Оңтүстік Каролинадағы тарихи шаруашылық және ескі үйлер
Boone Hall
Оңтүстік Каролинадағы тарихи үй, 1681-ден бергі Boone Hall плантациясы. 1743-те отырғызылған ескі емен ағаштары, алғашқы қоныс көшпешілер туралы мәліметтер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Каролина штатындағы, АҚШ-тағы тарихи үй.
Historic house in South Carolina, United States
Тарихи ауданға 1936 жылғы Колониалдық жаңару стиліндегі тұрғын үй және бірнеше маңызды ландшафттық ерекшеліктер кіреді, оның ішінде 1743 жылы отырғызылған деп саналатын оңтүстік мәңгі жасыл емен ағаштарының аллеясы бар.
The historic district includes a 1936 Colonial Revival style dwelling, and multiple significant landscape features, including an allée of southern live oak trees, believed to have been planted in 1743.
17 және 18 ғасырлар
Бұл жер туралы ең алғашқы жазба 1681 жылға қатысты, ол кезде жер иесі Теофилус Патей өзінің қызы Елизаветаға және оның жаңа күйеуі, майор Джон Бунға үйленгеніне орай сыйлық ретінде жер берген. Олардың жері Боун Холл плантациясы деп белгілі болды, бірақ осы жерде үй қашан салынғаны белгісіз. Джон Бун 1672 жылы Оңтүстік Каролина колониясына келген алғашқы қоныс салушылардың бірі болды. Бун мен оның әйелі Америка Құрама Штаттарының негізін қалаушылар Эдвард Ратледж мен Джон Ратледжтің ата-аналары еді. 1680 жылдары Бун колониялық Ұлы Кеңеске сайланды, бірақ екі рет заңсыз түрде құл етілген үндістермен сауда жасағаны, пираттармен байланыс күйінде болғаны және ұрланған заттарды жасырғаны үшін қызметтен алынды. Ол сонымен қатар салық салыстырушы және жол комиссары сияқты жергілікті лауазымдарды да атқарды. Бун қайтыс болғаннан кейін, ол өзінің мүлігін әйелі мен бес баласына бөлді. Оның үлкен ұлы Томас Бун-холлды өз үйі етіп алды. Кейіннен ол Джон Бун деген тағы бір ұрпаққа өтті.
The earliest known reference to the site is in 1681 in a land grant of from owner Theophilus Patey to his daughter Elizabeth and her new husband Major John Boone as a wedding gift. Their land became known as Boone Hall Plantation, but it is unknown when a house was built on the site. John Boone was one of the first settlers to arrive in the colony of South Carolina, doing so in 1672. Boone and his wife were ancestors of Founding Fathers Edward Rutledge and John Rutledge. Boone was elected to the colonial Grand Council during the 1680s, but was removed twice because he illegally trafficked enslaved Native Americans, became associated with pirates, and concealed stolen goods. He did hold other local offices, such as tax assessor and highway commissioner. When Boone died, he divided his estate among his wife and five children. His eldest son, Thomas, made Boone Hall his home. It later passed to another descendant known as John Boone.
19 ғасыр
Бун отбасы плантацияға Джон Бунның дүниеден өткенінен кейін он төрт жылға дейін ие болды. Оның жесірі Сара Гиббс Бун 1811 жылы мүлікті 12 000 долларға (қазіргі шақтағы құны…) Томас А. Варделлге сатты. Ұзақ өтпей Генри мен Джон Хорлбек бұл жерді, ішінде африкалық американдық құлдармен бірге сатып алды. Олар бұрын егістікте жұмыс істеген құлдардың бір бөлігін кірпіш жасауға жұмылдырды. XIX ғасырдың басында Чарльстонның жер иелері қалада және Эшли өзені бойындағы үйлерін салып, кеңейтті. Хорлбек ағайындылары өз плантацияларынан алынған кірпіштерді пайдаланып, Чарльстонның орталық бөлігінде көптеген үйлер мен қоғамдық кеңістіктерді "салды" деген атаққа ие болды. Бірақ кірпіштерді құлдар жасады, ал нақты құрылыс жұмысын Хорлбектер мен олардың бақылаушыларының қадағалауымен басқалар орындады. Балта ісі, математика және геометрия сияқты өздігінен үйренген және дамытқан дағдылары бар талантты құлдардың еңбегі Чарльстон аймағындағы көптеген құрылыстардың салынуы мен сыртқы келбетіне үлкен үлес қосты. 1850 жылға қарай бұл жұмысшылар жылына 4 миллион кірпішті қолмен өндірді. Осы жұмысшылардың саусақ іздері бүгінгі күнге дейін осы тарихи орындардың көптеген кірпіштерінде көрініп тұр. Хорлбектер плантация үйіне дейінгі Эштер аллеясын отырғызды. 1843 жылы құл бағбандар мен егіншілер қол құралдарын пайдаланып, әрбір еменді отырғызды. Сол сияқты, Хорлбектер өз жұмысшыларына плантацияда тауарлы өнім алу үшін жеміс ағаштарын отырғызуды тапсырды. Ғсыр соңына қарай Бун Холл АҚШ-тағы жеміс ағаштарының ірі өндірушілерінің біріне айналды.
The Boone family owned the plantation until fourteen years after descendant John Boone's death, when his widow Sarah Gibbes Boone sold the property in 1811 to Thomas A. Vardell for $12,000 (~$ in ). Shortly after, Henry and John Horlbeck bought the property, including enslaved African Americans. They used a number of the enslaved workers, formerly in the fields, to make bricks. During the early 19th century, Charleston's landowners built and expanded their houses in town and along the Ashley River. While the Horlbeck brothers have received credit for "building" many houses and public spaces in downtown Charleston using the brick from their plantations, enslaved workers had made the bricks and others accomplished the actual construction under the watch of the Horlbecks and their overseers. The work of talented slaves, with self taught and acquired skills, including carpentry, mathematics, and geometry, were central to the construction and appearance of many Charleston area structures. By 1850, these laborers produced 4 million bricks, by hand, per year. The fingerprints of these workers are still visible in the bricks of many of these historic sites. The Horlbeck family planted the allée, the Avenue of Oaks that leads up to the plantation house. Enslaved gardeners and field laborers planted each oak in 1843, using hand tools. Similarly, the Horlbecks directed their workers to plant pecan trees on the plantation to cultivate a commodity crop. By the end of the century, Boone Hall was one of the leading producers of pecans in the United States.
20 ғасыр
Канадалық Томас Стоун 1935 жылы Хорлбек мүлігінен Боун Холл плантациясын сатып алды, бұл Колониалды жаңғыру архитектуралық дәуірімен бірге болды. Ағаштан салынған үйдің оңтүстік плантациясының үйіне сай емес екенін шешкен Стоун және оның әйелі Александра тарихи құрылысты бұзды. Олар 1936 жылы оның орнына тарихи стильдегі, бірақ заманауи үй салды. Стоун отбасы мүліктің ауыл шаруашылығы өндірісін 700 акрлық пекан шаруашылығынан 200 акрлық пекан фермасына қарай бағыттады. Олар сондай-ақ жақын жердегі өзендердің толқындарынан энергия өндіріп, плантацияны қуатпен қамтамасыз ететін электр стансасын салды. 1945 жылы Джорджадздер плантацияны доктор Генри Диасқа сатты. Ол оны он жылдан кейін, 1955 жылы Харрис М. Макрей мен оның әйелі Нэнсиге сатты. Макрейлер жерді өңдеуді жалғастырып, назарды персик ағаштарына ауыстырды. Олар 1956 жылы плантацияны қоғамдық саяхаттаулар үшін ашты.
Canadian Thomas Stone purchased Boone Hall Plantation in 1935 from the Horlbeck estate, coinciding with the Colonial Revival architectural era. Deciding that the surviving wooden house did not fit their idea of a southern plantation house, Stone and his wife, Alexandra, demolished the historic structure. They replaced it with a historically styled, yet modern house in 1936. The Stones focused the property's agricultural production toward the 200 acre pecan farming operation of what had been a 700 acre pecan farm. They also built an electrical plant that created power from the tides of the nearby rivers to power the plantation. The Jorjadzes sold the plantation to Dr. Henry Deas in 1945. He sold it a decade later to Harris M. McRae and his wife Nancy in 1955. The McRaes continued to farm the land, shifting the focus to peach trees. They opened the plantation to public tours in 1956.
21 ғасыр
Боун Холл әлі күнге дейін Макрей отбасының меншігінде, олар бастапқы құрылыстар мен бақшаларды сақтауға үлкен күш жұмсады. Соғысқа дейінгі Оңтүстіктегі рөлі және кірпіштен салынған құл үйлерінің сақталып қалғандығы үшін бұл орын Оңтүстік Каролина штатындағы афроамерикандық тарихи жерлердің бірі ретінде танылды.
Boone Hall is still owned by the McRae family, which has made great efforts to preserve the original structures and gardens. Due to its role in the antebellum south and the survival of its brick slave cabins, the site was named one of the African American Historic Places in South Carolina.
Сәулет
Боун Холл плантациясының үйі заманауи стильде, 20 ғасырдың бірінші жартысында салынған. Томас Стоун архитектор Уильям Хармон Бирске Колониалды жаңғыру стилінде үлкен, заманауи тұрғын үйді жобалауды тапсырды. 1936 жылы бұл үйді құрылысшы Кембридж М. Тротт салды. Хорлбек ағысының көлбеу жағасында орналасқан, оңтүстікке қараған бұл тұрғын үй екі жарым қабаттан тұрады. Оның құрылысында плантацияның ескі шаруашылық құрылыстарынан алынған материалдар, сондай-ақ Лорел Хилл кірпіш зауытынан құтқарылған тарихи кірпіштер қолданылған. Сегіз бөліктен тұратын қасбеті асимметриялық, төртінші, бесінші және алтыншы бөліктерінде үшбұрышты портик орналасқан. Портик алты массивті Тоскана бағаналарымен тіреліп тұр, ал оның жоғарғы бөлігінде «бұқаның көзі» сияқты дөңгелек терезе орналасқан. Бірінші қабаттағы үш батыс бөлігінде жалюзилі 9/9 терезелері бар, ал екі шығыс бөлігінде 6/9 терезелері бар, олар сәл кішідірек. Портик ішінде кіреберіс есігінің екі жағындағы терезелер мен жоғарғы жағындағы әсем әйнек терезесі бар 6/6 терезелері орналасқан. Екінші қабаттағы терезелер 6/6 жақтауларымен сәл төмен. Фасадтың батыс жағындағы екінші және үшінші бөліктері арасында дөңгелек терезе орналасқан. Кіреберіс үстінде француз есіктерінен кіретін темір балкон бар. Шатыры бүйірлі және орташа көлбеулі, әр жағында биік кірпіш түтіктер орналасқан. Бір кірпіш түтік шатырдан өтеді. Кірпіштен салынған, бір қабатты құрылыстардың өлшемдері 12x30 фут, шатырлары екі еңкейген, едендері ағаш доскадан немесе топырақтан жасалған, әр үйдің арт жағында кірпішсіз қарапайым ошақ пен отындық бар. Бұл шатырлар 20 ғасырдың соңына дейін қолданыста болды, өйткені 1940 жылдарға дейін оларда жалға берілген шаруалар тұрды. Бұл үйлерге шамамен 150 жыл бойы құлдар, содан кейін бос шаруалар қоныстанды, бұл оларды осы аймақтың тарихы үшін өте маңызды етеді. Үйдің алдындағы кең алаңда 1993 жылы бақтарды жақсарту мақсатында салынған екі пергола орналасқан. Бақтың оңтүстік-батыс шетінде, ирек қабырғаның ішінде 1750 жылға дейін салынған кірпіштен жасалған түтін үйі орналасқан. Цилиндр тәрізді құрылыстың конус тәрізді ағаш шатыры шифермен жабылған. Негізгі үйдің оңтүстік-шығысында 1850 жылдары салынған үлкен Мақта тазартатын үй орналасқан. Мақта өңдеуге арналған жабдық енді сақталмаған, бірақ кейіннен ол қонақ үй, мейрамхана және сыйлық дүкені ретінде пайдаланылды. «Хуго» дауілінен келген зақымдар салдарынан ғимарат қазірде тұруға жарамсыз және қайта жөндеуді күтуде.
The house at Boone Hall Plantation is modern, built during the first half of the 20th century. Thomas Stone commissioned architect William Harmon Beers to design a larger, modern residence in the Colonial Revival style. It was constructed by builder Cambridge M. Trott in 1936. Built on the gently sloping banks of Horlbeck Creek, the south facing residence is a two and half story building that incorporates materials from the plantation's old farm structures, as well as salvaged historic brick recovered from the Laurel Hill Brickyard. The eight bay wide facade is slightly asymmetrical, with its pedimented gable portico at the fourth, fifth and sixth bays. The portico is supported by six massive Tuscan columns, and features a bull's eye window in the tympanum. On the ground level, the three western bays feature shuttered 9/9 windows, while the two eastern bays are slightly smaller with 6/9 windows. Within the portico are smaller 6/6 windows flanking the paneled entry door with sidelights and fanlight. Second level window openings are slightly shorter, with a 6/6 sash. An oculus window occupies the space between the second and third bays on the western side of the facade. Above the entry is an iron balcony accessed by French doors. The lateral hipped roof has a medium pitch, with tall brick exterior chimneys at each side elevation. One interior chimney pierces the slate roof. Built of brick, the one story structures are 12 feet by 30 feet with gabled roofs, have either plank or dirt floors, and a simple fireplace with a brick hearth and no mantle at the rear of each house. The cabins were in use well into the 20th century, as they were occupied by sharecroppers through the 1940s. These dwellings were continuously occupied by enslaved workers, then free sharecroppers for nearly 150 years, making them incredibly significant to the history of the site. On the wide forecourt directly in front of the house are two pergolas, constructed in 1993 as part of the ongoing efforts to enhance the gardens. At the southwest edge of the gardens, within the serpentine wall, is a brick smokehouse dating from 1750. The cylindrical structure has a conical timber roof sheathed in slate. To the southeast of the main house is the large Cotton Gin house built in the 1850s. The machinery to process cotton is no longer found, and has since been used as a guest house, restaurant and gift shop by subsequent owners. Due to damage by Hurricane Hugo, the building is no longer habitable and is awaiting renovation.
Боун Холл фермалары
"Бун Холл Плантациясы" компаниясының шаруашылық қызметі Оңтүстік Каролина штатының Мемлекеттік хатшылығына "Бун Холл Фермс" деген атпен бизнес жүргізу үшін тіркелді. Көктем және жаз айларында BHF клубника өсіреді және әрбір өсу маусымының ең жақсы кезінде, қонақтар U Pick егістіктерінен мыңдаған фунт клубника жинағанда жыл сайын Low Country Strawberry Festival фестивалін өткізеді. "Бун Холл Фермс" фермасынан үстелге бағдарламасы 35-тен астам Low Country кәсіпорны мен мейрамханасы үшін қызанақ, қабақ, қияр, қарбыз, тәтті жүгері және басқа да өнімдерді өндіреді. "Бун Холл Фермс" өнімдерін, дайын тағамдарды, сондай-ақ жаңа теңіз өнімдері мен етті "Бун Холл Плантациясынан" жол бойындағы өнімдер сату орындасында ұсынады.
The agricultural operation of Boone Hall Plantation, incorporated filed with South Carolina Secretary of State to do business as Boone Hall Farms. During the spring and summer, BHF cultivates strawberries, and hosts an annual Low Country Strawberry Festival at the peak of each growing season, when guests pick thousands of pounds of strawberries from the U Pick fields. The Boone Hall Farms farm to table program generates produce including tomatoes, squash, cucumbers, watermelons, sweet corn, and other produce for over 35 Low Country businesses and restaurants. Boone Hall Farms also offers its produce, prepared foods, and fresh seafood and meat at its Roadside Produce Stand located down the road from Boone Hall Plantation.
Құлдар үйі
Құрылыста сақталған құлдардың тұрақтары – бұл меншікте құл жұмысшыларды орналастырған кірпіштен салынған бөлмелер. Олардың көптеп сақталуына себеп – оларды салу үшін қолданылған материалдардың беріктігі мен сапасы. Көптеген құлдар тұратын құрылыстар ағаштан жасалған, ал иелері құлдар тарихының көзге көрінетін белгісін өз жерлерінде қаламайынша, оларды шаруашылық жерінен оңай алып тастауға болатын. Бун Холл плантациясындағы құлдар тұрақтарының мағынасын түсіндіру негізгі үйге қарағанда кеңірек, және осы үйлердің маңынан табылған көптеген археологиялық заттарды қамтиды. Бун Холл плантациясындағы құл жұмысшыларының тарихы Гулла мәдениетімен де байланысты, ол ән мен әңгімелер арқылы тірі тарих сабақтарында түсіндіріледі. Дегенмен, басты үйдің тарихы құлдар тұрақтарының тарихынан толыққандай бөлек. Құлдар Бун және кейін Хорлбек отбасылары үшін тамақ дайындап, тазалық жасап, көптеген басқа да жұмыстарды істегенімен, 1935 жылы тарихи үй салынған кезде құлдыққа тыйым салынған болатын. Мұндай шектеулі түсіндіруге себеп – сайтта куратордың немесе кураторлық қызметкерлердің көпшілікке арналған қосымша зерттеулер мен жазбалар жасауға мүмкіндігінің болмауы болуы мүмкін.
The slave quarters that remain on the structure are the brick quarters that housed enslaved workers at the property. They have survived in large part because of the durability and quality of the materials they were constructed from. Many structures that house slaves were made from wood, and were easily removed from agricultural landscapes when the owner decided they no longer wanted a visual marker of the history of the enslaved on their property. The interpretation of the slave quarters at Boone Hall Plantation is more extensive than that of the main house, and includes many archaeological artifacts uncovered around these houses. The history of the enslaved workers at Boone Hall Plantation are also linked to Gullah culture, interpreted through living history presentations through song and storytelling. The history of the main house is disconnected entirely from the history of the slave quarters, however. While domestic enslaved workers would have cooked, cleaned, and performed many other tasks for the Boone, then Horlbeck families, slavery was illegal in 1935 when the historic house was built. Such limited interpretive exploration may be attributed to the site's lack of a curator, or curatorial staff to do more research and writing for the public's benefit.
2020 жылғы плантациялық үйлену тойы туралы дау
Көптеген бұрынғы плантациялар жұртшылыққа ашық, әсіресе үйлену тойларын өткізу үшін орын жалдауға мүмкіндік береді. Бун Холл плантациясы осы шаралар үшін бірнеше ғимараттар мен алаңдарды ұсынады. Дегенмен, плантациядағы үйлену тойлары қырқыс дау тудырады. Шындығында, "The Knot" сияқты үйлену тойларын ұйымдастыру сайттары, осы орындарда құлдықта ұсталған адамдарға құрмет көрсету үшін Бун плантациясы сияқты орындарды жарнамалауды тоқтатуға мәлімдеді. 2012 жылы осы жерде үйленген Райан Рейнольдс Fast Company тілшісіне: "Татуласу мүмкін емес. Біз сол кезде Pinterest-те үйлену тойына лайықты орынды көрдік. Ал кейін көргеніміз – қорқынышты трагедияға негізделген жер екенін. Бірнеше жыл бұрын біз үйде қайтадан үйлендік, бірақ ұяттың өзі ерекше. Мұндай үлкен қателік сізді тоқтатуға немесе жағдайды өзгертіп, әрекетке итермелеуі мүмкін. Бұл енді қателік жасамауды білдірмейді. Өмір бойы бойымызға сіңген әлеуметтік жағдайды өзгерту және оған қарсы тұру – бұл мәңгілік жұмыс" деді.
Many former plantations open to the public allow venue rentals, most specifically for weddings. Boone Hall Plantation offers multiple buildings and locations on the property for these events. However, plantation weddings are controversial. In fact, wedding sites like the Knot stated they would cease promoting sites like Boone Plantation out of respect for the people who were enslaved at these places. Ryan Reynolds, who had a wedding at the venue in 2012, told a Fast Company reporter, "It’s impossible to reconcile. What we saw at the time was a wedding venue on Pinterest. What we saw after was a place built upon devastating tragedy. Years ago we got married again at home—but shame works in weird ways. A giant fucking mistake like that can either cause you to shut down or it can reframe things and move you into action. It doesn’t mean you won’t fuck up again. But re patterning and challenging lifelong social conditioning is a job that doesn’t end.”