Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
«Төлем карталары!» – Ник Николсон мен Э. Роджер Мьюр жасаған және продюсерлік еткен американдық синдикаттық ойын шоуы, алғаш рет 1968–1969 жылдары көрсетілді. 1981–1982 жылдары «Супер Төлем карталары!» деген атаумен Канадада қайта жаңғырылған нұсқасы жазылды. Екі шоудың да жүргізушісі Арт Джеймс болды. Түпнұсқа «Төлем карталары!» Нью-Йорк қаласы мен Огайо штатының Цинциннати қаласында түсірілсе, «Супер Төлем карталары!» Монреальде түсірілді. Пол Хановер жүргізген және Монреальде жазылған тағы бір канадалық нұсқасы 1973 жылдан 1975 жылға дейін көрсетілді.
Pay Cards! is an American syndicated game show created and produced by Nick Nicholson and E. Roger Muir that first aired from 1968–1969. A revival recorded in Canada, titled Super Pay Cards!, ran from 1981–1982. Both series were hosted by Art James. The original Pay Cards! taped in both New York City and Cincinnati, Ohio, while Super Pay Cards! was taped in Montreal. Another Canadian version, hosted by Paul Hanover and also recorded in Montreal, aired from 1973 until 1975.
Төлем карталары! (19681969, түпнұсқа)
Үш ойыншы, олардың бірі студия көрерменінің бірі үшін ойнаған танымал адам, 20 жасырын картадан покер комбинациясын жасауға тырысты.
Three players, one of whom was a celebrity playing for a studio audience member, attempted to build poker hands from a board of 20 hidden cards.
Стратегиялық раунд
Раунд басталғанда төрт бұрыштық карта ашылды. Әр ойыншы өздерінің бірінші екі жүрісінде тағы екі картаны атап, көрсетілген алты картадан өз қолына екі карта таңдайды. Ойыншы төрт карта жинағаннан кейін, қолына толықтыру үшін соңғы бір картаны таңдайды.
The four corner cards were revealed at the start of the round. On their first two turns, each player called out two more cards and selected two cards for his or her hand from the six which were showing. After a player collected four cards, that player selected one last card to complete his or her hand.
Дикий карталар раунды
Бұл соңғы тур бес карта тарту ойыны сияқты ойналды, бірақ тақтада басқа карталардың арасында жасырылған жокерлер де болды. Бұл ойыншыға бес бірдей картадан комбинация жасап, 150 доллар жеңіп алуға мүмкіндік берді.
This final round was played similar to Five Card Draw but also included Wild Cards hidden among the others on the board. This allowed a player to make a hand of Five of a Kind and thereby earn $150.
Жеңіс ойыны
Ойыншы он екі картаны және олардың орналасқан жерін он екі секунд ішінде жаттауға тырысты. Содан кейін карталар жасырылды және ойыншы дөңгелекті айналдырып, тақтада қай картаны табу керектігін білді. Егер ойыншы сол картаның тақтада қай жерде болғанын есіне түсірсе, ол бонус жүлдесін жеңіп алады.
The player attempted to memorize twelve cards and their positions for twelve seconds. The cards were then concealed and the player spun a wheel to determine which card he or she must locate on the board. If the player recalled where that specific card was located on the board, he or she won a bonus prize.
Pay Cards! (1973-1975, бірінші қайта жаңғыру)
Канадалық веб-сайтқа сәйкес, 1973-1975 жылдардағы канадалық теледидардағы ойынның қайта жандануы американдық түпнұсқасымен дерлік бірдей болған. Пол Хановер, Гамильтон, Онтарио қаласының көп жылдық радиоведущісі, осы нұсқаны жүргізіп, CTV телеарнасында бірнеше ойынды да жүргізген.
According to a Canadian website, the 1973 1975 revival of the game for Canadian television was played almost identically to the American original. Paul Hanover, a long tenured Hamilton, Ontario radio personality, hosted this version and would helm several other games on the CTV network.
Super Pay Cards! (19811982, екінші қайта жаңғыру)
Super Pay Cards! деп аталатын жаңа нұсқасы CTV телеарнасында және АҚШ-та тағы да синдикация арқылы Арт Джеймс жүргізушілігімен көрсетілді. Джеймске қоса, актриса және музыкант Мэри Лу Басараба да бірге жүргізуші болды, екеуі де экранда көрінумен қатар дауыстауға қатысты. Жалпы ойын процесі алғашқы екі нұсқаға ұқсас болды. Дегенмен, осы нұсқада тек екі қатысушы (әрқашан ер адам мен әйел) бақ сынасып, 20 картадан тұратын тақтаның орнына 16 ойын картасынан тұратын тақтамен кездесті. Бұл нұсқа Квебек провинциясының Монреаль қаласындағы CFCF TV студиясында түсірілді және 1975 жылғы Никсон Мьюрдің "Spin Off" өндірісінің тақырыбының ремиксінен жасалған музыкалық әуені қолданылды. Үшінші раундтың соңында ең көп ақша жинаған ойыншы чемпион атанды және $5,000 жеңіп алу мүмкіндігімен бонус раундысына өтті. Жеңіліс тапқан ойыншы өзінің табалаған ақшасына қоса, шоудың үйге арналған ойынының бір данасын алды. Егер тең түссе, бір картадан кездейсоқ тарту арқылы шешім қабылдалып, ең жоғары карта иесі чемпион атанды және қосымша $50 жеңіп алды.
A new version, titled Super Pay Cards!, aired on CTV and, in the U. S., in syndication again with Art James as host. Joining James was co host Mary Lou Basaraba, an actress and musician, with both providing voice overs in addition to appearing on screen. Overall gameplay remained similar to the first two iterations. However, in this version, only two contestants (always a man against a woman) competed, and faced a board of 16 playing cards instead of 20. This version was taped in at CFCF TV Studios in Montreal, Quebec, and featured a musical theme that was a remix of the theme to the 1975 Nicholson Muir production Spin Off. At the end of the third round, the player with the most money became the champion and advanced to the bonus round for a chance to win $5,000. The losing player received a copy of the show's home game in addition to whatever money he or she had earned. If there was a tie, a sudden death draw off of one card was dealt, and whoever had the higher rank won the championship, plus $50.
Екінші раунд
Екінші раунд төрт түрлі жолмен ойналды. Төрт бірдей төрт жиынтық тақтада болды, бұл екі ойыншыға осы раундта 200 доллар алуға мүмкіндік берді. Жеті карталы стад — Басараба әр ойыншыға екі картадан тұратын екі жиынтықты таңдауға ұсынды, оларды өздері көру үшін және карталарды өз подиумының алдына қою үшін. Ойыншылар өздерінің екі картасын пайдаланып, бірінші раундтағыдай әдіспен қол жасады. Екі ойыншы бес картаны сақтап қалғанша, екі қосымша карта қарсыласына көрсетілмейді. Екі, үш, төрт, бес — Бір жиын картада бесінші (қайталама) картадан өзге екі жұп, үш бірдей және төрт бірдей жиынтықтары болды. Стратегия — Қолдың басында үш карта ашылып, барлық раунд бойы ашық күйінде қалды. Ойыншылар кезекпен екі қосымша картаны жасырып, қолдарына қосу үшін көрсетілген бес картадан екі картаны таңдады. Әр ойыншы үшінші кезегінде бір картаны жасырып, көрсетілген төрт картадан біреуін таңдап, қолын толықтырды.
Round Two was played in one of four ways. Four of a Kind—Four sets of four of a kind were on the board, making it possible for both players to receive $200 in this round. Seven Card Stud—Basaraba presented each player a choice of two sets of two cards to see for himself or herself and placed the cards in front of his or her podium. The players used their own two cards and built their hand in the same method as the first round. The two extra cards were not revealed to his or her opponent until both players kept all five cards. Two Three Four Five—One set of cards had a fifth (duplicate) in addition to two sets of pairs, a three of a kind set and a four of a kind set. Strategy—Three cards were revealed at the start of the hand and remained exposed for the entire round. The players took turns calling off two additional cards and selected two cards from the five showing to add to their hands. Each player on his or her third turn called off one card and selected one from the four displayed to complete his or her hand.
Wild Card қолын
Wild Card Hand бірінші раунд сияқты ойналды, бірақ бір, екі немесе үш жокерлер карталардың ішіне қосылып, бес бірдейден тұратын комбинация жасау мүмкіндігі туды.
The Wild Card Hand was played similar to round one, but with one, two, or three jokers shuffled into the cards to make a hand of five of a kind possible.
Бонус кезеңі
Бонус раундының бірінші кезеңінде чемпионға төрт картаның орнын жаттауға төрт секунд берілді. Төрт секунд өткен соң карталар жасырылды, ал чемпион Басараба ұстаған қабаттан бір карта таңдады. Егер чемпион жасырылған картаның орнын дұрыс есіне алса, ол 50 доллар жеңіп алатын болды. Екінші кезеңде сегіз секунд ішінде сегіз карта жаттау қажет еді. Таңдалған картаның орнын дұрыс тапқан жағдайда чемпионның бонус раундындағы жеңісі 500 долларға дейін өсетін. Егер чемпион финалдық кезеңге жетсе, онда он екі секунд бойы он екі карта көрсетіліп, дұрыс картаны таңдағаны үшін 5000 доллар жеңіп алатын еді. Егер чемпион бірінші немесе екінші кезеңде дұрыс болжам жасамаса, 5000 доллар жеңу мүмкіндігінен айырылып, алайда сол кезеңдегі кішірек соманы екінші рет таба алатын еді. Карталар қайтадан шайқалып, деңгейіне қарай төрт немесе сегіз секундқа қайта көрсетілді. Егер чемпион соңғы кезеңде қателік жасаса, екінші кезеңнен 500 доллар алатын болды, бірақ екінші мүмкіндік болмайтын.
In the first phase of the bonus round, the champion was given four seconds to memorize the location of four cards. After four seconds, the cards were concealed and the champion selected a card from a deck Basaraba was holding. If the champion correctly recalled the location of the hidden card, he or she won $50. The second phase involved memorizing eight cards for eight seconds. Correctly locating the selected card increased the champion's winnings in the bonus round to $500. If the champion reached the final phase, twelve cards were presented for twelve seconds and the champion won $5,000 for selecting the correct card. If the champion made an incorrect guess in either the first or second phase, he or she forfeited the chance at $5,000 but could win the lesser amount from that phase with a second guess. The cards were reshuffled and displayed again for either four or eight seconds, depending on the level. The champion kept the $500 from the second phase if he or she made a mistake on the final phase, but did not earn a second chance.
Аудиториялық ойын
Басараба студия көрермендерінің бірінен сегіз картаны сегіз секунд бойы жаттауын сұрады, содан кейін олардың қолынан сол сегіз картаның бірін таңдауын өтінді. Көрермен мүшесі, егер ол картаның тақтада қай жерде болғанын есіне түсірсе, сыйлық (мысалы, шағын техника) жеңіп алды.
Basaraba asked a member of the studio audience to study eight cards for eight seconds, then pick one of those eight cards from her hand. The audience member won a prize (e. g., a small appliance) if he or she could recall where that card was located on the board.
Үй ойындары
Уитман баспасы 1969 жылы Pay Cards негізінде тақта ойынын шығарды. Ойынға ойын ақшасы, ойын карталарын сақтауға арналған қалталары бар винил төсеніш және төрт түрлі карта жинағы кірді: негізгі раундтар үшін үш 20 картадан тұратын жинақ (әрқайсысы қызыл, қызылғылт сары және жасыл түсті) және Джекпот раунды үшін 12 картадан тұратын көк түсті жинақ. Ойынның шарты жеңілдетілді, барлық үш негізгі раунд "Бес карта тарту" форматында өтті, ал барлық ойыншылар таңдалған картаны табуға тырысу үшін Джекпот раундына қатысты. Ойынның екі әртүрлі нұсқасы шығарылды, екеуі де бірдей қораптармен және шамамен бірдей мазмұнмен болды. Кейінірек шығарылған нұсқадағы жалғыз айырмашылық – қызылғылт сары және жасыл карта жинақтарына (әрқайсысында бір-бір картаны, бұрынғы нұсқадағы жинақтардан бір картаны алмастырып) қосымша «Жокер» карталары енгізілді; алайда, осы кейінірек шығарылған нұсқадағы ойын ережелері «бес бірдей» комбинациясы үшін төлем қарастырмайды. «Супер Pay Cards» тақта ойыны 1981 жылы Милтон Брэдли баспасынан жарық көрді және Джеймс телеарнада жариялады (барлық қатысушыларға таратылды), бірақ оның Канадада немесе АҚШ-та кең таралғанына ешқандай дәлел жоқ.
Whitman Publishing produced a board game based on Pay Cards in 1969. The game included play money, a vinyl card mat with pockets to hold the game cards, and four game decks: three 20 card decks for main round play (one each with red, orange & green backs) and a 12 card blue backed deck for the Jackpot Round. Gameplay was simplified in that all three main rounds were played in the "Five Card Draw" format, and all players participated in the Jackpot Round to try to find the chosen card. Two different versions of the game were released, both with identical boxes and near identical contents. The only difference in the latter released version is the inclusion of Wild Cards in the orange and green card decks (one in each, replacing one card from the earlier release's decks); however, the game rules in this latter version do not allow for a "five of a kind" payoff. A board game of Super Pay Cards! was published by Milton Bradley in 1981 and plugged on air by James (given to all contestants), but there has been no evidence that it was ever mass released in either Canada or the U. S.