Евридипидис Бакирцис: Грек саяхаты мен қарсыласу қозғалысының қайраткері

Кіріспе

Грекиялық саясаткер (1895–1947)

Эврипидис Бакирцис (Ευριπίδης Μπακιρτζής; 16 қаңтар 1895 – 9 наурыз 1947), Осман империясының Серрес қаласында туған, грек армиясының офицері және саясаткері. Республикалық төңкеріске қатысқандығы үшін екі рет әскерден шығарылып, кейіннен Грекияны фашистер басып алған кезде өлім жазасына кесілді. Екінші дүниежүзілік соғыста ол Димитриос Псарроспен бірге Ұлттық және әлеуметтік азаттық (ЭККА) қарсылық тобын құрды және ұйымның әскери жетекшісі болды. Кейіннен ол Ұлттық азаттық фронтының (EAM) және оның әскери қанаты – Грекия халықтық азаттық армиясының (ELAS) белгілі мүшесі болды. 1944 жылдың 10 наурызынан 18 сәуіріне дейін грек қарсыластары бақылаған аумақтардың, сондай-ақ "Тау үкіметі" деп аталған Ұлттық азаттық саяси комитетінің (PEEA) төрағасы болды. Грекия коммунистік партиясының "Ризоспастис" газетіндегі қаламгерлік есімімен "Қызыл полковник" деп танылды. 1947 жылы грек азаматтық соғысы кезінде Фурной Корсеонда жер аударылуда қайтыс тапты.

Ерте өмір

Ол 1895 жылы Осман империясына қарасты Серрес қаласының Грекия консулдығының хатшысы Христос Бакирцистің және Гревенаның әскери дәстүрі бар белгілі отбасынан шыққан мұғалім Ефталиас Заканың ұлы болған. Оның Марка деген қарындасы болды, сондай-ақ екі жартылай бауыры болды. Олардың бірі "Никос о Серрайос" деген лақап атымен танымал македондық батыр, ал екіншісі 1916 жылы Серрес қаласында болгарлар тарапынан өлім жазасына кесілді.

Әскери мансап

1911 жылы Бакирцис әскери күзет мектебіне қабылданды және 1912 жылы екінші курста Бірінші Балқан соғысына қатысты. Нақтырақ айтқанда, ол Эпир армиясындағы Тәуелсіз Крит полкінде сержант болып қызмет етті. 1914 жылдың тамызында Бірінші дүниежүзілік соғыс басталды және Элефтериос Венизелос пен король Константиннің сыртқы саясаты бойынша туындаған Ұлттық бөлініс, Бакирцистің Каваладағы артиллериялық шенімен қызмет етіп жатқанда болды. 1916 жылдың басынан бастап, сол жылы немістер мен болгарлардың шығыс Македонияның көптеген бекіністерін басып алуына дейін, грек халқының ауылдық аймақтарды бір мезгілде эвакуациялауымен бірге, Бакирцис Төртінші армия корпусының қарсы келуіне шыдамай, Македонияны грек ұлттық құрамында сақтау үшін күресуді шешті. Ол Ұлттық қорғаныс офицерлерімен Венизелос атынан келісімге келді, артиллерияға қолбасшылықты және кейіннен артиллериялық эскадрилья командирін иеленді. Ол алғашқы қорғаушылардың бірі болды және Скра шайқасында көзге түсті, британдық әскери медалін (Құрметті қызмет ордені) жеңіп алды. Кейін, 1919 жылы, ол үш жылға Францияға стипендиямен барып, Соғыс жоғары мектебінде оқыды, одақтас елдердің 380 көрнекті офицерінің арасында көшбасшы болды. Кейін Грекияға оралып, Түркиямен соғысып, Кіші Азияда шайқасты. 1922 жылы майор шенімен ол Кіші Азия апатынан кейін король Константиннің құлатылуына себеп болған Пластираның революциялық комитетіне қатысты. Афинаға революциялық күштердің кіргенімен ол Эвросқа барып, фронттың қорғаныс желісінде жұмыс істеді және әйгілі Эврос армиясын даярлауға қатысты. Кейіннен подполковник шенімен, Салоникадағы Асвестохоридағы артиллерия басшысы ретінде грек армиясын қайта ұйымдастыру және жаңартумен айналысты. 1923 жылдың қазан айында Леонардопулос-Гаргалидис қозғалысы басталғанда, Бакирцис Георгиос Кондилис, Стефанос Сарафис, Димитриос Псаррос сияқты басқа да адал үкімет шенеуніктерімен бірге, қозғалыстың Салоникиде басталуына дейін, жағдай олардың қолында екенін алдын ала білді. Олар кейін полковник Джордж Зирас басқаратын әскери күштерге қарсы тұрып, оларды капитуляцияға мәжбүр етті. 1926 жылы подполковник шенімен ол Цавела Бакирцистің әскери төңкерісінің жетекшілерінің бірі ретінде тұтқындалып, өлім жазасына кесілді, бірақ жаза орындалмады. 1928 жылы ол армияға қайта оралды және 1930-1931 жылдары полковник шенімен София мен Бухарестте әскери атташе болып қызмет етті. Ол Болгария мен Румынияның жоғары бригадаларымен құрметке ие болды. Ол Грекияға оралып, Бас штабтың 2-ші штаб бөлімін (ақпарат) басқарды. Сондай-ақ ол ІІ армия корпусының штаб бастығы болып қызмет етті. 1935 жылы полковник шенімен ол 1 наурыз қозғалысына қатысты. Ол екінші рет тұтқындалып, өлім жазасына кесілді, бірақ оның жазасы әскерден қуылтуға және Агиос-Ефстратиосқа жер аударуға алмастырылды (25 маусым 1935). Ол сол жерде бір жыл болды. Кейіннен ол қарапайым сарбаз шеніне төмендетіліп, Антикитераға жер аударылды, онда оның ұстау жағдайы өте нашар және денсаулығына қауіпті болды. 1937 жылы ол Афинаға көшіп келді және Метаксас үкіметі оны диктатурамен ынтымақтастыққа шақырды, Бас штабта жоғары лауазым ұсынды. Ол бас тартты және Бухаресттен бірден кетуге рұқсат алды, бірақ басқа жерге көшуге құқығы болмады. Шындығында, ол жалақысынан және үлестік қорынан айырылды, бірақ бақытымызға орай, оның күйеу баласы, дәрігер Александрос Димитриадис қолдау көрсетті. Бухарестте ол үш тамаша зерттеу жазды, олар алғаш рет Еврипид Бакирцистің "Епикаиротия" баспасында, оның қуғын-сүргіндегі тұтқыны Никос Маргаристің бақылауымен жарық көрді. Олар "Грекияның әскери құндылығы", "Төменгі Данау елдері" және "Жаңа Түркия" есімдерін алды. Соңғысы үшін Түркияның Бухаресттегі елшісі өз үкіметінің құттықтауын жеткізді.

In 1911, Bakirtzis was admitted to the Military School of Guards and participated in the First Balkan War, in 1912, as a sophomore. Specifically, he served in the Army of Epirus with the Independent Cretan Regiment, as a sergeant. In August 1914, the outbreak of World War I and the subsequent manifestation of the National Schism, which occurred due to the dispute between Eleftherios Venizelos and King Constantine over the foreign policy pursued, found Bakirtzis serving in Kavala with his rank Artillery. From the beginning of 1916 until the occupation of most of the forts of eastern Macedonia in the same year by the Germans and Bulgarians, with the simultaneous evacuation of the rural areas by the Greek population, Bakirtzis, not tolerating the upcoming surrender of the Fourth Army Corps, decided to fight for the preservation of Macedonia in the Greek national body. He signed with the Venizelos officers of the National Defense, assuming command of artillery and then commander of artillery squadron. He was one of the first defenders and distinguished himself in the battle of Skra, winning the British military medal (Distinguished Service Order). Later, in 1919, he went on a scholarship for three years to France, where he studied at the Higher School of War, leading among 380 distinguished officers from allied countries. Later, he returned to Greece, at war with Turkey, and fought in Asia Minor. In 1922, now in the rank of major, he participated in the Revolutionary Committee of Plastira that overthrew King Constantine I after the Asia Minor Catastrophe. With the entry of the revolutionary forces in Athens, he went to Evros, collaborated in the defensive line of the front and was the trainer of the famous Evros Army. Later, with the rank of lieutenant colonel, as Chief of the Artillery in Asvestochori, Thessaloniki, dealt with reorganization and reorganization of the Greek Army. In October 1923, when the Leonardopoulos Gargalidis Movement broke out, Bakirtzis, along with other loyal government officials, such as Georgios Kondylis, Stefanos Sarafis, Dimitrios Psarros, etc., were informed in advance that the movements were the situation in their hands, before the manifestation of the movement in the city of Thessaloniki. They then confronted the military forces led by Colonel George Ziras against the city and forced them to surrender. In 1926, as a lieutenant colonel, he was arrested and sentenced to death, as one of the leaders of the military coup of Tzavela Bakirtzis, but was not executed. In 1928 he returned to the army and in 1930–31, with the rank of colonel, he served as a military attaché in Sofia and Bucharest. There he was honored with the senior Brigadiers of Bulgaria and Romania. He returned to Greece and took over the management of the 2nd Staff Office (Information) of the General Staff. He also served as chief of staff of the Γ Army Corps. In 1935, now a colonel, he took part in the Movement of March 1, 1935. He was arrested and sentenced to death for the second time, but his sentence was eventually commuted to deportation from the army and exile to Agios Efstratios (June 25, 1935). He stayed there for a year. He was later demoted to the rank of ordinary soldier and exiled to Antikythera, where his detention conditions were very bad and dangerous to his health. In 1937, he moved to Athens and the Metaxas government asked him to cooperate with the dictatorship and offered him a high position in the General Staff. He refuses and is allowed to leave Bucharest immediately, without having the right to move from there. In fact, he is deprived of his salary and the money of the Share Fund but fortunately his son in law, doctor Alexandros Dimitriadis, had support. In Bucharest he wrote three excellent studies that were first published in the book by Euripides Bakirtzis, published by Epikairotia, under the supervision of his exile detainee, Nikos Margaris. These were The Military Value of Greece, The Countries of the Lower Danube and The New Turkey. Especially for the latter, the Turkish ambassador in Bucharest conveyed the congratulations of his government.

Екінші дүниежүзілік соғыс және қарсылық

1940 жылы Грекия-Италия соғысы жарияланғанда, Бакирцис Грекияға оралды және Салоникидегі әскери кеңсеге қарапайым сарбаздық шенмен әскерге қосылуға өтініш берді, бірақ бұл Иоаннис Метаксастың үкіметі тарапынан қабылданбады. Соғыстың басында Бакирцис грек қарсыласы қозғалысына қосылды, ал оның алғашқы міндеттерінің бірі Албаниядағы итальяндық күштерге саботаж жасау болды, бұл Грекияның сол және оң жақтарынан қарсылыққа кең қолдау жинауға бағытталған шара еді. Ол сондай-ақ британдықтар мен гректер арасындағы алғашқы әскери байланыс болды. Оккупация кезінде ол "Прометей I" кодовый атымен операцияны жетекшілік етті. Ол генерал Александр Заннастың басшылығындағы 50 адамнан тұратын жаттығудан өткен саботажшылар тобын басқарды, олар Түркиядағы британдық SOE агентінен нұсқаулар алу үшін радиоаппаратура алуға тиіс болды, бірақ оларды тасымалдаған грек кемесі жаудың шабуылынан батып кетті. 1944 жылдың 10 наурызында ЕАМ ҚОАҚ-ты құрды, оның мақсаты Каирдегі бұрынғы грек үкіметіне де, Оккупациялық билікке қызмет ететін грек үкіметіне де қарсы тұру болды. Осы кезде Бакирцис ЕЛАС-тың Македония дивизиялық тобын (DGM) басқарды. Осы кездесуде кеңес офицері Николай Черничев Ливан келісімінің шарттарына келіспеудің "ақылға сыймайтынын" айтты.