Жюдж Смит: Музыкалық өмір және шығармашылығы

Кіріспе

"Сот" атағы бар адамдар Кристофер Джон Сот Смит (1 шілде 1948 жылы туған) – ағылшын ән жазушысы, автор, композитор және орындаушы, прогрессивті рок тобы Van der Graaf Generator-дың негізін қалаушы мүшесі. Алғашқыда Крис Джудж Смит деген атпен жұмыс істеген ол, 1994 жылдан бері тек Сот Смит деп танылады. Van der Graaf Generator тобынан кейін ол әндер, сахналық мюзиклдер мен опералар жазды, сондай-ақ 1990 жылдардың басынан бастап бірнеше жеке альбомдар шығарды, оның ішінде үш "Songstories" альбомы бар.

Алғашқы жылдар

1967 жылы Питер Хаммиллмен бірге судья Смит Van der Graaf Generator тобын құрды. Ол бастапқыда әнші-драмер және перкуссияшы (кейде терісқақпен ойнайтын), бірақ Гай Эванс барабаншы болып топқа қосылғаннан кейін, Смит оның рөлі тек қосалқы дауысқа дейін азайтылғанын, енді оған көп жұмыс қалмағанын түсінді. Van der Graaf Generator тобының алғашқы синглын ("People You Were Going To" b/w "Firebrand") жазғаннан кейін, Смит 1968 жылы достықпен топтан кетті. Ол Heebalob деп аталған джаз-рок тобын құрды, оған саксофонист Дэвид Джексон кірді, ол кейін Van der Graaf Generator тобына қосылды. Heebalob тобы тарағаннан кейін Смит жеке мансабын бастады, көптеген әндер жазып, оларды жариялады, олардың кейбіреулері оның (қазір қолжетімсіз) тұңғыш жеке альбомы Democrazy (1991) альбомына енді. Смит сонымен қатар композитор Максвелл Хатчинсонмен бірге бірнеше сахналық мюзиклдердің мәтінін жазды. Олардың арасында "Киббо Кифт" (1976 жылы Эдинбург фестивалі үшін Траверс театрында, ал келесі жылы Шеффилдтегі Крусибл театрында) және "Уилберфорс III-нің өрлеуі" (1981 жылы Траверс театрында, ал 1982 жылы Лондонның Хаммерсмит ауданындағы Лирик театрында) бар. 1973 жыл шамасында Смит, Van der Graaf Generator тобының негізін қалаушы Питер Хаммиллмен бірге Эдгар Аллан Поның "Ашер үйінің құлауы" атты әңгімесі негізінде опера жазуға кірісті, Смит либреттосын жазды, ал Хаммилл музыкасын жазды. Альбом 1991 жылы Some Bizzare Records лейблында, Лене Лович, Энди Белл, Сара Джейн Моррис және Герберт Грёнемер сияқты әншілердің қатысуымен жарық көрді. 1999 жылы Хаммиллдің Fie! лейблында "The Fall of the House of Usher – deconstructed & rebuilt" деген атаумен қайта өңделген нұсқасы шықты. Жаңа нұсқасы таза, жақсы сапалы дыбысқа, қосымша гитараларға және (алғашқы нұсқадан айырмашылығы) перкуссияның болмауына ерекшеленеді. Питер Хаммилл Смит жазған көптеген әндерді орындады, соның ішінде "Been Alone So Long" және бірлесіп жазылған "The Institute of Mental Health, Burning" (екеуі де Nadir's Big Chance, 1975 альбомында), "Time for a Change" (pH7, 1979) және "Four Pails" (Skin, 1986) әндерін концерттерде жиі орындайды. Лене Лович Смит жазған "What Will I Do Without You" және "You Can't Kill Me" (екеуі де Flex, 1979) әндерін де жазды. 1974 жылы Смит "The Brass Band" атты қысқаметражды фильмді жазып, режиссерлік етті, ол бірнеше халықаралық сыйлыққа ие болды. Смит 1980-ші жылдары "Not The Nine O'Clock News" телесериалы үшін музыка жазды, соның ішінде "Gob on You" панк-рок пародиасы да бар.

In 1967, with Peter Hammill, Judge Smith founded the band Van der Graaf Generator. He was originally a singing drummer and percussionist (sometimes playing a typewriter), but after drummer Guy Evans joined the band, Smith realized that there wasn't a great deal left for him to do, since his role was reduced to being a backing vocalist. After recording the first Van der Graaf Generator single ("People You Were Going To" b/w "Firebrand"), Smith amicably left the band in 1968. He went on to form a jazz rock band called Heebalob, which included saxophonist David Jackson, who would later join Van der Graaf Generator. After the demise of Heebalob, Smith pursued a solo career, and wrote and recorded many songs, some of which appeared on his (currently unavailable) first solo album Democrazy (1991). Smith also wrote several stage musicals as lyricist with composer Maxwell Hutchinson. These included The Kibbo Kift (produced at the Traverse Theatre for the Edinburgh Festival of 1976 and at the Crucible Theatre in Sheffield the following year) and The Ascent of Wilberforce III (subtitled "The White Hell of Iffish Odorabad", and produced at the Traverse Theatre, in 1981, and at the Lyric Theatre, Hammersmith, London in 1982). Around 1973, Smith, together with Van der Graaf Generator co founder Peter Hammill, began work on an opera based on the short story The Fall of the House of Usher by Edgar Allan Poe, Smith writing the libretto and Hammill composing the music. The album was finally released in 1991 on Some Bizzare Records, with a cast of singers including Lene Lovich, Andy Bell, Sarah Jane Morris and Herbert Grönemeyer. A reworked version, titled The Fall of the House of Usher – deconstructed & rebuilt, was released on Hammill's Fie! label in 1999. The new version is notable for having a cleaner, better produced sound, additional guitars and (unlike the first version) no percussion. Peter Hammill has recorded a number of songs written by Smith, including "Been Alone So Long" and the jointly written "The Institute of Mental Health, Burning" (both on Nadir's Big Chance, 1975), "Time for a Change" (on pH7, 1979) and "Four Pails" (on Skin, 1986), and plays them live on a regular basis. Lene Lovich also recorded songs written by Smith, including "What Will I Do Without You" and "You Can't Kill Me" (both on Flex, 1979). In 1974 Smith wrote and directed a short film titled The Brass Band, which has won several international awards. Smith also wrote music for the television comedy series Not The Nine O'Clock News in the 1980s, including the punk rock parody "Gob on You".

Соңғы жылдары

1993 жылы Смиттың алғашқы толыққанды CD-сі – «Dome of Discovery» жарық көрді. Әннен басқа, альбомдағы барлық ноталар нақты аспаптардың үлгіленген дыбыстарынан құралған. Смит өзінің үлгілерін жасауға бірнеше ай жұмсады, түрлі музыканттарды шақырып, жеке ноталарды жаздырды. 2000 жылы Смит 1924 жылғы Императорлық әуе кемелері жобасы және 1930 жылғы R101 әуе кемесінің апаты туралы «Curly's Airships» атты қос дискілік альбомын шығарды. Жобаға Питер Хаммилл, Хью Бантон, Артур Браун, Дэвид Джексон, Джон Эллис және Пит Браун сияқты көптеген музыканттар қатысты. Смит бұл 2 сағат 20 минуттық жұмыстың бұрын жазылған рок музыкасының ең ірі және амбициялы туындысы болуы мүмкін деп санайды. «Curly's Airships» Смиттың жазған және құрастырған үш «Әндер тарихының» біріншісі болды. 2005 жылдың 6 мамырында Ван дер Граф Генераторы Лондонның Корольдік фестиваль залында қайта қосылу концертін өткізген күні Смит Лондонның Кобден клубында концерт берді. Концертте оның жаңа альбомы – «The Full English» таныстырылды, және Смит альбомдағы барлық әндерді орындады. Оған электр гитарада Джон Эллис, аккордеонда Майкл Уорд Бергеман және перкуссияда Рене ван Коммени көмектесті. 2006 жылы Италиядағы Гуасталладағы Смиттың концертінің DVD нұсқасы 20 наурызда жарық көрді. Сондай-ақ 2006 жылы массаж терапевтері үшін арналған аспаптық музыка альбомы – «The Vesica Massage» шықты. 2007 жылдың қазан айында Смит «The Tribal Elders» есімімен «The Light of the World» / «I Don't Know What I'm Doing» атты екі әнді қамтитын сингл CD шығарды. Бұл топқа судья Смит, Дэвид Джексон, Джон Эллис, Майкл Уорд Бергеман және Рикки Паттен кірді. 2008 жылдың қаңтарында Judge Smith пен американдық суретші Стив Дефое бірлесіп «L RAD» деген атпен «Long Range Audio Device» альбомын шығарды. Дефо 1980 және 1990 жылдары лоу-фай музыкасының көптеген кассеталарын шығарған «The Larry Mondello Band» тобының негізін қалаушы. 2009 жылдың мамырында Смит өзінің екінші «Әндер тарихы» – «The Climber» (2005 жылы жазылған) атты туындысының премьерасын өткізді. Бұл шығарма Норвегияның Берген қаласындағы USF Verftet-те норвегиялық ерлер хоры «Fløyen Voices» пен тек контрабас ғана қосылып орындалды. Студиялық жазба 2010 жылдың 17 мамырында жарық көрді. 2007 мен 2011 жылдар аралығында Смит пен Дэвид Джексон Италияда хор мен оркестрдің қатысуымен «The House That Cried» шығармасын алты рет тікелей орындады. Онда Джон Эллис (Джордж Орфеас рөлінде), Лене Лович (Евридика рөлінде) және Дэвид Джексон (Джордж Орфеас тобының саксофонисті рөлінде) өнер көрсетті. Смиттың «Zoot Suit» альбомы 2013 жылдың 17 наурызында Дэвид Минник продюсерлік жасаған әндер жинағы ретінде жарық көрді. Альбомға Лене Ловичпен дуэт, «Been Alone So Long» студиялық жазбасы, «The Book of Hours» үзіндісі және жазуға қош салайын деу сияқты «I'm Through» әні енді. 2013 жылы Смит өлімнен кейінгі өмір туралы «The Universe Next Door» атты алғашқы кітабын жариялады. Кітап «Judex Trilogy» трилогиясының бірінші кітабы ретінде таныстырылды. «The Vibrating Spirit» атты екінші кітап 2014 жылы жарық көрді. 2016 жылы Смиттың латын тіліндегі «Requiem Mass» CD-сі шықты, ол латын тіліндегі өлгендерге арналған мессаның Смит жасаған нұсқасы. «Реквием» алғаш рет 1975 жылы жазылған. Онда Дэвид Темпл жетекшілік ететін «The Crouch End Festival Chorus» хоры, төрт мүшеден тұратын рок-тобы және баритон әншісі Найджел Ричардс өнер көрсетті.

In 1993 Dome of Discovery was released, Smith's first CD proper. Apart from the vocals, virtually every note on the album came from the sampled sounds of real instruments. Smith spent months making his own samples, hiring various musicians and recording individual notes. Smith completed and released, in 2000, the double CD Curly's Airships, about the 1924 Imperial Airship Scheme and the R101 airship disaster of 1930. Among many others, Peter Hammill, Hugh Banton, Arthur Brown, David Jackson, John Ellis and Pete Brown performed on the project. Smith believes that the 2 hr 20 min work might be the largest and most ambitious single piece of rock music ever recorded. Curly's Airships was to be the first of three Songstories so far written and composed by Smith. On the same day that Van der Graaf Generator played their reunion concert in the Royal Festival Hall in London, 6 May 2005, Smith played an afternoon concert at the Cobden Club in London. At this concert his new album, The Full English was launched, and Smith played (among others) all the songs from the album. He was accompanied by John Ellis on electric guitar, Michael Ward Bergeman on accordion and René van Commenée on percussion. A DVD recording of a concert by Smith in Guastalla, Italy, Live in Italy 2005, was released on DVD on 20 March 2006. 2006 also saw the release of The Vesica Massage, an album of instrumental music designed for use by massage therapists. In October 2007 Smith released a two song single CD, "The Light of the World" / "I Don't Know What I'm Doing", under the name of The Tribal Elders. This band consisted of Judge Smith, David Jackson, John Ellis, Michael Ward Bergeman and Rikki Patten. In January 2008 the full length album Long Range Audio Device was released, under the name of L RAD, a collaboration between Judge Smith and American artist Steve Defoe. Defoe is a founder of The Larry Mondello Band, who released numerous cassette tapes of their lo fi music in the 1980s and 1990s. In May 2009 Smith performed the premiere of his second songstory, The Climber (written in 2005). The work was performed with a Norwegian male voice choir, the Fløyen Voices, and no other instruments apart from a double bass, at USF Verftet in Bergen, Norway. A studio recording was released on 17 May 2010. Between 2007 and 2011 Smith and David Jackson performed their piece The House That Cried six times live in Italy, with a choir and orchestra. It features performances by, amongst others, John Ellis (as George Orfeas), Lene Lovich (as Eurydice) and David Jackson (as the saxophone player in the George Orfeas Band). Smith's album Zoot Suit was released 17 March 2013, a collection of songs, produced by David Minnick. The album includes a duet with Lene Lovich, a studio recording of "Been Alone So Long", an extract from The Book of Hours, and a goodbye of sorts to recording, "I'm Through". In 2013, Smith published his first book, "The Universe Next Door", about life after death. It is subtitled "Book One of the Judex Trilogy". Book Two, "The Vibrating Spirit", was published in 2014. 2016 saw the release of the CD Requiem Mass, Smith's setting of the Latin Mass for the Dead, with lyrics in Latin. The Requiem Mass was originally written in 1975. It features performances by The Crouch End Festival Chorus, conducted by David Temple, a four piece rock band, and baritone lead singer Nigel Richards.