Италиялық ән сөздерінің авторы Могол: өмір және шығармашылық жолы

Кіріспе

Италиялық лирик (1936 жылы туған)

Джулио Рапетти (1936 жылдың 17 тамызында туған), Могол есімімен әйгілі, итальяндық музыка лириктерінің бірі. Ол Лусио Баттисти, Джанни Белла, Марселла Белла, Адриано Челентано және Мангомен бірлескен жұмыстарымен танымал.

Мансап

Могол Миланда дүниеге келді. Оның әкесі, Мариано Рапетти, Ricordi лейблінің маңызды директоры болған және өз уақытында 1950-ші жылдардың сәтті лириктерінің бірі болды. Рикордиде қоғамдық қатынастар жөніндегі маман ретінде жұмыс істеген жас Джулио әкесінің қарсылығына қарамастан, лирик ретінде мансабын бастады. Оның алғашқы жетістіктері: Джинно Паоли музыкасын жазған және Мина орындаған "Il cielo in una stanza"; Лучано Тажоли мен Бетти Кертистің орындауындағы 1961 жылғы Сан-Ремо фестивалінің жеңімпазы "Al di là"; Бобби Соло үшін 1964 жылы үлкен хитке айналған "Una lacrima sul viso". 1961 жылы танымал болған тағы бір ән – "Uno dei tanti" ("Көптің бірі") 1963 жылы Джерри Лейбер мен Майк Столлер Бен Э. Кинг үшін қайта жазып, "I (Who Have Nothing)" деген атпен шығарды. Көптеген әншілерге итальян тілінде жаңа лирика жазумен қатар, Могол Италияда ағылшын тіліне үйрену әлі де кең емес болған жылдары, шетелден келген көптеген хиттерді, әсіресе кино саундтректерін, сондай-ақ Боб Дилан мен Дэвид Боуидің шығармаларын аударуды өз міндеті етіп алды. 1965 жылы ол Орталық Италияның Лацио аймағынан шыққан жас гитарист және композитор Лучио Баттистимен танысты. Моголдың лирикасы Батистидің автор ретінде алғашқы табысына үлкен үлес қосты, мысалы, "29 settembre" сияқты мегахиттерде, және оны продюсерлік рөлге де итермеледі, "Sognando la California" әнінде, Могол өзі The Mamas & the Papas тобының "California Dreamin'" әнін және Procol Harum тобының "A Whiter Shade of Pale" әнін итальян тіліне ("Senza luce" – "Жарықсыз") аударды. 1967 жылы, Могол ағылшын хиттерін итальян тіліне аударудан басқа, оның 1966 жылғы "Piangi con Me" ("Менімен жыла") әні, The Rokes тобының Дэвид "Шел" Шапиромен бірлесіп жазылған (оны осы топ орындаған), ағылшын тіліндегі нұсқасы Billboard Hot 100 тізімінде 8-орынға ие болды. Майкл Джулиен ұсынған ағылшын тіліндегі мәтіні мен атауымен "Let's Live for Today" әні The Grass Roots тобы үшін миллиондаған сатылыммен алтын диск атағын жеңіп алды; ағылшын нұсқасының танымалдылығы итальян нұсқасын The Rokes тобы үшін алтын диск мәртебесіне жеткізді. 1966 жылы Могол лейблінің қарсылығын жеңіп, Баттисті өзінің әндерін орындауға көндірді. Лирик интуициясы итальян музыкасы тарихындағы ең табысты нәтижелердің біріне әкелді, өйткені Батисти, бастапқыда қиындықтарға тап болғаннан кейін, әнші ретінде танымал болып, итальян музыкасының панорамасындағы ең сәтті артистердің біріне айналды. Сол жылы Могол Ricordi лейблінен шығып, Батистимен бірге "Numero Uno" атты өз лейблін құрды, ол көптеген белгілі итальяндық әнші-күйшілерді біріктірді. Екеуі Бруно Лаузи мен Патти Право үшін де әндер жазды. Олардың ең үлкен жетістігі 1969-1970 жылдары Мина үшін жазылған әндерінен болды. 1980 жылы Могол Батистимен шығармашылық байланысын үзді және белгілі әнші-күйші Риккардо Кокчиантемен лирик ретінде тәуелсіз мансабын сәтті жалғастырды, ол бірнеше сәтті альбомдардың мәтіндерін жазды, алғашқысы "Cervo a Primavera" сериясы болды. Соңғы жылдары ол Mango тобымен бірлесіп, "Oro", "Nella mia città", "Come Monna Lisa" және "Mediterraneo" сияқты сәтті әндерді жазды. Могол Адриано Челентаномен берік серіктестік құрды; Челентано үшін оның әндерін сицилиялық әнші-күйші Джанни Белла жазды. Бұл ынтымақтастық нәзік "L'arcobaleno" әнін тудырды, ол "Io non so parlar d'amore" CD-сіне енгізілді, бұл ән жақында қайтыс болған Батистиге арналған деп есептеледі. Могол әнші-күйші Джек Рубиначчимен де жұмыс істеді.

Mogol was born in Milan. His father, Mariano Rapetti, was an important director of the Ricordi record label, and had been in his own time a successful lyricist of the 1950s. Young Giulio, who was likewise employed by Ricordi as a public relations expert, began his own career as a lyricist against his father's wishes. His first successes were "Il cielo in una stanza", set to music by Gino Paoli and sung by Mina; "Al di là", a piece that won the 1961 Sanremo Festival, performed by Luciano Tajoli and Betty Curtis; "Una lacrima sul viso", which was a huge hit for Bobby Solo in 1964. Another famous song from 1961 was "Uno dei tanti" (English: "One among many") which was rewritten by Jerry Leiber and Mike Stoller in 1963 for Ben E. King and released under the title "I (Who Have Nothing)". In addition to writing new lyrics in Italian for a great many singers, Mogol also took it upon himself, in years in which familiarity with the English language in Italy was still sparse, to translate many hits from overseas, especially film soundtracks, but also works of Bob Dylan and David Bowie. In 1965, he met Lucio Battisti, a young guitarist and composer from the Latium region of central Italy. Mogol's lyrics contributed to Battisti's initial success as an author, in megahits such as "29 settembre", and led him to undertake the role of producer as well, as happened with the song "Sognando la California", which Mogol himself had translated from the signature number of The Mamas & the Papas, "California Dreamin'", and with "Senza luce" ("Without light"), an Italian rendering of "A Whiter Shade of Pale" by Procol Harum. In 1967, in a reversal of Mogol translating English hits to Italian, his 1966 song "Piangi con Me" ("Cry with Me"), co written with David "Shel" Shapiro of The Rokes (the band that recorded it), would see an English language translation reach #8 on the Billboard Hot 100 singles chart. The song "Let's Live for Today", using English lyrics and title provided by Michael Julien, was a million selling gold record for The Grass Roots; the prominence of the English version drove the Italian version to gold record status for The Rokes. In 1966, Mogol, overcoming resistance from his record label, convinced Battisti to perform his own songs. The lyricist's intuition would have one of the most rewarding outcomes of the history of Italian music, as Battisti, after a halting start, would explode as a singer, becoming one of the most successful artists in the panorama of Italian music. In the same year, Mogol left the Ricordi label to create his own with Battisti, called Numero Uno, which brought together many celebrated Italian singer songwriters. The pair wrote songs as well for Bruno Lauzi and Patty Pravo. Their greatest chart success came from the songs written for Mina in 1969–1970. In 1980, Mogol broke the artistic relationship with Battisti, and successfully continued his independent career as a lyricist with the noted singer songwriter Riccardo Cocciante, with whom he wrote the texts for some successful albums, first in the series being "Cervo a Primavera". Lately, he began his collaboration with Mango, co writing successful songs like "Oro", "Nella mia città", "Come Monna Lisa" and "Mediterraneo". Mogol has formed a stable partnership with Adriano Celentano; his songs for Celentano are scored by the Sicilian singer songwriter Gianni Bella. This collaboration has produced the delicate song "L'arcobaleno", included in the CD Io non so parlar d'amore, which is considered dedicated to Battisti, who had recently died. Mogol has also collaborated with singer songwriter Jack Rubinacci.