Кіріспе
Американдық джаз пианині және биг-бенд жетекшісі Ирвинг А. Аронсон (7 ақпан 1895 жыл - 10 наурыз 1963 жыл) – американдық джаз пианині және биг-бенд жетекшісі. Аронсонның оркестрі 1920-жылдардағы Америкадағы ең танымал оркестрлердің бірі болды. Оның ең танымал әні "Жылдың ең сүйкімді түні" оның тобымен жаздырылмаған, бірақ 1950 жылы Аронсон оны Марио Ланзаның "Ұлы Карузо" фильмі үшін бейімдеді. Ол 1921 жылы "Boo Hoo Hoo" атты хит әнін бірлесіп жазды. 1933 жылы Ирвинг Аронсон және оның "Командирлер" тобы Vocalion Records лейбліне жазды. 1934 және 1935 жылдары олар Columbia Records лейбліне жазды. Бұл жазбаларды бағалау қиын, себебі олар ешқашан қайта шығарылмаған, бірақ бақытымызға орай, олардың кейбіреулері соңғы жылдары интернетке жүктелді, соның ішінде "Let’s Be Thankful" әні де бар. 1935 жылы Аронсон NBC радиосында "Ирвинг Аронсон оркестрі" радио бағдарламасын жүргізді. Топ Американың кинотеатрлары мен салтанат залы бойынша гастрольдік сапарлар жасады. Аронсонның тобында әр түрлі уақытта Фил Сакс, Джо Гиллеспи және өздері де оркестр жетекшілері болғандар: Арти Шоу, Джин Крупа және Тони Пастор болды. Батыстық фильмдер актері Фуззи Найт 1920-жылдардың соңында Аронсонның тобында барабаншы болып жұмыс істеді. 1939 жылы "Яхта клубының балалары" музыкалық квартетінің негізін қалаушы мүшесі, табысты инвестор Билли Манн Ирвинг Аронсонның тобын толығымен сатып алды. Аронсон пианист ретінде қалды, бірақ көп ұзамай; 1940 жылы ол Metro Goldwyn Mayer киностудиясына музыкалық директор болып кірді. Ол осы қызметінде қалып, 1963 жылы жүрек талмасынан қайтыс болғанға дейін продюсер Джо Пастернакқа көмекші болды. Кейбір деректерде ол 65 жасында зейнеткерлікке шыққан, ал басқалары оның өліміне дейін белсенді болғанын айтады.
Irving A. Aaronson (February 7, 1895 – March 10, 1963) was an American jazz pianist and big band leader. Aaronson's orchestra was one of the most popular in America during the Roaring Twenties. His most popular song, "The Loveliest Night of the Year", was not recorded with his band but was adapted by Aaronson in 1950 for the Mario Lanza film The Great Caruso. He co wrote a hit song, "Boo Hoo Hoo", in 1921. In 1933, Irving Aaronson and his Commanders recorded for the Vocalion Records label. In 1934 and 1935, they recorded for the Columbia Records label. It is difficult to evaluate these records as they have never been reissued, but fortunately, some of them have been uploaded onto the Internet in recent years; including the song “Let’s Be Thankful”. In 1935, Aaronson headlined the Irving Aaronson Orchestra radio program on NBC. The band toured movie theatres and ballrooms across America. Aaronson's band included at various times such musicians as Phil Saxe, Joe Gillespie, and others who would become bandleaders themselves: Artie Shaw, Gene Krupa, and Tony Pastor. Western movie actor Fuzzy Knight was a drummer with Aaronson's band in the late 1920s. In 1939 Billy Mann, a successful investor who had been a founding member of the Yacht Club Boys musical quartet, bought the Irving Aaronson band outright. Aaronson remained as the pianist, but only briefly; in 1940, he joined the Metro Goldwyn Mayer film studio as a musical director. He remained in that capacity and served as assistant to producer Joe Pasternak until his death from a heart attack in 1963. Some sources suggest his retirement at age 65, others have him active until his death.
Жеке өмірі және соңғы жылдары
Арсонсон 1963 жылы 68 жасында Голливудта жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол Хиллсайд мемориалдық саябағындағы зиратқа жерленді.
Басқа дереккөздер
Кларк, Дональд. "Пингвин" халықтық музыка энциклопедиясы, "Викинг", 1989 жыл. Ларкин, Колин. Популярлы музыка энциклопедиясы, үшінші басылым. "Макмиллан", 1998 жыл. Сис, Лютер Ф. Америка радиосының энциклопедиясы, 1920–1960 жылдар, "Макфарланд", 2000 жыл.