Британдық Америка: 1607-1783 жылдар аралығындағы Солтүстік Америкадағы британдық колониялар тарихы, Канаданың құрылуы, және Британ Жеңіс Батысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Солтүстік Америкадағы бұрынғы британдық аумақтар – 1783 жылдан кейін Солтүстік Америкадағы Британ империясының отарлық аумақтары.
Former British territories in North America
the British Empire's colonial territories in North America after 1783
Британдық Америка 1607 жылдан 1783 жылға дейін Америкадағы ағылшын империясының және оның мұрагері Британ империясының отарлық аумақтарын қамтыды. Бұл отарлар ресми түрде Британдық Америка және Британдық Батыс Үндістан деп аталды, Америка Тәуелсіздік соғысында (1775–1783) он үш отардың бөлініп, Америка Құрама Штаттарын құруға дейін. 1783 жылы соғыс аяқталғаннан кейін, «Британдық Солтүстік Америка» термині Ұлыбританияның Канада, Британдық Батыс Үндістанның әртүрлі аралдық аумақтары, Белиз және Гайанадағы қалған иеліктеріне қатысты қолданылды. «Британдық Солтүстік Америка» термині 1783 жылы қолданылған, бірақ 1839 жылы жарияланған және Дурхам баяндамасы деп белгілі болған Британдық Солтүстік Американың істері жөніндегі есептен кейін одан да көп қолданылды.
British America comprised the colonial territories of the English Empire, and the successor British Empire, in the Americas from 1607 to 1783. These colonies were formally known as British America and the British West Indies immediately prior to thirteen of the colonies seceding in the American Revolutionary War (1775–1783) and forming the United States of America. After the conclusion of war in 1783, the term British North America was used to refer to the remainder of Great Britain's possessions in what became Canada, the British West Indies in reference to its various island territories, Belize, and Guyana. The term British North America was used in 1783, but it was more commonly used after the Report on the Affairs of British North America, published in 1839 and generally known as the Durham Report.
Императорлық тарих
1607-1670 жылдары аралығында Америкада бірнеше ағылшын колонияларын жеке тұлғалар мен компаниялар құрды, олардың инвесторлары өздерінің қаупінен пайда табуды күтті. Оларға Джеймс I, Карл I және Карл II патшалары, сондай-ақ британ Парламенті коммерциялық жарғылар берді. Кейіннен көптеген колониялар құрылды немесе патшалық колонияларға айналдырылды. 1607 жылы Лондон компаниясы (толық атауы Лондонның Виргиния компаниясы, бірақ көбінесе «Виргиния компаниясы» деп танылды) Джеймс өзенінің бойында, Чесапик шығанағынан жоғары орналасқан Джеймстаунда алғашқы тұрақты елді мекенді құрды. 1609 жылы «Sea Venture» кемесінің қазасынан кейін Сомерс аралдары (немесе Бермуда аралдары), Кейп Хатерастан 640 шақырым қашықтықта, Виргиния компаниясының де-факто иелігіне өтті. 1612 жылы компанияның жарғысы архипелагты ресми түрде қамту үшін ұзартылды, және «Sea Venture» кемесінен қалған үш адамға қосылу үшін отарлаушылар жіберілді (сондай-ақ Сомерс аралдары компаниясы болатын компанияның жоспарлары басталды). 1620 жылы Жаңа Англияда паломниктер Плимут елді мекенін құрды. 1634 жылы ағылшын католиктері Сесил Калверт, екінші лорд Балтимор басшылығымен Мэриленд провинциясына қоныстанды. 1660 жылдан бастап Лондон қаласындағы Оңтүстік департамент деп аталатын мемлекеттік департамент барлық колонияларды басқарды, оған құпия кеңестің комитеті – Сауда және плантациялар кеңесі де кірді. 1768 жылы Парламент Америка үшін арнайы мемлекеттік департамент құрды, бірақ ол 1782 жылы Ішкі істер министрлігі Британдық Солтүстік Американың Шығыс Канададағы, Флоридадағы және Вест-Индиядағы қалған иеліктеріне жауапкершілікті алған кезде таратылды. Британдық Америка 1763 жылғы Париж келісімімен үлкен аумақтарға ие болды, ол Америкадағы француз және үнді соғысын және Еуропадағы жеті жылдық соғысты аяқтады. 1775 жылы Америка Тәуелсіздік соғысы басталғанда Британ империясы Солтүстік Америка құрлығында 23 колония мен аумақты қамтыды. 1783 жылғы Париж келісімімен Тәуелсіздік соғысы аяқталды, және Ұлыбритания осы аумақтың көп бөлігін жаңадан құрылған АҚШ-қа жоғалтты. Сонымен қатар, Ұлыбритания Шығыс және Батыс Флориданы Испания Корольдігіне берді, ол өз кезегінде оларды 1821 жылы АҚШ-қа берді. Багам аралдарының Атлантикалық архипелагы әкімшілік жағынан Солтүстік Америка құрлығымен біріктірілген, бірақ Флорида аралдары жоғалғаннан кейін Кариб теңізіндегі британдық колониялармен – Британдық Батыс Индиясы ретінде біріктірілді. Солтүстікке қарай қалған колониялардың көпшілігі (континентальдық колониялар мен Бермуд аралдарын қоса алғанда, ең жақын құрлық Солтүстік Каролина болды, ал ең жақын басқа британдық аумақ Жаңа Шотландия болды) 1867 жылы Канада доминионын құрды, Ньюфаундленд колониясы (1907 жылдан 1934 жылға дейін Ньюфаундленд доминионы болған, кейін колонияға қайта оралған) 1949 жылы Канаданың тәуелсіз одақтастық әлеміне қосылды, ал Бермуд, императорлық әскери-теңіз бекінісі және Батыс жарты шардағы ең маңызды британдық әскери базаның рөліне көтерілді (оның орналасуы, Жаңа Шотландияның оңтүстігінде және Британдық Виргин аралдарының солтүстігінде, және 19-ғасырда өзінің ең жақын көршісі, АҚШ-қа қарсы теңіз және десант операциялары үшін ыңғайлы орналасқан) бүгін де Британдық теңізден тыс аумақ ретінде сақталып қалды. Кариб бассейнінде Британдық Батыс Индиясы және басқа да еуропалық қант колониялары Атлантикалық құл саудасының орталығы болды.
A number of English colonies were established in America between 1607 and 1670 by individuals and companies whose investors expected to reap rewards from their speculation. They were granted commercial charters by Kings James I, Charles I, and Charles II, and by the British Parliament. Later, most colonies were founded, or converted to, royal colonies. In 1607, the London Company (fully titled the Virginia Company of London, but better known as the "Virginia Company") founded the first permanent settlement on the James River at Jamestown, Virginia upstream from Chesapeake Bay. English settlement in the Somers Isles (or Islands of Bermuda), 640 miles off Cape Hatteras, began in 1609 with the wreck of the Sea Venture, leaving the Virginia Company in de facto possession of Bermuda. The company's charter was extended in 1612 to officially encompass the archipelago, and settlers were despatched to join the three men remaining there from the Sea Venture (and plans were begun for an under company that would become the Somers Isles Company). This was followed, in 1620, with the Pilgrims establishing the Plymouth settlement in New England. English Catholics settled the Province of Maryland in 1634, under Cecilus Calvert, second Lord Baltimore. A state department in London known as the Southern Department governed all the colonies beginning in 1660 along with a committee of the Privy Council, called the Board of Trade and Plantations. In 1768, Parliament created a specific state department for America, but it was disbanded in 1782 when the Home Office took responsibility for the remaining possessions of British North America in Eastern Canada, the Floridas, and the West Indies. British America gained large amounts of territory with the Treaty of Paris of 1763, which ended the French and Indian War in America and the Seven Years' War in Europe. At the start of the American Revolutionary War in 1775, the British Empire included 23 colonies and territories on the North American continent. The Treaty of Paris of 1783 ended the Revolutionary War, and Britain lost much of this territory to the newly formed United States. In addition, Britain ceded East and West Florida to the Kingdom of Spain, which in turn ceded them to the United States in 1821. The Atlantic archipelago of the Bahamas had been administratively grouped with the North American continent, but with the loss of the Floridas was grouped with the British colonies of the Caribbean as the British West Indies. Most of the remaining colonies to the north (including the continental colonies and the archipelago of Bermuda, the nearest landfall from which was North Carolina, but the nearest other British territory from which became Nova Scotia) formed the Dominion of Canada in 1867, with the colony of Newfoundland (which had been the Dominion of Newfoundland from 1907 to 1934, before reverting to a colony) joining the independent Commonwealth realm of Canada in 1949, and Bermuda, elevated (by the independence of the thirteen colonies that became the United States) to the role of an Imperial fortress and the most important British naval and military base in the Western Hemisphere (due to its location, south of Nova Scotia, and north of the British Virgin Islands, and handily placed for naval and amphibious operations against its nearest neighbour, the nascent United States, during the 19th century), remains as a British Overseas Territory today. In the Caribbean, the British West Indies and other European sugar colonies were at the center for the Atlantic slave trade.