Либенбург, Германия: ақпарат, география, тарих. Төменгі Саксониядағы Гослар ауданында орналасқан муниципалитет. Археологиялық қазбалар неолит дәуіріне дейін барады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германияның Төменгі Саксониясындағы орналасқан жер.
Place in Lower Saxony, Germany
Либенбург – Германияның Төменгі Саксониясы, Гослар округіндегі муниципалитет.
Liebenburg is a municipality in the district of Goslar, in Lower Saxony, Germany.
География
Муниципалдық аудан Харц тауларының солтүстігінде, Ішкі Иннерсте жотасының шығыс Салцгиттер төбелерінде орналасқан. Ол оңтүстікте Гослар аудандық орталығымен шектеседі; ал солтүстіктегі көршілес муниципалитеттер – Вольфенбюттель ауданының Салцгиттер Бад және Шладен қалалары.
The municipal area is situated north of the Harz mountain range, within the eastern Salzgitter Hills of the Innerste Uplands. It borders on the district capital Goslar, approx. in the south; the adjacent municipalities in the north are Salzgitter Bad and Schladen in Wolfenbüttel District.
Тарих
Галереядағы қабірдің археологиялық қазбалары аймақтың Кейінгі неолит дәуірінде мекенделгенін көрсетеді. 1235 жылы бұрынғы саксондық иеліктер жаңа құрылған Хилдесхайм князь-епископтығының құрамына кірді. 1292 жылдан 1302 жылға дейін Кверфурт князь-епископы Зигфрид II Салцгиттер тауларында, оның епископтық жерлері Брансвик-Вольфенбюттель княздығымен шектескен жерге Левенборх бекінісін салдырды. 1366 жылдан бастап оның мұрагерлері оны Брауншвейг азаматтарына кепілге берді, бұл Гослар императорлық қаласына сауда жолын қамтамасыз ету үшін маңызды болды. 1523 жылы Хилдесхайм епархиялық жанжалынан кейін, Брансвик-Вольфенбюттельдің әскери герцогы Генрих V қаланы басып алды және ол уақытша оның әулеті Ева фон Троттың құпия резиденциясы ретінде пайдаланылды. Католик герцогы оны протестанттық Шмалькальдия лигасына жоғалтты, олардың әскерлері 1542 жылдан бастап 1547 жылғы Мюльберг шайқасындағы соңғы жеңіліске дейін Брансвик жерлеріне жорық жасады. Отыз жылдық соғыс кезінде 1625 жылы бекініс император генерал-сиссимусы Альбрехт фон Валенштейннің штаб-пәтері ретінде пайдаланылды, 1633 жылы швед әскерлері басып алды, ал 1641 жылы император әскері қайта басып алды. 1643 жылы Брауншвейг герцогтарымен жасалған бейбіт келісім бойынша, қираған қамал Хилдесхаймге қайтарылды, ал оның қабырғаларында күндізгі жұмысшылар мен шеберлер тұрды. Хилдесхайм князь-епископтары католик отбасыларын қоныстандыруға көмектесті. Қамалдың өзі 1756 жылы Жеті жылдық соғыс басталғанға дейін Виттельсбах князь-епископы Клеменс Августтың бұйрығымен барокко стилінде жаңартылды, содан кейін құрылыс тоқтатылды. 1802 жылы епископтық билік ақыры секуляризацияланғаннан кейін Либенбург 1814 жылы Ганновер корольдығының құрамына кірді.
Archaeological excavations of a gallery grave indicate a settlement of the area in the Late Neolithic. The former Saxon estates in 1235 belonged to the territory of the newly established Prince Bishopric of Hildesheim. From 1292 to 1302, Prince bishop Siegfried II of Querfurt had the Levenborch spur castle erected in the Salzgitter Hills, near where his episcopal lands bordered on the Principality of Brunswick Wolfenbüttel. From 1366 it was pawned by his successors to the citizens of Braunschweig, important to secure the trade route to the Imperial City of Goslar. The castle was seized by the warlike duke Henry V of Brunswick Wolfenbüttel after the Hildesheim Diocesan Feud in 1523 and temporarily served as hidden residence of his mistress Eva von Trott. The Catholic duke in turn lost it to the Protestant Schmalkaldic League, whose troops campaigned the Brunswick lands from 1542 until their final defeat in the 1547 Battle of Mühlberg. During the Thirty Years' War, the stronghold was used as headquarters by the Imperial Generalissimo Albrecht von Wallenstein in 1625, it was occupied by Swedish troops in 1633, and reconquered by the Imperial Army in 1641. By a 1643 peace treaty with the Braunschweig dukes, the heavily damaged castle was restored to Hildesheim, while day laborers and craftsmen lived within its walls. The Hildesheim prince bishops promoted the settlement of Catholic families. The castle itself was partly rebuilt in a Baroque style by the order of the Wittelsbach prince bishop Clemens August until construction work was abandoned due to the outbreak of the Seven Years' War in 1756. After the bishopric was finally secularised in 1802, Liebenburg fell to the Kingdom of Hanover in 1814.