Гарри Уильямсон: Музыкант, продюсер және ойлап табушының өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Британдық музыкант, продюсер және өнертапқыш Гарри Уильямсон – британдық музыкант, продюсер және өнертапқыш.

Тарих

Уильямсон Солтүстік Девон штатының Ильфракомб қаласында, белгілі автор Генри Уильямсон мен оның екінші әйелі Кристин Даффилдтің ұлы болып дүниеге келді. Ол ажырасқан, Би Уильямсон есімді қызы бар. Ол Эксетер кафедралық мектебінде Лионель Фредерик Дакерс (кейін RSCM басшысы) және Миллфилд мектебінде, Стрит, Сомерсетте білім алған. Ол Лондон университеті Император колледжінде физика мамандығын бастады, бірақ оны тастап, рок-театрға ауысты. 1970 жылдары Гластонбери фестивалі мен Рейнбоу театрында жұмыс істеді және The Rolling Stones тобына техникалық қолдау көрсетті. Ол Англия мен Уэльстің жасыл партиясын құруға көмектесті және инновациялық энергия тиімді жүйелерді жобалаумен әлі де белсенді айналысады. 1970 жылы ол Энтони Филлипсті кездестірді, олармен бірге әкесінің бестселлері "Тарка Сулы Есік" фильміне музыка жазды. Ұлттық филармония оркестрі жазған музыка бюджеттік шектеулерге байланысты фильмде қолданылмады, бірақ бірнеше жылдан кейін Amy International қаржысымен аяқталып, PRT арқылы шығарылды, онда үш ай бойы Жаңа Музыка чарттарында бірінші орынды иеленді. Бұл музыка Genesis жанкүйерлері үшін классика болып саналады және оның үзінділері бүкіл әлем бойынша деректі фильмдер мен табиғатқа бағытталған фильмдерде қолданылады. 1975 жылы Энтонимен бірлескен жазбалар сериясы 1995 жылы шыққан Gypsy Suite альбомына айналды. 1977 жылы Уильямсон Хоукинд тобының Ник Тернермен бірге ойнады және "Nuclear Waste" әнін жазды, ол "The Radio Actors" немесе "Fast Breeder & Nuclear Reactors" деген атпен шығарылды, вокалда Sting, бас-гитарада Майк Хоулетт және жетекші гитарада Стив Хилладж болды. Бұл ән Virgin Records және кейіннен Charly Records арқылы шығарылды және Шығыс Еуропада ядролық қаруға қарсы әнұран болып саналады. 1978 жылы Уильямсон бұрынғы Gong тобының мүшесі Гилли Смитпен танысты. Олар Mother Gong құрып, алғашқы альбомын шығарды және Джорджио Гомельскийтің ұйымдастыруымен ZU Manifestival аясында АҚШ-та гастрольдік сапарға шықты. Девонға оралғаннан кейін олар Окс-Кроста тұрды және ол әкесі жазу үшін пайдаланған ғимаратта алғашқы студиясын құрды. Олар Гластонбери фестивалінде екі рет өнер көрсетті, содан кейін Тэтчер саясатына көңілі толмағаннан кейін 1982 жылы Англиядан кетіп, Австралияның Мельбурн қаласына көшіп барды. Олар 1992 жылы ажырасып кетті. Уильямсон қазір Австралия азаматы және уақытын кино, әлемдік және басқа да көптеген музыка стильдеріне, концерттік DVD-лерге, әлемдегі суретшілердің жазбаларын өндіруге және экологиялық тұрақты үй жобаларын жүзеге асыруға арнайды. Бұрынғы серіктесі Лиз Ван Дортпен бірге ол эмбиент және әлемдік музыкамен тәжірибе жасады және Faraway атты альбом шығарды. 2004 жылы серіктесі Марибел Стилменмен бірге испан отбасының өмірі туралы "Лейс" музыкалық фильмін және "Роккашомура рапсодиясы" фильміне саундтрек жазды – бұл Роккашо, Аоморидегі ядролық қайта өңдеу туралы жапондық деректі фильмі. "Тарка" кітабы Викториялық әйелдер трестің "Our Watermark" кітабының презентациясында орындалды және 2010 жылы Мельбурнда алғашқы рет тікелей орындалды. "Көші-қон" он жылдық дайындықтан кейін 2012 жылы іске қосылды. Ол Солтүстік Үндістаннан басталып, кельттердің эпикалық көші-қонымен бірге саяхаттап, олар қоныстанған жерлердегі музыкаға әсер еткен музыкалық формаларды зерттейді. 2009 жылы одан Мельбурндағы Федерация алаңындағы Федерация қоңырауларын – Австралия Федерациясының жүз жылдығына арналған 39 бұрылып қойылған қоңыраудан тұратын карильонды – жақсы жұмыс жасайтын күйге келтіруді сұрады. 2011 жылы оның компаниясы орнатуды жаңартуға келісімшарт алды. Ол жаңа актуаторларды және серіктесі Иан Уилсонмен бірге адамның артикуляциясын имитациялайтын күрделі басқару құрылғысын жасады, бұл келушілерге қоңырауды тікелей ойнауға мүмкіндік беретін интерактивті тәжірибе ұсынады, соның ішінде қосымша да бар. Қазір композиция бойынша жыл сайынғы байқаулар өткізіліп, күн сайын үш рет 1000-нан астам шығармалар орындалады. Футбол жанкүйерлері бұл орнатуда жеңіліске ұшырағандағы көңілсіздігін білдіретін. Ол ойын алдында және кейін команданың әндерін ойнату идеясын ұсынды, содан бері вандализмнің айтарлықтай төмендеуі байқалды. 2015 жылы Уильямсон "Желдің сыбыры" деген кодты атымен, фракталды мелодияларды ойнайтын, қоршаған ортадағы микроскопиялық өзгерістерге жауап ретінде үнемі өзгеріп отыратын, желмен жұмыс істейтін, өзін-өзі баптайтын интерактивті таспалы мүсін аспаптың прототипін жасады. 2009 жылдан бері Уильямсон әртүрлі клиенттер үшін модульді дыбыс кабиналарын жасап, орнатады. ABC, Армия, Әуе күштері, колледждер, мектептер, радио және подкаст өндірушілер, сондай-ақ бастапқы пайдаланушылар – жазба студиялары осы кабиналардағы дәл реттелген акустиканы бағалайды, оларды бір күнде орнатуға болады және көп жылдар бойы қызмет етуге арналған.

Williamson was born in Ilfracombe, North Devon, the son of noted author Henry Williamson and his second wife Christine Duffield. He is divorced, with one daughter, Bee Williamson. He was educated at Exeter Cathedral School under Lionel Frederick Dakers (later head of RSCM), and at Millfield School, Street, Somerset. He started a Physics degree at Imperial College, University of London, but abandoned Physics for rock theatre, working at Glastonbury Festival and the Rainbow Theatre and crewing for The Rolling Stones in the 1970s. He helped establish the Green Party of England and Wales and is still actively involved in designing innovative energy efficient systems. In 1970 he met Anthony Phillips of Genesis with whom he composed music for the film of his father's best seller Tarka the Otter. The music, recorded by the National Philharmonic Orchestra was not used in the film due to budgetary considerations but some years later was finished with funds from Amy International and released by PRT, where it became No. 1 in the New Music Charts for three months. It is still regarded as a classic by Genesis fans and excerpts are used for documentaries and other nature oriented films worldwide. Another series of recordings with Anthony, started in 1975, became Gypsy Suite, released in 1995. In 1977 Williamson was playing with Nik Turner of Hawkwind and he wrote "Nuclear Waste" which was released as 'The Radio Actors', or 'Fast Breeder & Nuclear Reactors', with Sting on vocals, Mike Howlett on Bass and Steve Hillage on lead guitar. It was released by Virgin Records and later by Charly Records and is still considered an anti nuclear anthem in Eastern Europe. In 1978 Williamson met Gilli Smyth, formerly of Gong. They formed Mother Gong, made their first album and toured the United States for the first time as part of the ZU Manifestival promoted by Giorgio Gomelsky. Returning to Devon, they lived at Ox's Cross and he set up his first studio in the building his father had used for writing. They played the Glastonbury Festival twice and after disillusionment with Thatcherite politics, left England in 1982 and emigrated to Melbourne, Australia. They divorced in 1992. Williamson is now an Australian citizen and dedicates his time to composing film, world, and many other styles of music, making concert DVDs, producing recordings from artists around the world and implementing his environmentally sustainable house designs. With his former partner Liz Van Dort he experimented with ambient and world music and released an album under the banner Faraway. In 2004 with his partner Maribel Steel he completed a musical Lace which deals with life in a Spanish family, and a soundtrack for the film – Rokkashomura Rhapsody a Japanese documentary on nuclear reprocessing in Rokkasho, Aomori. Tarka was commissioned to launch the book Our Watermark published by the Victorian Women's Trust and received its first live performances in Melbourne in 2010. Migration was launched in 2012 after a ten year gestation. It explores the musical forms that originated in Northern India and travelled with the Celts on their epic migrations, influencing music where they settled. In 2009 he was asked to bring the Federation Bells near Federation Square, Melbourne, a carillon of 39 upturned bells designed for the centenary of Australian Federation, into better working order. In 2011 his company was awarded the contract to refurbish the installation. He designed novel actuators and with his collaborator Ian Wilson, a sophisticated controller that mimics human articulation, which now provide visitors with an interactive experience, including an app for playing the bells live. There are now annual composition competitions and over 1000 original pieces are played in rotation, three times daily. Football fans used to regularly take out their disappointment at losing, on this installation. He instigated the idea of playing team's anthems before and after the matches at the MCG and since then there has been a marked decline in vandalism. In 2015 Williamson completed a prototype, codenamed "Wind Whisperer", for a wind driven self tuning interactive stringed sculptural instrument that plays fractal melodies, continuously changing in response to microscopic changes in the surroundings. Since 2009 Williamson has also been manufacturing and installing Modular Sound Booths for a wide variety of discerning clients. The ABC, Army, Airforce, colleges, schools, Radio and Podcast producers together with the original users recording studios have enjoyed the precisely tuned acoustics in these booths which can be installed in a day and are designed to last many years.