Кіріспе

Сент-Елена – Оңтүстік Атлант мұхитында, Оңтүстік Америка мен Африканың арасында шамамен ортасында орналасқан арал. Сент-Еленаның құрлық ауданы 122 шаршы шақырымды құрайды және ол Сент-Елена, Ассенсион және Тристан-да-Кунья аймағының бір бөлігі болып табылады, оған Ассенсион аралы және Тристан-да-Кунья аралдар тобы кіреді.

Климат

Сент-Елена аралының климаты тропикалық, теңіздік және қоңыл, Бенгела ағысы және дерлік үздірілмей соғатын пассат желдерімен жұмсатылады. Тристан-да-Кунья аралының климаты да теңіздік, қоңыл және пассат желдерімен жұмсатылған, бірақ климаты орташа белдеуге жатады. Ассенсион аралы Сент-Еленадан жылырақ және ылғалдырақ.

Жер бедері

Сент-Еленада тіктеу, жанартаулық жер бедері бар, шағын, сиреп орналасқан платолар мен жазықтар кездеседі. Аралдағы ең үлкен тегіс жер – шығыс шөлді аймақтағы Гүлденген шығанақ жазығы. Топтың қалған аралдары да жанартаулық текті. Аралдағы ең биік нүкте – Диана шыңы (818 метр), ал Тристан-да-Куньядағы Королева Мэри шыңы британдық аумақтардың ең биік нүктесі болып табылады (2062 м). Тристан-да-Куньядағы табиғи қауіп – белсенді жанартаулық әрекет, бірақ Сент-Еленада мұндай жағдай жоқ.

Геология

Сент-Еленаның пайда болуына Сент-Еленаның ыстық нүктесі себеп болды, ол шамамен 145 миллион жыл бұрын Атлантика орта жотасының құрылымдық пластина шетіне жақын базальтты лава шығара бастады. Африкалық тақтаның ыстық нүктеден алыстауы Камерундық вулкандық сызықпен байланысатын Сент-Елена су асты тауларының тізбегін қалдырды. Сент-Елена – тізбектегі ең оңтүстік-батыс нүктесі, пластина шетіне жақын орналасқан, бірақ соңғы жанартаулық жарылыс шамамен 7 миллион жыл бұрын болған. Сент-Еленаның геологиясы алғаш рет 1836 жылдың шілде айында Чарльз Дарвиннің "Бигль" кемесімен аралға келген кезде зерттелді. Ол "Сент-Еленадағы байқауларын аралық гипотезаны құру үшін пайдаланды (1844 жылы "Жанартаулық аралдар мен Оңтүстік Американың кейбір бөліктеріне жасалған геологиялық байқаулар" кітабында жарияланды), жанартаулар баяу, біртіндеп және эпизодтық оқиғалар арқылы көтеріледі" деген тұжырым жасады.

Геологиялық ерекшеліктері

Қора – нашар тау жыныстарының үстіне құйылған жас лавалардың қабаттасуы. Қораның теңізге қараған беті тік жарлардан тұрады. Ол оңтүстікке қарай Түрк Қалпасы аңғарындағы пирокласттар мен әлсіз лава ағындарын көріп тұрады. "Лот" және "Лоттың әйелі" – олардың аттары "Жаратылыс кітабындағы" Лот туралы әңгімеден алынған, бұл Санди-Бей маңындағы екі аңғардың үстіндегі екі жалғыз тас тіреулер. Бұл тіреулер фонолиттік интрузиялар, олар айналасындағы жанартаулық нысандарға қарағанда эрозияға төзімдірек, және олар уақыт өте келе эрозияға ұшыраған.

Табиғи ресурстар

Сент-Еленаның негізгі табиғи ресурсы – балық. Аралдар тобындағы жер пайдалану егістік жерге (аумағының 12,9% осыған берілген) және қалған 87,1% құрайтын басқа да мақсаттарға бөлінген. Теңіз аумағына қатысты талаптар бойынша Сент-Елена 200 теңіз шақырымына эксклюзивті балық аулау аймағына және 12 теңіз шақырымына аумақтық теңізге ие.

Аралдар

Сент-Хелена аралының жағалауынан жақын жерде көптеген кішкентай аралдар орналасқан. Солтүстіктен басталып, сағат тілі бойынша айналып өтетін болсақ, олар: Шор аралы, Джордж аралы, Раф Рок аралы, Флэт Рок, Буйлар, Сэнди Бэй аралы, Блэк Хорс аралы, Уайт Бёрд аралы, Фрайтус аралы, Джар Рок, Касл Пойнт Рок, Роберт Рок, Солт Рок, Спири аралы, Флэт Рок, Недл (жіңішке тас), Төменгі және Жоғарғы Блэк Рок, Бёрд аралы, Блэк Рок, Томпсон аңғары аралы, Пик аралы, Жұмыртқа аралы, Леди Чейр, Лайтер Рок, Лонг Ледж және Ред Рок.

Экология

Сент-Еленада әлемнің басқа еш жерінде табылмайтын кем дегенде 40 түрлі өсімдік мекендейді, ал Ассенсион теңіз тасбақалары мен қара құйрықты шағалалардың көбею орны болып табылады.

Аудандар

Сент-Елена аралы сайлау және әкімшілік мақсаттар үшін қолданылатын 8 ауданға бөлінген.