Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қоңыр жабық көпір – Вермонт штатының Шрусбери қаласында орналасқан ағаштан жасалған жабық көпір. Қаланың солтүстік-батыс бөлігінде орналасқан, ол Жоғарғы Суық өзен жолынан Суық өзен арқылы өтеді. 2011 жылы «Айрин» дауылынан келген зақымдарға байланысты көлік қозғалысы үшін жабылып, 2016 жылдың 5 шілдесінде қайта ашылды. 1880 жылы белгілі Вермонт көпір салушысы Николс М. Пауэрс салған, ол 2014 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды, АҚШ-тағы қалалық торлы фермалық жабық көпірлердің ең жақсы және ең аз өзгертілген мысалы ретінде танылды.
The Brown Covered Bridge is a wooden covered bridge in Shrewsbury, Vermont. Located in the northwestern part of the town, it carries Upper Cold River Road over the Cold River. It was closed to vehicular traffic in 2011 due to damage from Hurricane Irene and reopened on July 5, 2016. Built in 1880 by noted Vermont bridgewright Nichols M. Powers, it was designated a National Historic Landmark in 2014, cited as one of the finest and least altered examples of a Town lattice truss covered bridge in the United States.
Сипаттама және тарих
Қоңыр жабық көпір Шрусберидің солтүстік-батысындағы орманды, шұңқырлы аймақта орналасқан, Вермонт штатының Ратланд қаласынан оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 8 шақырым жерде. Көпір – 1820 жылы архитектор Итиел Таун патент алған типтегі, бір құрылымды торлы фермалық конструкция. Оның ұзындығы 30 метр, және бетонмен қапталған тас тіреулерге орналасқан. Көпірдің тіреулерінің біріне өте үлкен тас кіріктірілген, бұл көпірдің орналасқан жеріне бейімделуін көрсетеді. Бұл көпірдің АҚШ-тағы жалғыз сақталған, шатыры тақтатастан жасалған жабық көпір екеніне сенімді, бұл бұрынғыда аймақтың жабық көпірлерінде жиі кездесетін ерекшелік. Оның тік жағындағы сыртын жабатын тақтайшаларда кішкентай тесіктер бар. Көпірдің жол ені 4 метрді құрайды. Көпір өмірі бойында тек қана қалыпты күтімнен өтті, соңғы рет 2002 жылы сыртын жаңа тақтайшамен жапты және тіреулеріне күтім жасалды. 2011 жылы «Ирен» тропикалық даулынан болған су тасқынынан Қоңыр көпірге аз ғана зиян келді және ол жабылды. 2008 жылғы тексеруден кейін оны қайта жаңарту жоспарланған. Бұл жерде тұрған алғашқы көпір емес, аймақтың карталарында 19 ғасырдың ортасынан бері осы жерде өткел болғаны көрсетілген. Бұл жер Джордж Браунның үйінен солтүстік-батысқа қарай орналасқан. Оны 1880 жылы, жақын маңдағы Кларендон қаласында тұратын белгілі вермонттік көпір салушы Николс М. Пауэрс 1100 доллардан кем шығынмен салған. Бұл Пауэрс салған соңғы көпір, ол 1897 жылы қайтыс болды. Пауэрстің ең танымал жұмысы – Нью-Йорк штатының Шохари қаласындағы Ескі Бленхайм көпірі, ол да 2011 жылы «Ирен» даулынан болған су тасқынынан қирады.
The Brown Covered Bridge is set in a remote wooded ravine in northwestern Shrewsbury, about 5 mile (8 km) southeast of Rutland, Vermont. The bridge is a single span lattice truss of a type patented by architect Ithiel Town in 1820. It is 100 feet (30 m) in length, and rests on stone abutments that have been capped in concrete. One of the abutments includes an extremely large boulder, a clear adaptation of the bridge to its location. The bridge is believed to be the only standing covered bridge in the United States with a slate roof, a once common local variant feature of area covered bridges. It has vertical weatherboard siding, with a small opening at the eaves. The bridge has a roadway width of 13 feet (4 m). The bridge has received only routine maintenance throughout its lifespan, most recently in 2002, when it was resided and its abutments treated. The Brown Bridge sustained minor damage from flooding caused by Tropical Storm Irene in 2011, and was closed. It was slated for rehabilitation after a 2008 inspection. This bridge was not the first to stand on the site, with maps of the area showing a crossing here as early as the mid 19th century. The location is about northwest of the home of George Brown, for whom the bridge was named. It was built in 1880 at a cost of less than $1100, by Nichols M. Powers, a noted Vermont bridgewright who then lived in nearby Clarendon. It is the last bridge known to have been built by Powers, who died in 1897. Powers' most famous work, the Old Blenheim Bridge in Schoharie, New York, was destroyed by flooding caused by Irene in 2011.