Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мичиган көліндегі арал
Island in Lake Michigan
Гарден аралы – Солтүстік Мичиган көліндегі Бобвер аралдар архипелагында орналасқан, 4990 акр (20 км²) аумақты, адам тұрмайтын арал. Оның барлық бөлігі АҚШ-тың Мичиган штатына тиесілі және Мичиган Табиғи ресурстар департаменті (DNR) оны Бобвер аралдары мемлекеттік жабайы табиғат зерттеу аймағының бір бөлігі ретінде басқарады. Аралға жеке қайықпен баруға болады. Аралдың түпкілікті американдықтардың (Оджибве тілінде) атауы – Минис Гитигаан, ол тікелей аудармада "Бақ аралы" деген мағынаны білдіреді. 1978 жылдың наурыз айында аралдағы жергілікті американдықтардың зираты тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді.
Garden Island is an uninhabited 4,990 acre (20 km2) island located in the Beaver Island archipelago in northern Lake Michigan. It is almost wholly owned by the U. S. state of Michigan and is overseen by the Michigan Department of Natural Resources (DNR) as part of the Beaver Islands State Wildlife Research Area. It is accessible by private boat. The Native American (Ojibwe language) name for the island is Minis Gitigaan, which has become Garden Island by direct translation. The Island's Native American cemetery was listed in the National Register of Historic Places in March 1978.
Тарих
Гарден аралының ең үлкен ұзындығы солтүстік-батыстан оңтүстік-шығысқа қарай шамамен бес миль (8 км) құрайды. Қазіргі уақытта аралда жыл бойы тұрақты түрде адамдар қоныстанбайды; тарихи тұрғыдан бұл арал көптеген анишинаабе тайпасының мекені болған. Олардың кейбіреулері аралда жыл бойы, ал қалғандары жылы айларда тұрған. 1836 және 1847 жылдары жасалған шарттардан кейін, құрлықтан және Бобр аралынан келген анишинаабелер Гарден аралында фермалар ашып, жүгері мен қабақ екті. Басқа анишинаабелер балықшы болып жұмыс істеді. Алайда, 1900-жылдардың басында осы тайпаның қонысы азайды, себебі көптеген мүшелері басқа жерге көшіп кетті. Жердің көп бөлігі мүлік салығын төлемеу салдарынан Мичиган штатының меншігіне қайтарылды. Штат арал тұрғындарына мүлік салығы заңын тиісті түрде түсіндірген жоқ. Тағы да бірқатар жерлер тастап кетілді. Гарден аралының соңғы тұрғыны Питер Монату 1940 жылдары қайтыс болды. Гарден аралындағы ескі өсімдіктердің көп бөлігі 1912-1913 жылдары аралда қысқа ғана уақыт жұмыс істеген арақ фабрикасымен кесіліп, тілінді. Фабриканың жанында шағын қала салынды, ол қазіргі уақытта толық құлаған "Success", Мичиган деп аталды. 1978 жылы Гарден аралы "Скауттар аман қалу'78" атты қыз скауттардың кең мүмкіндіктерінің шешіміне таңдалды. 15-18 жастағы 48 қыз-скаут Мичиган мемлекеттік университетіне аман қалу техникасын оқуға келді. Екі апталық оқудан кейін, қыздар бір апта Роуз-Лейк паркінде жаңа дағдыларын тәжірибелеп көрді, содан кейін бір апта Гарден аралында өткізді. Гарден аралында олар сегіз адамнан тұратын топтарға бөлінді. Әр қыздың тек қана пышағы, отты жағу үшін тас және болат, сондай-ақ ғарыш көрпесі болды. Қыздар еңкейтілген паналар жасап, тұзақтар қойып, қолмен жасалған сырғалар мен жіп арқылы балық аулап, жабайы өсімдіктер іздеп аман қалды.
Garden Island's maximum length, from northwest to southeast, is approximately five miles (8 km). Currently, the island is not inhabited on a year round basis; historically, this island was the home of many Anishinaabe. Some of these native Islanders lived on the island year round, and others lived there during the warmer months. An increasing number of Anishinaabe from the mainland and Beaver Island owned farms on the Garden Island after the treaties of 1836 and 1847, planting corn and squash. Other Anishinaabe worked as fishermen. This Native settlement shrank during the early 1900s as most of its members moved away. Much of the land reverted to the state of Michigan as a result of the nonpayment of property taxes. The state never properly explained property tax law to the islanders. Other patches of land were abandoned. The last Garden Island resident, Peter Monatou, died in the 1940s. Most of the old growth timber on Garden Island was cut and sawn by a short lived sawmill that operated on the island in 1912 1913. A small town, now a true ghost town, was built near the mill and named "Success", Michigan. In 1978, Garden Island was the location for the climax of a Girl Scout Wider Opportunity called Scouts on Survival'78. 48 Senior Girl Scouts ages 15 –18 were brought to Michigan State University to study survival techniques. After two weeks of classes, the girls spent a week at Rose Lake Park practicing their new skills, and then a week on Garden Island. On Garden Island, they were placed in groups of 8. Each girl had only a knife, flint and steel, and a space blanket. The girls survived by building lean tos, setting snares, fishing with handmade fishing hooks and twine, and foraging for wild plants.
Жер бедері
Гарден аралы салыстырмалы түрде салқын, беткей сулармен қоршалған, бұл аймақты спорттық және коммерциялық балық аулау үшін өте қолайлы етеді. Аралдың өзі көбінесе жазық және көптеген көлдермен, батпақтармен толық. Бұл арал сирек және қорғауға алынған шөптер мен батпақты өсімдіктер өсетін жер ретінде кеңінен танымал.
Garden Island is surrounded by relatively cool, shallow water, making the area ideal for sport and commercial fishing. The island itself is relatively low and spotted with many ponds and wetlands. The island is well known as a place of endangered and rare herbs and wetland plants.
Дін
Аралда қазіргі уақытта жыл бойы тұрғындар болмаса да, аралдағы ежелгі зират, Гардэн-Айленд үнді зираты, қазір де қолданылып келеді және онда 3500-ден астам жерленген адам бар, олардың көпшілігі белгіленбеген. Зиратта қабірлерді көрсететін "рухтар үйлері" көптеп салынған. Зират жері коммерциялық емес ұйымға тиесілі, ол осы орынды қорғап, барлық жергілікті халыққа ашық сақтайды.
Although the island is currently uninhabited year round, a Native cemetery on the island, the Garden Island Indian Cemetery, continues in active use and contains more than 3,500 burials, most of them unmarked. The cemetery is notable for a number of "spirit houses" marking burial sites. The cemetery land is owned by a nonprofit organization that keeps the site protected and open to all native peoples.