Генерал Герберт Рэймонд Макмастер: Әскери саясаткер және тарихшы

Кіріспе

АҚШ армиясының генералы (1962 жылы туған)

Герберт Реймонд Макмастер (24 шілде, 1962 жылы туған) – 2017 жылдан 2018 жылға дейін АҚШ-тың 25-ші Ұлттық қауіпсіздік кеңесшісі қызметін атқарған, зейнеткер АҚШ армиясының генерал-лейтенанты. Ол Персык шығанағы соғысы, «Тұрақты бостандық» және «Ирак бостандығы» операцияларындағы рөлімен де танымал. Филадельфияда туған Макмастер 1984 жылы АҚШ Әскери академиясын бітіріп, Солтүстік Каролина университетінің Чапел-Хилл қаласындағы филиалында американдық тарихтан докторлық диссертациясын қорғады. Оның диссертациясы Вьетнам соғысы кезіндегі американдық стратегия мен әскери басшылықты сынап, «Міндеттен жалтарғандық» атты кітабының негізі болды. Бұл кітап АҚШ әскерінде кеңінен оқылады. Персык шығанағы соғысы кезінде Макмастер 2-ші кавалериялық полкінің капитаны болып қызмет етті және 73-ші Истинг шайқасына қатысты. Соғыстан кейін 1994-1996 жылдары АҚШ Әскери академиясында әскери тарихтан профессор болып жұмыс істеді, Гувер институтының ғылыми қызметкері, Сыртқы қатынастар кеңесінің мүшесі және Халықаралық стратегиялық зерттеулер институтының (IISS) аға кеңесшісі болды. Ол АҚШ Орталық командасының құрамында бірнеше штабтық лауазымдарды атқарды. 2004 жылы 3-ші кавалериялық полкіне қолбасшылық етіп, Тал-Афарда ирактық бүлікшілермен күресті. Армияның мүмкіндіктерін интеграциялау орталығының директоры болып тағайындалғанға дейін генерал Дэвид Петреусқа бүлікшілікке қарсы күресте кеңесші болды. Сондай-ақ, ол Ауғанстандағы Халықаралық қауіпсіздікке көмектесу күштерінің жоспарлау жөніндегі қолбасшысының орынбасары және 2014 жылы Армияның оқу және доктриналық командасының бас қолбасшысының орынбасары болды. 2017 жылдың ақпан айында Макмастер Майкл Флинннің орнына президент Дональд Трамптың Ұлттық қауіпсіздік кеңесшісі болды. Ұлттық қауіпсіздік кеңесшісі қызметін атқарып жүргенде генерал-лейтенант шенімен әрекетте болды және 2018 жылдың мамырында зейнеткерлікке шықты. Макмастер 2018 жылдың 22 наурызында Ұлттық қауіпсіздік кеңесшісі лауазымынан кетіп, 9 сәуірде бұл шешім күшіне енді. 2018 жылы Стэнфорд университетінде академиялық қызметке қабылданды. Қазір Макмастер Гувер институтының Фуад және Мишель Ажами аға ғылыми қызметкері, Фриман Спогли халықаралық зерттеулер институтының Бернард және Сюзан Ляуто қонақ ғылыми қызметкері және Стэнфорд бизнес мектебінде менеджмент оқытушысы болып жұмыс істейді.

Herbert Raymond McMaster (born July 24, 1962) is a retired United States Army lieutenant general who served as the 25th United States National Security Advisor from 2017 to 2018. He is also known for his roles in the Gulf War, Operation Enduring Freedom, and Operation Iraqi Freedom. Born in Philadelphia, McMaster graduated from the United States Military Academy in 1984 and earned a Ph. D. in American history from the University of North Carolina at Chapel Hill. His dissertation was critical of American strategy and military leadership during the Vietnam War and served as the basis for his book Dereliction of Duty, which is widely read in the United States military. During the Gulf War, McMaster served as a captain in the 2nd Cavalry Regiment, taking part in the Battle of 73 Easting. After the Gulf War, McMaster was a military history professor at the United States Military Academy from 1994 to 1996, became a research fellow at the Hoover Institution, a member of the Council on Foreign Relations and a Consulting Senior Fellow at the International Institute for Strategic Studies (IISS). He held a series of staff positions in the United States Central Command. In 2004, he took command of the 3rd Cavalry Regiment and fought the Iraqi insurgency in Tal Afar. He became a top counterinsurgency advisor to General David Petraeus before serving as the Director of the Army Capabilities Integration Center. He also served as the Deputy to the Commander for Planning of the International Security Assistance Force in Afghanistan and, in 2014, became Deputy Commanding General of the Army Training and Doctrine Command. In February 2017, McMaster succeeded Michael Flynn as President Donald Trump's National Security Advisor. He remained on active duty as a lieutenant general while serving as National Security Advisor, and retired in May 2018. McMaster resigned as National Security Advisor on March 22, 2018, effective April 9, and accepted an academic appointment at Stanford University in 2018. McMaster is the Fouad and Michelle Ajami Senior Fellow at the Hoover Institution, the Bernard and Susan Liautaud Visiting Fellow at the Freeman Spogli Institute for International Studies and a lecturer in management at the Stanford Graduate School of Business.

Ерте өмір

Макмастер 1962 жылғы 24 шілдеде Филадельфияда дүниеге келген. Оның әкесі, Герберт Макмастер аға, Корея соғысының қатысушысы, армиядан подполковник шенімен зейнеткерлікке шыққан. Оның анасы Мари С. "Мими" Макмастер (қызметтегі фамилиясы Курсио) мектеп мұғалімі және әкімші болған. Оның Летиция есімді кіші қарындасы бар. Макмастер Америка тарихы бойынша Солтүстік Каролина университетінде (UNC) магистр және доктор ғылымдарының дәрежесін алған. Оның диссертациясы Вьетнам соғысындағы американдық стратегияны сынап көрсеткен, бұл мәселе "Міндеттен жаңылғандар" (1997) кітабында толыққанды жазылған. Кітап Вьетнам соғысындағы әскери саясаттың рөлін зерттейді. Ол сол кездегі жоғары шенді офицерлерді қатаң сынап, олардың қорғаныс министрі Роберт Макнамара мен президент Линдон Б. Джонсонның Вьетнам стратегиясын жеткілікті түрде сынға алмағанын көрсетеді. Кітап Макнамара мен Джонсонның штабын, Біріккен штабтар басшыларын және басқа да жоғары әскери шенді офицерлерді, олардың Вьетконгтың көтерілісін басу немесе Солтүстік Вьетнам армиясын толық жеңу үшін тиімді әрекет жоспарын ұсына алмауына талдау жасайды. Макмастер сондай-ақ "нық қадам" көрсету немесе "хабарлау" мақсатымен жасалған әскери әрекеттердің неге нақты, шатастыратын және қайшылықты әскери мақсаттарға жетуге тырысқанда сәтсіз аяқталғанын түсіндіреді. Бұл кітап Пентагон ортасында көп оқылған және әскери оқу тізіміне енгізілген.

Әскери мансап

Макмастердің бірінші тапсырмасы Форт-Худтағы 2-ші бронетанкті дивизияға жіберілді, онда ол 1-ші батальонның 66-шы бронетанкті полкінде әртүрлі взводтық және роталық деңгейдегі басшылық қызметтер атқарды. 1989 жылы ол Германияның Бамберг қаласындағы Уорнер казармасындағы 2-ші бронеатқыштар полкіне тағайындалды, онда 1992 жылға дейін қызмет етті, соның ішінде "Шөл дауылы" операциясына қатысты. 1991 жылғы Перс шығанағы соғысы кезінде Макмастер 73-ші Истинг шайқасында 2-ші бронеатқыштар полкінің "Бүркіт" жасағының капитаны болды. Сол шайқаста, қарсылас күштен айтарлықтай кем болғанымен және Макмастердің жетекші танкысы жер бедерінің төмендігінен өтетін кезде күтпеген жерден жауға тап болғанда, оның тоғыз танкысы 23 минут ішінде бірде-бір шығынсыз 28 ирактық Республикалық гвардия танкысын жойды. Макмастер "Күміс жұлдыз" орденімен марапатталды. Бұл атақты шайқас "Шөл дауылы" операциясы туралы бірнеше кітаптарда сипатталған және АҚШ армиясының оқу-жаттығуларында жиі айтылады. Ол сондай-ақ Том Клэнсидің 1994 жылғы танымал ғылыми-популярлық кітабы "Қарулы атқыштар" ("Armored Cav") кітабында талқыланды. Макмастер 1994-1996 жылдары Вест-Пойнтта әскери тарихтан профессор болып жұмыс істеді, онда ол өзі қатысқан шайқастарды оқытты. 1999 жылы АҚШ Армиясының Командалық және штабтық колледжін бітірді. Макмастер 1999 жылдан 2002 жылға дейін 1-ші эскадрильяның 4-ші кавалерия полкіне қолбасшылық етті, содан кейін АҚШ Орталық командасының (USCENTCOM) штабында бірқатар лауазымдарды, соның ішінде Ирактағы жоспарлау және операциялар саласындағы жұмыстарды атқарды. Келесі қызметінде, подполковник, кейіннен полковник ретінде Макмастер USCENTCOM штабында генерал-лейтенант Джон Абизайдтың орынбасарының жетекшісі болып жұмыс істеді. Абизайд төрт жұлдызды атаққа ие болып, Орталық команданың басшысы болған кезде, Макмастер Команданың кеңесші тобының (CAG) директоры болып тағайындалды, ол команданың "ақыл-ой орталығы" деп сипатталды. 2003 жылы Макмастер Стэнфорд университетінің Гувер институтында Армия соғыс колледжінің ғылыми-зерттеу стипендиясын аяқтады. 2004 жылы 3-ші бронеатқыштар полкіне (3-ші АКР) басшылық етуге тағайындалды. Макмастер командалық міндетін алғаннан кейін көп ұзамай полк Иракқа екінші рет аттанды және Тал-Афар қаласын бақылауға міндеттелді. Бұл миссия қыркүйек айында "Құқықтарды қалпына келтіру" операциясымен және қаланың көтерілісшілердің бекіністерін талқандаумен аяқталды. Президент Джордж Буш бұл жетістікті жоғары бағалады, ал PBS телеарнасы 2006 жылдың ақпан айында Макмастермен сұхбаттасқан деректі фильмді көрсетті. CBS телеарнасының "60 минут" бағдарламасы шілде айында ұқсас репортаж жариялады, ал операция 2006 жылғы 10 сәуірде жарық көрген The New Yorker журналында мақаланың тақырыбы болды. Автор Тим Харфорд 3-ші АКР қолданған жаңа тактикалар ирактық көтерілісін жеңудегі алғашқы табысқа әкелгенін жазды. 2005 жылға дейін тактикалар қауіпті қалалық аймақтардан тек патрульдеу үшін шығуды және АҚШ күштерінің әр түнде өздерінің базаларына оралуын қамтыды. Бұл патрульдер көтерілісті тоқтатуда тиімді болмады, себебі жергілікті ирактықтар, кек қайтарғандықтан қорқып, АҚШ күштеріне оларды анықтауда көмектеспеді. Макмастер өз әскерлерін Тал-Афарға тұрақты түрде орналастырды, және жергілікті халық олардың түнде шегінбейтініне көз жеткізгеннен кейін, азаматтар көтерілісшілер туралы ақпарат беруді бастады, бұл АҚШ күштеріне оларды анықтап жоюға мүмкіндік берді. Тал-Афардағы көтеріліске қарсы күресте Макмастердің жетістіктері туралы естігеннен кейін вице-президент Дик Чейни Макмастерді Ирактағы жағдай туралы жеке баяндама беруге және американдық стратегияға қандай өзгерістер енгізу керектігін бағалауға шақырды. Макмастер 2006 жылдың 29 маусымында 3-ші АКР командасын тапсырды және Лондондағы Халықаралық стратегиялық зерттеулер институтына аға ғылыми қызметкер ретінде жұмысқа орналасты, оның міндеті "көпұлттық ынтымақтастықты жақсарту және контрөңкейіс, терроризмге қарсы күрес және мемлекет құру салаларында саяси-әскери интеграцияны дамыту мүмкіндіктерін анықтау үшін зерттеулер жүргізу" және "терроризмге қарсы күрестің жақсы тактикасын" әзірлеу болды. 2007 жылдың тамызынан 2008 жылдың тамызына дейін Макмастер генерал Дэвид Петреуске қарсы көтеріліс операциялары бойынша кеңес беретін офицерлердің элиталық тобының құрамында болды, Петреус Армияның Қарсы көтеріліс нұсқаулығын қайта қарауға басшылық еткен кезде. Петреус және оның командасының көп бөлігі сол кезде Форт-Левенвортта орналасқан, бірақ аға команда мүшесі Джон Наглдың сөзіне сәйкес, Макмастер қашықтан жұмыс істеді. Армия офицердің таңдалу себебі жария етілмейді, бірақ Макмастердің бастапқыда таңдалмауына қатысты көптеген БАҚ хабарламалары жарияланды. 2007 жылдың соңында Армия министрі Пит Герен Петреуске Ирактан оралып, үміткерлерді бағалау комиссиясын басқаруды сұрады, бұл арқылы жауынгерлік оқиғаларда үздік көрсеткендерге жоғарылау мүмкіндігі берілді, нәтижесінде Макмастер және басқа да инновациялық ойлаушы полковниктер таңдалды. 2008 жылдың тамызында Макмастер Армияның мүмкіндіктерін интеграциялау орталығындағы (ARCIC) Концепцияны дамыту және эксперименттеу директоры (кейін Концепцияны дамыту және оқу деп өзгертілді) лауазымына тағайындалды. Бұл қызметінде ол Армияның келесі 10-20 жылға бағыт беру үшін нұсқаулықтарды дайындауға қатысты. 2009 жылдың 29 маусымында ол полковник атағына көтерілді. 1984 жылғы Вест-Пойнт түлектерінің 978 мүшесінің арасында Макмастер генерал-офицер атағына ие болған екінші адам болды. 2010 жылдың шілдесінде ол Ауғанстанның Кабул қаласындағы ISAF (Халықаралық қауіпсіздік көмектесу күштері) штабында жоспарлау жөніндегі командирдің орынбасары болып тағайындалды. Макмастер 2012 жылдың 23 қаңтарында генерал-майор атағына ұсынылып, Армияның маневрлік орталығының командирі болып тағайындалды. 2014 жылдың ақпанында Қорғаныс министрі Чак Хейгел Макмастерді генерал-лейтенант атағына ұсынды. 2014 жылдың шілдесінде Макмастер үшінші жұлдызын иеленді және АҚШ Армиясының Оқу және доктриналық командасының орынбасар басшысы және TRADOC-тың ARCIC директоры болып қызметін бастады. Ол саяси салаға көшкенге дейін үш жыл осы лауазымда болды. Макмастер 2014 жылдың сәуір айында Times журналының "әлемдегі 100 ең ықпалды адамдар" тізіміне енді. Ол зейнеткер генерал Дэвид Барноның жазған мақаласында "болашақ АҚШ армиясының архитектор" деп мақталып, Барно 2003-2005 жылдары Ауғанстандағы АҚШ және одақтас күштеріне басшылық еткен. Барно "генерал-майор Герберт Реймонд Макмастер 21 ғасыр армиясының ең көрнекті соғыс ойшылы болуы мүмкін" деп жазды, Макмастердің "әсерлі командалық қабілеттері мен Ирактың екінші соғысындағы беймәлім ерліктеріне" тоқталып өтті. Барно сондай-ақ "жақында үшінші жұлдызын алған H.R. жүйеге қарсы шығып, жоғары шендерге көтерілген сирек сарбаз" деп жазды. Макмастер 2018 жылдың 22 наурызында Президент Трамптың Ұлттық қауіпсіздік жөніндегі кеңесшісі қызметінен кеткеннен кейін Армиядан зейнетке шығу туралы өтініш берді, "осы жазда" қызметтен босатылуын сұрады.

McMaster's first assignment after commissioning was to the 2nd Armored Division at Fort Hood, where he served in a variety of platoon and company level leadership assignments with 1st Battalion 66th Armor Regiment. In 1989, he was assigned to the 2nd Armored Cavalry Regiment at Warner Barracks in Bamberg, Germany, where he served until 1992, including deployment to Operation Desert Storm. During the Gulf War in 1991 McMaster was a captain commanding Eagle Troop of the 2nd Armored Cavalry Regiment at the Battle of 73 Easting. During that battle, though significantly outnumbered and encountering the enemy by surprise as McMaster's lead tank crested a dip in the terrain, the nine tanks of his troop destroyed 28 Iraqi Republican Guard tanks without loss in 23 minutes. McMaster was awarded the Silver Star. The now famous battle is featured in several books about Operation Desert Storm and is widely referred to in US Army training exercises. It was also discussed in Tom Clancy's 1994 popular nonfiction book Armored Cav. McMaster served as a military history professor at West Point from 1994 to 1996, teaching among other things the battles in which he fought. He graduated from the United States Army Command and General Staff College in 1999. McMaster commanded 1st Squadron, 4th Cavalry Regiment from 1999 to 2002, and then took a series of staff positions at U. S. Central Command (USCENTCOM), including planning and operations roles in Iraq. In his next job, as lieutenant colonel and later colonel, McMaster worked on the staff of USCENTCOM as executive officer to Deputy Commander Lieutenant General John Abizaid. When Abizaid received four star rank and became Central Command's head, McMaster served as Director, Commander's Advisory Group (CAG), described as the command's brain trust. In 2003 McMaster completed an Army War College research fellowship at Stanford University's Hoover Institution. In 2004, he was assigned to command the 3rd Armored Cavalry Regiment (3rd ACR). Shortly after McMaster took command the regiment deployed for its second tour in Iraq and was assigned the mission of securing the city of Tal Afar. That mission culminated in September with Operation Restoring Rights and the defeat of the city's insurgent strongholds. President George W. Bush praised this success, and the PBS show Frontline broadcast a documentary in February 2006 featuring interviews with McMaster. CBS's 60 Minutes produced a similar segment in July, and the operation was the subject of an article in the April 10, 2006, issue of The New Yorker. Author Tim Harford has written that the pioneering tactics employed by 3rd ACR led to the first success in overcoming the Iraqi insurgency. Before 2005, tactics included staying out of dangerous urban areas except on patrols, with US forces returning to their bases each night. These patrols had little success in turning back the insurgency because local Iraqis who feared retaliation would very rarely assist in identifying them to US forces. McMaster deployed his soldiers into Tal Afar on a permanent basis, and once the local population grew confident that they weren't going to withdraw nightly, the citizens began providing information on the insurgents, enabling US forces to target and defeat them. After hearing of McMaster's counterinsurgency success in Tal Afar, Vice President Dick Cheney invited McMaster to personally brief him on the situation in Iraq and give an assessment on what changes needed to be made to American strategy. McMaster passed command of the 3rd ACR on June 29, 2006, and joined the International Institute for Strategic Studies in London, as a Senior Research Associate tasked to "conduct research to identify opportunities for improved multi national cooperation and political military integration in the areas of counterinsurgency, counter terrorism, and state building", and to devise "better tactics to battle terrorism." From August 2007 to August 2008, McMaster was part of an "elite team of officers advising U. S. commander" General David Petraeus on counterinsurgency operations while Petraeus directed revision of the Army's Counterinsurgency Field Manual during his command of the Combined Arms Center. Petraeus and most of his team were stationed in Fort Leavenworth at the time but McMaster collaborated remotely, according to senior team member John Nagl. Though the Army's rationale for whether a given officer is selected is not made public, McMaster's initial non selection attracted considerable media attention. In late 2007, Secretary of the Army Pete Geren requested that Petraeus return from Iraq to take charge of the promotion board as a way to ensure that the best performers in combat received every consideration for advancement, resulting in McMaster's selection along with other colonels who had been identified as innovative thinkers. In August 2008, McMaster assumed duties as Director, Concept Development and Experimentation (later renamed Concept Development and Learning), in the Army Capabilities Integration Center (ARCIC) at Fort Monroe, Virginia, part of U. S. Army Training and Doctrine Command. In this position he was involved in preparing doctrine to guide the Army over the next 10 to 20 years. He was promoted on June 29, 2009. Of the 978 members of the West Point Class of 1984 commissioned into the U. S. Army, McMaster was the second promoted to General Officer. In July 2010 he was selected to be the J 5, Deputy to the Commander for Planning, at ISAF (International Security Assistance Forces) Headquarters in Kabul, Afghanistan. McMaster was nominated for major general on January 23, 2012, and selected to be the commander of the Army's Maneuver Center of Excellence at Fort Benning. In February 2014, Defense Secretary Chuck Hagel nominated McMaster for lieutenant general. In July 2014, McMaster pinned on his third star when he began his duties as Deputy Commanding General of the U. S. Army Training and Doctrine Command and Director of TRADOC's ARCIC. He would spend three years at that position before he moved into the political realm. McMaster made Times list of the 100 most influential people in the world in April 2014. He was hailed as "the architect of the future U. S. Army" in the accompanying piece written by retired Lt. Gen. David Barno, who commanded U. S. and allied forces in Afghanistan from 2003 to 2005. "Major General Herbert Raymond McMaster might be the 21st century Army's pre eminent warrior thinker," Barno wrote, commenting on McMaster's "impressive command and unconventional exploits in the second Iraq war." Barno also wrote, "Recently tapped for his third star, H. R. is also the rarest of soldiers—one who has repeatedly bucked the system and survived to join its senior ranks." McMaster requested his retirement from the Army following his March 22, 2018, resignation as President Trump's National Security Adviser, asking that he leave the service "this summer."

Ұлттық қауіпсіздік кеңесшісі

2017 жылдың 20 ақпанында АҚШ президенті Дональд Трамп 13 ақпанда Майкл Т. Флинннің отставкасынан кейін Макмастерді Ұлттық қауіпсіздік кеңесшісі лауазымына ұсынды. Ол кезде Макмастер "ұлттық қауіпсіздік жөніндегі кеңесші қызметін атқарып жатқанда әрекеттегі қызметте қалуды" ниет еткенін айтқан. 2017 жылы Макмастер Вирджинияда Бильдерберг тобының кездесуіне қатысты. Макмастер әрекеттегі қызметте қалуды көздегендіктен, оның Ұлттық қауіпсіздік кеңесшісінің міндеттері мен жауапкершілігін ресми түрде қабылдауы үшін АҚШ Сенатының дауысы қажет болды; генерал-лейтенанттар мен генералдар өздерінің шені мен тағайындамаларын Сенаттың бекітуін қажет етеді. 2017 жылдың 6 наурызында Сенаттың Қарулы Күштер комитеті 23–2 дауыспен Макмастерді Ұлттық қауіпсіздік кеңесшісі лауазымында генерал-лейтенант шеніне қайта тағайындауды толық Сенатқа ұсынды. Комитет ұсынысы 7 наурызда Сенатқа жіберілді, ал толық Сенат 2017 жылдың 15 наурызында 86–10 дауыспен Макмастерді бекітті. Тамыз айының басында Макмастер Ұлттық қауіпсіздік кеңесінің бірнеше қызметкерін жұмыстан босатып, кейбір тараптар бұл "жамандау науқаны" деп бағалады. Ақ үйдің шенеуніктері мен журналистер Стив Бэннонның осы шабуылдарды ұйымдастырғанын күдіктенді. Адвокат Майк Чернович, радио жүргізушісі Алекс Джонс және Breitbart News Макмастерге қарсы науқанды белсенді түрде насихаттағандардың қатарында болды; Черновичтің науқанға арналған веб-сайтында Макмастерді бейнелейтін мультфильм де жарияланған, оны Антидефамация лигасы (ADL) антисемиттік деп атады. Сонымен қатар, Қауіпсіздік саясаты орталығы Макмастерді жеткілікті консервативті емес және Трамптың бағытын қолдамайтындықтан сынға алды. Макмастерге қарсы науқан әкімшіліктің шенеуніктерінен наразылық тудырды, сондай-ақ Трамптың Макмастерге деген сенімін білдіретін мәлімдеме жасалды. Хабарларға сәйкес, Макмастер 2017 жылдың шілдесінде Трампты "ақымақ" деп атаған, бірақ Ұлттық қауіпсіздік кеңесінің өкілі "кешкі асқа қатысушылар генерал Макмастердің оған анонимді дереккөздерден келген сөздерді айтқанын жоққа шығарды. Бұл жалған сөздер генерал Макмастердің нақты көзқарастарына мүлдем қайшы келеді" деді. 2018 жылдың ақпан айында Макмастер Ресейдің 2016 жылғы президенттік сайлауға араласқаны "күдіксіз факт" екенін мәлімдеді. Макмастер, федералдық қазылар алқасы оннан астам ресейліктерді араласуына байланысты айыптағаннан кейін, Мюнхендегі қауіпсіздік конференциясында халықаралық аудиторияға, соның ішінде бірнеше ресейлік шенеуніктерге сөз сөйледі.

On February 20, 2017, U. S. President Donald Trump nominated McMaster for National Security Advisor following the resignation of Michael T. Flynn on February 13. McMaster said at the time that he intended "to remain on active duty while he serves as national security advisor." In 2017, McMaster attended the Bilderberg Group meeting in Virginia. Because McMaster intended to remain on active duty, his official assumption of the National Security Advisor's duties and responsibilities required a United States Senate vote; lieutenant generals and generals require Senate confirmation of their rank and assignments. On March 6, 2017, the Senate Armed Services Committee voted 23–2 to recommend to the full Senate that McMaster be confirmed for reappointment at his lieutenant general rank during his service as the National Security Advisor. The committee recommendation was referred to the Senate on March 7, and the full Senate confirmed McMaster by a vote of 86–10 on March 15, 2017. In early August, McMaster was targeted by what some deemed a "smear campaign" after he fired several National Security Council staff members. White House officials and journalists suspected Steve Bannon of leading these attacks. Attorney Mike Cernovich, radio host Alex Jones and Breitbart News were among the foremost promoters of the anti McMaster campaign; Cernovich's website for the campaign also included a cartoon depicting McMaster, which the Anti Defamation League (ADL) labeled antisemitic. In addition, the Center for Security Policy criticized McMaster for being insufficiently conservative and for not supporting Trump's agenda. The anti McMaster campaign prompted dismissive responses by administration officials, and a statement from Trump affirming his confidence in McMaster. According to reports, McMaster had called Trump a "dope" in July 2017, which a spokesman for the National Security Council denied saying "Actual participants in the dinner deny that General McMaster made any of the comments attributed to him by anonymous sources. Those false comments represent the diametric opposite of General McMaster's actual views". In February 2018, McMaster said that it was "incontrovertible" that Russia interfered in the 2016 presidential election. McMaster, who spoke a day after a federal grand jury indicted more than a dozen Russians in connection with the interference, was addressing an international audience at the Munich Security Conference, including several Russian officials.

Жұмыстан босату және зейнеткерлікке шығу

2018 жылдың 15 наурызында Трамптың Макмастерді кейінірек, белгісіз күні лауазымынан босатуға шешім қабылдағаны хабарланды. Ақ үйдің баспасөз хатшысы Сара Хакаби Сандерс Twitter-де бұл хабарды жоққа шығарып, Ұлттық қауіпсіздік кеңесінде ешқандай өзгеріс болмағанын мәлімдеді. 2018 жылдың 22 наурызында Макмастер Трамппен туындаған келіспеушіліктер мен маңызды сыртқы саясат стратегиялары бойынша даулардан кейін Ұлттық қауіпсіздік кеңесшісі лауазымынан кетті, оның ішінде әкімшіліктің Иран, Ресей және Солтүстік Кореяға қатысты ұстанымы да бар еді. Ол жасаған мәлімдемесінде алдағы бірнеше айда әскери қызметтен зейнетке шығуды жоспарлап отырғанын айтты. Бірақ Макмастер ұсынылған лауазымдарды қабылдауға құлық танытпады. Трамп Макмастердің орнына АҚШ-тың БҰҰ-дағы бұрынғы елшісі Джон Болтонды тағайындағанын жариялады. Тиллерсонды жұмыстан босату сияқты, Трамп алғаш рет Макмастердің әкімшіліктен кетуі туралы ашық түрде Twitter-де хабарлады. Макмастердің зейнетке шығу салтанаты 2018 жылдың 18 мамырында өтті. Ол Майер-Хендерсон залындағы бірлескен базада өткізілді және оған армия штабының бастығы генерал Марк А. Милли төрағалық етті. Макмастер алған наградалардың арасында Армияның ерекше қызметі медалі үшін үшінші сыйлық та болды.

Әскери қызметтен кейінгі мансап

2018 жылдың қыркүйегінде Макмастер Стэнфорд университетінің Халықаралық зерттеулер жөніндегі Фриман Спогли институтында Бернард және Сюзан Ляуто атындағы қонақ зерттеуші ретінде жұмыс істей бастады. Ол Стэнфордтың Гувер институтында Фуад және Мишель Аджами аға стипендиясына тағайындалды және 2018 жылдың 1 қыркүйегінен бастап Стэнфордтың Бизнес мектебінде менеджмент оқытушысы болып қызмет етеді, бұл туралы аталған мекеме сол жылдың 2 шілдесінде хабарлаған болатын. Макмастер Атлантик Кеңесінің директорлар кеңесінің мүшесі, ал 2019 жылы Американың рухы (Spirit of America) кеңесшілер кеңесінің мүшесі болды, бұл 501(c)(3) ұйымы АҚШ әскери қызметін атқарушыларын қолдайды. 2020 жылы Макмастер Zoom Video Communications компаниясының басқарма мүшесі және Mischler Financial Group Inc. компаниясының кеңесшісі болды. Ол Ergo компаниясының Flashpoints форумының төрағасы. 2021 жылы Макмастер Шілд Капитал венчурлық қорының Ұлттық қауіпсіздік кеңесіне аға кеңесші болып қосылды. 2021 жылдың қыркүйегінде Макмастер геосаяси барлау корпорациясы Edgybees компаниясының кеңесшілер кеңесіне кірді. 2021 жылдың соңында ол жасанды интеллект корпорациясы C3 AI компаниясының кеңесшілер кеңесіне қосылды. 2022 жылдың қаңтарында ол Strider Technologies компаниясының кеңесшілер кеңесіне кірді, бұл компания Қытаймен стратегиялық бәсекелестікке қатысты экономикалық мемлекеттік тәуекелдерге бағытталған бағдарламалық қамтамасыз етумен айналысады. 2021 жылы Макмастер Аризона мемлекеттік университетінің Ең қоғамдық профессор атағына ие болды, онда ол ұлттық қауіпсіздік және қорғаныс мәселелері бойынша сарапшы ретінде қызмет етеді. Сондай-ақ Аризона мемлекеттік университетінің қонақ лекторы ретінде студенттерге жетекшілік етеді және кеңес береді, сондай-ақ ұлттық қауіпсіздік және қорғаныс саласындағы арнайы іс-шараларды ұйымдастырады, Аризона мемлекеттік университетінің бәсекеге қабілетті мемлекеттік саясаттағы жетекшілігін нығайтады. 2021 жылдың қыркүйегінде Макмастерді Джо Байден USMA-ның Қонақтар кеңесінен Трамп тағайындағандарды әскери тазалаудың бөлігі ретінде алып тастады, бұл үш әскер түрінің Қонақтар кеңесіндегі 18 адамға дейін жетті. Бұл шешімді Президенттік аппарат басқармасының директоры Кэти Рассел жүзеге асырды. Heritage Foundation бұл тазалауды айыптады, сол кезде 18 адамның кейбіреулері президенттің шешімін сотқа шағымдануы мүмкін деп есептелді. Ақ үйдің баспасөз хатшысы Джен Псаки Байден әкімшілігінің "кеңес мүшелерінің "қызмет етуге лайықты" және президенттің құндылықтарымен сәйкес келуін қамтамасыз етуге тырысқанын" мәлімдеді.

In September 2018, McMaster began work as a Bernard and Susan Liautaud Visiting Fellow at Stanford University's Freeman Spogli Institute for International Studies. He was appointed to the Fouad and Michelle Ajami Senior Fellowship at Stanford's Hoover Institution and serves as a lecturer in management at Stanford Graduate School of Business effective September 1, 2018, as that institution had announced on July 2 that year. McMaster is a member of the Atlantic Council's Board of Directors, and in 2019 became an Advisory Board Member of Spirit of America, a 501(c)(3) organization that supports deployed US personnel. In 2020, McMaster became a board member of Zoom Video Communications, and advisor to Mischler Financial Group Inc. He is Chairman of Ergo's Flashpoints Forum, a consultancy firm. In 2021, McMaster joined the National Security Advisory Board of venture capital firm, Shield Capital, as Senior Advisor. In September 2021, McMaster joined the advisory board of the geospatial intelligence corporation Edgybees. At the end of 2021, he joined the advisory board of the artificial intelligence corporation C3 AI. In January 2022, he joined the advisory board of Strider Technologies, a software firm focused on economic statecraft risk vis à vis strategic competition with China. In 2021 McMaster was appointed Distinguished University Fellow at Arizona State University where he serves as a subject matter expert on national security and defense issues. Also serving as an Arizona State University guest lecturer, he guides and mentors students, and hosts special events surrounding national security and defense to advance Arizona State University’s lead in competitive statecraft. In September 2021 McMaster was unceremoniously removed from the USMA's Board of Visitors by Joe Biden in the latter's military purge of Trump appointees, which reached 18 people on the Board of Visitors of the three service branches. The hatchet was wielded by Cathy Russell, the director of the Presidential Personnel Office. The Heritage Foundation deplored the purge; at the time it was thought that some of the 18 would contest the presidential decision in court. The White House press secretary Jen Psaki said that the Biden administration "was seeking to ensure that board members were 'qualified to serve' and aligned with the president’s values."

Жасалған сәндік белгілер

АҚШ әскери марапаттары Армияның ерекше қызмет медалі екі емен жапырағымен Күміс Жұлдыз Қорғаныс жоғары қызмет медалі Мереке Легионы емен жапырағымен Қола Жұлдыз медалі Қызғылт Жүрек медалі емен жапырағымен Қорғаныс Мерекелік қызмет медалі емен жапырағымен Мерекелік қызмет медалі төрт емен жапырағымен Бірлескен қызмет мақтау медалі Армия мақтау медалі үш емен жапырағымен Армия жетістіктері медалі үш емен жапырағымен Батыл бірлік сыйлығы АҚШ қызмет (науқан) медальдары және қызмет және оқу ленталары Ұлттық қорғаныс қызмет медалі бір қызмет жұлдызымен Оңтүстік-Батыс Азия қызмет медалі үш қызмет жұлдызымен Ауғанстан науқаны медалі Ирак науқаны медалі үш қызмет жұлдызымен Терроризмге қарсы жаһандық соғыс экспедициялық медалі Терроризмге қарсы жаһандық соғыс қызмет медалі Гуманитарлық қызмет медалі Армия қызметі лентасы Армия шетелдегі қызмет лентасы қоладан жасалған 4 сыйлық нөмірімен Шет елдік ордендер НАТО медалі Кувейтті азат ету медалі (Сауд Арабиясы) Кувейтті азат ету медалі (Кувейт) АҚШ белгілері, таңбалары және ленталары Жауынгерлік қимыл белгісі Негізгі парашютші белгісі Рейнджер лентасы 3-ші брондалған кавалерия полкінің ерекше бірлік белгісі 3-ші брондалған кавалерия полкінің жауынгерлік қызмет белгісі 10 Шетелдегі қызмет таспасы АҚШ ордендері Спер кавалериялық шапкасы және шпорлары (алтын)