Кіріспе

Американдық жазушы Дуглас Вулф (23 наурыз 1922 – 18 қаңтар 1992) – американдық әңгімелер, романдар және кітаптар туралы рецензиялардың авторы болған.

Өмірбаян

Нью-Йорк қаласында туған Вулф Нью-Йорктің Ларчмонт қаласында өсті және 1939 жылдан 1942 жылға дейін Гарвард университетінде білім алды. Вулф көбінесе өзінің шығармаларында бейнелеген өмірді өмір сүрді, Американың бағытталған ағымының күтулерін қасақана қабылдамай, қоғамның шеттерін мекендеуді артық көрді. Ол үнемі, көбінесе автомобильмен саяхаттап, түрлі уақытша, маргиналды жұмыстар істеді – мысалы, көшпенді шаруа, жүргізуші, мұздақ сатушы, үйден-үйге зерттеуші – бұл оның көркем шығармаларының көптеген тәжірибесі мен егжей-тегжейін қамтамасыз етті. 1955 жылы Роберт Крили «Divers Press» баспасы арқылы Вулфтың алғашқы қысқа романы «Екіжүзділік күндерін» жариялады, және Вулф «Жаңа американдық поэзияның» көркемдік бөлімімен жиі байланысты болды, Лерой Джонс (Амири Барака) редакциялаған «The Moderns: An Anthology of New Writing in America» (1963) және Дональд М. Аллен мен Роберт Крили редакциялаған «New American Story» (1965) антологияларында пайда болды. Оның келесі екі романы «Fade Out» және «Wall to Wall» «Grove Press» баспасында жарық көрді және олар оның ең ерекше туындыларын көрсетеді деп есептелді. 1976 жылы ол екінші әйелі Сандра Браманға үйленді, олармен бірге «Wolf Run Books» кішкентай баспасын және қысқа ғұмырлы «Vital Statistics» журналын (3 нөмірі, 1978–1979) басқарды. Екеуі Вулфтың әдеттегі көшпелі өмірін жалғастырды, түрлі жұмыстар атқарып, көптеген журналдарда жазып, жариялап, денсаулығы 1980-жылдардың ортасында нашарлай бастағанға дейін үнемі жаңа томдар шығарып тұрды. Вулфтың романдары көбінесе жол баяндары болып табылады, олардың кейіпкерлері материалдық қажеттіліктер мен орта таптың күтулерінен тыс өмірді іздейді. Алайда, бұл богемалар немесе Битс емес, әлеуметтік қабылданбаған қарапайым адамдар немесе эксцентриктер, олар әлеуметтік бақылаудың үнемі қаупі астында бола тұра, өмірлерін күрделендіріп табуға тырысады. Шөлдер мен тасталған қалалар оның туындыларында уақытша пана ретінде жиі кездеседі. Баяндар олар қабылдамайтын заманаға наразылық білдірмейді, керісінше, кейіпкерлері өзінің жағдайларында мүмкіндігінше жақсы өмір сүруге тырысатын қайғылы, ирониялық юмормен сипатталады.