Америкалық термоядролық қарудың W62 тарихы

Кіріспе

1960 жылдардың соңында жобаланған американдық термоядролық оқ-дәрі.

W62 – 1960 жылдары жобаланған және 1970 жылдың наурызынан 1976 жылдың маусымына дейін өндірілген американдық термоядролық оқ-дәрі. Кейбір Minuteman III ICBM зымырандарында қолданылған, ол 1979 жылдың желтоқсанынан бастап W78 оқ-дәрілерімен ішінара алмастырылды, ал толықтай MX Peacekeeper зымырандарынан алынып тасталған W87 оқ-дәрілерімен алмастырылып, 2010 жылы қолданыстан шығарылды.

теміржол вокзалы.

Тарих

W62 тұжырымы 1961 жылы әуе күштерінің «көп режимді» қайта кіру көліктерін зерттеуімен басталды, ол кезде көп реттік қайта кіру көліктері (MRV) деп аталды. Зерттеуде Minuteman үшін Mark 12 RV, Titan II үшін Mark 13 RV және Titan I және Atlas үшін Mark 14 RV ұсынылды. Бұл жаңа RV-лардың басты мақсаты – баллистикалық зымыранға қарсы қорғанысты жеңу болды. Бұл жаңа RV-ның алғашқы сынақтарының бірі – 1962 жылы Nougat операциясының Marshmallow атылған түсірілімі. 1962 жылдың тамызында Mark 12 RV екі түрлі қайта кіру көліктерінен тұратын екі RV тұжырымына айналды: «жеңіл» және «ауыр», екеуі де Mark 12 деп аталды. 1963 жылдың қаңтарында Minuteman үшін MRV жүйесін әзірлеуге рұқсат берілді. Сол кезде теңіз күштері бағдарламаға бақылаушы болуды сұрады. 1963 жылдың сәуірінде жүйенің іске асырылу мүмкіндігі туралы зерттеу жарияланды. Жеңіл оқ-дәріге үш түрлі қаттылық, қуаты және салмағы, ал ауыр оқ-дәріге екі түрлі конструкция ұсынылды. Көп реттік тәуелсіз қайта кіру көліктерінің (MIRV) тұжырымы 1962 жылдың соңы мен 1963 жылдың басында жасалды. Бұл идея бірнеше тәуелсіз өнертапқыштарға жатқызылды, технологиялық тұжырымдама Able Star және Trantstage жүйелерінде пайда болды. Able Star – бірнеше спутниктерді бір ғана зымыраннан бірнеше орбитаға орналастыруға мүмкіндік беретін Thor зымыранының жүйесі. Trantstage – ерекше мақсатсыз жасалған, бірақ IDCSP қорғаныс байланыс спутнигі жүйесі үшін қолданылған жоғары маневрлі бақылау жүйесі. Бұдан әрі термоядролық қаруды кішірейту жұмыстары жүргізілді. 1963 жылдың қазан айында қорғаныс зерттеулерінің директоры әуе күштері мен теңіз күштері Mark 12 бағдарламасында бірлесіп жұмыс істеуді сұрады, осылайша оқ-дәрі Minuteman және Polaris зымырандарында бір-бірін алмастыра отырып қолданылуы мүмкін. Бұл әуе және теңіз күштерінің оқ-дәрі үшін ортақ осалдық талаптарын қабылдауына әкелді, бірақ теңіз күштерінің әуе күштерінен гөрі қатаң талаптары бұл процесті қиындатты. 1964 жылы ауыр оқ-дәрі Mark 17 деп аталды, кейіннен W67 оқ-дәрісіне айналды, ал наурыз айында Mark 12 жеңіл конструкциясынан гөрі одан да жеңіл оқ-дәрілер туралы зерттеулер жүргізілді. Оқ-дәрінің бастапқы екінші сатысы «дәстүрлі конструкциядан» тұрды, бірақ шілдеде конструкция өзгертілді, бұл оқ-дәріні алға қарай орналастыруға және жалпы салмағын азайтуға мүмкіндік берді. Екінші сатының алғашқы сынағы қыркүйекте өтті. Қараша айында MIRV жүйесін дамытуды қолдау үшін жүйелік сипаттамалар өзгертілді. 1964 және 1965 жылдары қарудың қаттылығына қатысты қару талаптарына бірқатар өзгерістер енгізілді. Бұл 1965 жылдың 21 сәуірінде өткен «Уэтстоун» операциясының Gumdrop сынағына әкелді. Бұл өзгерістер 1965 жылдың наурыз айында негізгі сатының конструкциясына өзгерістер енгізуге әкелді. 1966 жылы рентген сәулелерінің әсерінен қорғану үшін оқ-дәрі жүйелерін қатайтуға көп күш жұмсалды. Сол жылы RV-нің абразиясы салдарынан кейбір RV-лер қайта кіргенде бұзылып кеткендіктен, оқ-дәрінің дамуы кейінге шегерілді. 1967 жылдың қазан айында Mark 12 бағдарламасы бойынша әскери-теңіз күштерімен ынтымақтастық тоқтатылды, өйткені оқ-дәріні әуе күштері мен теңіз күштерінің талаптарына сай ету қажеттілігі екі қолдануға да тиімсіз қаруға әкелді. W62-нің алғашқы өндірісі 1970 жылдың сәуірінде өндірілді. Оқ-дәрі 1979 жылдың желтоқсанынан бастап W78 оқ-дәрісімен жартылай, ал 2010 жылы W87 оқ-дәрісімен толық ауыстырылды, содан кейін ол қолданыстан шығарылып, таратылды. W62-нің қуаты оның ізбасары W78-ге қарағанда жоғары деп саналады. W62-ні Titan II зымыранына орналастыру туралы ұсыныстарда сегіз оқ-дәріні тасымалдайтын екі оқ-дәрі автобусын пайдалану көзделіп, барлығы он алты оқ-дәріге дейін жеткізілуі мүмкін еді. Өндіріс кезеңінде барлығы 1725 W62 оқ-дәрісі өндірілді.

The concept of the W62 began in 1961 with an air force study into reentry vehicles for "multiple mode", what Multiple Reentry Vehicles (MRV) was then called. The study proposed a Mark 12 RV for Minuteman, a Mark 13 RV for Titan II and a Mark 14 RV for Titan I and Atlas. The primary goal of these new RVs was to overcome terminal anti ballistic missile defenses. One of the earliest effects tests of this new RV was shot Marshmallow of Operation Nougat in 1962. In August 1962 the Mark 12 RV developed into the twin RV concept, consisting of two different reentry vehicles: a "light" and "heavy", both called the Mark 12. In January 1963, development of a MRV system for Minuteman was authorized. At this time, the navy asked to become an observer for the program. In April 1963, the system feasibility study was released. Three warhead designs of varying hardness, yield and weight were proposed for the light warhead, and two for the heavy warhead. The concept of multiple independent reentry vehicles (MIRV) was developed in late 1962 and early 1963. Several independent inventors are credited with the idea, with the technological concept originating in the Able Star and Trantstage systems. Able Star was a system for the Thor rocket that allowed for the deployment of multiple satellites from a single rocket into multiple orbits. Transtage was a highly maneuverable post boost control system developed without any specific mission in mind, but was used for the IDCSP defense communication satellite system. Further developments included the miniaturization of thermonuclear weapons. In October 1963, the director for defense research requested that the air force and navy cooperate on the Mark 12 program so that the warhead could be used interchangeably on both the Minuteman and Polaris missiles. The immediate effect was for the air force and navy to adopt common vulnerability requirement for the warhead, which was complicated by the navy having more stringent vulnerability requirements than the air force. In 1964, the heavy warhead was spun off as the Mark 17 warhead, which became the W67 warhead, and in March, there were further investigations into even lighter warheads than the baseline Mark 12 light design. The initial secondary stage in the warhead was of the "conventional design", but in July the design was changed to allow for more forward placing of the warhead, reducing total weight. The first test of the secondary was in September. In November, the system specifications were changed to support development of an MIRV system. A series of changes were made to the weapon requirements in regards to hardening in 1964 and 1965. This included a second weapon effects test, Gumdrop of Operation Whetstone 21 April 1965. These led to changes in the primary stage design in March 1965. In 1966, significant effort was devoted towards hardening the warhead systems against weapon effects to prevent x ray pin down. In the same year, the warhead was delayed due to RV ablation causing some RVs to break up on reentry. In October 1967, navy cooperation on the Mark 12 was terminated, as the need to make the warhead compatible with both air force and navy requirements ultimately lead to a weapon that was less suitable for either application. The first production W62 was produced in April 1970. The warhead was partially replaced by the W78 starting in December 1979 and fully replaced by the W87 warhead in 2010, thereafter it was retired and dismantled. The yield of the W62 is publicly believed to be while its successor, the W78, has a yield of Proposals to put the W62 on Titan II were to use two warhead buses, carrying eight warheads each, for a total of sixteen warheads. A total of 1,725 W62 warheads were produced during its production run.