18 ғасырдағы ағылшын романисі: Мэри Херн және оның шығармалары
Mary Hearne
Мэри Херн – 18 ғасырдағы ағылшын романисі, Эдмунд Кёрл басылымында жарық көрген. Авторлық аты рас емес болуы мүмкін, себебі Кёрл көбінесе жалдама авторлармен жұмыс істеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
18 ғасырдағы ағылшын романисі Мэри Хирн (? шамамен 1718 жылы өмір сүрген) – Эдмунд Керл баспасында шығармалары жарық көрген жазушы.
18th century English novelist
Mary Hearne (? fl. 1718) is the name of a novelist whose works were published by Edmund Curll.
Өмірбаян
Мүмкін, тіпті ықтимал, бұл есім авторды дәл көрсетпейді, өйткені Керлл жиі жазушыларды шығармаларын тапсыру үшін тартқан және оларға жалған есімдер берген. Сондықтан Мэри Хирннің жазған романдарын әйел жасамаған болуы мүмкін, немесе кем дегенде Мэри Хирн есімді әйел жазған емес. «Оксфорд ұлттық биографиялық сөздігі» «Мэри Хирн»ді жеке тұлға ретінде қарастырады, бірақ тууы, өлімі немесе неке туралы ешқандай құжатты дәлел жоқ. Мэри Хирн атымен екі роман жарық көрді. Біріншісі, «Ғашықтар аптасы», 1718 жылы Деларивье Манлиге арналып жарық көрді; екіншісі, «Әйелдердің қашуы», 1719 жылы жарық көрді. Эдмунд Керлл екеуін де 1720 жылы «Құрмет, Жеңіс» және «Махаббат, сыйлық» деген атпен бірге шығарды, бірақ олар жаңа атаулармен және форматтағы бірдей романдар болды. Ол оларды 1724 жылы Хиткоттың «Original London Post» газетінде сериялы түрде жариялады, бірақ, қайтадан, ешқандай өзгеріссіз. Бірінші роман орта тапқа жататын әйелдің ләззат пен байлықты іздеуін көрсетеді, ол жеті күн ішінде некеге тұрмай-ақ жыныстық және романтикалық қарым-қатынасқа түсіп, ақша табуға жетеді. Екінші роман екі әйелдің төмендеуін бейнелейді. Біреуі есірткі беріліп, зорталған (Самуэль Ричардсонның «Кларисса» романындағы оқиғаның алғы күші), ал екіншісі өз сүйіктісін есірткі беріп, зортап, біріншісінің қызметшісі болып жұмыс істеуге мәжбүр болады. Романдар өте сенсациялық және сауатты жазылған, бірақ олардың екеуі де ағылшын романының дамуында маңызды қадам болған жоқ.
It is possible, even likely, that the name does not accurately represent the author, as Curll frequently acquired hack writers to submit works and gave them assumed names. Therefore, it is possible that the novels written by Mary Hearne were not written by a woman or at least not by a woman named Mary Hearne. The Oxford Dictionary of National Biography treats "Mary Hearne" as a proper biographical subject, but with no documentary evidence of birth, death, or marriage records. Two novels appeared under the name of Mary Hearne. The first, The Lover's Week, appeared in 1718, dedicated to Delariviere Manley; the second, The Female Deserters, appeared in 1719. Edmund Curll published the two together as Honour, the Victory; and Love, the Prize in 1720, but they were the same novels under new titles and format. He had them serialised in Heathcote's Original London Post in 1724, but, again, without any change. The first novel features a middle class woman seeking pleasure and wealth, and in seven days she courts and obtains a sexual and romantic liaison and source of money without marriage. The second novel has two women in degradation. One is drugged and raped (in a precursor to the scene in Samuel Richardson's Clarissa), and the other has her suitor drugged and raped and is forced to work as servant to the first. The novels are highly sensational and competently written, but neither was a significant advance in the development of the English novel.