Кіріспе

Уилтширдегі ауыл, Англия.

Динтон – Уилтширде, Англиядағы ауыл, азаматтық округ және бұрынғы поместье. Ол Наддер аңғарында, Солсбериден батысқа қарай 8 миль (13 км) жерде орналасқан B3089 тас жолында жатыр. 2011 жылғы халық санауы бойынша округтің халқы 696 адамды құрады. Азаматтық округке Динтон ауылынан шығысқа қарай 1 миль (2 км) жерде орналасқан Баверсток ауылы кіреді.

Тарих

Парафияның солтүстік шекарасы Грим ордысы деп аталатын тарихқа дейінгі сызық бойынша өтеді, ол төмендік арқылы солтүстікке қарай Уилье аңғарына қарап тұрады. Темір дәуіріне жататын Хэнгинг Лэнгфорд лагері парафия шекарасынан сыртта орналасқан. Wick Ball Camp деп аталатын төбе бекінісі парафияның батыс шекарасына жақын, ішінара Динтон паркінің ішінде жатыр. Мендип қорғасын кендерінен Ескі Сарумға дейінгі римдік жол шығыстан батысқа қарай, ордың оңтүстігінен өтті. 1540 жылы монахтарды таратудан кейін Динтонның көптеген жерлерін Пемброк графы сатып алды. Кейін Виндэм отбасы басқа жерлерді сатып алып, Динтон паркін құрды. Пемброк пен Виндэмге тиесілі барлық жер 20 ғасырда сатылды. Динтонда ерте заманнан бері мектеп болған, 1818 жылы шамамен 80 бала оқыған. Солсбери және Йеуил темір жолы 1859 жылы парафия арқылы, Динтон мен Баверстоктан оңтүстікке қарай салынды. Дитон стансасы ауылдың оңтүстік-батысында, Фовандқа қарай соқпақ жолда орналасқан. Станция 1966 жылы жабылды. Стансадан оңтүстікке қарай Фованд маңындағы әскери лагерьлерге дейін созылған, Фовант әскери темір жолы деп аталатын тармақ 1915 жылы ашылып, 1920 жылы жабылды. 1934 жылы парафия шығысқа қарай кеңейтіліп, ескі Баверсток парафиясы қосылды.

Сент-Мэри, Динтон

Англия шіркеуінің Әулие Мария Діңгекті шіркеуі, XII ғасырдың соңында салынған, I санаттағы ғимарат. Солтүстік есік ең ерте салынған бөлігінен сақталған, ал шіркеудің қалған бөлігі көбінесе XIII және XIV ғасырларда салынған. Уильям Баттерфилд 1873-1875 жылдардағы жөндеу жұмыстарының барысында оңтүстік киім бөлмесі мен солтүстік сөресін қосты. Мұнарада алты қоңырау бар, олардың біреуі XIV ғасырдан, ал екеуі XVI ғасырдан. Ерік-жесімге дейін Динтон Шафтсбери аббаттығының пребендісі болған. Теффонт Магнадағы Әулие Эдуард шіркеуі 1922 жылға дейін Динтон шіркеуіне қараған. Бүгінде шіркеу Баверсток және Теффонтты да қамтитын Надер аңғарының бірлескен рухани қызметінің құрамына кіреді.

Сент-Эдитха, Баверсток

Баверсток шіркеуі, Уилтондық Эдитқа арналған, 14-15 ғасырларда салынған, ал 1880-1893 жылдары Баттерфилд толық жөндеуден өткізген. Ол ІІ* санаттағы ескертулер тізіміне енген.

Белгілі ғимараттар

Қазір тізімге енгізілген үш үй Ұлттық қордың меншігінде. Хайдтың үйі, Динтон шіркеуіне жақын орналасқан, I санаттағы бұрынғы ректория, ол ерте 18 ғасырда бұрынғы үйдің орнына қайта салынған. Филиппс үйі және Динтон паркімен бірге 1943 жылы Бертрам Филипс Ұлттық қорға тапсырды. Филиппс үйі, бұрын Динтон үйі деп аталған, 1816 жылы Уильям IV Уиндхам (1769–1841) сэр Джеффри Уайатвиллдің жобасы бойынша 17 ғасырлық үйдің орнына салынды. Үй Динтон паркі деп белгілі ресми бақтар мен паркте орналасқан. 1916 жылы бұл үйді Бертрам Филиппс сатып алып, өзінің атымен атады. Кішкентай Кларендон, сондай-ақ II санаттағы* тізімде, 17 ғасырдың соңында салынған бұрынғы шаруа үйі. Үйді 20 ғасырдың басында белгілі нарцисс өсіруші Джордж Герберт Энглхарт (1936 жылы қайтыс болды) жаңартты. Оның әйелі 1940 жылы үйді Ұлттық қорға берді.

Қазіргі күн

Қауымда жергілікті қызметтер бар, оның ішінде екі паб және ауылдық үй бар. Темір жол Лондон Уотерлоо – Эксетер бағытында ашық күйінде сақталып келеді; ең жақын станция – ауыл мектебі Динтон C of E бастауыш мектебінің орнында жұмыс істеуін жалғастыруда. Монарх жолы ұзақ қашықтықты жаяу жолы Динтонның солтүстігінен қауымды кесіп өтіп, Гроули Вуд арқылы шығып кетеді.

Қожалықтан түсу

Динтон мен Овер Теффонт (қазіргі Теффонт Магна) иеліктері Нормандық жаулап алудан бұрын Шафтсбери аббаттығына тиесілі болған. Оның үлкен ұлы Роберт Хайд I оларды 1594 жылы ағасы сэр Лоуренс Хайд II (1562–1641) – король Джеймс I-нің әйелі Данияның Аннасының бас прокурорына сатты. Олар соңғысының ұлы сэр Роберт Хайд II (1665 жылы қайтыс болды), жалпы сот төрешісі, ол бала-шағасы болмай қайтыс болды, содан кейін оның немересі Роберт Хайд III (1722 жылы қайтыс болды), Солсбери епископы Александр Хайдтың ұлына тиді. Роберт III ұрпақсыз қайтыс болып, ректория мен адвокатты өзінің туысы, пастор Роберт Хайд IV-ке (1723 жылы қайтыс болды), Оксфордтың Магдалена колледжінің мүшесіне, өсиет етті. Ол өз кезегінде оларды колледжіне тапсырды, ол оларды 1950 жылға дейін сақтап, содан кейін Солсбери епискобына өткізді. Кіші Кларендон иелігі Динтон ауданында орналасқан және ол граф титулына таңдаған атаудың бастауы болды. Генри Хайд Динтонның ректориясын және адвокатты ағасынан жалға алған сияқты, және болашақ Кларендон графы осы ректория үйінде дүниеге келген болуы мүмкін. Генри Хайд 1623 және 1625 жылдар аралығында Пуртонға көшіп кетті. Уильям I Виндэм (1659–1734) 1689 жылы осы иелікті сатып алды. Осылайша ол Орчард Виндхемнің ежелгі отбасылық иелігін мұра етті. 1867 жылы ол Франсис Энн Стаффордқа (1934 жылы қайтыс болды), Динтон викари Чарльз Джеймс Стаффордтың екінші қызына үйленді. Уильям VII Виндэм (1868 жылы туған), Орчард Виндхемнің үлкен ұлы, әділет судьясы (JP), 1916 жылы Динтонды Бертрам Филиппске сатты.