Кіріспе

Антон Доминик Риттер фон Фернкорн (17 наурыз 1813 жылы Эрфурт қаласында туған, 16 қараша 1878 жылы Венада қайтыс болған) – неміс-австриялық мүсінші.

Мансап

Фернкорн 1836–1840 жылдары Мюнхенде мүсіншілер де және Людвиг Михаэль Шванталердің басшылығымен мүсін өнерін оқыды. Оның алғашқы мүсіндік жобасы – Монтенуово сарайының ауласы үшін жасалған «Святой Георгий және Аждаха» мүсіні назар аударды. 1840 жылы Австрия үкіметі оны Венадағы императорлық қола құю зауытының директоры етіп тағайындады. Фернкорн сол заман мен орындағы неоклассицизмге қарсы күреске қатысты. 1858 жылы Шпейер соборы үшін ол он сегіз неміс императорының алтауын жасады. Ол барокко мүсіншілігін қайта жаңғыртып, 1809 жылы Асперн шайқасында Наполеонды жеңген эрцгерцог Карлдың (1859) атпен бейнеленген мүсінін жасауда оны негіз ретінде пайдаланды. Бұл жұмыста Фернкорн монументалды ат мүсінін жасаудағы қиын міндетті шеберлікпен орындады, ат пен мінген адамның салмағын екі артқы аяғында сәтті теңгерді. Савойлық Евгений ханзадаға арналған мүсіні аздап сәтті болды, ал 1865 жылы оның ашылуы кезінде Фернкорнның психикалық денсаулығының нашарлауы оған жаңа жұмыстар жасауға мүмкіндік бермеді. Фернкорн портреттерімен танымал, олардың ішінде Австрия императоры Франц Иосиф I-нің бюсті және Карл Людвиг Фрайхерр фон Бруктың (1862) жерлеу бюсті бар. Ол сондай-ақ белгілі жануарлар суретшісі болды, Венадағы Асперн арыстаны сияқты туындыларды жасады. Оның жасаған Josip Jelačić ескерткіші Загребтің орталық алаңында орналасқан, ол Jelačić есімімен аталады. Алаңда Фернкорнның жасаған граф Джелачичтің үлкен ат мүсіні тұр. Мүсін 1866 жылдың 19 қазанында Австрия билігімен орнатылды және сол кезде солтүстікке қаратылған еді. 1947 жылы мүсін алынып тасталды, себебі Югославияның жаңа коммунистік үкіметі Джелачичті Австрияның серіктесі деп айыптады. 1990 жылы Хорватия тәуелсіздік алғаннан кейін мүсін қайта орнатылды және Джелачичтің тарихи рөлі қайта бағаланды. Қайта орнатылған мүсін оңтүстікке қарап тұр. Фернкорн Люблянадағы ең көне қоғамдық ескерткішті – фельдмаршал Жозеф Радецкийдің бюстін жасады. Оның биіктігі шамамен екі метр, қоладан жасалған. Фельдмаршал костюмімен, әшекейлерімен және жеңіс пен даңқтың символы ретінде лавр гүлшоғырымен шынайы бейнеленген. Мүсін Габсбургтер тажына адалдықты көрсету үшін жасалды және Люблянадағы маңызды шаралардың ортасы болды, сонымен қатар түнде мас адамдардың жиналатын орнына айналды. 1918 жылдың 30 желтоқсанында, Австро-Венгрияның құлауынан және Бірінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуынан кейін «отаншылдар» мүсінді алып тастады, кейін ол Ұлттық музейге қойылды. 1864 жылы ол төрт темір құйма итті жасады, олар әлі күнге дейін Люблянадағы Тиволи саябағында көрініс тапқан. Иттердің тілі болмағандықтан, Фернкорн осы қателіктен кейін өзін-өзі атып өлтірді деген жалған әңгіме тарады. Фернкорнның зираттағы ескерткіші, мүсінші Йозеф Бейердің қолымен жасалған, Венадағы Zentralfriedhof (Орталық зиратта) орналасқан. Ол суретшінің жұмыс киімімен және кәсібінің құралдарын ұстап тұрған бейнесінен, сондай-ақ оның ең танымал туындыларының бедерлерінен – герцог Карл мен принц Евгенийге арналған атты мүсіндерінен және Асперн арыстанынан тұрады. Оның шәкірттерінің арасында Теодор Фридль болды.