Кіріспе

Норвегиялық өнер тарихшысы, консерватор және мұражай директоры

Йенс Тис (12 мамыр 1870 – 27 маусым 1942) – норвегиялық өнер тарихшысы, консерватор және белгілі мұражай директоры. Ол 1895 жылдан бастап Тронхеймдегі Норденфьелд өнеркәсіптік өнер музейінің (Nordenfjeldske Kunstindustrimuseum) консерваторы, ал 1908 жылдан 1941 жылға дейін Ослодағы Ұлттық галереяның директоры болды.

Өмірбаян

Йенс Петер Тис Норвегияның Акер қаласындағы Конгсхавнда дүниеге келген. Ол Абрахам Бёкман Тис (1840–90) пен Эмма Мари Лёвгреннің (1842–1928) ұлы еді. Тис Кристианияда (қазіргі Осло) алтын шебері Х. П. Лёвгрен мен оның әйелінің тәрбиесінде өсті. 1888 жылы Аарс-ог-Восс мектебінде artium дипломын алды. Тис Норвегияның қолөнер және өнеркәсіп академиясында (Den kgl. Tegneskoleunder) суретші Кристиен Бруннан (1828–1905) және академия директоры Вильгельм Холтерден (1842–1916) оқыды. Ол Лоренц Дитрихсоннан өнер тарихын оқығаннан кейін 1892 жылдан 1896 жылға дейін Германия, Италия, Бельгия және Францияға оқу сапарлары жасады. Ол өз заманының бағыттарын ерекше сезімталдықпен қабылдады. 1907 жылы Тронхеймдегі Норденфьелдске Кунстиндустрия Музейінде ол, қазіргі кездегі ең көрнекті стилисттердің бірі саналатын Генри ван де Вельдеге модерн стиліндегі көрме залын және оның барлық жиһаздарын жасауды тапсырды. Генри ван де Вельде залы осы мақсат үшін арнайы жобаланған, бірегей болып табылады. Кейіннен ол жаңа Норденфьелдске Кунстиндустрия Музейінің ғимаратында қайта жаңартылды. Ұлттық галерея директоры ретінде ол француз заманауи өнерін (Моне және басқалар) сатып алып, қазір галереяның басты тартымды орындарының бірі болып табылатын француз коллекциясының берік негізін қалады.

Жеке өмір

1895 жылы Рагна Вильгельмин Донсқа (1870–1939) үйленді. Тийс тарихшы Рагна Тийс Стэнгтің (1909–1978) және сәулетші Хельге Тиістің (1897–1972) әкесі болды. 1911 жылы Янс Тийс 1-ші дәрежелі Қасиетті Олав орденінің рыцары болып тағайындалды және 1937 жылы командир дәрежесіне көтерілді. Ол көптеген шетелдік ордендерге ие болды, оның ішінде француз Құрметті легионы, Поляр жұлдызы ордені және Ваза ордені бар. Ол Норвегия ғылым және әдебиет академиясының, сондай-ақ бірнеше шетелдік өнер және ғылым академияларының мүшесі болды. Флоренция ренессансы туралы еңбектері үшін Флоренцияның құрметті азаматы атанды. Тийс 1942 жылы қайтыс болды және Ослодағы Вестре зиратында жерленді.