Кіріспе

Виктор Иванович Чукарин (Виктор Иванович Чукарин, Віктор Іванович Чукарін; 9 қараша 1921 – 25 тамыз 1984) – Украиналық гимнаст, КСРО құрама командасы сапында сынға түскен. Ол 1952 және 1956 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында он бір медаль, оның ішінде жеті алтын медаль жеңіп алды (екі рет жеке күрес бойынша де осы атақты жеңіп алды) және 1954 жылы көп сайыс бойынша әлем чемпионы атанды. 1952 жылғы жазғы Олимпиада ойындарының ең сәтті спортшысы осы болды.

Өмірбаян

Чукарин Донецк облысының Красноармейское ауылында (қазіргі Донецк облысының Новоазовск ауданында) дон казағы Иван Евлампиевич Чукарин мен понтий грегі Кристина Климентиевна Ламизованың отбасында дүниеге келген. 1924 жылы оның отбасы Мариупольге көшіп келді, онда ол гимнастикамен айналыса бастады. Кейін Чукарин Киевтегі дене шынықтыру институтында оқыды. 1941 жылы Ұлы Отан соғысы басталғанда ол Қызыл Армияға ерікті болып қатысты. Ол генерал Михаил Кирпонос басшылығымен соғысқа қатысты. Чукарин жараланып, Полтава маңында (Киев қазандығы) тұтқынға түсіріліп, Сандбостельдегі тұтқын лагеріне жіберілді. Ол 17 тұтқын лагерінен өтті және 1945 жылы босатылғанда салмағы 40 кг-ға дейін азайды. Оны Киевтегі спорт институтына қайта қабылдамады, сондықтан Львовтағы ұқсас оқу орнында білім алды. КСРО 1952 жылы, Чукарин 30 жасқа келгенде Олимпиада ойындарына қатыса бастады. Ол кезде Чукарин салмақ қосып, гимнаст үшін тым ірі саналды. Осының салдарынан, ол еденде төмен баға алды, бірақ ол жеке сайыста 0,7 ұпай айырмашылығымен жеңіске жетіп, барлығы алты медаль жеңіп алды. 1956 жылғы жазғы Олимпиадада ол тағы бес олимпиадалық медальді жеңіп алды, оның ішінде еденде күміс медальді иеленді. Ол 1955 жылы жарық көрген "Жоғарларға жол" (Пут К Вершинам) атты кітабында өзінің спорттық жолы туралы айтып берді. 1961 жылы ол Арменияның гимнастика құрамасын жаттықтырды, ал 1963 жылы Львов дене шынықтыру институтында доцент болып жұмыс істеді. 1984 жылы қайтыс болып, Личаков зиратында жерленді. Львовтағы бір көше оның есімімен аталады.