Чарльз Апфолд: британский производитель мыла, внесший вклад в австралийскую промышленность. Директор угольных шахт и железнодорожный деятель. Биография.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиялық сабын өндіруші Чарльз Апфолд (15 желтоқсан 1834 – 14 наурыз 1919), әділет судьясы (9 қыркүйек 1887), Австралияда зор беделге ие болған ағылшын сабын өндірушісі еді. Ол сонымен қатар Aberdare Collieries Co. Ltd. компаниясының директоры және оның теміржолдары басқармасының төрағасы болды.
English soap manufacturer
Charles Upfold (15 December 1834 – 14 March 1919), Justice of the Peace (9 September 1887), was an English soap manufacturer of great prominence in Australia. He was also a Director of Aberdare Collieries Co. Ltd., and the Chairman of the board of management for its railways.
Отбасы және шыққан тегі
Чарльз Апфолд Гров-стритте, Уолворт-Коммон (екеуі де қазір жоқ), Суррейде (қазіргі Уолворт, Лондон) дүниеге келді, ол кезде гүлденген орта таптың ауданы болатын. Оның әкесі Джон Апфолд – қой терісін өңдеуші. Чарльз 1835 жылдың 7 қаңтарында Уолворттағы сэр Джон Соанның жаңа Әулие Петр шіркеуінде крещениеден өтті. Осы сәнді шіркеудің тамаша суретін Кристофер Хибберттің "Лондон шіркеулері" кітабының 206-бетінен табуға болады. Чарльз Апфолд Джон Найт және компаниясында Лондондағы Ваппинг сабын зауытында сабын жасаушы шәкірті болды, бұл Чарльздың әкесі тұрған және жұмыс істеген аудандардан өзен арқылы орналасқан. Knight's Castile сабыны бүгінге дейін сатылуда. Оның әпкесі Элиза Джеймс Найтқа үйленді. Чарльз кейін Knight компаниясының директоры болды. Чарльз 1851 жылғы Ұлыбритания халық санағында ата-анасы және үйленген әпкесі Элиза Найтпен бірге Лондонның Сент-Мэри Ньюингтон приходындағы (сол кезде Суррейде болған) Брэндон көшесі, 11-де тіркелген, онда ол "сабын жасаушы" деп сипатталған.
Charles Upfold was born in Grove Street, Walworth Common, (both now gone), Surrey (today Walworth, London), then a prosperous middle class district. His father, John Upfold, was a fellmonger. Charles was baptised in Sir John Soane's new St. Peter's Church of England at Walworth, on 7 January 1835. An excellent photograph of this splendid church can be found on page 206 of London's Churches by Christopher Hibbert. Charles Upfold served his apprenticeship as a soap maker with John Knight & Co. at their Wapping soapworks in London, just across the river from the parishes where Charles's father resided and worked. Knight's Castile soap is still sold today. His sister, Eliza, married James Knight. Charles was later a Director of Knights. Charles appears on the UK 1851 Census Return, with his parents and married sister Eliza Knight at 11 Brandon Street, parish of St. Mary Newington, London, (then in Surrey), where he is described as a "soap maker".
Жаңа Оңтүстік Уэльстегі бизнес
1860 жылы ол Жаңа Оңтүстік Уэльсте бизнеспен айналысты және 1864 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльстегі Вест-Мейтлендте (Финчлиден келген Сара Бланделлге үйленгеннен кейін) ол "сабын жасаушы" деп сипатталды. 1865 жылы оның тұңғыш ұлы Джон Нью-Саут-Уэльстегі Морпетте дүниеге келгенде, Чарльз 27 жаста, Англияның Лондон қаласындағы Уолвортта туған сабын қайнатушы ретінде сипатталды. 1869 жылы оның ұлы Роберт дүниеге келгенде, Чарльз "сабын өндіруші" деп аталды. Сол жылы Чарльз Апфолд Фредерик Найнбидің Уикхэм мен Хонисукл Пойнттегі сабын және шам фабрикасын сатып алды, ал 1869 жылғы 16 мамырдағы «Ньюкасл хроникасында» «Ұлы Солтүстік сабын және шам фабрикасы, иесі – Чарльз Апфолд» деп жазылған. Келесі жылы Апфолдтың зауыттары 9420 центнер сабын және 600 центнер шам өндірді. 1872 жылы сабын өндірісі 21000 центнерге жетті. Көбінесе Қытайға экспортталды. Сол жылы Апфолд Австралиядағы сауда байланыстарын кеңейтіп, Сиднейде 50 Кларенс-стрит мекенжайында кеңсе ашты. 1877 жылы Чарльз Апфолд Лондонға қайтып, Англиядағы фабрикаларды аралады. Келесі жылы ол Ньюкаслдағы Уикхэмде «Чарльз Апфолд, сабын өндіруші» деп тізілген. Сондай-ақ Уикхемде Чарльздың үш қайын інісі, Альберт, Джеймс және Джон Бланделл болды, олар Финчли, Миддлсекстен (солтүстік Лондоннан) келді және олардың барлығы Чарльз үшін жұмыс істегені анық, себебі олардың қызметі сабын қайнатушылар деп көрсетілген.
In 1860 he was already engaged in business in New South Wales and upon his marriage at West Maitland, New South Wales in 1864 (to Sarah, née Blundell, from Finchley), he was described as a "soap maker". When his first son, John, was born in 1865 at Morpeth, New South Wales, Charles was described as a soap boiler, aged 27 years and born at Walworth, London, England. When his son Robert was born in 1869, Charles was described as a "soap manufacturer". That year Charles Upfold purchased the soap and candle factory of Frederick Nainby at Wickham and Honeysuckle Point, Newcastle, and in the Newcastle Chronicle of 16 May 1869 there is a reference to the "Great Northern Soap and Candle Works, proprietor, Charles Upfold." By the following year Upfolds plants were producing 9,420 hundredweight of soap and 600 cwt of candles. By 1872 soap production had increased to 21,000 cwt. Most was exported, much to China. That year Upfold expanded his Australian trading links by establishing a Sydney office at 50 Clarence Street. In 1877 Charles Upfold had been back in London and visiting factories in England. The following year he is listed under Wickham, in Newcastle, "Charles Upfold, soap manufacturer". Also in Wickham were Charles's three brothers in law, Albert, James, and John Blundell, who came from Finchley, Middlesex, (north London), and were clearly all working for Charles as their occupations are given as soap boilers.
Кеңейту
1885 жылы Чарльз Апфолд өнеркәсіптік базасын қарқынды түрде кеңейтіп, Ньюкасл қаласындағы жерді, бұл жолы шарап саудагері Питер Креберттен сатып алды. Оның қызы Элизабет кейін Чарльздың үлкен ұлы Джонға үйленді. Апфолдтың компаниясы 50 000 фунт стерлингке жаңа зауыт салуға, ал тағы 83 000 фунт стерлингке бағаланған жабдықтарды орнатуға тендер сұрады. Бұл Порт-Варатахтағы жиырма екі акрлық жер учаскесінде, Тайгс-Хиллдегі Ферндал кенішінің жанында орналасқан еді, онда арзан көмір күтілді. Сабын жасау жабдығы «ең жаңа американдық» болса, шам жасау зауытының жабдықтарын ағылшын өндірушілері жеткізді. Бұл Австралиядағы ең ірі зауыт болды. 1886 жылы бір журналист былай деп жазды: «Бұл журналдың өкілі өткен сенбіде Тайгс-Хилл сабын зауытына барып, жұмыстың қалай жүріп жатқанын көрді. Зауытта төрт бөлім бар: 1. Сабын өндірісі – әжетханаға, үйге және жұмсақ сабын, 2. Стеарин және парафин шамдары, 3. Глицерин тазарту, 4. Барлық түрлі майлау майларын және машина майларын жасау. Сабын бөлімі жақын арада толық қуатпен жұмыс істеуге дайын. Әжетханаға арналған сабын жасау өткен сенбіде басталды. Көптеген шамдар шығарылуда, олардың сапасы импорттық немесе жергілікті өнімдерге қарағанда жоғары болуы керек. Лорд және леди Каррингтонның келуіне орай зауытты толық көрсетуге дайындық жүріп жатыр. Викхэм зауытында көк, қара және дүкеншілерге қажетті тауарларды өндіруге арналған жабдықтар орнатылуда. Жалпы, бұл Австралиядағы осындай ірі жобалардың бірі». Ол ақырында колониядағы ең ірі сабын өнеркәсібін басқарды – Сидней сабын және шам компаниясын. Мельбурнда шағын зауыты бар Джон Амброз Китченнің бұл компаниядағы үлесі аз болды және ол 1885 жылдың 25 шілдесінде тіркелді. Атауынан көрінетіндей, тіркелген кеңсесі, Ботаниядағы кішігірім зауытымен бірге, колонияның астанасы Сиднейде орналасқан еді, бірақ ең ірі зауыт Ньюкаслдың Тайгс-Хилл қаласында болды. Олардың ең танымал өнімі, уақыт сынағынан өткен «Сирен» сабыны, кейін «Кемелек» деп аталды. 20-шы ғасырдың соңында ол әлі де N.S.W. штатында Unilever компаниясымен сатылып келді. Көптеген адамдар оның Lever Bros компаниясының танымал «Күн сәулесі» сабынынан артық екенін айтты. 1888 жылғы Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының, Ньюкасл ауданының ресми пошта кеңсесінің анықтамалығында (424-бет) «Упфолд, Чарльз, сабын зауыты» деп жазылған. 1895 жылдың 6 сәуірінде «Ньюкасл Морнинг Геральд» газетінде «Мистер Чарльз Апфолдтың кетуі – Азаматтардың қоштасуы» деген үлкен мақала жарияланды. Чарльз Англияға, Еуропаға және Америкаға кетуге дайындалып жатқан еді, және оның құрметіне Ньюкасл қаласындағы Centennial қонақ үйінде үлкен шара ұйымдастырылды, онда жергілікті белгілі адамдар көптеп қатысты. Ол қыркүйек айының соңында шетелден оралды, ал оның сапары туралы тағы бір үлкен мақала сол газетте 1895 жылдың 3 қазанында жарияланды. 1895 жылы Порт-Варатах зауытында 500-ден астам адам жұмыс істеді. 1898 жылы оның ұлы Роберт Уоллес Апфолд, қазір сабын және шам зауытының менеджері, Джон Скоулидің қызы Клараға үйленді (жергілікті жер иесі және Лидстен келген кеншінің иесі; 1901 жылғы Федералдық анықтамалықта «жантльмен» деп сипатталған). Әкесі Чарльз Апфолд сертификатта «Сабын зауытының бас директоры» деп көрсетілген. Роберт Солтүстік Уоратахтың Вудсток көшесінде тұрды, ал Ньюкасл және ауданының 1901 жылғы Федералдық анықтамалығында ол «өндіруші» ретінде тіркелген. 1899 жылдың 21 қазанында Чарльз Апфолд Ньюкасл сауда палатасы комитетінің құрамында екені айтылды. Өмірден өткен профессор Джон Тернер былай деп жазды: «Сидней сабын және шам компаниясының заманауи технологиясы мен ауқымдылығы оны осындай өнеркәсіптік мекемелердің ішінде ең үздік етті. Апфолд колониялық жағдайларды жақсы білген және Порт-Варатах зауытын британдық және американдық үлгілерде, сұйық және көмірге теңдесіз қол жетімділік беретін жерде салған». Ол сонымен қатар кен өндіруге де қызығушылық танытқан. 1897 жылы ол Жаңа Оңтүстік Уэльстегі Баррабадағы алтын кенішін сатып алуды ұсынған синдикаттың мүшесі болды. 1904 жылы ол Aberdare Collieries Co. Ltd. директоры (досы Джон Сколимен бірге) және оның теміржолдарының басқарма төрағасы болды.
In 1885 Charles Upfold was rapidly expanding his industrial base, having purchased further land at Newcastle, this time from Peter Crebert, a wine merchant, whose daughter Elizabeth would later marry Charles's eldest son, John. Upfold's company called for tenders for the building of a new works costing £50,000, and the installation of machinery valued at a further £83,000, on a twenty two acres site at Port Waratah, close to the Ferndale Colliery at Tighe's Hill, whence cheap coal was expected. The soap making equipment was the 'newest American' but English manufacturers had supplied the candle making plant. These works were the largest in Australia. A journalist wrote in 1886: "A representative of this journal called at the Tighe's Hill Soap Works on Saturday last to see what progress was being made. There are four distinct departments: 1. The manufacture of soap – toilet, household and soft, 2. Stearine and parafine candles, 3. Refining glycerine, 4. Making all kinds of lubricating oils and machinery grease. The soap department is very nearly in full swing. Toilet soap was started last Saturday. Large quantities of candles are being turned out, which have to be pronounced up to the highest standard, imported or colonial. Preparations are in full swing for exhibiting the works in the fullest manner on the occasion of Lord & Lady Carrington's visit. At the Wickham works plant is being erected for the manufacture of blue, blacking and grocer's sundries. Altogether, this is one of the most gigantic undertakings of its kind in Australia." He eventually controlled the colony's largest soap industry – The Sydney Soap and Candle Company, in which John Ambrose Kitchen, who had a small factory at Melbourne, had a minority interest, was registered 25 July 1885. As the name implies, the registered office, along with a smaller factory at Botany, was at Sydney, the capital city of the colony, but the biggest works by far were at Tighes Hill, Newcastle. Probably their most famous product, one which stood the test of time, was Siren soap, which was later renamed Velvet. It was still being marketed in N. S. W., by Unilever in the latter part of the 20th century. Many argued that it was superior to Lever Bros famous Sunlight soap. In the 1888 Official Post Office Directory for New South Wales, Newcastle District, (p. 424), there appears "Upfold, Charles, soap factory". On 6 April 1895 the Newcastle Morning Herald carried a large article entitled "Departure of Mr Charles Upfold – Citizen's Send off". Charles was about to depart for England, Europe and America, and a large function was given in his honour at the Centennial Hotel in Newcastle, with an impressive guest list of local worthies. He returned from that overseas trip at the end of September and another large article describing his tour appeared in the same newspaper on 3 October 1895. In 1895 the Port Waratah works employed over 500 people. In 1898 his son, Robert Wallace Upfold, now manager of the soap & candle factory, was married to Clara, daughter of John Scholey, (a local landowner and colliery proprietor from Leeds; described in the 1901 Federal Directory as a "gentleman"). Charles Upfold, the father, is described on the certificate as "Managing Director – Soap Works". Robert had a residence in Woodstock Street, North Waratah, and the 1901 Federal Directory of Newcastle & District records him as a "manufacturer". On 21 October 1899, Charles Upfold was mentioned as being on the committee of the Newcastle Chamber of Commerce. The late professor John Turner wrote: "the modern technology and large scale of the Sydney Soap and Candle Company made it the outstanding industrial establishment of its kind. Upfold had wide experience of colonial conditions and constructed his Port Waratah works on recent British and American lines, in a location which gave unequalled access to tallow and coal." He appears to have taken an additional interest in mining. In 1897 he was part of a syndicate which was proposing to purchase a gold mine at Barraba, New South Wales. In 1904 he was also a Director (along with his friend John Scholey) of Aberdare Collieries Co. Ltd., and the Chairman of the board of management for its railways.
Азаматтық, отбасы және өлім
1871 жылы Чарльз Апфолд Ньюкасл қалалық кеңесінің Уикхэм бөлімінің алдермені болды. Ол 1878 жылы Тайги Хилл бөлімін басқарған кезде де осы лауазымда болды. Бірақ келесі жылы ол қызметтен кетіп қалды. 1884 жылдан 1896 жылға дейін ол Ньюкасл маңындағы Уаратах қалалық кеңесіне сайланып, алдермен болып жұмыс істеді. 1887 жылдың 9 қыркүйегінде ол судья болып тағайындалды және көбінесе сот отырыстарына қатысты. Апфолд 1893 және 1900 жылдары Жаңа жылдық «Ньюкасл регатасының» вице-президенті болып тағайындалды. 1893 жылдың наурыз айында Апфолд пен оның үлкен ұлы Роберт пикникте консервіленген ет жеп, ауыр тамақтанды. Олар Ньюкасл ауруханасында «өте жағдайы нашар» екені туралы хабарланды. 1899 жылы ол Ньюкасл ауыл шаруашылығы, бау-бақша және өнеркәсіптік қауымдастығының (қамқоршысы – лорд Бошамп) вице-президенті ретінде айтылады, бұл қауымдастық көбінесе «Ньюкасл көрме қоғамы» деп аталады. Ол Австралия ауыл шаруашылығы компаниясымен көрме алаңы үшін жерді сатып алу мәселесін келісіп шешті. 1900 жылдың 26 ақпанында Апфолд Тайги Хилл өнер мектебінің іргетасын салды. Іргетас әлі күнге дейін сол жерде сақталған. Ол 1890 жылы Ньюкаслдың халықаралық деңгейдегі алғашқы театрын салған «Виктория театры» компаниясының құрамында болды. Ол көп жыл бойы «Ньюкасл жойқын клубы» комитетінің мүшесі болды. Чарльз Апфолд Солтүстік Уаратахтағы (қазіргі Мейфилд) Креберт көшесіндегі жерге үлкен үй салдырды, бұл жерді оған досы Джон Сколи сыйлаған. Кейіннен ол әйгілі печенье өндіруші Уильям Арноттқа сатылды, ол 1898 жылы оны Ньюкаслдың ірі сауда орталығының иесі Исаак Виннге сатты. Бүгінде бұл үй методист шіркеуіне қарасты қарттар үйі болып табылады. Кейін Чарльз Апфолд Раймонд Террасасының жанындағы «Оранж Гроув» деген шағын шаруашылықты сатып алды, онда кең жеміс бақтары, жүзімдіктері және сүт фермасы болды. Ол сол жерде тағы бір әдемі ауылдық үй салды. Содан кейін ол зейнеткерлікке шығып, Сиднейдің Чатсвуд қаласына көшіп, сол жерде қайтыс болды. Оның өлімінен кейін Upfold акцияларын Мельбурн, Викториядағы «Kitchen & Co.» компаниясының толық капиталын сатып алумен айналысқан «Lever Bros» компаниясы сатып алды. Бұл компания Ұлы соғыс кезінде Сидней сабын және шам компаниясымен бірікті. Сидней сабын және шам компаниясының бас директоры Джон Х. Китчен 1917 жылдың 7 желтоқсанында Сиднейде өткен тергеуде 1914 жылы Англиядағы «Lever Bros» компаниясы компания акцияларының бестен бір бөлігін сатып алғанын мәлімдеді. Бұл жаңа біріктірілген компания кейін «Lever & Kitchen» деп аталды. Ақырында «Levers» толық бақылауға ие болды және «Kitchen» атауын жойды. Шам жасау өндірісінің төмендеуі, Қытай-жапон соғысы (Чарльз Апфолдтың экспорттың көп бөлігі Қытайға жіберілді – оның Кантонда қоймалары болды және оның ұлы Роберт кантон тілінде сөйлейтін) және қазіргі кезде ескірген жабдықтардың салдарынан Ньюкасл зауыты Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін жабылды, бұл қала үшін үлкен қайғы болды. Оның орнына Австралия сым арқандары зауыты салынды. Мейфилд қалашығындағы өте ұзын көше осы ұлы адамның құрметіне Апфолд көшесі деп аталды. Апфолд Сиднейдегі Гор-Хилл зиратының қауымдық бөліміне жерленді, оның жаназасын Англия шіркеуінің пасторы Альфред Г. Перкинс өткізді. Оның өлімі туралы газеттерде көптеген хабарлар мен некрологтар жарияланды.
In 1871 Charles Upfold was an Alderman on the Wickham Municipal Council, Newcastle. and he was still there in 1878 when he held Tighe's Hill Ward. However the following year he resigned. In 1884 through to 1896, he was an elected Alderman on Waratah Municipal Council, near Newcastle. On 9 September 1887 he was made a magistrate and frequently sat upon the bench. Upfold was listed as vice president of the New Year's Day "Newcastle Regatta" in 1893 and 1900. In March 1893 Upfold and his eldest son Robert contracted serious food poisoning after eating tinned meat on a picnic. They were reported as being in a "very bad way" in Newcastle Hospital. In 1899 he is mentioned as a vice president of the Newcastle Agricultural, Horticultural, and Industrial Association (Patron, Lord Beauchamp), more commonly known as the Newcastle Show Society, when it was negotiating with the Australian Agricultural Company for land for a showground. On 26 February 1900 Upfold laid the Foundation Stone of the Tighe's Hill School of Arts, Newcastle. The stone remains in situ today. He was involved in the Victoria Theatre Company which erected, in 1890, Newcastle's first theatre of an international standard. For many years he was also a member of the committee of the Newcastle Jockey Club. Charles Upfold built a large mansion on a piece of land in Crebert Street, North Waratah (now Mayfield), given to him by his friend John Scholey. It was later sold to the famous biscuit manufacturer William Arnott who sold it in 1898 to Isaac Winn, owner of the big Newcastle department store. It is today a home for the aged, owned by the Methodist Church. Charles Upfold subsequently purchased a small estate, 'Orange Grove', near Raymond Terrace, containing extensive orchards, vineyards, and a dairy farm, where he built another fine country residence. He subsequently retired and moved to Chatswood, Sydney, where he died. Following his death the Upfold shares were bought by Lever Bros who were busy acquiring the paid up capital of Kitchen & Co., of Melbourne, Victoria, who had merged during The Great War with the Sydney Soap & Candle Co. John H. Kitchen, Managing Director of the Sydney Soap & Candle Company, testified in an Inquiry in Sydney on Friday 7 December 1917 that in 1914 Lever Brothers in England had acquired one fifth of the company shares. This new amalgamated firm later became Lever & Kitchen. Eventually, Levers gained full control & dropped the 'Kitchen' altogether. With the decline in candle making, the Sino Japanese war (much of Charles Upfold's exports went to China – he had warehouses in Canton and his son Robert spoke Cantonese), coupled with the now ageing plant, the Newcastle factory was closed down just before World War II, a great blow to the city. A new factory for the Australian Wire Rope Works was built upon its site. A very long street in the suburb of Mayfield is named Upfold Street after the great man himself. Upfold was buried in the Congregational section of the Gore Hill Cemetery, Sydney, his funeral service was conducted by a Church of England minister, Rev. Alfred G. Perkins. There were numerous notices and obituaries in the newspapers following his death.