтік «оң қолды триод» немесе «Жоғары Му» режимінде де жұмыс істей алады, онда барлық 3 тор бірге қосылған және оң кернеумен пайдаланылады. Мұндай режимде B+ кернеуі 1200 В-қа дейін болуы мүмкін, ал анодтың қисықтары пентодтық қисықтарға ұқсас, «сол қолды» триодтық режиміне қарағанда жоғары кедергіге ие. Түтіктің аноды арнайы никель қоспасынан жасалған, арнайы жабынмен жабылған, сондықтан оның анодында 100 Вт-тан астам қуатты қысқа мерзімге таратуға болады, бұл оны бұзбайды. Алайда, мұндай режим түтіктердің 6L6 және басқалары сияқты «аудио түтіктерде» болатындай зақымдануға әкелмейді, керісінше, вакуумды тазартатын газдың сіңірілуіне себеп болады.
The GU 50 (Russian: ГУ 50) is a power pentode vacuum tube intended for 50 watt operation as a linear RF amplifier on frequencies up to 120 MHz. It is, in fact, a Soviet produced copy of the Telefunken LS 50 power pentode, possibly reverse engineered from German (Wehrmacht) military radios captured during World War II, or based on documentation, machines and materials captured as a trophy. It is one of the more unusual types of tube because of its non standard 8 pin base and a metal "cap" (not connected to any of the tube internal elements) with a plastic "handle" on top of the envelope which is meant to ease extracting the tube from its socket (especially when the tube is hot). One stock Russian produced socket includes a rugged die cast metal cage like enclosure for the tube with spring loaded locking lid. (The cap was made for fixation of the tube in the metal can, since tubes were designed for mobile operations). Another stock Russian produced socket is stamped of light aluminium sheet metal, without a lid on top. In the past the tube was very popular with Soviet and Eastern European amateur radio operators because it was commonly available (from military and government warehouses) and could produce fairly large amounts of output power using relatively simple designs. Also, it was popular in Soviet era DIY audio amplifiers for hi fi and musical instruments. GU 50 tubes were used also in early TV sets as a horizontal sweep output stage, and in medical devices as RF generators. The tube was never used in mass production amplifiers for civil usage because of relatively expensive technology and materials used. During the Soviet years, the tube was produced by one of the major Soviet transmitting tube manufacturers in the city of Ulianovsk. It was also made in Poland, in the Unitra factory. At this time it is unclear if current production of the tube exists; however, large quantities of New Old Stock (NOS) GU 50s appear to be available in the former Soviet Union and Eastern Europe and the type is far more readily found than the original LS 50. GU 50 was not alone. There were other successors of LS 50 designed by Telefunken. Switzerland's BBC produced P50/1 and later modified version P50/2. They had the same base and pinout as the original LS 50. German Democratic Republic made a P50 that had the same bulb as Soviet ГУ 50. Later RFT made a P50 1 version of their tube. Unlike Soviet TV designers that used stock military GU 50 for their first TV sets, Eastern German manufacturers offered P50 2 especially made for TV horizontal sweep duties. There were also versions with simplified bulbs made for civil usage, but internals were still too expensive to compete with civil tubes like rugged clones of RCA 6L6 and especially designed later sweep tubes like EL500. The Western German version was called FL152 (or, with 6.3 volt heater, EL152); Eastern German version was called SRS552N. Czechoslovak company Tesla also produced copy of LS 60 under designation 6L50. It had cap and different socket, but it was electrically identical. The tube, despite its European popularity, was not well known in U. S. A. and Canada until audiophiles rediscovered it after the collapse of Eastern political block and Soviet Union. The Chinese version of this tube is called FU 50 and production still continues, probably by Shuguang, the major Chinese tube builder. The tube was originally designed for mobile operations, so its filament draws only 0.705 amps of current, while anode power dissipation allowed is up to 40 watts, quite big for such low filament power. It determines the need for high anode voltage, 800 V typically. The screen grid is quite dense, so its voltage when working in pentode mode is limited by 300 volts, otherwise power dissipated by the grid when anode voltage goes below screen grid voltage would damage it. That's why the tube cannot be efficiently used in so called "Ultra Linear" regime when anode and screen grid have the same voltage at idle. However, in triode mode anode voltage never goes below screen grid voltage, so 400–450 volts of B+ is acceptable. The tube can work also in so called "Right handed triode" mode, or "High Mu" mode, when all 3 grids are connected together and used with positive bias. In such regime, B+ voltage can be up to 1200 V, and anode curves resemble pentode ones, with higher than in the "left handed" triode mode impedance. Anode of the tube is made of a special nickel alloy, specially coated, so it can shortly dissipate more than 100W on anode without destruction. However, such regime causes too high temperature to be used continuously, but instead of destroying the tube like it can be expected in case of so called "Audio Tubes" like 6L6 and successors, it causes absorption of gases making the vacuum cleaner.