Дэвид Джеральд Лоусон: Американ дін қызметкерінің өмір жолы
David J. Lawson
Дэвид Джеральд Лоусон – американдық пастор, университет миссионері, епископ. Африка Университетін құруға зор үлес қосты. Өмірбаяны мен отбасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық пастор және университет кампусының дін қызметкері Дэвид Джеральд Лоусон (26 наурыз 1930 жыл - 31 мамыр 2007 жыл) – методист және Біріккен методист шіркеулерінде пастор және университет кампусының дін қызметкері ретінде, сондай-ақ аудандық суперинтендант, жылдық конференцияның лауазымды тұлғасы және 1984 жылы сайланған Біріккен методист шіркеуінің (БМШ) епискобы ретінде көзге түскен американдық. Ол сонымен қатар Африка университетін құру және дамытуда маңызды рөл атқарды, ол континенттегі БМШ-ның жалғыз университеті болып табылады.
American pastor and university campus minister
David Jerald Lawson (March 26, 1930 – May 31, 2007) was an American who gained notability as a pastor and university campus minister in the Methodist and United Methodist churches, as a district superintendent, annual conference official, and as a bishop of the United Methodist Church (UMC), elected in 1984. He also played a key role establishing and developing Africa University, which is the only UMC university on the continent.
Тууы және отбасы
Дэвид Индиана штатының Принстон қаласында дүниеге келді және сонда туған Марта Эллен Пеграмға үйленді. Лоусон отбасында екі бала болды: Джон Марк, Луаннамен үйленген (олардың бір ұлы – Мэтью); және Карен Сью, Рей Айнонмен үйленген (олардың екі баласы – Рейчел мен Джейкоб). Дэвидтің Джон есімді бір ағасы болды, ол Лилияға үйленген және олардың Владимір деген ұлы бар.
David was born in Princeton, Indiana and married Martha Ellen Pegram, also of Princeton. The Lawsons had two children: a son, John Mark, married to Louann (who have one son, Matthew); and a daughter, Karen Sue, married to Ray Eynon (who have two children, Rachel and Jacob). David also had a brother, John; married to Lilia; with son Vlad.
Білім
Лоусон Эвансвилл университетінен (А. Б., 1955) және Гаррет Библиялық институтынан (Б. Д., 1959) диплом алды. Қосымша оқулары Гарретте психология және кеңес беру саласындағы аспирантуралық жұмыстарды, сондай-ақ ұйымдық даму бойынша арнайы курстарды қамтыды. Оның тәуелсіз зерттеу тақырыптарына дін қызметкерлерін дайындаудың теологиясы және Исаның Ғалилеядағы миссиясы кірді. Ол көшбасшылықты дамыту бойынша оқытушы, Эвансвилл университетінде лектор, ғылым және христиандық тақырыбындағы бірнеше конференцияларда негізгі спикер, сондай-ақ дін қызметкерлері мен мирянтардың семинарларын өткізуші болды. Ол және оның әйелі "Некелік қарым-қатынасты жетілдіру" бағдарламасы бойынша сертификатталған оқытушылар болып табылды. Ол Пи Гамма Му әлеуметтік ғылымдар құрметті қоғамының мүшесі болды.
Lawson earned degrees from the University of Evansville (A. B., 1955) and Garrett Biblical Institute (B. D., 1959). Additional studies included graduate work in psychology and counseling at Garrett and special studies in organizational development. Areas of independent studies included the Theology of Ordination, and the Ministry of Jesus in Galilee. He served as a trainer in leadership development, an instructor at the University of Evansville, a keynote speaker at several conferences on science and Christianity, and leader of laity and clergy retreats. He and his wife also served as certified trainers for Marriage Enrichment. He was a member of Pi Gamma Mu Social Science Honorary Fraternity.
Діни қызмет
Дэвид Индиана жылдық конференциясында сынақ мүшелігіне қабылданды және 1956 жылы Методист шіркеуінде диакон болып тағайындалды. Ол толық байланыс мүшесі болып, 1959 жылы ақсақал болып тағайындалды. Екі тағайындау рәсімін де епископ Ричард К. Рейнс жүргізді. Дэвидтің пасторлық қызметі Индиана конференциясындағы Эпворт шіркеуінде (студент пастор) және Солтүстік-Батыс Индиана конференциясындағы Вулкотт шіркеуінде (студент) қызмет етуін қамтыды. Семинарияны бітіргеннен кейін ол Кароллтон және Телл Сити қалаларына, содан кейін Индиана университетіндегі Уэсли қорына, одан кейін Индианаполистегі Бич Гроув шіркеуіне тағайындалды. Ол Эвансвилл округінің суперинтенданты және Оңтүстік Индиана конференциясы Министрліктер кеңесінің директоры болды. Епископтыққа сайлану алдында ол Кармел шіркеуінің (Индианаполис) пасторы болды. Сайлануға дейін Дэвид U.M. Солтүстік Орталық юрисдикциялық конференциясына (1972–84) және Бас конференцияға (1976–84) делегат ретінде қызмет етті. Оңтүстік Индианада ол тіркеуші және Конференцияның қасиетті қызметкерлер кеңесінің төрағасы, сондай-ақ Конференция кемпинг комиссиясының төрағасы болып қызмет етті.
David was admitted to Probationary Membership in the Indiana Annual Conference and was ordained a Deacon in The Methodist Church in 1956. He became a Member in Full Connection and was ordained an Elder in 1959. Both ordinations were officiated by Bishop Richard C. Raines. David's pastoral ministry included the Epworth Church (student pastor) in the Indiana Conference and the Wolcott Church (also student) in the Northwest Indiana Conference. Following seminary graduation, he was appointed to Carrollton and Tell City, then to the Wesley Foundation at Indiana University, then the Beech Grove Church in Indianapolis. He was the Superintendent of the Evansville District and the Director of the South Indiana Conference Council on Ministries. He then was the Pastor of the Carmel Church (Indianapolis) when elected to the Episcopacy. Prior to his election, David served as a delegate to the U. M. North Central Jurisdictional Conference (1972–84) and General Conference (1976–84). In South Indiana, he served as Registrar and Chairperson of the Conference Board of Ordained Ministry and as Chairperson of the Conference Camping Commission.
Епископтық қызмет
1984 жылы У.М.К. Солтүстік Орталық юрисдикциялық конференциясы епископтыққа сайлаған епископ Лоусонға Висконсин епископтық аймағы (1984–92) және Спрингфилд аймағы (1992–96) тағайындалды. Епископ ретінде ол UM Жоғары білім және қызмет жөніндегі бас кеңесінің вице-президенті (капелландар және байланысты қызмет жөніндегі бөлімнің президенті) және шәкірттер жөніндегі бас кеңесінің вице-президенті және президенті (ұзақ мерзімді жоспарлау комитетінің төрағасы) болып қызмет етті. Ол Африка университетінің басқарушы комитетінің мүшесі (оның оқу бағдарламалары мен жобалау комитетінің төрағасы, сондай-ақ оның теология мектебінің бірінші деканы үшін іріктеу комитетінің төрағасы) болды. Епископ Лоусон Висконсин шіркеулер конференциясының президенті болып қызмет етті. Ол У.М. Солтүстік Орталық епископтар колледжінің президенті болды және епископтар кеңесінің түрлі комитеттерінде жұмыс істеді (оның ішінде Министрлік қызметін зерттеу комитетіне төрағалық етті). Ол Дүниежүзілік методистік кеңестің атқару комитетінің мүшесі және оның Халықаралық теологиялық білім жөніндегі комитетінің төрағасы болды. Епископ Лоусон шіркеуде көптеген басқа да жауапкершіліктерді атқарды. Ол Эвансвилл университеті, Солтүстік Орталық колледжі, Иллинойс Веслиан университеті, Маккендри университеті және МакМюррей колледжі сияқты көптеген колледждер мен университеттердің қамқоршылар кеңесінің мүшесі болды. Ол сонымен қатар Индиана штатының методистік ауруханасы, Висконсин штатының Мэдисон қаласындағы Меритер ауруханасы, Иллинойс штатының Пеория қаласындағы методистік медициналық орталығы және Висконсин мен Иллинойстағы бірнеше зейнеткерлер үйінің қамқоршысы болды. 1996 жылы зейнетке шыққаннан кейін епископ Лоусон резидент-епископ және Оңтүстік методистік университетінің Перкинс теология мектебінің профессоры болды.
Elected to the episcopacy by the North Central Jurisdictional Conference of the U. M. C. in 1984, Bishop Lawson was assigned the Wisconsin episcopal area (1984–92) and the Springfield Area (1992–96). As a Bishop he served as Vice President of the U. M. General Board of Higher Education and Ministry (President of Division on Chaplains and Related Ministry), and as vice president and President of the General Board of Discipleship (Chairperson of Long Range Planning Committee). He served as a member of the Steering Committee for Africa University (Chairperson of its Curriculum and Design Committee, and Chairperson of the Selection Committee for the first Dean of its School of Tehology). Bishop Lawson also served as President of the Wisconsin Conference of Churches. He was the President of the U. M. North Central College of Bishops, and on various committees of the Council of Bishops (including chairing the committee to Study the Ministry). He was also a member of the executive committee of the World Methodist Council and President of its Committee on International Theological Education. Bishop Lawson also held many other responsibilities throughout the Church. He served as a Trustee of many colleges and universities, including University of Evansville, North Central College, Illinois Wesleyan University, McKendree University, and MacMurray College. He also served as a Trustee of hospitals, including Methodist Hospital of Indiana, Meriter Hospital in Madison, Wisconsin, Methodist Medical Center of Peoria, Illinois, and several retirement homes in Wisconsin and Illinois. Following retirement in 1996, Bishop Lawson served as Bishop in Residence and a faculty member of the Perkins School of Theology, Southern Methodist University.
Африка университетінің құрылуы
Лоусон Зимбабведегі Олд Мутаре қаласында А.У. университетінің орнын таңдауға көмектескен Сайтты таңдау комитетінің құрамында болды. Ол деканы (қазіргі епископ) Дэвид К. Йембамен ақылдасып, университеттің теология факультеті (мектебі) үшін Миссиялық мақамын жазды. "Ол біраз уақыт Африка университетімен бірге өмір сүрген сияқты", - деді университеттің институционалдық даму жөніндегі вице-канцлері Джеймс Салли епископ Лоусонның қазасына байланысты. "Біздің барлығымыз оны қатты сағынамыз. Ол Африка университетінің адал досы еді".
Lawson served on the Site Selection Committee for A. U., helping to select the site at Old Mutare, Zimbabwe. In consultation with Dean (now Bishop) David K. Yemba, he wrote the Mission Statement for the university's Faculty (School) of Theology. "He probably lived and breathed Africa University for a while," said James Salley, the university's Associate Vice chancellor for Institutional Advancement, upon Bishop Lawson's death. "He will be greatly missed by all of us. He was a good friend of Africa University."
Өлім және жерлеу
Епископ Дэвид Джеральд Лоусон 2007 жылдың 31 мамырында Ұзаққа созылған аурудан кейін Индиана штатының Франклин қаласындағы үйінде қайтыс болды. Ол 77 жаста еді. Епископ Лоусонның өмірін тойлауға арналған естелік қызмет 2007 жылдың 11 маусымында сағат 13:30-да Индианаполис қаласындағы 100 W. 86th St. мекенжайындағы Saint Luke U. M. C. шіркеуінің ғимаратында өтті. Қызметке дейін отбасымен кездесу ұйымдастырылды. Естелік қызметтен кейін жекеленген жерлеу рәсімі болды, одан кейін күлі жерленді. Епископ Лоусонның күйеуі, балалары мен немерелері сақталды.
Bishop David Jerald Lawson died 31 May 2007 at his home in Franklin, Indiana following a lengthy illness. He was 77 years old. A Memorial Service celebrating Bishop Lawson's life was held Monday, 11 June 2007 at 1:30 p. m. E. D. T. in the sanctuary of the Saint Luke U. M. C., 100 W. 86th St., Indianapolis, IN. Visitation with the family preceded the service. A private service with interment of ashes followed the Memorial Service. Bishop Lawson was survived by his wife, children and grandchildren.
Естеліктер
Отставкадағы Е. М. Епископ Дж. Вудроу Хирн Дэвид Лоусонды "Шіркеу миссиясына адал, өте көреген басшы" деп атады. Ол әрқашан өз жауапкершіліктерін жылы жүрекпен, адамдарға деген қамқорлықпен орындады және әлемді Құдай патшалығының бір бөлігі болуға көмектесуге арналды. Епископ Майкл Джей Койнер Лоусонды өзінің "епископқа бекітушісі" деп атады, өйткені ол 1996 жылы Солтүстік Орталық юрисдикциялық конференциясында өткен епископтық бекіту рәсімінде Лоусонның уағыз айтқанын еске алды, сол кезде Койнер епископқа бекітілді. "Осы уақыттан бері Дэвид әріптес, дос, кеңесші және қолдаушы болды", - деді Койнер 2007 жылғы Солтүстік Индиана жылдық конференциясының қатысушыларына Лоусонның қазасын хабарлағанда. "Бірде ол маған: 'Мен сенің қолдау көрсететін адамдарыңның бірімін – сені епископтық қызметіңде жігерлендіремін' деді. Әсіресе, үш жыл бұрын Индианаға оралғаннан бері оның қолдауын сезініп, бағаладым. Мен оның осындай қолдау мен кеңесін алуды сағынамын". Епископ Койнер сол кезде Индиана епископтық аймағына бекітілген болатын. Пастор Ллойд М. Райт, семинариядағы сыныптасы және өмір бойы рухани қызметтес болған, Лоусон "бай талант пен махаббатқа толы өмірді бөлісті, оның мұрасы ұзаққа есте қалады" деді. Райт мырза былай деді: "Дэвид миссионерлік қызметке деген терең құштарлыққа ие адам еді. Ол дін қызметкеріне бекітілген кездегі және ақсақалға бекітілген кездегі рухани дамуын сипаттағанда, тыңдарманды әсерге түсіретін. Дэвид өзінің басшылық уақытының көп бөлігін бекітілген пасторлар кеңесімен өткізді. Ол бекітілген қызметке жасалған әр қадамды сенім мен өсудің қадамы етуге деген шын ниетін бөлісті".
Retired U. M. Bishop J. Woodrow Hearn called David Lawson "an extremely inisightful leader," dedicated to the mission of the Church. "He had always carried out his responsibilities with a warm heart, a loving interest in people and was dedicated to helping the world move toward the goal of being a part of the kingdom of God." Bishop Michael J. Coyner called Lawson his "consecration bishop" as he recalled how Bishop Lawson preached at the 1996 Episcopal Consecration Service at the North Central Jurisdictional Conference, at which Coyner was consecrated a bishop. "Since that time, David has been a colleague, friend, advisor and supporter," Coyner told members of the 2007 North Indiana Annual Conference as he announced Lawson's death. "He once told me, 'I am one of your balcony people – encouraging you in your ministry as a Bishop.' I have felt and experienced his support, especially since I returned to Indiana three years ago. I will miss having him around to provide that kind of encouragement and advice." Bishop Coyner was at the time assigned the Indiana Episcopal Area. The Rev. Lloyd M. Wright, a seminary classmate and lifelong ministerial colleague, said Lawson "shared a rich life of talent and love, a legacy long to be remembered." Mr. Wright said further, "David was a man of deep drives of passion for ministry. He could hold you spellbound as he described his spiritual development at the time of his ordination as Deacon and at his ordination of Elder. David spent much of his leadership time with boards of ordained ministry. He shared a real passion for making every step into the ordained ministry a step of faith and growth."