Вирджиния штатындағы Чикахомини өзені арқылы салынған көпір туралы мақала
Barrett's Ferry Bridge
Бареттс Ферри көпірі: Вирджиния штатындағы Чикахомини өзенін байланыстыратын маңызды көпір. Жаңа көпір 2009 ж. салынды, бұрынғы 1939 жылғы көпірді алмастырды. Туризм үшін маңызды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Барретттің паромдық көпірі, ресми түрде Джудит Стюарт Дрессер көпірі деп аталады, Вирджиния штатының шығысындағы Шарльс-Сити округі мен Джеймс-Сити округі арасында Чикахомини өзені арқылы штаттық 5-ші бағытты өткізетін бекітілген көпір. Ол Джеймс өзені плантацияларының танымал туристік орындарын Колониялды Уильямсбург және Джеймстаунмен байланыстырады. 2009 жылдың 24 қаңтарында ашылған қазіргі көпір, 70 жылдық ескі, тозуға шалдыққан көпірдің орнына салынды.
The Barrett's Ferry Bridge, officially known as the Judith Stewart Dresser Bridge, is a fixed span bridge which carries State Route 5 across the Chickahominy River between Charles City County and James City County in eastern Virginia. It connects popular tourism destinations of the James River Plantations with Colonial Williamsburg and Jamestown. The current bridge, which opened on January 24, 2009, replaced the deteriorating 70 year old bridge.
1939 жылғы көпір
Алғашқы көпір 1939 жылы Tidewater Construction компаниясымен салынған, ол айналмалы қанатты жылжымалы көпір болатын. Бұл екі жолақты құрылыс, оның ашылу-жабылу қателіктері мен қымбат жөндеулері, сондай-ақ 13'11" биіктігімен байланысты биіктік шектеулері болды. Ол айналмалы көпір ретінде жұмыс істеді, өз осінен айналып, қайықтарға көпір сияқты жоғары көтерілмей, ашықтан өтуге мүмкіндік берді. Көпірдің ұзындығы 2025 фут, ал тротуардан тротуарға дейінгі ені 24 фут болатын. Ол ағаш қазықтармен және бетон және болаттан жасалған жүру платформасымен салынған. Көпір ескірген сайын туындаған жөндеу мәселелерінің бірі – ағаш қазықтардың жылуы болды. Қазіргі көпірдің қайықтар үшін биіктік шектеуі тек 12 футты құрайды, егер ол ашылмаса. Мемлекеттік шенеуніктердің айтуынша, VDOT 2004 жылы айналмалы механизм көпірді толық жаба алмаған кезде бірнеше рет шектеулі мерзімге көпірді жапты. Көпірдің жабылуы оны үнемі пайдаланатын тұрғындарға ыңғайсыздық туғызды, олар өзеннен өту үшін 63 миль жолмен айналып өтуге мәжбүр болды. Кейбір наразы тұрғындар көпірдің екі басында көліктерін тоқтатты да, аяқпен немесе гольф-карттарымен жүріп өтті. VDOT Williamsburg резиденциялық әкімшісі Тодд Халасидың сөзіне сәйкес, бұл жағдай мемлекетті ескірген көпірді ауыстыру туралы шешім қабылдауға итермеледі, күніне шамамен 3500 көлік жүріп өтетін. Ескі көпірді бұзу барысында 2009 жылдың 7 наурызында жарылыс болды.
The original bridge, built in 1939 by Tidewater Construction, was a swing span movable bridge. It was a two lane facility with a history of opening closing failures and expensive repairs, as well as height restrictions due to clearance being 13'11" tall. It functioned as a swing span bridge, pivoting on its axis to allow boats to pass through an opening rather than lifting upward like a drawbridge. The bridge was 2,025 feet long and was 24 feet wide from curb to curb. It was built using timber pilings and had a concrete and steel driving deck. Among repair problems as the bridge aged was shifting of the timber pilings. The current bridge has a height restriction for boats of only 12 feet except when opened. VDOT closed the bridge several times for limited periods in 2004 when the swing mechanism failed to completely close the bridge, said state officials. The closure inconvenienced residents who regularly used the bridge, forcing on them a 63 mile detour to cross the river. Some frustrated residents parked vehicles at each end of the disabled bridge and either walked or rode golf carts across it. That was when the state decided to replace the aging bridge, which was traveled by an estimated 3,500 vehicles per day, said VDOT Williamsburg Resident Administrator Todd Halacy. Blasting as part of demolition of the old bridge occurred on March 7, 2009.
2009 жылғы көпір
Қазіргі көпір 2009 жылдың 24 қаңтарында, Вирджиния Көлік департаментінің (VDOT) мәліметінше, жоспарланған мерзімнен жеті ай бұрын ашылды. 33,6 миллион долларға бағаланған жаңа көпірдің құрылысы 2007 жылы басталды. Жаңа көпір бұрынғы көпірге қарағанда сәл батысқа қарай салынған. Белгілі бір биіктіктегі көпір судан 52 футқа көтеріліп, бұрынғы көпірдегі жылжымалы бөлігін ашу үшін тас жол қозғалысын тоқтату қажеттігін жояды, сонымен қатар, енді өзен бойымен Walkers Dam-ға дейін еркін өте алатын демалыс қайықтары үшін де ыңғайлы жағдай жасалады. Жаңа көпірдің велосипедшілер мен жаяу жүргіншілерге арналған кеңірек жабыны бар. VDOT мәліметінше, оның құрамында екі 12 футтық қадам, екі 10 футтық иық және 10 футтық ортақ пайдалану жолы (негізгі тас жолдан бөлгішпен бөлінген) бар, бұл Вирджиния Капитал Трейл жобасына енгізілген. Көпір 2003 жылы 57 жасында қайтыс болған Джудит Стюарт Дрессердің құрметіне аталған. Ол көпірге жақын жерде өзен жағасында тұрып, тарихи 5-ші бағытты сақтау және Уильямсбургте хоспис үйін құру ісінде жетекшілік еткен.
The current bridge opened on January 24, 2009, about seven months ahead of schedule, according to the Virginia Department of Transportation (VDOT). Construction on the new span, estimated to cost $33.6 million, began in 2007. The new bridge crosses slightly west of the previous span. The fixed span bridge rises 52 feet above the water and alleviates the necessity of stopping highway traffic to open the movable span on the former bridge, as well as being more convenient for the recreational boaters who can now pass freely upriver to a point near Walkers Dam. The new bridge also has a much wider travel surface to accommodate bikers and pedestrians. According to VDOT, it features two 12 foot travel lanes, two 10 foot shoulders and a 10 foot shared use path (separated from the main roadway by a divider) incorporated into the Virginia Capital Trail project. The bridge is named for Judith Stewart Dresser, who died in 2003 at the age of 57. She lived on the river near the bridge and was a leader in the preservation of historic Route 5 and the establishment of a hospice house in Williamsburg.