Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық музыка лейблінің басшысы (1939–2021)
American music label executive (1939–2021)
Ерте өмір
Гросман 1939 жылғы 22 тамызда Манхэттенде Салли Энн Бюлер болып дүниеге келді. Оның әкесі сақтандыру актуар болып жұмыс істеді, анасы Ұлдар клубының атқарушы директоры болды. Ол Адельфи университеті мен Хантер колледжінде оқыды, бірақ Гринвич Виллидждегі халық музыкасына көбірек қызығушылық танытты. Соның салдарынан ол мектепті тастап, Cafe Wha? және "Ащы соңы" сияқты орындарда официант болып жұмыс істеді. Ол сондай-ақ D. A. Pennebaker-дің "Артқа қарама" атты деректі фильмінде қысқаша көрінді, онда Диланның 1965 жылғы Англиядағы концерттік турнесі жарық көрді. Альбомның суреті Дилан Гросманның үйінде жаздырып, жазғаннан кейін пайда болды. Гросман 1996 жылғы сұхбатында "Мен жанында болдым, ал Боб мені осылай жасауды сұрады" деп қатысқанын айтты. Фотосуретті Нью-Йорктегі Вудсток үйінде Дэниел Крамер түсірді. Суреттегі шаиз-лонг Гросмандарға Питер, Пол және Мэри тобынан Мэри Траверс үйлену тойына сыйлаған зат еді. Ал қызыл жейделі көйлек туралы Гроссман: "Мен оны қайта кигенімді ойламаймын" деді. Гроссман: "30 жылдан кейін адамдар есінде сақтап қалған альбомның мұқабасында болу таң қалдырады", - деді.
Grossman was born Sally Ann Buehler in Manhattan on August 22, 1939. Her father worked as an actuary; her mother was the executive director of the Boys Club. She attended Adelphi University and Hunter College, but became more interested in the folk music scene in Greenwich Village. She consequently dropped out of school to work as a waitress in establishments such as Cafe Wha? and The Bitter End. She also appeared briefly in the D. A. Pennebaker documentary, Dont Look Back, which covered Dylan's 1965 concert tour in England. The album photograph came about after Dylan spent the summer writing and recording at the Grossmans' home. Grossman stated in a 1996 interview that she took part because "I was around, and Bob just asked me to do it". The photograph was taken by Daniel Kramer in the Woodstock, New York, home. The chaise longue in the photograph was a wedding gift to the Grossmans from Mary Travers of Peter, Paul and Mary. As for the red jersey dress, Grossman said, "I don't think I've worn it again." Grossman said, "It's amazing to be on an album cover that people remember 30 years later."
Мансап
1971 жылы Гроссман «Луксман Баулдың фильмі» атты деректі фильмге дауыс берді. Бұл фильм екі бенгал музыканты (Баулдар) туралы, оны оның күйеуі қаржыландырды; Салли Гроссман да продюсер ретінде көрсетілді. 1986 жылы күйеуі Альберт қайтыс болғаннан кейін Гроссман 1970 жылы оның құрған «Bearsville Records» жазбалар компаниясының және олар бірге ашқан екі мейрамхананың басқаруын өз қолына алды. Ол сондай-ақ оның амбарын жаңартып, оны «Bearsville Theater» (Беарсвилл театры) деп аталатын театрға айналдырып, қайтыс болған күйеуінің арманын орындады. Гроссман, қалалық жер пайдалану ережелеріне енгізілген өзгерістер оған музыкалық орын ашуға кедерес келтіретінін білген соң, жөндеу жұмыстарын күткеннен бұрын жасауға мәжбүр болғанын айтты. Театр 1989 жылы есігін ашты, ол оны және басқа да кәсіпорындарын 2004 жылы сатты. Ол бұқаралық ақпарат құралдарында жарияланудан бас тартып, «әсерлі бизнесмен» ретінде танылды. Өмірінің соңғы жылдарында ол Альберт Гроссман туралы деректі фильм жасады.
In 1971, Grossman provided a voiceover to the documentary film Luxman Baul's Movie, a documentary about two Bengali musicians (Bauls) which was financed by her husband; Sally Grossman was also credited as producer. After the death of her husband Albert in 1986, Grossman took over the management of Bearsville Records, the record company he founded in 1970, as well as the two restaurants they had established together. She was also responsible for refurbishing his barn and transforming it into Bearsville Theater, thus realizing a dream of her late husband. Grossman recounted that she was compelled to carry out the renovation sooner than she had anticipated due to amendments to the municipal zoning bylaw that would have prevented her from starting a music venue. The theater opened in 1989; she eventually sold it and the other businesses in 2004. She was noted for being an "imposing businessperson" while eschewing media publicity. Towards her final years, she worked on a documentary about Albert Grossman.
Жеке өмір
Гросман 1964 жылы Альберт Гросманға үйленді. Олар ол жұмыс істеген мекемелерде халық музыкасымен айналысатын әртістерді ұйымдастырғанда танысты. Олар Нью-Йорк штатының Вудсток қаласына көшіп, ол 1986 жылы қайтыс болғанға дейін некеде тұрды. Гросман 2021 жылдың 10-11 наурызы күні Вудсток қаласының Беарсвилл ауданындағы үйінде қайтыс болды. Ол 81 жаста болды; өлім себебі әлі анықталған жоқ.
Grossman married Albert Grossman in 1964. They met while he was organizing folk music acts that performed at the establishments where she was waitressing. They moved to Woodstock, New York, and remained married until his death in 1986. Grossman died on the night of March 10–11, 2021, at her home in the Bearsville area of Woodstock. She was 81; the cause of death had not yet been determined.