Локомотивтің қысқа капоты: мақсаты, құрамы, тарихы. Көліктің алдыңғы бөлігінің қысқалау бөлігі, жабдықтары мен қауіпсіздік ерекшеліктері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Локомотивтің екі капотының ең қысқасы – капоттық типтегі дизель локомотивінің қысқа капоты. Бұл локомотивтің екі капотының (кабинаның алдында және артындағы локомотив корпусының тар бөліктері) арасындағы ең қысқасы болып табылады. Қысқа капотқа қосымша жабдықтар, көбінесе экипажға арналған химиялық тұрақтандырғыш дәретхана орналасады, сондай-ақ ескі үлгідегі жолаушылар вагондарын жылытуға арналған бу генераторы да болуы мүмкін.
The shorter of the two hoods on a locomotive
The short hood of a hood unit style diesel locomotive is the shorter of the two hoods (narrower sections of the locomotive body in front and behind of the cab) on a locomotive. The short hood contains ancillary equipment, frequently a chemical retention toilet for crew use, and may contain a steam generator for heating older style passenger cars.
Жоғары
Әдетте, қысқа капот локомотивтің алдыңғы бөлігі болып табылады және оны локомотивтің "мұрыны" деп атауға болады. Алғашқыда бұл солай болмаған; теміржолдар соқтығыс кезінде экипаждың қосымша қорғанысы үшін, сондай-ақ бу локомотивтерін басқарудың бұрынғы қалыпты тәсілі болғандықтан, ұзақ капотты алға шығаруды ұнатты. Бірақ көру қабілетін жақсарту қажеттігі бұған қарсы келді және соңында басымдық алды. Көптеген локомотивтер бастапқыда локомотивтің толық биіктігіне дейін қысқа капотпен жасалған (биік қысқа капот). Бұл қосымша жабдықтарға арналған орын берді және көбінесе бу генераторын орнату үшін қолданылды.
Normally, the short hood is the front of the locomotive, and may be referred to as the locomotive's "nose". Originally, this was not the case; railroads preferred to have the long hood leading, for additional crew protection in a collision, and because it was the familiar mode of operating steam locomotives. The requirement for increased visibility conflicted with this and ultimately gained precedence. Many locomotives originally had a short hood the full height of the locomotive (a high short hood). This gave extra equipment room and was often used to house a steam generator.
Төмен
Қысқа капот локомотивтің алдыңғы бөлігі ретінде қалыптасқаннан кейін, өндірушілер төменгі қысқа капотты (сондай-ақ "стандартты кабина" немесе "спартан кабинасы" деп те аталады) ұсына бастады, ол локомотив кабинасының терезелері деңгейінен төмен орналасып, жақсы алға қарай көру үшін орталық терезелерге мүмкіндік берді. Қазір олар локомотивтің "мұрыны" деп жиі аталады. Көптеген ескі локомотивтер төменгі қысқа капотпен жаңартылып, "қырқылған мұрынды" локомотивтер деп аталды.
Once the short hood was established as the front of the locomotive, manufacturers began to offer a low short hood (also referred to as the "standard cab" or "spartan cab" design), which was below the level of the locomotive's cab windows and allowed for center windows for better forward visibility. They are commonly referred to as the "nose" of the locomotive now. Many older locomotives were modified to have a low short hood and were referred to as chop nosed.
Толық ені
Соңғы уақытта локомотивтің алдыңғы бөлігі тар қысқа капотпен емес, толық енде жасалуы қалыпты жағдайға айналды. Бұл ресми түрде "қауіпсіздік кабинасы" (кейде "Канадалық қауіпсіздік кабинасы" деп аталады, себебі осы талапты алғаш рет Канада темір жолдары қойған) деп белгіленеді, ал теміржол жанкүйерлері мен басқалар жиі, бірақ қате түрде "кең кабина" деп сипаттайды (кабинаның ені кең емес; кең болатыны – алдыңғы бөлік немесе қысқа капот, демек, "кең алдыңғы бөлік кабинасы" терминін қолдану керек).
More recently, it has become the standard for the locomotive's nose to be built full width, instead of having a narrow short hood. This is officially known as a "safety cab" (sometimes "Canadian safety cab" since Canadian railroads were the first to specify these) and is often, but inaccurately, described as "wide cab" by railfans and others (the cab is no wider; it is the nose or short hood that is wider; therefore the term wide nose cab should be used).
Ұлыбритания
Британияда локомотивтердің басым көпшілігінде екі кабина болады, алайда кейбір ескі ағылшын электр локомотивтері мен британдық теміржол конструкцияларында екі басында "қысқа капотқа" ұқсас кеңейтілген кабиналар кездеседі (әдетте "мұрын" немесе "шелек" деп аталады). Мысалға, 37, 40, 45 және 55 сыныпты локомотивтерді келтіруге болады. Ал кейбір бір кабиналы конструкцияларда американдық үлгідегі қысқа және ұзын капоттар болған (Британияда "бонет" деп аталады). 15-ші және 16-шы сыныпты локомотивтер сондай мысалдардың қатарында.
In Britain, almost all locomotives have two cabs, however some older English Electric or British Railways designs have extended cabs with a strong resemblance to a "short hood" at both ends (usually referred to as the "nose" or "bucket"). Examples include the Class 37, Class 40, Class 45 and Class 55. Some single cab designs did have American style short and long hoods (known as "bonnets" in Britain). Examples include the Class 15 and Class 16.