Кіріспе

Нейл Саймонның "Жұлдызды қыз" пьесасы – Нейл Саймон жазған комедия. Оқиға 1960 жылдардағы Калифорния штатының Сан-Франциско қаласында өтеді.

Жер учаскесінің жалпы көрінісі

Бұл оқиға саяси оқиғалармен ұштасқан үшбұрышты махаббат туралы. Бөлмедестер және радикалдар Энди Хобарт пен Норман Корнелл Сан-Францискодағы пәтерін Америкадағы "жүйеге" қарсы күреске арналған "Fallout" журналының баспа кеңсесі ретінде пайдаланатын екі адал жас жігіт, бірақ журналмен айналысып, күн көріске жетіп жатқандары жоқ. Бұрынғы олимпиадалық жүзуші, нағыз америкалық оңтүстік қызы Софи Раушмайер көрші пәтерге көшіп келеді. Оның жылылығы мен сүйкімділігі Норманды басып алады, бірақ Норман үшін бірінші көз тастағанда туған махаббат (немесе, пьесада айтылғандай, алғашқы иістен) өзара болмайды. Норманның Софиге деген құштарлығы Эндиді оны журналды жандандыру үшін жұмысқа алуға итермелейді. Осы уақытта Энди баспаханадан ашулы қоңыраулар алып, төлем талап етеді, сонымен қатар үй иесінің назарын төлемеген жалдаудан ауыстыру үшін оны мотоциклмен және серфингке алып шығады. Үй иесі олардың өте наразылық тудыратын журнал шығарады деп жаңылысады, бұл Софидің ашуын одан әрі қоздырады. Алайда Софи көп ұзамай оның басты алаңдаушылығы басқа бір ер адамның қаламаған қылықтары екенін түсінеді. Оқиға дамыған сайын Софи саяси келіспеушіліктеріне қарамастан Эндиге деген сезімдерін дамытады, бұл журналдың да, олардың достығының тағы да құлау қаупіне ұшыратады.

Тарих және қабылдау

Саймон пьесаны "автор Пэдди Чайефски мен астронавт Скотт Карпентердің әйелі Рене Карпентердің арасында естіген құлшынысты саяси әңгімеге" негіздегенін айтты. Ол Саймонның көрікті комикалық стилін көрсетеді, ол әлі де Бродвейде "Жаяқ аяқ саябақта" және "Ақылдас жұбайлар" спектакльдерінде "Жұлдызды қыз" дебюті кезінде жақсы қабылдамады. Рене Карпентер кейіннен "Кең кеңістіктер үшін: Меркурий астронавтының ерекше саяхаты" (Нью-Йорк: Харкорт, 2003) кітабында Чайефскиймен мүлдем басқаша әңгімелескенін айтып берді. Бұл оқиға Симондардың үйінде, 62-ші көшеде Жаңа жылдық кеште болды. Карпентер де, Чайефский де шебер әңгімешілер еді. Рене "Әлі де әйел" атты синдикатты газет бағанасын жариялай бастаған еді. Ең маңыздысы, Рене мен Пэдди либералды демократтар еді. 1966 жылы Вьетнам соғысы ең маңызды тақырып болып тұрды. Алайда, сұлу Ренемен танысқаннан кейін, Чайефский Рене саясаты туралы дұрыс емес пікірге келді. Оның жауабы Чайефскийді таңқалдырып, ойыннан шығарды. Олардың әзіл-қалжыңға толы тартысы басталды, және көптеген адамдар оны тамашалау үшін жиналды. Импровизациялық қойылымда екі кейіпкер болды: Рене өзінің табиғатына қайшы, консервативті шашқы жібек қызды сомдады, ал Чайефский өзін ойнады. Сол кеште шаруасы көп болған үй иесі Саймон олардың өнер көрсетуіндегі қызықты жайтты байқамай, кездесуді қарама-қарсылықтардың тартылысын бейнелейтіндей етіп түсіндірді, Рене Карпентердің өзінің үйінде Чайефскийдің қатысуымен одан да жақсы пьеса жазып, орындағанын ешқашан түсінбеді. Рене Карпентер "жұлдызды қыз" болды ма? Иә, бірақ ол сондай-ақ либералды және соғысқа қарсы "жұлдызды қыз" еді. Луи Ботто мен Роберт Виагас бұл пьесаны "мағынасыз, бос кеш" деп атады. "Нью-Йорк Таймс" газетіндегі сыншы Уолтер Керр: "Нейл Саймон, сіздің жақын арадағы әзілші достарыңыз, осы маусымда пьесаға бірде-бір идея таппады, бірақ ол оны жазды" деп жазды. Сұхбаттың бірінде Саймон "Жұлдызды қыз" жеке тұлғадан гөрі эмоционалдық тұлғадан жазылғанын айтты. "Мен оның басқаларындай күшті комедия бола алмайтынын білдім. Мен оны жасамадым".

Өндіріс

"Жұлдызды қыз" 1966 жылғы 21 желтоқсанда Бродвейдегі Плимут театрында алғашқы рет көрсетілді. Бродвейге дейін Нью-Хейвендегі Шуберт театрында және Филадельфиядағы Форрест театрында қойылымдар сынақтан өтті. Нью-Йоркте 261 қойылымнан кейін, спектакль 1967 жылғы 5 тамызда жабылды. Қойылымды драматург Джордж Аксельрод режиссерлік етті. Сәндік дизайнын Оливер Смит, жарықтандыруды Жан Розенталь, ал костюмдерді Энн Рот жасады. Бір сұхбатында Нил Саймоннан "Жұлдызды қыз" Майк Николс режиссерлігімен жақсырақ болар ма еді деп сұрады. Саймон: "Иә. Ол актерлерге өзгеше көзқарас берер еді; біз беткей комедияға емес, шындыққа көбірек ұмтылар едік. Бұл Джордж Аксельродты кемсіту емес. Ол [Николс] 'Вирджиния Вульфпен' айналысқандықтан оны қоюға үлкермеді, бірақ ол маған оны қоймауға кеңес бергені рас емес; шындығында ол Филадельфияға келді және оған ұнады. Ол маған осы мәселе бойынша кеңес берді, ол маған көмектесті."