Кіріспе
Британдық инженер сэр Дуглас Струт Гальтон (2 шілде 1822 – 18 наурыз 1899) – британдық инженер. Ол Корольдік инженерлер қатарында капитан болды және Сауда кеңесінің Теміржол департаментінің хатшысы қызметін атқарды. 1866 жылы ол теміржолдар жөніндегі Корольдік комиссияның мүшесі болды. 1869 жылдан 1875 жылға дейін ол Мемлекеттік жұмыстар және ғимараттар директоры болып жұмыс істеді.
Sir Douglas Strutt Galton (2 July 1822 – 18 March 1899) was a British engineer. He became a captain in the Royal Engineers and Secretary to the Railway Department, Board of Trade. In 1866 he was a member of the Royal Commission on Railways. From 1869 to 1875 he was Directory of Public Works and Buildings.
Білім және ерте өмір
Оның әкесі Уорстерширдегі Хадзор үйінің иесі, Джон Говард Галтон, Сэмюэл "Джон" Галтонның ұлы еді. Анасы – Дерби қаласының мэрі болған Джозеф Струттің қызы Изабел Струт. Ол ғалым Фрэнсис Галтонның туысы болды. Дуглас Бирмингем қаласына жақын Спринг-Хиллде дүниеге келді. Ол Бірмингемде, Женевада және Томас Арнольд басқарған Регби мектебінде білім алды. Вулвичтегі Корольдік әскери академияны үздік бітіріп, 1840 жылдың 18 желтоқсанында Корольдік инженерлер корпусына екінші лейтенант болып кірді.
Мансап
Галтон, шамамен 1850 жылдары Дройтвичке жақын Химблтон хандығына мұрагерлік алды. Ол Корольдік инженерлер құрамында капитан және Сауда кеңесінің Теміржол департаментінің хатшысы болды. Галтон отбасы Дройтвичке жақын орналасқан Хадзор залына, Теодор Говард Галтонның резиденциясына, жиі баратын. Гальтон мен Флоренс Найтингейл көп жылдар бойы ауруханалар мен казармаларды қауіпсіз етіп салу мәселесінде тығыз жұмыс істеді. 1862 жылы Сидни Герберттің қайтысынан кейін, оны Соғыс кеңсесінің хатшысының орынбасары етіп тағайындады, олар екеуі Крым соғысынан кейін бірге жұмыс істеген және ол оны қатты құрметтеген реформатор әскери хатшы болғаннан кейін. Ол 1868 жылы бұл қызметтен кетіп, 1869-1875 жылдар аралығында Қоғамдық жұмыстар және ғимараттар директоры болды. 1866 жылы ол теміржолдар жөніндегі Корольдік комиссияның мүшесі болды. Сондай-ақ ол 1866 жылы жұмыс үйлеріндегі медбикелерге қатысты Парламентке ұсынымдар жасау үшін құрылған Кубикалық кеңістік комитетінің мүшесі болды. Кейін ол ескі жұмыс үйлерінің медбикелерінің орнына салынған жаңа ауруханаларды басқарған Метрополитендік бейімдемелер кеңесінің мүшесі болды. 1870-1871 жылдардағы Франко-пруссия соғысы кезінде ол хирургтар мен көмек көліктерін жіберген Ұлттық көмек қоғамында қызмет етті. 1891 жылы ол Лондон қаласында өткен гигиена және демографияның 7-ші халықаралық конгресін ұйымдастыру комитетінің төрағасы болды, конгреске Уэльс ханзадасы төрағалық етті. 1895 жылы ол Британдық ғылымды дамыту қауымдастығының президенті болып сайланды. Галтон Найтингейлдің жақын серігі болды. Ол оған ауруханалар мен медбикелер үйлерінің жоспарларын үнемі жіберіп, оны сынға алуды сұрады, ал ол медбикелік мәселелерінде оған толығымен сенді, медбикелік жұмысын тиімдірек ету және медбикелерге жақсы жағдай жасау үшін. Олар екеуі де сол кездегі жаңа "павильон" құрылыс стиліне адал болды, бұл Ұлыбританияны аурухана қауіпсіздігі саласындағы әлемдік көшбасшыға айналдырды. Ол аурухана қабырғалары, едендері, раковиналары, жабдықтары және интерьерінің ауруларға қарсы тұруын арттыру үшін қолданылатын материалдардың маңыздылығын атап өтті, ал ол оған ең жақсы мысалдарды іздеп табуға және ұсынуға міндетті болды. Ол Герберт ауруханасын жобалады, ол аурухана қауіпсіздігінің үлгісі болған әскери ауруханаға айналды, оны әлемнің түкпір-түкпірінен келген сәулетшілер, инженерлер және аурухана реформаторлары аралады. Ол әлі де тұр, қазір тарихи маңызы бар, сәнді пәтерлерге қайта жаңартылған, Корольдік Герберт павильондары. Галтон мен Найтингейлдің сегіз томдық хат алмасуы Британ кітапханасында сақталады. Флоренс Найтингейлмен хат алмасулар "Флоренс Найтингейл және аурухана реформасы" еңбегінде жарияланған. Найтингейл 1899 жылы қайтыс болғанға дейін онымен байланыста болды – оның соңғы айларында оған жіберілген жылы хаттар және оның әйелі Марианнаға, Найтингейлдің туысына, Лидс Лотертондағы жинақта сақталған сұраулар бар. Жақын достары Найтингейлге оның қазасына байланысты көңіл айтты.
Отбасы
1851 жылы 26 тамызда Фарнемде Флоренс Найтингейлдің туысы болған Уэверли аббаттығының Марианна Николсонға (кейде Мэри Энн деп аталған) үйленді. Олардың екі қызы болды. Кіші қызы Эвелин Изабелла 1875 жылы 21 шілдеде Уорстерширдегі Хадзорда граф Камилло Фенциге үйленді, бірақ ол 30 жасында атыстан қаза тапты деген хабар бар. 1898 жылы ол Лондон қаржыгері, Англия банкінің басқарма төрағасы, Гудзон шығанағы компаниясының президенті және Харродс универмагының ірі инвесторы болған Леонард Д. Канлиффке қайта үйленді. Үлкен қызы Лаура Гвендолин (немесе Гвендолен) шамамен 1860 жылы дүниеге келіп, 1949 жылы 10 шілдеде қайтыс болды. Ол 1892 жылдың ақпан айында полковник Фредерик Ричард Тренч Гаскойнге тұрмысқа шықты. Олардың үйі Лидстегі Лотертон болды. Олардың 1861 жылы туған Герберт Найтингейл Дуглас есімді ұлдары болды, оған Сидней Герберт пен Флоренс Найтингейл құрмет көрсетіп, оның тәрбиешісі болды. Сәби келесі жылы қайтыс болды.
Құрметтер
Галтон 1859 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. 1889 жылы ол Легион-д'онёр орденінің офицері және Иерусалимнің Сент-Джон орденінің ізгілік рыцары атанды. Ол сонымен қатар түрік Меджидие орденін де алды. Оксфорд университеті оған 1875 жылы құрметті DCL дәрежесін берді, ал Дурхам және Монреаль университеттері оған құрметті LLD дәрежесін берді. Ол Электр инженерлері институтының мүшесі болды, 1888 жылдан 1890 жылға дейін олардың кеңесінде қызмет етті және Механикалық инженерлер институтының вице-президенті болды. 1891 жылы Лондонда өткен Халықаралық гигиена және демографиялық конгрестің атқару комитетінің төрағасы болды. 1894 жылы Құрылыс инженерлері институты оны құрметті мүше етіп сайлады. Галтон 1887 жылы Виктория патшайымының мерейтойында Бат орденінің азаматтық дивизиясының қолбасшысы болды. Галтон өзінің ауылдық үйіне жақын Уорвикширдегі шіркеуде еске алынады: "Бұл терезедегі 15 ғасырға жататын шыны Химблтон приходтық қауымы тарапынан Құдайды шын жүректен іздеген капитан сэр Дуглас Галтонның жарқын естелігіне арналып, Құдайға бағышталды және жаңартылды. А.Д. 1901 жыл".
Шығармалары
Ардақты граф де Грейге және Рипонға, Соғыс жөніндегі мемлекеттік хатшыға, Вулвичтегі Герберт ауруханасының сипаттамасы туралы есеп. Лондон: Эйр және Спотисвуд, 1865 жыл. Ауруханалар салудың жалпы принциптері туралы үнқатысу. Британ медициналық қауымдастығына. Лондон: Макмиллан, 1869 жыл. Салауатты тұрғын үйлерді, атап айтқанда, үйлерді, ауруханаларды, казармаларды, бейімдеу орындарын және т.б. салу туралы байқаулар. Оксфорд: Кларендон, 1880 жыл. Салауатты ауруханалар: аурухана құрылысына қатысты бірнеше мәселе бойынша ескертулер. Оксфорд: Кларендон, 1893 жыл. Ричард Куэйннің «Медицина сөздігіндегі» «Ауруханалар, басқаруы» және «Ауруханалар, құрылысы». Лондон: Лонгманс, Грин, 1894 жыл.