Жозеф Гайон – американ футболшысы, бейсболшысы және жаттықтырушысы (1892-1971). Carlisle және Georgia Tech командаларында өнер көрсетті, Футбол залдарына енді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық футболшы және жаттықтырушы, бейсболшы және жаттықтырушы (1892–1971)
American football player and coach, baseball player and coach (1892 1971)
Джозеф Наполеон "Биг Чиф" Гуйон (Анишинаабе: O Gee Chidah, "Ұлы Батыр" деп аударылады; 26 қараша 1892 – 27 қараша 1971) – Оджибва тайпасының (Чиппева) американдық индейі, американдық футбол және бейсбол ойыншысы және жаттықтырушысы. Ол 1912–1913 жылдары Карлайл Үнді индустриалдық мектебінде, 1917–1918 жылдары Джорджия Техникалық институтында және 1919–1927 жылдары бірнеше кәсіби клубтарда футбол ойнады. 1966 жылы Профутбол даңқы залына, ал 1971 жылы Колледж футболы даңқы залына енгізілді.
Joseph Napoleon "Big Chief" Guyon (Anishinaabe: O Gee Chidah, translated as "Big Brave"; November 26, 1892 – November 27, 1971) was an American Indian from the Ojibwa tribe (Chippewa) who was an American football and baseball player and coach. He played college football at the Carlisle Indian Industrial School from 1912 to 1913 and Georgia Tech from 1917 to 1918 and with a number of professional clubs from 1919 to 1927. He was inducted into the Pro Football Hall of Fame in 1966 and the College Football Hall of Fame in 1971.
Ерте өмір
Гюйон Миннесота штатындағы Уайт-Арт үнді резервациясында дүниеге келген.
Guyon was born on the White Earth Indian Reservation in White Earth, Minnesota.
Карлайл
Гюйон 1912-1913 жылдары бас бапкер Поп Уорнердің жетекшілігімен Карлайл Үнді индустриалдық мектебінде колледж футболымен айналысып, ойнады. Спорт журналистері оны Том Сойердің "Инжун Джо" шығармасындағы кейіпкерінің атымен атауға тырысты, бірақ бұл есім баспасөзден тыс жерде кең таралған жоқ. 1912 жылғы команда 12–1–1 есебімен ойын көрсетіп, 454 ұпай жинады, бұл Джим Торптың ең табысты маусымы болды. Гюйон сол қанаттағы қорғаушы ретінде ойнады. Армияға қарсы өткен ойында, болашақ АҚШ президенті Дуайт Д. Эйзенхауэр де қатысты, онда Лейланд Девор Гюйонды қатыгездікпен ұстағаны үшін алаңнан қуылды. 1913 жылғы команда 10–1–1 есебімен 296 ұпай жинады. Гюйон Торптың орнына жартылай қорғаушыға ауысты және Уолтер Камп оны екінші құраманың үздік американ футболшысы деп мойындады.
Guyon attended and played college football at the Carlisle Indian Industrial School from 1912 to 1913 under head coach Pop Warner. Sportswriters often tried to call him "Injun Joe" after the character in The Adventures of Tom Sawyer, but it never much caught on outside the press. The 1912 team posted a 12–1–1 record, scored 454 points, and was Jim Thorpe's greatest season. Guyon played on the team as left tackle. In the game against Army featuring the likes of future US President Dwight D. Eisenhower, Leland Devore was ejected for manhandling Guyon. The 1913 team went 10–1–1, scoring 296 points. Guyon shifted to Thorpe's place at halfback and was honored by Walter Camp as a second team All American. to regain college eligibility.
Джорджия Техникалық университеті
Кейін Гюйон 1917-1918 жылдары бас жаттықтырушы Джон Хейсман басшылығымен Джорджия Тех колледжінде футбол ойнады. 1914 жылдан 1918 жылға дейін Джорджия Тех 69 ойындық жеңіліссіз серияны сақтап, оның ішінде серияның төрт (бірінен соң бірі емес) ойынында 222, 128, 119 және содан кейін 118 ұпай жинады. Фулбэк Джуди Харлан Гюйон туралы: «Кейде Джода үнділік рух оянатын, мысалы, Хейсман ақ футбол беріп, жарық астында жаттығу өткізген түндерде. Міне, сол кезде Гюйон қан қысып, соғыс айқайларын шығаратын» деді. Гюйон оң жақтан шабуылдайтын ойыншы болды, ол команданың ең күшті шабуылшысы және үздік пасс берушісі еді. Ол бірауыздан Оңтүстік құрамасына іліккен және кейбірлер оны Оңтүстіктің ең жақсы шабуылшысы деп санайтын. Тех командасы сапындағы оның алғашқы әрекеті Уэйк Форестқа қарсы 75 ярдтық тачдаун болды. 63:0 есебімен Вашингтон және Ли командасын жеңген кезде Гюйон, «Жуди Харланның айтуынша, иық қорғағышына ұқсас, бірақ аздап болатпен нығайтылған ескі ат жағасын киіп», Вашингтон және Ли ойыншысын алаңнан шығарды. Вандербильт университетіне қарсы ол өте табысты ойын өткізді, 83:0 есебімен 344 ярдқа 12 рет жүгірді. Тулейнға қарсы шабуылдағы төрт ойыншының әрқайсысы 100 ярдтан асып түсті. «Страппер, Гюйон, Хилл және Харлан футбол тарихында теңдесі жоқ шабуылшылар тобын құрайды» деп Times Picayune газеті жазды. Ол екі тачдаунға пасс берді және бір тачдаунға жүгірді, 91 ярд пасспен және 112 ярд жүгіріп өтті.
Guyon then attended and played football at Georgia Tech from 1917 to 1918 under head coach John Heisman. refn|group="n"|From 1914 to 1918, Georgia Tech had a 69 game unbeaten streak, during which in four (nonconsecutive) games of the streak Georgia Tech scored 222, 128, 119, and then 118. Fullback Judy Harlan said about Guyon, "Once in a while the Indian would come out in Joe, such as the nights Heisman gave us a white football and had us working out under the lights. That's when Guyon would give out the blood curdling war whoops." Guyon played right halfback, where he was the team's power back and best passer. He was a unanimous All Southern selection, and considered by some the South's best back. His first run from scrimmage for Tech was a 75 yard touchdown against Wake Forest. In a 63–0 rout of Washington & Lee, Guyon knocked a Washington & Lee player out of the game by "wearing an old horse collar shaped into a shoulder pad but reinforced with a little steel" according to Judy Harlan. Against Vanderbilt University he had arguably his greatest game, running 12 times for 344 yards in an 83–0 blowout. Against Tulane, each of the four members of the backfield eclipsed 100 yards rushing. "Strupper, Guyon, Hill, and Harlan form a backfield with no superiors and few equals in football history" wrote the Times Picayune. He passed for two touchdowns and ran for one, passing 91 yards and running 112:
1918 жыл
1918 жылғы команда 6–1 есебімен 462 ұпай жинады. Гюйон көбінесе фулбэк ретінде, кейде tackle ретінде пайдаланылды. Ол Франк Г. Менкенің алғашқы All America командасында tackle ретінде мойынға алды. 1923 жылы Юнионға оралып, 1923 жылдан 1927 жылға дейін барлық спорт түрлеріне жаттықтырушы болды. 2008 жылы «Union» Гюйонды өзінің спорттық даңқ залына енгізді. Гюйон 1920 жылы Джорджия Тех командасының қорғау шебіне жаттықтырушы болды. Сондай-ақ, ол 1931 жылдан 1933 жылға дейін Луисвиллдегі Сент-Ксавьер орта мектебінде футболдан жаттықтырушы болып жұмыс істеді, оның көрсеткіші 16–7–2 болды.
The 1918 team went 6–1, scoring 462. Guyon was used mainly as a fullback, though sometimes as a tackle. He was honored as a tackle on Frank G. Menke's first All America team. He returned to Union in 1923 and coached all sports from 1923 to 1927. Union inducted Guyon into its sports hall of fame in 2008. Guyon coached the backfield of the 1920 Georgia Tech team. He also coached high school football at St. Xavier High School in Louisville, Kentucky from 1931 to 1933, with a 16–7–2 record.
Ойыншы
Гюон бұған дейін Америка қауымдастығындағы Луисвилл полковниктері үшін үш жыл қатарынан .340-тан жоғары нәтиже көрсеткен, бұл AA лигасында сол дәуірдегі ең жоғары деңгей еді. Оның сыртқы шегінші ретіндегі ойыншылық карьерасы 1920 жылдан 1936 жылға дейін, университеттегі баптық қызметі кезіндегі үзіліспен жалғасты.
Guyon had previously hit over .340 three consecutive years for the Louisville Colonels in the American Association, which at AA, was at the highest classification of the era. His playing career as an outfielder extended from 1920 through 1936 with a break during his college coaching career.
Көлік жүргізушісі
Гюйон 1928-1931 жылдары Клемсон университетінің «Клемсон Тайгерс» бейсбол командасының бас жаттықтырушысы болды. Ол 1931 жылы «Пальметто лигасында» «Андерсон Электрикс», 1932 жылы «Ашвилл Туристер» және 1936 жылы «Филддейл Тоулерс» командаларын басқарды.
Guyon was the head coach of the Clemson Tigers baseball team at Clemson University from 1928 to 1931. He managed the Anderson Electrics in the Palmetto League in 1931, the Asheville Tourists in 1932, and the Fieldale Towlers in 1936.