Кіріспе

Швейцариялық ғылыми журналист (1752–1825)

Марк Огюст Пиктет (пикте; 23 шілде 1752 – 19 сәуір 1825) – швейцариялық ғылыми журналист және тәжірибелік табиғат зерттеушісі. Пиктеттің білім саласына қосқан ең маңызды үлесі – Ұлыбританияда жасалған білім мен өнерді Еуропа құрлығында таратуға арналған «Британ кітапханасы» басылымының (1796–1815) ғылыми бөлімін редакциялау болды. Оның жеке ғылыми зерттеулері физикалық ғылымдар, әсіресе калориметрия, сондай-ақ астрономия, геология, метеорология және технология, оның ішінде хронометрия және жоғары сапалы қыш ыдыстар жасау салаларына қатысты.

Өмір

Ол 1752 жылы 23 шілдеде Женева қаласында, Женева Республикасында, Голландияның жалдамалы әскерлерінде қызмет ететін әскери шенеунік Чарльз Пикте және оның әйелі Мари Дюнанның ұлы болып дүниеге келді. Марк Август Женева академиясында табиғаттану және құқық білімін оқып, 1774 жылы заңгер дипломын алды. Англияда бір жыл (1775–76) өткеннен кейін, Женева обсерваториясында Жак Андре Маледің көмекшісі болды және метеорология мен карта жасауға қызығушылық танытты. 1778 жылы ол өзінің тәлімгері Хорас Бенедикт де Соссюрмен Монблан айналасындағы алғашқы саяхатын жасады. 1786 жылы ол Женева академиясында табиғаттану профессоры болды. Осыған дейін ол Соссюрге кейіннен инфрақызыл сәуле деп аталатын нәрсенің бар екенін көрсеткен тәжірибеге көмектескен. Граф Рамфорд «Пиктетің тәжірибесі» деп атаған келесі тәжірибеде Пикте екі ойыс айнаны пайдаланып, мұздың ыдысынан термометрге сәулеленуді бағыттап, суықтың әсерін жылудың әсері сияқты көрсетуге болатынын анықтады. Оның жылуға қатысты тәжірибелерінің нәтижесі 1790 жылы «Essai sur le feu» (ағылшын тіліне аудармасы: «От туралы эссе», 1791) деген атпен жарияланды. Осы кезде ол Лавуазьенің химия саласындағы идеяларын қабылдаған еді. 1791 жылы Пикте Женева физика және табиғаттану қоғамының он екі негіздеуші мүшесінің бірі болды. 1796 жылы ол, кіші інісі Чарльз және досы Фредерик Гийом Морис ай сайын шығарылатын «Bibliothèque Britannique» атты мерзімді басылымды шығаруды бастады, онда Дэви, Холл, Гершель, Лесли, Плейфер, Рамфорд және Уолластон сияқты ғалымдар жариялаған маңызды ғылыми еңбектердің аудармалары жарияланды. Ғылыми және техникалық тақырыптардан басқа, журнал британ әдебиетінен үзінділер мен ауыл шаруашылығы туралы мақалалар жариялады. 1815 жылдан кейін бұл басылымға басқа еуропалық материалдар (негізінен француз, неміс және итальян тілдерінде) қосылып, содан кейін «Bibliothèque Universelle de Genève» деген атау алды. Женева обсерваториясының екінші директоры (1790–1819) ретінде Пикте метеорологиялық станцияның құрылуын бақылады. 1817 жылы ол Альп тауларындағы Ұлы Сен-Бернар тауына қосымша станция орнатты. 1815 жылы, Женева Швейцария Конфедерациясына қосылған жылы, Пикте, Анри Альберт Госсе [fr] және Швейцарияның Табиғи ғылымдар қоғамын құруда маңызды рөл атқарды. Пикте 1791 жылдан бастап Лондон Корольдік қоғамының мүшесі, 1796 жылдан Эдинбург Корольдік қоғамының мүшесі, 1802 жылдан Франция Ғылым академиясының «ассосие либре» мүшесі және 1808 жылдан Бавария ғылымдар және гуманитарлық академиясының мүшесі болды. Оның білімі, байланыстары мен хат алмасу желісі Батыс Еуропаның барлық аймандарына және АҚШ-қа дейін жетіп, жүздеген ғалымдарды қамтыды. 1795 жылы президент Джордж Вашингтонға жазған хатында Томас Джефферсон Пикте мен оның әріптестерін (Соссюр және Сенебьер сияқты) «Еуропаның зиялыларының алдында тұрған» деп бағалаған.

Мұра

1990 жылдан бері Женева физика және табиғи тарих қоғамы ғылым тарихы саласындағы Марк Огюст Пиктет атындағы жыл сайынғы сыйлықты табыс етеді. Сонымен қатар, ол "ғылым тарихындағы сарапшы ретінде танылған ғалымға" жыл сайынғы медальмен марапаттайды. Жеңімпаздар Женева университетінің профессорлары мен осы саланың мамандарынан құралған комиссиямен таңдалады. 1935 жылы астрономдар Благг және Мюллер оның құрметіне айдағы Пиктет кратеріне оның есімін берді.

Отбасы

1766 жылы ол Сюзанна Франсуаза Турреттиниге (1757–1811) үйленді. Олардың үш қызы болды: Дороте Мари Энн (1777–1841), ол Швейцарияның мемлекеттік кеңесшісі Исаак Вернетке тұрмысқа шықты, Каролина (1780–1841) және Альбертин (1785–1834).