Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Beautiful Child – американдық драматург Ники Сильвердің пьесасы. Ол 2004 жылы Бродвейден тыс қойылымда тұңғыш рет көрсетілді.
Beautiful Child is a drama by American playwright Nicky Silver. It premiered Off Broadway in 2004.
Өндіріс
Beautiful Child 2004 жылдың 24 ақпанында Нью-Йорктегі Vineyard театрында тұңғыш рет көрсетілді (6 ақпаннан бастап алдын ала көрсетілімдер өтті) және 28 наурызға дейін сахналанды. Терри Кинни қойған спектакльде Джордж Гриззард, Александра Герстен Вассиларос және Пенни Фуллер рөлдерді сомдады.
Beautiful Child premiered at the Vineyard Theatre in New York on February 24, 2004 (previews from February 6) and ran to March 28. Directed by Terry Kinney the cast featured George Grizzard, Alexandra Gersten Vassilaros, and Penny Fuller.
Сюжет
Жасы ортадағы Гарри мен Нэн үнемі дауласып жатады. Гарри эмоционалды тұрақсыз хатшысымен байланыста болып жүр. "Гарри, сенің хатшың ба?" - тілге келтіреді Нэн. "Сен енді клишеден асып, архетипке жетіпсің." Бірақ, олардың ересек ұлы Ысқақ бір балаға ғашық болғанын жариялағанда, бұл ащы әзіл-қалжың орнына терең қайғыға ұласады. Ол үйге оралып, ата-анасымен бірге тұрғысы келеді, олар ұлына деген махаббаттары мен оның жасаған ісіне деген кінә мен үрей арасында күресуге мәжбүр. Соңында олар Ысқақтың құқыс бұзуындай болған келісімге келеді: ол олармен бірге тұра алады, бірақ оны соқыр ету керек, осылайша ол ешқашан тағы бір ұлға қызығушылық танытпауы үшін.
Harry and Nan, a middle aged couple, are constantly at odds. Harry is having an affair with his emotionally unstable secretary. "Your secretary, Harry?" snipes Nan. "You're past cliché and into archetype." This tone of acid comedy is replaced, however, by deep anguish, when their adult son, Isaac, announces that he has fallen in love with a child. He wants to return home and live with his parents, who have to struggle between their love for him and their guilt and horror at his transgression. They finally come to a compromise, which is almost as shocking as Isaac's offense: he can live with them, but must be blinded first, to keep him from ever being attracted to another boy.
Сыни жауап
Рецензиялар әртүрлі болды. Көптеген сыншылар оның Эдвард Альбидің халықаралық табысқа жеткен "Бейіт немесе Сильвия кім?" атты пьесасына ұқсастығына назар аударды. Шындығында, "Бейіт" пен "Ғажайып бала" бай үйлердегі сексуалдық бұзылуды зерттеуде, сондай-ақ комедия мен қорқыныштың қарама-қайшы біріктірілімінде ұқсас. Адриен Онофри сияқты кейбір сыншылар Сильвердің пьесасын Альбидің нашар еліктеуі деп есептеді. Симон Стольцман Альбидің жұмысына ұқсастығын мойындады, бірақ Сильвердің көзқарасын ерекше деп тапты. Пэнни Фуллер мен Джордж Гризард өнерлері үшін жоғары бағаланды. Сыншы Дэн Бакалцо: "Гризардтың бір сөзбен немесе бір қозғалыспен көп мағынаны жеткізе алу қабілеті таң қалдырады" деп жазды. Бен Брантли Нью-Йорк Таймс газетіндегі рецензиясында пьесаны "қатал комедиялық драма" деп атап, былай деп жазды: "Ажырасқан жұбайлардың тікенді, айыптау диалогынан Софоклдің ритуалдық құрбандық сахнасына ауысып, мырза Сильвер Эдвард Альбидің үйдегі экзистенциализм пьесаларына, "Наздік тепе-тәуел" және "Әр жерде" сияқты туындыларына амбициялық, бірақ қиын жауап берді. "Ғажайып бала" ең көп дегенде Альбидің көшірмесі ғана."
Reviews were mixed. Most reviewers were struck by its similarity to Edward Albee's recent international success, The Goat, or Who is Sylvia?, and indeed, The Goat and Beautiful Child are similar in their explorations of sexual transgression in affluent domestic settings, as well as their edgy amalgams of comedy and horror. Some critics, like Adrienne Onofri, dismissed Silver's play as a poor imitation of Albee Others, like Simon Stoltzman, acknowledged the similarity to Albee's work, but found Silver's approach distinctive. Penny Fuller and George Grizzard were widely praised for their performances. Reviewer Dan Bacalzo observed, "Grizzard has the uncanny ability to convey volumes with a murmured word or dismissive gesture." Ben Brantley in his New York Times review called the play a "grim comic drama", and wrote: "Swerving from the brittle, accusatory dialogue of a bitterly married couple to a scene of ritualistic sacrifice à la Sophocles, Mr. Silver has composed an ambitious but ungainly answer to Edward Albee's plays of domestic existentialism, works like 'A Delicate Balance' and 'All Over.' Ultimately 'Beautiful Child' isn't much more than ersatz Albee."