Нью-Йорктер қонақ үйі: Манхэттендегі сәулеттік ескерту

Кіріспе

Манхэттендегі ғимарат, Нью-Йорк

Нью-Йорк отели – Нью-Йорк қаласындағы Манхэттеннің Hell's Kitchen ауданындағы Сегізінші авенюдің 481 нөмірінде орналасқан көп мақсатты қолданылатын қонақ үй ғимараты. 1930 жылы ашылған Нью-Йорк отелин Sugarman және Berger арт-деко стилінде жобалаған. Ол 42 қабаттан және төрт жер асты қабатынан тұрады. Ғимараттың иесі – Біріктіру шіркеуі, ол төменгі қабаттарды кеңселер мен жатақхана ретінде жалға береді. Жоғарғы қабаттарда орналасқан The New Yorker, A Wyndham Hotel, 1083 қонақ бөлмесіне ие және Wyndham Hotels & Resorts компаниясы басқарады. Ғимаратта екі мейрамхана және шамамен конференциялық кеңістік бар. Фасады негізінен кірпіш пен терракоттан жасалған, ал төменгі қабаттарында Индиана әктасы қолданылған. 1916 жылғы аймақтық регламенттерге сәйкес келу үшін кері шегіністер қарастырылған, сондай-ақ қонақ үйдің атын көрсететін үлкен табель орнатылған. Қонақ үйдің төртінші жер асты қабатында электр станциясы мен қазандық бөлмесі орналасқан, бұл когенерациялық стансаның ерте мысалы. Төменгі қабаттардағы қоғамдық кеңістіктерде Manufacturers Trust банкінің филиалы, екі қабатты вестибюль, сондай-ақ бірнеше банкет залдары мен мейрамханалар бар. Алғашқыда қонақ үйде төртінші қабаттан бастап 2503 қонақ бөлмесі болған. Қазіргі заманғы қонақ үй бөлмелері 19-шы қабаттан басталады. The New Yorker-ді Мак Каннер салған, ал бастапқыда оны 1940 жылы қайтыс болған Ральф Хитц басқарды, кейін оның орнына Франк Л. Эндрюс келді. Hilton Hotels 1954 жылы қонақ үйді сатып алып, кең ауқымды жөндеу жұмыстарын жүргізгеннен кейін 1956 жылы Massaglia Hotels-ке сатты. New York Towers Inc. 1959 жылы New Yorker-ді сатып алды, бірақ 1967 жылы ипотекалық сот ісінің аясында мүлікті Hilton-ға қайтарды. 1972 жылы қонақ үй жабылып, француз және поликлиникалық медициналық мектебі мен денсаулық орталығына сатылды, олар онда аурухана ашуға тырысты. Біріктіру шіркеуі ғимаратты 1976 жылы сатып алып, бастапқыда оны жаһандық штаб-пәтер ретінде пайдаланды. 1994 жылы ғимараттың жоғарғы қабаттары қонақ үй ретінде қайта ашылғаннан кейін төменгі қабаттары кеңселер мен жатақхана ретінде қолданылды. Қонақ үй бөлмелері қонақ үй қайта ашылғаннан бері бірнеше рет жаңартылды. The New Yorker 2000 жылы Ramada желісіне қосылды және 2014 жылы Wyndham брендіне өтті.

The New Yorker Hotel is a mixed use hotel building at 481 Eighth Avenue in the Hell's Kitchen neighborhood of Manhattan in New York City. Opened in 1930, the New Yorker Hotel was designed by Sugarman and Berger in the Art Deco style and is 42 stories high, with four basement stories. The hotel building is owned by the Unification Church, which rents out the lower stories as offices and dormitories. The upper stories comprise The New Yorker, A Wyndham Hotel, which has 1,083 guestrooms and is operated by Wyndham Hotels & Resorts. The building also contains two restaurants and approximately of conference space. The facade is largely made of brick and terracotta, with Indiana limestone on the lower stories. There are setbacks to comply with the 1916 Zoning Resolution, as well as a large sign with the hotel's name. The hotel contains a power plant and boiler room on its fourth basement, which was an early example of a cogeneration plant. The public rooms on the lower stories included a Manufacturers Trust bank branch, a double height lobby, and multiple ballrooms and restaurants. Originally, the hotel had 2,503 guestrooms from the fourth story up. The modern day hotel rooms start above the 19th story. The New Yorker was built by Mack Kanner and was originally operated by Ralph Hitz, who died in 1940 and was succeeded by Frank L. Andrews. Hilton Hotels bought the hotel in 1954 and, after conducting extensive renovations, sold the hotel in 1956 to Massaglia Hotels. New York Towers Inc. acquired the New Yorker in 1959 but surrendered the property to Hilton in 1967 as part of a foreclosure proceeding. The hotel was closed in 1972 and sold to the French and Polyclinic Medical School and Health Center, which unsuccessfully attempted to develop a hospital there. The Unification Church purchased the building in 1976 and initially used it as a global headquarters. After the top stories of the building reopened as a hotel in 1994, the lower stories were used as offices and dormitories. The hotel rooms have undergone multiple renovations since the hotel reopened. The New Yorker joined the Ramada chain in 2000 and was transferred to the Wyndham brand in 2014.

Сайт

Wyndham New Yorker Hotel Нью-Йорк қаласындағы Манхэттеннің Hell's Kitchen ауданында, 34-ші және 35-ші көшелер арасындағы 481 Eighth Avenue-нің батыс жағында орналасқан. Жер учаскесі тіктөртбұрышты және жабады.

Сәулет

Нью-Йоркер қонақ үйін Сугарман мен Бергер жобалаған. Эмпайр-стейт-билдинг және Крайслер-билдинг сияқты, Нью-Йоркер де 1920-1930 жылдары Нью-Йорк қаласында кең таралған арт-деко стилінде салынған.

Қалып және қасбеті

"Нью-Йорккер" салыстырмалы түрде қарапайым сыртқы көрініске ие. Ең төменгі қабаттары гүлдік ою-өрнектермен безендірілген тас блоктармен әшекейленген. Бұл қабаттарда геометриялық үлгілер де бар. Бесінші қабаттан 43-ші қабатқа дейін сыртқы қабырғасы кірпішпен қапталған, сонымен қатар терракоталық әшекейлермен безендірілген. Ғимарат 1916 жылғы қала құрылысы ережелеріне сәйкес келу үшін кері шегінділерге ие. Архитектура туралы жазатын Энтони В. Робинс "блок тәрізді" деп сипаттаған бұл кері шегінділер гүлдік және ромб пішіндес ою-өрнектермен әшекейленген тас парапеттермен безендірілген. Алғашқы жарнама тақтасы 1941 жылдан 1967 жылға дейін жарықтандырылған.

Электр станциясы

Қонақ үйдің төртінші жертөлесінде электр станциясы мен қазандық бөлмесі орналасқан, ол қонақ үй ашылған кезде күніне 35 000 қонақтың қажеттіліктерін қамтамасыз ете алатын болды. "Нью-Йоркер" ашылғанда, Нью-Йорк қаласындағы өз электр станциясы бар бірнеше ірі ғимараттың бірі болды. Электр станциясы төрт біртекті бу машинасы және бір дизель машинасынан тұрды. Бу машиналарының бірінің қуаты , ал қалғандарының қуаты болды. Әрбір машина бірқалыпты ток генераторын қозғады. Бөлмеде қолмен басқарылатын батырмалар бар еді; бір батырма күйдірілген көмірді пешке тастауға арналса, екіншісі күлді шығарып тастауға қолданылды. Қонақ үй ашылған кезде электр станциясында 200-ден астам бірқалыпты ток моторлары, сондай-ақ когенерациялық станцияның алғашқы мысалы болды.

Басқа коммуналдық қызметтер

Бастапқы электр станциясының үш ең ірі моторы әрқайсысы жұмыс істеуге қабілетті және қонақ үйдің төрт суытқышының үшеуін қамтамасыз етті (ал төртінші суытқыш бу машинасымен жабдықталған). Қазіргі заманғы қонақ үйге мұз көрші ғимараттағы суытқыш станциясынан жеткізіледі; суытқыштар энергия құны төмен болған кезде, түнде мұз өндіреді. Бұл станция 2000 бөлме терезелеріне орнатылған кондиционерлердің орнын басты. Бастапқы электр станциясының бу шығарылымдары жылыту сияқты функциялар үшін пайдаланылды. Бастапқы қонақ үйдің бірінші қабатынан төртінші қабатқа дейін қоғамдық бөлмелері, сондай-ақ төртінші қабаттан шатырға дейін қонақ бөлмелері болды, бұл жобаның құны 150 000 долларға жетті. Филиалдың басты кіреберісі вестибюльге алып кететін оюлы қола есік болды, онда екінші қабатқа және жертөлеге баспалдақтар бар еді. Екінші қабатқа апаратын баспалдақ қызыл және қара мәрмәрдан жасалған және өнеркәсіп пен сауданы бейнелейтін Жамбордың екі монументалды суретімен әсемделген. Банк залының өзі терраццо еденге, мәрмәр қабырғалар мен бағаналарға және 34-ші көшеге қараған үлкен терезелерге ие болды. Бөлмеде қола мен шыныдан жасалған кассалық орындықтар орналасқан, ал шығыс қабырғасында банк қызметкерлеріне арналған бөлім болды. Банк залы үш жағынан мезонинмен қоршалған. Банк филиалы 1980-ші жылдары жабылды және ондаған жылдар бойы тасталып қалды. Пенн станциясы арқылы бұл туннель сонымен қатар Нью-Йорк метросының Бродвей-Жетінші авеню желісіндегі 34-ші көшеге – Пенн станциясына қосылды, ол 1932 жылдың қыркүйегінде ашылды, бірақ 1960-шы жылдары жабылды; 2000-шы жылдарға қарай ол қойма ретінде пайдаланылды. 1955 жылы жертөледе Coffee House кафесі мен 250 орындық Mosaic Room балл залы салынды. Кафе мен балл залы эскалаторлар арқылы вестибюльмен байланыстырылды. Қонақ үй қайта ашылғаннан кейін жертөледе өзін-өзі қызмет көрсету кір жуу және фитнес орталығы болды. 2010-шы жылдардың басында жертөледегі кір жуу бөлмесі Коринф бағаналары мен люстралар сияқты классикалық элементтері бар кеңес беру орталықтарына айналдырылды. Асханалардың әрқайсысы 15-тен 200 адамға дейін сыйымды болатын. Ресторандарға негізгі ресторан, тікелей эфирде іс-шаралар мен ойын-сауық ұсынатын «террасадағы ресторан», Манхэттен бөлмесі деп аталатын ерлерге арналған гриль, шайхана және кафе кірді. Террасадағы ресторан мұз шоуларын және биг-бендтердің өнерпаздарын қабылдады. Мұз шоулары 1946 жылы мұз айдынын ауыстырудың қымбаттығы және Американың әртүрлі суретшілер гильдиясының мұз шоуларын жоюға қолдауы себепті тоқтатылды, бірақ 1948 жылы жоғары сұранысқа байланысты қайта жаңғыртылды. Террас залындағы шоулар 1950 жылы федералды үкімет осындай шоуларға 20 пайыз акциз салығын енгізгеннен кейін толығымен тоқтатылды. 1999 жылы Террас залы MSG телеарнасы үшін телестудия ретінде жұмыс істеді. Қонақ үй басшыларының сөзіне сүйенсек, бұл New Yorker қонақ үйін әлемдегі «әр бөлмесінде радио қабылдағышы бар орталық радио жүйесіне» ие алғашқы ірі қонақ үй еткен. Жоғарғы қабаттардағы шамамен 50 люкс жеке террасалармен жабдықталған. 1994 жылы қонақ үй қайта ашылғанда, онда 250 қонақ бөлмесі болды, олар 1920 жылдардың ортасында Манхэттеннің киім-кешек ауданын құруға көмектескен адамдарға арналған. Каннер бұрын Шугарман мен Бергерді киім-кешек ауданындағы Наварр ғимаратын жобалауға шақырған.

The three largest motors in the original power plant were each capable of and supplied three of the hotel's four chillers (the fourth chiller was supplied by a steam engine). The modern day hotel receives ice from a chiller plant in a neighboring building; the chillers produce ice at night, when energy costs are lower. The chiller plant replaced air conditioners that were installed within the windows of 2,000 rooms. Steam exhaust from the original power plant was used for functions such as heating. The original hotel contained public rooms on its first through fourth stories, as well as guestrooms from the fourth story to the roof. which cost a total of $150,000 The branch's main entrance was a carved bronze door leading to a lobby, where stairs led up to the second floor and down to the basement. The stairs to the second floor were made of red and black marble and were decorated with a pair of murals by Jambor, which symbolized industry and commerce. The banking room itself had a terrazzo floor and marble walls and columns, as well as large windows on 34th Street. The room contained glass tellers' desks made of bronze and glass, and there was a department for the bank's officers on the eastern wall. The banking room was surrounded by a mezzanine on three sides. The bank branch was closed during the 1980s and was abandoned for several decades. Through Penn Station, this tunnel also connected to 34th Street–Penn Station on the New York City Subway's Broadway–Seventh Avenue Line it opened in September 1932. but was closed by the 1960s; it was being used as a storage area by the 2000s. The Coffee House cafe and the 250 seat Mosaic Room ballroom were constructed in the basement in 1955. The cafe and ballroom were connected to the lobby via a pair of escalators. After the hotel reopened, the basement had a self service laundry and fitness center. In the early 2010s, the basement laundry room was converted to meeting spaces, each covering as well as classical details like Corinthian columns and chandeliers. The dining salons could fit between 15 and 200 people each. The restaurants included the main restaurant; a "terrace restaurant", featuring live events and entertainment; a men's grill room called the Manhattan Room; a tea room; and a cafe. The terrace restaurant hosted both ice shows and Big Bands. The ice shows were discontinued in 1946 because of the expense of replacing the ice rink and because of the American Guild of Variety Artists' support for removing the ice shows, although they resumed in 1948 due to high demand. The Terrace Room's shows were discontinued permanently in 1950 after the federal government imposed a 20 percent excise tax on such shows. By 1999, the Terrace Room operated as a television studio for TV channel MSG. according to the hotel's managers, this made the New Yorker the first large hotel in the world with "a central system of radio with a radio receiving set in every room". Approximately 50 suites on the upper stories had private terraces. When the hotel reopened in 1994, it had 250 guestrooms, who had helped create the Garment District of Manhattan during the mid 1920s. Kanner had previously hired Sugarman and Berger to design the Navarre Building within the Garment District.

Құрылыс

1928 жылы ақпанда Каннер мен Джейкоб С. Беккер Сегізінші авеню мен 34-ші көшеде қонақ үй салу жоспарларын жариялады. 2503 бөлмесімен ол сол кезде қаладағы ең көп бөлмесі бар «Пенсильвания» қонақ үйінен үлкен болар еді. «Нью-Йоркер» сонымен қатар «Ритц Тауэрден» кейін Нью-Йорк қаласындағы екінші биік қонақ үй болар еді. Сол айдың өзінде жұмысшылар құрылыс алаңын қазу жұмыстарын бастады. Қазба жұмыстарын жүргізген «Джордж Дж. Атвилл» компаниясы үш сменада 350 жұмысшыны жұмысқа алды. 1928 жылдың маусымында «Американ Бридж» компаниясы қонақ үйдің болаттан жасалған қаңқасын дайындау үшін шақырылды, ол болаттың белгілі бір мөлшерін қамтитын еді. Қазба жұмысы 1 миллион долларға бағаланды және «Нью-Йорк Геральд Трибюн» газетінің мәліметінше, бұл «Манхэттенде қазылған ең терең ойыс» болды. 1928 жылдың 25 қазанында өткен салтанатты шарада Каннер қонақ үйдің болат қаңқасына алтын қақпақты қағып, құрылыс іргетастан жоғары көтеріле бастады. Осы кезде қонақ үйдің 45 қабаттан тұруы жоспарланған. Жеті жүз диқан және көмекшілер 1929 жылдың қаңтар айында қасбет құрылысын бастады. Ереуіл диқандық жұмыстарды жүргізуші Джон Дж. Михан жұмысшыларға нашар сапалы кірпіштерді орнатуға бағыт берген деген айыптаулардың фонында болды. Каннер 1929 жылдың сәуір айында қонақ үйдің болат қаңқасына соңғы қақпақты орнатты. Сол шілдеде Ральф Хиц қонақ үйдің бірінші директоры болып тағайындалды. Хиц Цинциннатиден шамамен 50 әріптесін жұмысқа алды, сондай-ақ Берни Камминстің оркестрін қонақ үйде ойнау үшін шақырды. Қонақ үйдің қасбеті 1929 жылдың қыркүйегінде аяқталды. Бұдан өзге, ол Чикагодағы «Стивенс» қонақ үйінен кейін әлемдегі екінші ірі қонақ үй болды. Ол сол жылы аяқталған «Пенн Стейшн» маңындағы 1000-нан астам бөлмесі бар екі қонақ үйдің бірі болды, екіншісі – «Губернатор Клинтон» қонақ үйі.

Ашылуы және алғашқы жылдары

1929 жылы 28 желтоқсанда «Нью-Йоркер» қонақүйінің алдын ала ашылу салтанаты өтті. Алғашқы күні 800 қонақ бронь жасады. Қонақүй толыққаннан кейін, онда 17 маникюрші, 43 шаштараз және көптеген көп тілді официанттар жұмыс істеді. «Нью-Йоркер» қонақүйі 92 «телефоншы қызды» да жұмысқа алды, олар күніне 450 000 дана төсеніш жуды. Содан кейін Хитц «Нью-Йоркер» қонақүйінің қызметкерлері басқаратын ұлттық қонақ үйлер желісі – National Hotel Management Company компаниясын құруға шешім қабылдады. Ол 1932 жылдың қаңтарында Детройттегі Book Cadillac қонақ үйін желідегі алғашқы қонақ үй ретінде сатып алды. 1933 жылы Хитц өзінің бастапқы бес жылдық жалға алу мерзімін тағы 30 жылға ұзартты, ал келесі жылы Франк Л. Эндрюс қонақ үйдің бас менеджері болып жұмысқа қабылданды. 1936 жылы Эндрюс National Hotel Management Company компаниясының вице-президенті болып тағайындалғанда, Джордж В. Райли қонақ үйдің резидент-менеджері болды және күнделікті операцияларды бақылады. 1938 жылы Equitable Life Assurance Society «Нью-Йоркер» қонақ үйіне 6,5 миллион доллар көлемінде несие берді, ал сол жылы Hotel Pennsylvania қонақ үйінің Лео А. Молони «Нью-Йоркер» қонақ үйінің резидент-менеджері болып жұмысқа қабылданды. Хитц өзінің желісі үшін қонақ үйлерді сатып алуын жалғастырды.

Эндрюс операциясы

Хитц қайтыс болғаннан кейін Эндрюс «Нью-Йоркер» корпорациясының президенті болды. 1941 жылға қарай қонақүйге барлығы үш миллион қонақ келді. Сол жылы қонақүй басшылары қонақүйдің жуынатын бөлмелеріне арнайы жасалған ультракүлгін сәуле шашу құрылғыларын орнатты және оларды «Protecto Ray» деген атпен жарнамалады. 1946 жылдың басында «Manufacturers Trust Company» компаниясының президенті қонақүйдің бақылауын алғанын мәлімдеді. Сол жылы «Нью-Йоркер» қонақүйінің басшылары кейбір жалпы қолданыстағы бөлмелерге телевизор орнататынын хабарлады. 1948 жылы қонақүйдің 100 бөлмесіне теледидар орнатылды. Сол жылы қонақүй сегіз екі орынды бөлмені біріктіріп, бір люкс-суит жасауға 50 000 доллар жұмсады. 1951 жылы Джин Войт «Нью-Йоркер» қонақүйінің бас менеджері болып тағайындалды. Эндрюс 1953 жылдың басында қонақүйді жаңартуға 600 000 доллар жұмсау жоспарлап отырғанын және вестибюльді қайта жобалау үшін Элеонор Ле Мэрді шақырғанын мәлімдеді.

Хилтон сатып алу және жөндеу жұмыстары

1953 жылғы қарашада «Хилтон» қонақүйлері «Нью-Йоркерді» 12,5 миллион долларға сатып алуға келісті, бұл Эндрюсті «Нью-Йоркер» қонақ үй корпорациясынан зейнетке шығуға итермеледі. «Хилтон» қонақүйлері келесі айда қонақүйдің құжатын алды және дереу қонақүйді жаңарту жұмыстарын бастады, жобаның бірінші кезеңін 1954 жылғы наурыз айында аяқтады. Сол жылдың мамыр айында «Нью-Йоркер» ішінде медитациялық шапель ашылды. 1954 жылғы маусымда компания тағы 1,5 миллион доллар жөндеу жұмыстарына бөлді және Уолтер М. Баллард корпорациясын 175 000 долларға қонақүйдің бұрынғы «Империя шай бөлмесін» мейрамханаға айналдыру үшін жалдады. «Хилтон» қонақүйлері қонақүйдің кафесін жаңартып, вестибюльден кафеге дейін эскалатор орнатты, бұл Нью-Йорк қаласындағы қонақүйдегі алғашқы эскалатор болды. Сонымен қатар, компания 100 қонақ бөлмедегі екі орынды төсектерді ауыстыруды, 45 сәнді люксті қайта безендіруді жоспарлады. Осының салдарынан, 1955 жылғы сәуірде федералды үкімет «Хилтонға» қарсы монополияға қарсы іс қозғалды. 1955 жылдың соңында «Нью-Йоркер» пайда әкеле бастады, ал компания федералды сот ісін шешу үшін бірнеше қонақүйді сатуды жоспарлап отыр деген қауесет тарады. Сот ісін шешу үшін «Хилтон» қонақүйлері 1956 жылғы ақпан айында үш қонақүйді сатуға келісті, оның ішінде «Рузвельт» немесе «Нью-Йоркер» қонақүйлері болды.

Кейінгі меншік құқығы

Хилтон 1956 жылғы мамыр айында «Нью-Йоркер» қонақүйін Massaglia Hotels компаниясына 20 миллион долларға сатты. «Нью-Йоркер» үшін жартылай төлем ретінде Massaglia Hotels компаниясының Джозеф Массалья кішісі Калифорния штатының Сакраменто қаласындағы «Senator» қонақүйін Хилтонға сатты, оған 20 миллион доллар төленді. Содан кейін Массалья бір жарым жыл келіссөздер жүргізіп, қонақүйді Александр Гросс басқаратын инвестициялық синдикат – «New York Towers Ltd.» компаниясына сатуға келісім жасады. «New York Towers» негізгі залды, вестибюльді және қонақ бөлмелерін жаңартты, сондай-ақ бүкіл қонақүйге кондиционер орнатты. Сол жылдың қараша айында қонақ үйде ірі өрт шығып, бір адам қаза тауып, алтыншы қабатқа зақым келді. Нью-Йорк қаласының өрт сөндіру қызметі өрттен кейін жеті қабатты жабуға бұйрық берді, бірақ қонақ үй иелері шұғыл жөндеу жұмыстарын жүргізгеннен кейін екі күн ішінде бұл қабаттар қайта ашылды. «Madison Square Garden» аренасының ашылуын күтіп, «New York Towers» «Нью-Йоркер» қонақүйінің екі негізгі залын, сондай-ақ бірнеше кіші қоғамдық бөлмелерін жаңартты. Мейрамхана басшылары аренаның ашылуы қонақүйге қосымша конгрестерді тартады деп болжады. 1966 жылы Гростың компаниясы ипотекалық төлемдерді кешіктірді, ал сәуір айында қонақ үй банкротқа ұшырады. «The Wall Street Journal» газетінің хабарлауынша, «көлемдік жылжымайтын мүлік саласының басқа да деректері» көрсеткендей, «New York Towers» компаниясы қонақүйді сатып алғаннан бері 4 миллион долларлық зиянға ұшырады, оның жартысы жеті ипотекадан түскен. 1967 жылғы желтоқсан айында өткен аукционда Хилтон «Нью-Йоркер» қонақүйін 5,6 миллион долларға қайта сатып алды. Хилтонның қоғамдық қатынастар директоры желінің қонақүйді қайта сатып алу себебін айналасындағы ауданның «Madison Square Garden» мен жақын жердегі кеңсе ғимараттарының құрылысымен «өмірге қайта оралуымен» түсіндірді. 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында қонақ үйде көбінесе киім өнеркәсібіндегі қонақтар, сондай-ақ сауда көрмелеріне қатысушы бизнесмендер болды. «Нью-Йоркер» 2000 бөлмеге дейін азайтылды, бірақ ол әлі де Нью-Йорк қаласының ең ірі қонақ үйлерінің бірі болды. Медициналық орталық ақырында қонақүйді 8,8 миллион долларға сатып алуға келісті, 1,8 миллион доллар төледі және 7,1 миллион долларлық ипотекалық несие алды. Сонымен қатар, ол Hilton компаниясынан 99 жылға жерді жалға алды, болашақта жерді сатып алу опциясын алды. Хилтон 1972 жылғы 19 сәуірде қонақүйді жапты. «French and Polyclinic» бірден «Нью-Йоркерді» ауруханаға айналдыруды жоспарлаған, 1974 жылы аурухананы ашуды көздеген. «Нью-Йоркер» жабылған кезде Нью-Йорк қаласындағы қонақ үй бөлмелерінің саны азайды, ал қала 1972 жылы ғана 3800 бөлмеден айырылды, оның жартысынан астамы «Нью-Йоркерде» болды. «French and Polyclinic» медициналық қызметкерлер мен медбикелер үшін бірнеше тұрғын үйлер мен әкімшілік кеңселер, сондай-ақ аспирантуралық медициналық мектеп үшін орын қосты. Штаттық жиналыстың депутаты Эндрю Стейн медициналық орталықтың банкротқа ұшырауы «Нью-Йоркерді» сатып алудың тікелей салдары екенін айтты. Медициналық орталықтың президенті Стэнли Салмен 1973 жылдың соңында банкроттық туралы даулар мен «Нью-Йоркерді» жаңартудың кешігуінен кейін отставкаға кетті. 1974 жылғы қыркүйекте медициналық орталық өсіп келе жатқан шығынды азайту үшін «Нью-Йоркерді» 500 отбасыға арналған баспанаға айналдыруды ұсынды, олар төтенше жағдайлар салдарынан баспанасыз қалған. Манхэттен қауымының 4-ші округінің өкілдері қазан айында баспана жоспарларын қарастыру үшін қосымша уақыт қажет екенін мәлімдеді. «French and Polyclinic» аурухана үшін жеке қаржыландыруды «Merrill Lynch, Pierce, Fenner & Smith» компаниясынан алуға тырысты, ал қала әкімдігі қараша айында баспана жоспарын қабылдамады. Медициналық орталық қонақүйді кеңсе және жатақхана ретінде пайдалануды жалғастырды, бірақ ғимараттың оннан бір бөлігін ғана иеленді. 1974 жылғы қараша айының соңында «French and Polyclinic» аурухана жоспарларынан ресми түрде бас тартты. Аурухананың жобасын тоқтату ақырында «French and Polyclinic» компаниясын 1977 жылы толығымен жабуға мәжбүр етті.

Hilton sold the New Yorker in May 1956 to Massaglia Hotels for $20 million, As partial payment for the New Yorker, Joseph Massaglia Jr. of Massaglia Hotels sold the Senator Hotel in Sacramento, California, to Hilton. paying an estimated $20 million. Massaglia then negotiated for a year and a half to sell the hotel to New York Towers Ltd., an investment syndicate led by Alexander Gross. New York Towers renovated the main ballroom, lobby, and guestrooms, and it added air conditioning throughout the hotel. The hotel experienced a large fire that November, which killed one person and damaged the sixth floor. The New York City Fire Department ordered seven stories to be closed after the fire, although these stories reopened within two days, after the hotel's owners had conducted emergency repairs. In anticipation of the opening of the nearby Madison Square Garden arena, New York Towers renovated the New Yorker's two main ballrooms, as well as several smaller public rooms. The hotel's operators predicted that the arena's opening would attract additional conventions to the hotel. Gross's firm had fallen behind on mortgage payments by 1966, and the hotel went into receivership that April. According to The Wall Street Journal, "other real estate industry sources" indicated that the hotel had lost $4 million since New York Towers bought it. half of which came from seven mortgages. At an auction in December 1967, Hilton repurchased the New Yorker Hotel for $5.6 million. Hilton's public relations director said the chain had reacquired the hotel because the surrounding neighborhood was "coming back to life" with the development of Madison Square Garden and nearby office buildings. By the late 1960s and early 1970s, the hotel largely catered to guests in the garment industry, as well as businessmen who were attending trade shows there. The New Yorker had downsized to 2,000 rooms, but it was still one of New York City's largest hotels. The medical center ultimately agreed to buy the hotel for $8.8 million; it made a down payment of $1.8 million and received a $7.1 million mortgage loan. In addition, it leased the underlying land from Hilton for 99 years, acquiring an option to purchase the land in the future Hilton closed the hotel on April 19, 1972. French and Polyclinic had wanted to begin converting the New Yorker immediately, with plans to open the hospital in 1974. At the time of the New Yorker's closure, the number of hotel rooms in New York City was declining, and the city had lost 3,800 rooms in 1972 alone, over half of which had been in the New Yorker. French and Polyclinic added some living spaces and administrative offices for nurses and staff, as well as space for its postgraduate medical school. State assemblyman Andrew Stein said the medical center's bankruptcy was a direct result of its acquisition of the New Yorker. The medical center's president, Stanley Salmen, resigned in late 1973 after controversies over the bankruptcy filing and the New Yorker's delayed renovation. To reduce its increasing losses, in September 1974, the medical center proposed converting the New Yorker into a homeless shelter for 500 families who had been displaced by emergencies. Manhattan Community Board 4, which represented the neighborhood, indicated that October that it needed additional time to consider plans for the shelter. French and Polyclinic unsuccessfully attempted to obtain private funding for the hospital from Merrill Lynch, Pierce, Fenner & Smith, and the city government rejected the shelter plan that November. The medical center continued to use the hotel as an office and dormitory but only occupied one tenth of the building. French and Polyclinic officially abandoned its plans for the hospital at the end of November 1974. The cancellation of the hospital eventually forced French and Polyclinic to close completely in 1977.

Қайта құруға арналған қосымша әрекеттер

Француз және поликлиника аурухана жоспарларынан бас тартқаннан кейін, Hilton қонақүйлері қонақүйді қайтарып алуға келісті. «Нью-Йоркер» Мидтаундағы Сегізінші авенюде сатып алушыларды тартуда қиындыққа тап болған үш жабық қонақүйдің бірі болды; қалғандары — «Роял Манхэттен» қонақ үйі және 51-ші көшедегі YWCA. 1975 жылдың маусым айында «New York Daily News» газеті «Нью-Йоркердің» Нью-Йорк қаласындағы кез келген ғимараттан екінші ең көп жылжымайтын мүлік салығын төлейтінін, оның артта тұрған салығы 1,8 миллион долларды құрайтынын хабарлады. Шац ғимаратты 1000 пәтерге айналдыруды жоспарлады. Hilton және Equitable Life Шацқа опциясын ұзартуға рұқсат берді, бірақ ол жақын маңдағы «Manhattan Plaza» тұрғын үйінің төмен деңгейдегі қамтуына байланысты ірі жинақ банкінен қаржы ала алмады. Шіркеу сондай-ақ көршілес «Manhattan Center»ді де сатып алды, оны да үлкен жеңілдікпен сатып алған еді. «Нью-Йоркер» қонақүйін сатып алғаннан кейін, Біріктіру шіркеуі қонақүйді өз мүшелерінің пайдалануына берді, ол шіркеудің жаһандық штаб-пәтері — «Дүниежүзілік миссия орталығына» айналды. Сол кезде Нью-Йорк қаласында Біріктіру шіркеуінің 1500-ге жуық толық уақытты еріктілері болды; бұл еріктілер өздері қонақүйді жөндеп, оны жатақхана ретінде пайдалануға тиіс болды. 1976 жылдың тамызына қарай қонақүйдің 20-30-шы қабаттарында 150 ерікті тұрды. Біріктіру шіркеуінің мәлімдемесіне сәйкес, оның еріктілері «ең жақсы бөлмелерге, ең жақсы сантехникасы бар» бөлмелерге орналастырылды. 1977 жылы шіркеу Нью-Йорк қаласының бағалау кеңесінен «Нью-Йоркерге» салықтан босату беруді сұрады, ол өткен жылы 11 миллион долларға бағаланған еді. 1978 жылы шіркеу салық төлеуді тоқтатты, ал салықтан босату туралы өтініш әлі қаралып жатқан болатын. Сол уақытта Бағалау кеңесі Біріктіру шіркеуіне тағы үш мүлік бойынша салықтан босатудан бас тартты, себебі ол нағыз шіркеу емес еді. Нью-Йорк жоғарғы соты қаланың бұл ғимараттарға салықтан босатудан бас тартуын растады, бірақ 1982 жылдың мамырында Нью-Йорк апелляциялық соты жоғарғы соттың шешімін жоққа шығарды, үш мүліктің салықтан босатуға құқылы екенін мәлімдеді. Апелляциялық соттың шешімінде «Нью-Йоркер» қонақ үйінің аты аталмаса да, шіркеу басшылары қонақүйдің де салықтан босатылғанын мәлімдеді. Нәтижесінде «Нью-Йоркер» мүлік салығынан 83 пайызға босатылды. «Нью-Йоркер» коммерциялық қонақүй ретінде жұмыс істемеді, өйткені барлық қонақ бөлмелері шіркеу мүшелеріне резервтелген еді. Қонақүйде негізінен Біріктіру шіркеуінің үйленбеген жандары тұрды. Келесі он жылда тұрғындардың үлесі артып, үйленіп, көшіп кетті, ал ауданның өмір сүру сапасы жақсарды.

After French and Polyclinic abandoned its plans for the hospital, Hilton Hotels agreed to take back the hotel, The chain tried to sell the hotel but struggled to find a buyer. The New Yorker was one of three shuttered hostelries on Eighth Avenue in Midtown that were having trouble attracting buyers; the others were the Royal Manhattan Hotel and the 51st Street YWCA. The New York Daily News reported in June 1975 that the New Yorker owed the second most real estate taxes of any building in New York City, with $1.8 million in back taxes. Schatz planned to convert the building into 1,000 apartments. Hilton and Equitable Life allowed Schatz to extend his option, but he could not obtain financing from major savings banks because of the low occupancy rate of a nearby residential development, Manhattan Plaza. The church also acquired the neighboring Manhattan Center, which it had similarly bought at a deep discount. After acquiring the New Yorker Hotel, the Unification Church converted the hotel for use by its members, and it became the World Mission Center, the church's global headquarters. The Unification Church had about 1,500 full time volunteers in the New York City area at the time; these volunteers would renovate the hotel themselves and use it as a dormitory. By August 1976, there were 150 volunteers living on the hotel's 20th through 30th floors. According to the Unification Church, its volunteers had been placed in "the best rooms, where the best plumbing is". The church requested in 1977 that the New York City Board of Estimate grant a tax exemption to the New Yorker, which had been valued at $11 million the prior year. The church stopped paying taxes in 1978, while its application for a tax exemption was pending. During the same time, the Board of Estimate had refused to give the Unification Church a tax exemption for three other properties, on the basis that it was not a true church. The New York Supreme Court affirmed the city's refusal to give a tax exemption for these buildings, but the New York Court of Appeals overturned the Supreme Court's decision in May 1982, ruling that the three properties did qualify for a tax exemption. Although the Appeals Court ruling did not specifically name the New Yorker Hotel, church officials insisted that the hotel was also tax exempt. Ultimately, the New Yorker received an 83 percent property tax exemption. The New Yorker did not operate as a commercial hotel, as all of the guestrooms were reserved for church members. The hotel largely housed unmarried adherents of the Unification Church, During the next decade, an increasing proportion of residents got married and moved away, and quality of life in the neighborhood improved.

1990 және 2000-шы жылдар

1994 жылдың мамыр айында Біріктіру шіркеуі «Нью-Йоркер» мейрамханасының жоғарғы сегіз қабатын 250 қонақ бөлмесіне айналдыруға шешім қабылдады, оларды «Жавит орталығына», «Пенн станциясына» және «Мэдисон Сквер Гарденге» сапарлайтын іскер саяхатшыларға ұсынуды жоспарлады. Шіркеу сондай-ақ бірінші қабаттағы банк кеңістігін қайта жаңартуды жүзеге асырды, бірақ қалған қабаттар кеңселер мен жатақхана ретінде жұмыс істеуін жалғастырды. Барри Манн мейрамхананың бас менеджері болды. 1999 жылы шамамен 400 жұмыскер басқарушы емес лауазымдарда еңбек ететін қызметкерлер кәсіби одаққа қосылды, себебі бірнеше жұмыскерлер төмен жалақыға және мейрамханада асбест болуына наразылық білдірді. «Нью-Йоркер» бастапқыда күтілгендей көптеген іскер саяхатшыларды тарта алмады, сондықтан 2000 жылдың қаңтарында «Рамада» мейрамханалар желісіне қосылды. Мейрамхана басшылығы «Рамада» франшизалық келісімінің нәтижесінде кірістер 200 пайызға дейін артуы мүмкін деп сенді. 2001 жылдың басында Нью-Йорк қаласындағы туризм тоқтап қалды, бірақ 11 қыркүйектегі теракт бизнеске одан да үлкен зиян келтірді, нәтижесінде мейрамхананың пайдасы 25 пайыздан 5 пайызға дейін төмендеді. Теракт кезінде мейрамханада 1100 бөлме болды. Сонымен қатар, 17-ші қабаттағы кеңселерді он психотерапевт жалға алды, ал 2003 жылы Білім беру тұрғын үй қызметі 24-ші қабаттан 27-ші қабатқа дейінгі жатақханалар үшін кеңістік жалға алды. «Нью-Йоркер» мейрамханалар менеджментінің президенті Кевин Смит қонақ бөлмелерін кондоминиумға айналдыруды қарастырды, бірақ ақырында бұл жоспардан бас тартты. 11 қыркүйектегі теракттан кейін ақша ағынының төмендеуі менеджерлерді жөндеу жұмыстарын кейінге жылдыруға мәжбүр етті, бірақ Нью-Йорк қаласындағы туризм сол кезде қалпына келе бастады және қонақтар жаңа мейрамханаларға қызығушылық танытты. Жобаның құны 43 миллион долларды құрады және вестибюль мен кездесу бөлмелерін жаңартуды, орталық HVAC жүйесін орнатуды және жоғарғы қабаттардағы қонақ бөлмелерін қайта жаңартуды қамтиды. Төменгі қабаттар кеңселер мен жатақханалар үшін сақталды, ал бірінші қабаттағы «Tick Tock Diner» және «La Vigna» мейрамханалары жаңартылды. Мейрамхананың 75 жылдығына орай жаңа LED таблосы орнатылды. Жобаға қонақ бөлмелерінің жиһаздарын ауыстыру, вестибюльді, кіреберісті және фойені қайта жобалау, мейрамхананы жаңарту, әрбір бөлмедегі жеке кондиционерлерді орталық HVAC жүйесімен ауыстыру және Wi-Fi және теледидарларды жаңарту кірді. Сонымен қатар, 2007 жылы бірінші қабатта «Купердің тавернасы» мейрамханасы ашылды. Мейрамхана терезелерінен екі мың кондиционерлік құрылғы алынып тасталды. 2007-2008 жылдардағы қаржы дағдарысы бизнес аясын тарылтты, нәтижесінде «Нью-Йоркер» 2009 жылдың басында жалақыны 25 пайызға төмендетуге мәжбүр болды. Мейрамхананың жөндеу жұмыстары 2009 жылдың ақпан айында аяқталды. Жөндеуден кейін «Нью-Йоркерде» 912 қонақ бөлмесі, оның ішінде 64 люкс болды. 2010 жылы мейрамхананың 80 жылдығын тойлау үшін басшылар 80 жастан асқан қонақтарға бөлмелерге жеңілдіктер ұсынды. Біріктіру шіркеуі, мейрамхана ғимараттарының иесі болып қала берді, 2011 жылы төменгі қабаттардың бесеуіндегі кеңсе кеңістігін сатуға кірісті. Мейрамхананы іскер саяхатшылар үшін тартымды ету мақсатында шіркеу әр қабатта кір жуғыш машиналарды орнатып, жертөледегі бұрынғы кір жуғыш бөлмеде кездесу бөлмелеріне орын жасады. Wyndham Hotel Group, орта және жоғары деңгейдегі «Рамада» желісін және «Wyndham» желісін басқаратын компания, сол наурыз айында «Нью-Йоркерді» «Wyndham» мейрамханасы деп қайта атады. Ол кезде мейрамханада 1083 бөлме болды. Сондай-ақ 2014 жылы мейрамхананың жертөлесінде «Bar Below Kitchen & Cocktail Vault» ашылатыны туралы хабарланды. Ресторатор Мэтт Абрамцик әзірлеген «Кесек және банкир» стейкхаусы 2017 жылдың қараша айында бұрынғы Өнеркәсіпшілер тресті банк филиалында ашылды. 2023 жылдың шілдесінде M&T Bank «Нью-Йоркерге» берген 106 миллион долларлық қарызын сатуға тырыса бастады. Yellowstone Real Estate Investments сол жылдың қыркүйек айында қарызды сатып алды. Сол айда Нью-Йорк қаласының қаржы департаменті Микки Баррето есімді қонақ 2021 жылы мейрамхананың иесі ешқашан болмай-ақ, өзінің жеке компаниясынан өзіне меншік иесін беруге тырысқанын көрсететін құжатты жариялады. Нью-Йорк Жоғарғы Соты Барретоның меншік құқығына деген талабын жоққа шығарғанмен, 2024 жылдың ақпан айында Нью-Йорк округінің округтік прокурорының кеңсесі Барретоны мейрамхана иесі ретінде қайта-қайта жалған танытқаннан кейін алаяқтықпен айыптады; егер Баррето кінәлі деп танылса, оған бірнеше жыл бас бостандығынан айыру жазасы төленеді.

In May 1994, the Unification Church decided to convert the New Yorker's top eight stories to 250 guestrooms, marketing them to business travelers visiting Javits Center, Penn Station, and Madison Square Garden. The church also redeveloped the ground floor banking space, although the remaining stories continued to operate as offices and dormitories. Barry Mann became the hotel's general manager. Also in 1999, nearly 400 workers in non managerial positions joined a labor union after several workers complained about low wages and the presence of asbestos in the hotel. The New Yorker failed to attract business travelers as originally anticipated, so it joined the Ramada hotel chain in January 2000. Hotel management believed that the Ramada franchise agreement would raise revenues by up to 200 percent. Tourism in New York City had stagnated by early 2001, but business was even more negatively impacted by the September 11 attacks, which caused the hotel's profit margin to decrease from 25 to 5 percent. At the time of the attacks, the hotel had 1,100 rooms. Ten psychotherapists also rented offices on the 17th floor, and Educational Housing Services rented space for dormitories on the 24th through 27th floors in 2003. Kevin Smith, the president of the New Yorker Hotel Management Company, considered converting the guestrooms to condominiums but ultimately rejected the plan. Decreased cash flows after the September 11 attacks had prompted the managers to defer renovations, but tourism in New York City had begun to recover by then, and guests were being attracted to newer hotels. The project would cost $43 million and would include renovating the lobby and meeting rooms, adding a central HVAC system, and refurbishing the upper story guestrooms. The lower stories would retain of office space and of dormitories, and the Tick Tock Diner and the La Vigna restaurant at ground level would be refurbished. A new LED sign was installed in advance of the hotel's 75th anniversary At the time, the hotel had 840 rooms. The project involved replacing guestroom furnishings; redesigning the lobby, entrance, and foyer; renovating the restaurant; replacing the individual air conditioning in each room with a central HVAC system; and upgrading Wi Fi and televisions. In addition, the Cooper's Tavern restaurant opened at ground level in 2007. The hotel also removed two thousand air conditioning units from windows. The financial crisis of 2007–2008 caused a decrease in business, prompting the New Yorker to reduce its payroll by 25 percent during early 2009. The hotel's renovation was completed in February 2009 Following the renovation, the New Yorker had 912 guestrooms, including 64 suites. To celebrate the hotel's 80th anniversary, in 2010, its managers offered discounted room rates to guests who were at least 80 years old. The Unification Church, which still owned the hotel building, began marketing of office space on five of the lower floors in 2011. To make the hotel more appealing to business travelers, the church installed laundry machines on each of the hotel's dormitory stories, freeing up space for meeting rooms within the former laundry room in the basement. The Wyndham Hotel Group, which operated both the midscale Ramada chain and the upscale Wyndham chain, rebranded the New Yorker as a Wyndham hotel that March. At the time, the hotel had 1,083 rooms. Also in 2014, the Bar Below Kitchen & Cocktail Vault was announced for the hotel's basement. The Butcher and Banker steakhouse, developed by restaurateur Matt Abramcyk, opened within the former Manufacturers Trust bank branch in November 2017. In July 2023, M&T Bank began looking to sell the $106 million loan that it had placed on the New Yorker. Yellowstone Real Estate Investments bought the loan that September. The same month, the New York City Department of Finance publicized a deed transfer document indicating that a guest named Mickey Barreto had fraudulently attempted to transfer ownership of the hotel from his own company to himself in 2021, despite never having owned the hotel. although the New York Supreme Court had invalidated Barreto's claim of ownership. In February 2024, the New York County District Attorney's office charged Barreto with fraud after he repeatedly misrepresented himself as the hotel's owner; if Barretto is found guilty, he faces several years in prison.

Қызметкерлер

Ральф Хитц, қонақүйлерді басқару саласындағы алғашқы кәсіпкерлердің бірі, оның бірінші директоры болып таңдалды, кейіннен Ұлттық қонақүйлерді басқару компаниясының президенті болды. Ғимараттың алғашқы жарнамасында қонақүйдің "қоңыраушы ұлдары "Вест-Пойнтерлердей шағын да әдемі" және "әр бөлмеде төрт станциядан таңдауға болатын радио бар" деп мақтанған.

Қонақтар

Нью-Йоркер қонақ үйі алғашқы жылдары Бас лига бейсболының (MLB) Ұлттық лигасының штаб-пәтерін орналастырды, бұл MLB Америка лигасына қонақ үй шақыратын қала орталығындағы Commodore қонақ үйімен үйлесімді болды. 1941 жылғы Әлем сериясі кезінде, қонақ үйде Нью-Йорк Янкистермен күш сынасқан Бруклин Доджерс командасы орналасты. Қонақ үй қонақтарының арасында Спенсер Трейси, Джоан Кроуфорд және Фидель Кастро сияқты тұлғалар болды. Актер Микки Руни 1943 жылы қайтыс болғанға дейін қонақ үйдің алғашқы нұсқасына жиі келіп тұратын.

Сыни қабылдау

1999 жылы "Вашингтон пост" газетінің бір сарапшысы бұл қонақ үйдің үлкен топтар арасында танымал екенін айтып, былай деді: "Егер сіз үшін оқиғалардың ортасында болу маңызды болса, көңіліңіз толады. Егер жақсы ұйықтағыңыз келсе, мысалы, мектеп оркестрі орналасқан қабатқа бөлме алмауыңыз керек". 2000 жылы "Нью-Йорк таймс" газетінің бір сарапшысы олардың бөлмесін "таза, лайықты өлшемде және соғыстан бұрынғы әдемі винтажды плиткалы ваннасы бар" деп мақтады, бірақ дыбыс өткізбейтін терезелердің болмауы, көпшілікке толы вестибюль және айналасының қарапайым еместігін сынға алды. "Оттава ситизен" газетінің тілшісі де осыған ұқсас пікір білдірді: "Шындығында, 40 қабаттан тұратын арт-деко стиліндегі қонақ үйдің сыртқы түрі біршама көңілсіз, бірақ орналасқан жері (Мэдисон Сквер Гарден, Пенн Стейшн және Мейсидің жанында) және көрінісі (19-шы қабаттан жоғарыдағы қонақ бөлмелерінің арқасында) алғашқы әсерді өзгертпейді". Ал 2001 жылы "Национал пост" газетінің жазушысы "Нью-Йоркер" қонақ үйін "жақсы, бірақ сәнді емес" деп сипаттады. 2011 жылы "Нью-Йорк обсервер" газетінде былай деп жазылды: "Нью-Йоркердің Муньи кезеңінен бұрынғы мақтанышын көрсететін ештеңе жоқ, тек қана қабырғаға сүйенген пианино және артындағы артық қызыл кордон болса ғана". "АҚШ жаңалықтары және әлемдік есептеме" басылымы да көптеген қонақтар "Уиндхэм Нью-Йоркердің" "ыңғайлы жайлылығын" мақтағанын, бірақ қонақ үйдің кішкентай бөлмелері мен қосымша төлемдерін сынға алғанын хабарлады.

Көшірмесі

Невада штатының Парадайс қаласындағы Нью-Йорк Нью-Йорк қонақ үйі мен казиноында 38 қабаттан тұратын Нью-Йоркер қонақ үйінің дәл көшірмесі орналасқан. Нью-Йорк Нью-Йорк ішкі кеңістігінің бір бөлігі де Нью-Йоркер қонақ үйінің ішкі дизайнына ұқсас етіп жасалған.