Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританиядағы парламент сайлау округі, 1918–1950 жылдар
Parliamentary constituency in the United Kingdom, 1918–1950
Вестминстер аббаттығы Ұлыбритания Парламентіндегі сайлау округі болды. Ол бірінші өткен жүйе бойынша сайлау арқылы Аймақтар палатасына бір депутат (парламент мүшесі) сайлап жіберді. Ол 1918 жылғы жалпы сайлауға арналған етіп құрылды және 1885 жылы ауданы кішірейтілген бұрынғы Вестминстер сайлау округінің барлық бөлігін, оның Knightsbridge эксклавынан басқа, сондай-ақ бұрынғы Strand сайлау округінің барлық бөлігін қамтыды. Ол 1950 жылғы жалпы сайлауға дейін болды, сол кезде ол екі орындық Лондон қаласы сайлау округімен біріктіріліп, Лондон және Вестминстер қалалары деп аталған бір орындық округ құрылды. Округ кейде Вестминстердің Аббаттық бөлімі немесе жай ғана Аббаттық деп белгіленді. Ол өмір бойы Консервативтік партияның билігінде болды.
Westminster Abbey was a constituency in the Parliament of the United Kingdom. It returned one Member of Parliament (MP) to the House of Commons by the first past the post system of election. It was created for the 1918 general election, and included all of the former Westminster constituency, as reduced in area in 1885, apart from its Knightsbridge exclave, plus all of the former Strand constituency. It continued to exist until the 1950 general election, when it was merged with the two seat City of London constituency to form a single member seat named Cities of London and Westminster. The seat was sometimes known as the Abbey Division of Westminster or simply Abbey. It was held by the Conservative Party for its entire existence.
Шекаралар
Вестминстер қаласы – Ішкі Лондонның ауданы. Оның оңтүстік шекарасы Темза өзенінің солтүстік жағасында жатыр. 1918 жылы ол Лондон қаласының батысында, Холборн мен Сент-Панкрастың оңтүстігінде, ал Кенсингтон мен Челсидің шығысында орналасқан. Ол Вестминстер метрополитендік округінің шығыс бөлігінен құралды, оған Ковент-Гарден, Ұлы Марлборо, Палл Молл, Регент, Сент-Энн, Сент-Джон, Сент-Маргарет, Странд және Чаринг-Кростың бір бөлігі кірді.
The City of Westminster is a district of Inner London. Its southern boundary is on the north bank of the River Thames. In 1918 it was to the west of the City of London, to the south of Holborn and St. Pancras and to the east of Kensington and Chelsea. It consisted of the eastern part of the Metropolitan Borough of Westminster, comprising the then wards of Covent Garden, Great Marlborough, Pall Mall, Regent, St. Anne, St. John, St. Margaret, Strand and part of Charing Cross.
Тарих
Сайлау округі 1918 жылы бұрынғы Вестминстер және Странд округтерінен құрылды. 1918 жылдан 1950 жылға дейін ол бес консервативті депутатты сайлап берді, ал Лейбористер мен либералдар бұл аймақта аз қолдауға ие болды. 1921 жылы осы округтің алғашқы депутаты Уильям Бурдетт Коутс қайтыс болғаннан кейін, қосымша сайлау өтті, онда барлық үш кандидат ысырапқа қарсы екенін мәлімдеді. Сол кезде Anti Waste League (Ысырапқа қарсы лига) белсенді болды. Ол газет иесі лорд Роттермирдің саяси мақсаттарын ілгерілету үшін құрылды. Лиганың мақсаты – елдің төлем қабілеттілігін қалпына келтіру шараларын қабылдауды талап ету, шығындарды кеңінен қысқарту, жергілікті салықтар үшін күресу және жалған Ысырапқа қарсы кандидаттарға қарсы тұру болды. Консервативті кандидат Джон Николсон сайлауда жеңіске жетті, бірақ Ысырапқа қарсы лига (кейін консервативті депутат болған кандидат) лайықты үн жинады, ал либералдық кандидат (бұрынғы депутат) үшінші орын алды. 1924 жылы Николсон қайтыс болғаннан кейін тағы бір қосымша сайлау өтті. Жаңа консервативті кандидат Ото Николсонға көрнекті саясаткер Уинстон Черчилль конституционалист ретінде, беделді лейборист және болашақ депутат Феннер Броквей, сондай-ақ көп танылмаған либерал қарсы шықты. Конституционалист атауы 1920 жылдары, көбінесе Черчилль сияқты бұрынғы либералдар, көптеген кандидаттар қолданды. Конституционалистер партия ретінде жұмыс істемеді және олардың көпшілігі Либералдық немесе Консервативті партияларға қосылды. Николсон Черчилльді бар болғаны 43 дауыспен жеңді. 1945 жылғы жалпы сайлауға дейін аймақтағы сайлаушылар саны соғысқа дейінгі қосымша сайлаудан бері жартысына жуық азайды. Лейбористер Броквейдің 1924 жылы алған 27% дауысына шамалас үн жинады. 1939 жылғы тәуелсіз прогрессивті кандидат коммунистік кандидат ретінде қайта пайда болды және дауыстардың 17,6% алды. Консерваторлар әлі де дауыстардың абсолютті көпшілігіне ие болды. 1950 жылғы жалпы сайлауда бұл округ Лондон және Вестминстер қалаларының жаңа округінің орталық бөлігіне айналды.
The constituency was created in 1918 from the former seats of Westminster & Strand. From 1918 to 1950, it returned five Conservative MPs, with Labour and the Liberals having little support in the area. After William Burdett Coutts, the first MP for the seat, died in 1921 there was a by election where all three candidates claimed to be anti waste. At the time the Anti Waste League was active. It was formed to advance the political ambitions of the newspaper owner Lord Rothermere. The objects of the League were to insist upon measures being taken to restore the country to solvency, urge a wholesale reduction of expenditure, fight the battle of local rates and oppose sham Anti Waste candidates. The Conservative candidate John Nicholson won the election, but the Anti Waste League (whose candidate later became a Conservative MP) polled respectably and the Liberal candidate (a former MP) came third. After Nicholson's death in 1924 a further by election took place. The new Conservative candidate Otho Nicholson was challenged by the prominent politician Winston Churchill as a Constitutionalist, the formidable Labour stalwart and future MP Fenner Brockway, and a little known Liberal. The Constitutionalist label was one used by a number of candidates, mostly ex Liberals like Churchill, in the 1920s. The Constitutionalists did not function as a party and most of them ended up joining the Liberal or Conservative Parties. Nicholson beat Churchill with a very small majority of 43. By the 1945 general election, the electorate of the area had dropped by almost half since the pre war by election. Labour almost equalled the 27% vote Brockway had received in 1924. The Independent Progressive candidate of 1939 reappeared as a Communist candidate and received 17.6% of the vote. The Conservatives still had an absolute majority of the vote. For the 1950 general election, the seat became the central part of the new constituency of Cities of London and Westminster.