Кіріспе

Үнді актері (1919–1998) – Болливуд актері Ом Пракаш Чиббер (19 желтоқсан 1919 – 21 ақпан 1998) – үнді киноактері. Ол Джамму қаласында дүниеге келген және хинди киносының белгілі кейіпкерлік актері болды. Оның ең танымал фильмдері: «Гопи» (1970), «Хулчул» (1971), «Намак Халал» (1982) және «Шараби» (1984). Сонымен қатар, ол Бхарат Бхушан, Шашикала, Притхирадж Капур және Мала Синха бас рөлде ойнаған «Жаханара» фильмін өндірді. Пракаш «Дус Лакх», «Аннадата», «Чарандас» және «Садху аур Шайтан» фильмдерінде маңызды рөлдерді ойнады. «Дил Даулат Дуния», «Гопи», «Апна Деш», «Чупке Чупке», «Жули», «Жору ка Гулам», «Аа Гале Лаг Жа», «Пяр Кие Жа», «Падосан» және «Будда Мил Гая» фильмдеріндегі рөлдері, сондай-ақ «Намак Халал» фильміндегі «Дадду» және «Занжер» фильміндегі «Де Силва» рөлдері оның ең жақсы туындылары саналады. «Шараби», «Бхарроса», «Тере Гхар Ке Самне», «Мере Хамдам Мере Дост», «Лоафер» және «Дил Тера Дивана» фильмдеріндегі рөлдері де жоғары бағаланды. Пракаш көптеген комедиялық фильмдерде ойнады. Оның ең сәтті рөлдерінің бірі – «Наукар Биви Ка» (1983), «Шараби» (1984) және «Чамели Ки Шади» фильмдеріндегі басты рөлдері. Дилип Кумармен бірге түскен «Гопи» фильміндегі рөлі актерлік шеберлігі тұрғысынан ең жақсы деп есептеледі. Көптеген сыншылар оның Дилип Кумардан қайғылы сахналарда жақсы ойнағанын айтады. Бір кезде Кумар: «Мен актерлік карьерамда бір рет ғана қорқып қалдым, ол «Гопи» фильмінде болды, онда Ом Пракашджидің өнері менікінен басып өтті», – деген еді.

Ерте өмір және білім

Пракаш театр, музыка және киноға қызығушылық танытты. Ол он екі жасында классикалық музыка сабақтарын алуды бастады.

Мансап

1937 жылы Ом Пракаш 25 рупия айлық жалақымен «Всеиндийское радиоға» жұмысқа орналасты. Ол «Фатех Дин» деген атпен танылды, радиодағы өзінің есімді тұлғасы болды және оның бағдарламалары оны бүкіл Пенджабқа танымал етті. Бір күні тойда адамдарды көңілді қылып отырғанда, режиссер Дхалсух Панчоли оны Лахордағы кеңсесіне шақырды. Панчоли Ом Пракашқа «Дааси» фильміндегі алғашқы актерлік рөлін берді. Ол үшін 80 рупия алды, бірақ бұл фильм оған атақ әкелді. Бұл оның алғашқы маңызды рөлі болды, ал бұрын «Шариф Бадмаш» атты нұсқаусыз фильмде эпизодтық рөл ойнаған еді. Кейін ол «Дааси» және Панчолидің «Дхамки» мен «Аайи Бахар» фильмдерінде ойнады. Үндістанның бөлінуінен кейін көп ұзамай ол Делиге, содан кейін Бомбейге (қазіргі Мумбай) келді. Киножурналисі және сыншы болған Балдев Радж Чопра оның талантын байқады және Ом Пракашты актерлік мансабын жалғастыруға ынталандырды. Ол Ом Пракаштың өзін жан-жақты актер ретінде көрсетуге қабілетті екеніне сенімді болды, кейіннен ол үлкен жетістіктерге жетті және «Лахор», «Чар Дин» және «Раат ки Рани» сияқты фильмдерде рөлдер сомдады. Мансабының осы кезеңінде ол Дилип Кумармен «Азаад», Радж Капурмен «Мера Наам Джокер», Кишор Кумармен «Мисс Мэри», «Бахар», «Пехли Жалак», «Аша» және «Ман Мауджи», Ашок Кумармен «Хаура көпірі» және Дев Анандпен «Тере Гар Ке Самне» фильмдерінде ойнады. Ол Кишор Кумар, Дилип Кумар, Радж Капур, Ашок Кумар және Дев Ананд сияқты жұлдыздармен бірге екі фильмде де өте жақсы өнер көрсетті. Ол өзінің ерекше стилін қалыптастырды, бұл оны келесі қырық жыл бойы ойын-сауық индустриясында жұмыс істеуге жетеледі. Ом Пракаш 307 фильмде ойнады. Ол алғашқы маңызды сыйлығын «Дус Лакх» (1966) фильмінде ойнағандығы үшін жеңіп алды. Ол сонымен қатар «Хаура көпірі» (1958), «Пьяр Кие Жаа» (1966), «Падосан» (1968), «Садху Аур Шайтан» (1968), «Дил Даулат Дуния» (1972), «Чупке Чупке» (1975), «Гол Маал» (1979), «Намак Халал» (1982) және «Чамели Ки Шаади» (1986) фильмдерінде ойнады. Ол «Чача Зиндабад», «Хандан», «Харьяли Аур Рааста», «Дил Апна Аур Преет Парай», «Пати Патни», «Неенд Хамари Хаб Тумхаре», «Мере Хамдам Мере Дост», «Аннадата», «Ек Шриман, Ек Шримати», «Доли», «Чираг», «Амар Прем», «Аанх Мичоли», «Ек Хасина До Диване», «Анураг», «Занджир», «Сагина», «Аа Гале Лаг Жаа», «Лоафер», «Роти», «Жули», «Хушбу», «Лауари», «Бандиш», «Шараби» және «Чамели Ки Шаади» фильмдерінде де оңай және терең рөлдерді сомдай алатынын көрсетті. Актерлік өнерден басқа, Ом Пракаш «Санджоб» (1961), «Жахан Ара» (1964) және «Индия қақпасы» (1957) фильмдерін өндірді.

Өлім

Ом Пракаш үйінде ауыр жүрек ұстамасына ұшырады және дереу Мумбайдағы Лилавати ауруханасына жеткізілді. Ауруханада Пракаш тағы бір жүрек ұстамасын басынан өткерді және одан ессіз жағдайда комаға түсті, одан ешқашан арыла алмады. 1998 жылдың 21 ақпанында қайтыс болды.