АҚШ Әскери-теңіз күштерінің 124-ші истребитель эскадрильясының тарихы

Кіріспе

124-ші истребитель эскадрильясы немесе VF 124 Gunfighters – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің флотты жаңару эскадрильясы (FRS). 1948 жылдың 16 тамызында VF 53 ретінде құрылған, 1958 жылдың 11 сәуірінде NAS Moffett Field-те ұшу оқу эскадрильяларының қажеттілігіне байланысты VF 124 деп қайта аталды, бұл өз кезегінде әскери-теңіз күштеріне қанатты ұшақтардың енгізілуіне байланысты болды. 1961 жылы эскадрилья NAS Miramar, Калифорнияға көшірілді, ол АҚШ Тынық мұхиты флотының истребитель авиациясы үшін негізгі реактивтік базасы болды. Эскадрильяның FRS міндеті – F 8 Crusader үшін ұшқыштарды, ал кейіннен F 14 Tomcat үшін ұшқыштар мен радарлық келушілерді даярлау болды. Эскадрилья 1994 жылдың 30 қыркүйегінде таратылды және оның F 14 FRS миссиясы АҚШ Атлантика флотының VF 101 эскадрильясымен бірге Вирджиния штатындағы NAS Oceana базасында біріктірілді.

Корей соғысы

VF 53 эскадрильясы F4U 4B Corsair ұшақтарымен жабдықталған, 1950 жылдың 1 мамырынан 1 желтоқсанына дейін «Валли Фордж» авиатасымалдағыш тобының 5-ші авиаэскадрильясына бекітілді және Корея соғысына жөнелтілген теңіз күштерінің алғашқы эскадрильяларының бірі болды. Эскадрилья 1951 жылдың 26 маусымынан 1952 жылдың 25 наурызына дейін «Ессекске» қайта орналасты. F9F 5 Panther ұшақтарымен қайта жабдықталған эскадрилья 1952 жылдың 20 қарашасынан 1953 жылдың 25 маусымына дейін USS Valley Forge кемесіне орналасты.

F-14 Tomcat

1972 жылы VF 124 жаңа F 14A Tomcat үшін Тынық мұхиты флотының оқу эскадрильясы болды. VF 124 1972 жылдың тамызында F-8 ұшқыштарын даярлауды тоқтатты және қалған F-8 ұшақтарының жауапкершілігі VFP-63-ке жүктелді. VF 124 8 қазанда алғашқы F-14A-ны алды, ал бірнеше күннен кейін алғашқы екі жедел флот F-14A эскадрильясы – VF 1 және VF 2 құрылды. 1973 жылдың желтоқсанында АҚШ Теңіз корпусы офицерлері VF 124-ке нұсқаушылар ретінде оқуды бастау және Теңіз күштерінің F-14 ұшақтарын пайдаланатын ұшқыштар экипаждарының бастапқы құрамын қалыптастыру үшін келді. USMC-нің VF 124-ке қатысуы 1976 жылға дейін жалғасты, одан кейін Теңіз корпусы үшін F-14 ұшағының тым қымбат екені және F/A-18 Hornet 1982 жылы пайдалануға енгізілгенге дейін F-4 Phantom II ұшағын өз шабуыл эскадрильяларында пайдалануды жалғастыратыны шешілді. VF 124-те даярланған бірінші рейдтік ұшқыштар, навигаторлар және техникалық персонал 1974 жылдың желтоқсанында Kitty Hawk палубасынан күндіз және түнгі ұшу біліктіліктерін орындап теңізге шықты. 1976 жылы Иранның әскери-әуе күштерінің өкілдері үш жылдан кейін шахтың құлатылуына дейін F-14 ұшақтарында оқу үшін келді. Жаңа онжылдық басталғанда, Әскери-теңіз күштері RA-5C Vigilante және RF-8A барлау ұшақтарын қызметтен шығаруды шешті, ал барлау функциясы Тактикалық әуе барлау жүйесі (TARPS) арқылы F-14 қауымдастығына енгізілді. VF 124 әуе және жердегі экипаждарға TARPS модулін пайдалануды үйретті. 1988 жылдың желтоқсанына қарай VF 124 1502 ұшқыштар экипажын, 14 400-ден астам техникалық персоналды даярлады және 153 193 сағаттан астам ұшу уақытын орындады. VF 124 сондай-ақ 124 күн бойы сыртқы заттардан зақым алмады. VF 124 F-14A ұшағын пайдалануды жалғастырды, ал VF 101 Атлант мұхиты флотының F-14 экипаждарын жаңартылған F-14B Tomcat ұшағында даярлауды бастады. Жақсартылған F-14D Super Tomcat ұшағы пайда болғаннан кейін VF 124 жаңа ұшақта әуе және жердегі персоналды даярлау міндетін алды, ал алғашқы F-14D 1990 жылдың 16 қарашасында қабылданды, төрт ұшақ 1991 жылдың 2 қазанында Nimitz кемесінде алғашқы флот F-14D ұшу біліктілігін орындады. Қызмет ету кезеңінде VF 124 тек F-14A Tomcat және F-14D Super Tomcat ұшақтарын пайдаланды, өйткені барлық F-14B Tomcat ұшақтары тек Атлант мұхиты флотының эскадрильяларында ғана пайдаланылды. 1993 жылдың 11 наурызында VF 124 F-14 ұшағы Рейджер кемесіне соңғы қонуын жасады, лейтенант Марк А. Гарсия мен лейтенант Тим Тейлор кеменің 330 683-ші қонуын аяқтады. 1990 жылдардың басында F-14 эскадрильяларының қысқартылуына байланысты Әскери-теңіз күштерінің F-14 оқу эскадрильялары да қысқартылды және VF 124 1994 жылдың қыркүйегінде таратылды. F-14D әлі де бұрынғы VF 124 орналасқан жерінде бір жыл бойы пайдаланылды, ал бөлімше VF 101 Det Miramar болып қайта құрылды. Осыдан кейін BRAC NAS Miramar-ды Теңіз корпусына беруді және MCAS El Toro, Калифорния және MCAS Tustin, Калифорнияны BRAC бағыты бойынша жабудан кейін MCAS Miramar ретінде қайта атауды бұйырды. Жапониядағы Forward Deployed Naval Force (FDNF) құрамында орналасқан Әскери-теңіз күштерінің F-14 эскадрильяларын қоспағанда, Калифорниядағы NAS Point Mugu-дағы VX 4 (кейін VX 9), NAS Patuxent River-дегі VX 23, NASA-ның Эдвардс AFB-дегі Dryden Research Center, Техас штатындағы NAS JRB Fort Worth-тағы VF 201 және VF 202, бұрынғы NAS Miramar-дағы барлық F-14 эскадрильялары басқаша таратылмаған жағдайда NAS Oceana, Вирджинияға көшірілді, бұл база F-14 флотының көп бөлігі үшін жалғыз орталыққа айналды, 2006 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің қызметінен шығарылғанша. Осы көші-қонмен бірге F-14 оқуына жауапкершілік толығымен VF 101-ге берілді.

In 1972, VF 124 became the Pacific Fleet training squadron for the new F 14A Tomcat. VF 124 stopped training F 8 pilots in August 1972 and responsibility for the small number of F 8s left was handed over to VFP 63. VF 124 received their first F 14As on 8 October 1972, and a few days later the two first active fleet F 14A squadrons, VF 1 and VF 2 were established. In December 1973, U. S. Marine Corps officers reported to VF 124 to start training as instructors and to form an initial cadre of USMC flight crews who would operate the F 14 in Marine fighter/attack squadrons (VMFA). USMC involvement with VF 124 continued until 1976 when the Commandant of the Marine Corps decided that the F 14 was too expensive for the USMC to operate and that the Marine Corps would continue to operate the F 4 Phantom II in its fighter/attack squadrons until the F/A 18 Hornet entered service in 1982. The first set of replacements pilots, NFOs and maintenance personnel trained by VF 124 took to sea in December 1974, flying day and night carrier qualifications of the deck of Kitty Hawk. In 1976, personnel from the Imperial Iranian Air Force arrived to begin training on the F 14 until the overthrow of the Shah three years later. As a new decade began, the Navy opted to retire its dedicated RA 5C Vigilante and RF 8A reconnaissance aircraft and the role of reconnaissance was introduced to the F 14 community with the Tactical Air Reconnaissance Pod System (TARPS) and VF 124 began to teach air and ground crews how to operate the TARPS pod. By December 1988, VF 124 had trained 1502 aircrew, over 14,400 maintenance personnel and flown over 153,193 flight hours and VF 124 also achieved 124 days without any Foreign Object Damage. VF 124 continued to operate the F 14A while VF 101 began training Atlantic Fleet F 14 crews on the re engine F 14B Tomcat. With the introduction of the improved F 14D Super Tomcat, VF 124 was assigned the role of training air and ground personnel on the new aircraft and the first F 14D was accepted on 16 November 1990, with four aircraft undertaking the first fleet F 14D carrier qualifications on board Nimitz on 2 October 1991. During its period of service, VF 124 only operated the F 14A Tomcat and the F 14D Super Tomcat, as all F 14B Tomcats were only flown by select Atlantic Fleet fighter squadrons. On 11 March 1993, a VF 124 F 14 made the final landing on Ranger prior to that ship's decommissioning, with Lieutenant Mark A. Garcia and Lieutenant Tim Taylor completing the carrier’s 330,683rd landing. With the post Cold War downsizing of the F 14 squadrons in the early 1990s, the Navy's F 14 training squadrons were similarly reduced and VF 124 was disestablished in September 1994. The F 14D was still operated out of former VF 124 spaces for a year, and the unit became VF 101 Det Miramar. Shortly after this, the BRAC directed transfer of NAS Miramar to the Marine Corps and its redesignation as MCAS Miramar following the BRAC directed closures of MCAS El Toro, California and MCAS Tustin, California took place. With the exception of extant Navy F 14 squadrons based in Japan as part of the Forward Deployed Naval Force (FDNF), those F 14s assigned to VX 4 (later VX 9) at NAS Point Mugu, California; VX 23 at NAS Patuxent River, Maryland; NASA's Dryden Research Center at Edwards AFB, California, and VF 201 and VF 202 of the Naval Air Reserve Force at NAS JRB Fort Worth, Texas, all F 14 fleet squadrons at the former NAS Miramar that were not otherwise decommissioned were relocated to NAS Oceana, Virginia, with that base becoming the single site location for the majority of the active duty F 14 fleet until the Tomcat's retirement from the U. S. Navy's inventory in 2006. Concurrent with this move, responsibility for all F 14 training transferred to VF 101.