Кіріспе

Салыстырмалы түрде жазық теңіз асты аймағы, қоршаған теңіз түбінің деңгейінен жоғары көтерілген.

Мұхиттық немесе теңіз асты платосы – бір немесе бірнеше салыстырмалы түрде тік беткейлері бар, айналағы жер бедерінен биік орналасқан, салыстырмалы түрде жазық, кең аумақты биік жатқан жер. Әлемде 184 мұхиттық плато бар, олар мұхиттардың 5,11% немесе шамамен 5,11% аумағын құрайды. Австралия мен Жаңа Зеландияның төңірегіндегі Оңтүстік Тынық мұхиты аймағында мұхиттық платолардың ең көп саны кездеседі (картаны қараңыз). Ірі магмалық провинциялардың нәтижесінде пайда болған мұхиттық платолар көбінесе ыстық нүктелермен, мантиялық қалыңдықтармен және Исландия, Гавай, Кабо-Верде және Кергелен сияқты жанартаулық аралдармен байланысты. Үш ірі плато – Кариб теңізі, Онтонг-Джава және Тынық мұхиты таулары – жылулық иілімдерде орналасқан. Дегенмен, басқа мұхиттық платолар континенттік қабықтың жарылуынан пайда болған, мысалы, Фолкленд платосы, Лорд-Хау көтерілісі және Кергелен, Сейшель аралдары мен Арктика қырқаларының бөліктері. Ірі магмалық провинциялардың құрамындағы платолар Үндістандағы Декан тұзақтары және АҚШ-тағы Жылан өзені жазығы сияқты континенттік лава ағындарының баламасы болып қалыптасқан. Континенттік лава ағындарынан айырмашылығы, көптеген магмалық мұхиттық платолар жас және жұқа мафикалық немесе ультрамафикалық қабық арқылы атқылап шығады, сондықтан олар фелсикалық қабықпен ластанбайды және олардың мантиялық көздерін көрсетеді. Бұл платолар көбінесе айналағы теңіз түбінен жоғары көтеріледі және мұхиттық қабықтан гөрі жеңіл. Сондықтан олар субдукцияға қарсы тұрады, әсіресе қалың болғанда және пайда болғаннан кейін көп ұзамай субдукция аймақтарына жеткенде. Нәтижесінде, олар континенттік жиектерге «қосылып», аккрециялық террандар ретінде сақталады. Мұндай террандар көбінесе континенттік лава ағындарының ашық бөліктеріне қарағанда жақсы сақталған, сондықтан олар Жер тарихындағы ірі жаппай жанартау шығуларының жақсы жазбасын ұсынады. Бұл «қосылу» мұхиттық платолардың континенттік қабықтың өсуіне маңызды үлес қосатынын білдіреді. Олардың қалыптасуы көбінесе жаһандық климатқа күрт әсер еткен, мысалы, соңғы қалыптасқан платолар, Тынық және Үнді мұхитындағы үш үлкен бор кезеңінің мұхиттық платолары: Онтонг-Джава, Кергелен және Кариб теңізі.

Жер қабығының қайта өңдеудегі рөлі

Геологтар магмалық мұхит платолары континенттік қабықтың даму сатысы болуы мүмкін деп санайды, себебі олар әдетте мұхит қабығынан азырақ тығыз, бірақ нормативтік континенттік қабықтан тығыз. Қабық материалдарының тығыздық айырмашылықтары көбінесе әртүрлі элементтердің, әсіресе кремнийдің түрлі пропорцияларынан туындайды. Континенттік қабықта кремнийдің ең жоғары мөлшері болады (мұндай тау жыныстары фелсикалық деп аталады). Мұхит қабығында кремнийдің мөлшері азырақ (мафикалық тау жыныстары). Магмалық мұхит платолары континенттік және мұхит қабығы арасындағы аралық пропорцияға ие, бірақ олар фелсикалық емес, мафикалық. Дегенмен, мұхит қабығын алып жүретін тақта, магмалық мұхит платосын алып жүретін тақтаның астына батқанда, мұхит қабығы мантияға түскенде қызған кезде платодағы жанартаулық атқышулар плато құрамындағы материалдан гөрі көбірек фелсикалық материалды шығарады. Бұл қабықтың континенттік сипатқа қарай дамуына, тығыздығының төмендеуіне және икемділігінің артуына бағытталған қадам. Егер магмалық мұхит платосы тағы бір платоның астына немесе қалыптасқан континенттік қабықтың астына сіңірілсе, осы атқышулар геологиялық уақыт бойы одан да көп фелсикалық материалды шығарады.

Мұхиттық платолар тізімі

+ Теңіз платоларының жалпы таралуы Теңіз ауданы (км²) Плато ауданы (%) Платолар саны Орташа плато ауданы (км²) Арктика мұхиты 1,193,740 9.19 12 99,480 Үнді мұхиты 5,036,870 7.06 37 136,130 Солтүстік Атлант мұхиты 1,628,360 3.64 36 45,230 Солтүстік Тынық мұхиты 1,856,790 2.26 33 56,270 Оңтүстік Атлант мұхиты 1,220,230 3.02 9 135,580 Оңтүстік Тынық мұхиты 7,054,800 8.09 50 141,100 Оңтүстік мұхит 495,830 2.44 12 41,320 Әлемдік мұхит 18,486,610 5.11 184 100,470