Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үнді кино актрисасы (1936–2000)
Indian movie actress (1936–2000)
Прия Раджванш (30 желтоқсан 1936 – 27 наурыз 2000), шын аты Вера Сандер Сингх, үнді актрисасы. Ол өмірінде түскен бірнеше фильмнің ішінде «Хир Раанджа» (1970) және «Хансте Захм» (1973) сияқты хинди фильмдеріндегі рөлдерімен танымал.
Priya Rajvansh (30 December 1936 – 27 March 2000), born Vera Sunder Singh, was an Indian actress, who is known for her performance in Hindi films like Heer Raanjha (1970) and Hanste Zakhm (1973), amongst a handful of films she did during her career.
Ерте өмір және білім
Прия Раджванш Шимлада Вира Сандер Сингх ретінде дүниеге келген. Оның әкесі Сундер Сингх орман шаруашылығы департаментінде консерватор болған. Ол ағалары Камалжит Сингх (Гулу) және Падамжит Сингхпен бірге Шимлада өсті. Ол Окленд Хаусында оқыды, онда мектеп капитаны болды, сондай-ақ Шимладағы Иса және Мариям монастырінде білім алды. 1953 жылы Шимладағы Сент-Беде колледжінен орта білім алғаннан кейін, Бхаргава муниципалды колледжіне (БМК) түсті. Осы кезеңде ол Шимладағы танымал Гайетти театрында бірнеше ағылшын пьесаларында ойнады. Оның әкесі БҰҰ тапсырмасымен болғандықтан, бітіргеннен кейін Лондондағы Корольдік драма өнері академиясына (RADA) оқуға түсті.
Priya Rajvansh was born as Veera Sunder Singh in Shimla. Her father Sunder Singh was a Conservator in the Forest Department. She grew up in Shimla along with her brothers, Kamaljit Singh (Gulu) and Padamjit Singh. She studied at Auckland House, where she was school captain, and Convent of Jesus and Mary, Shimla. She passed intermediate from St. Bede's College, Shimla in 1953, and joined Bhargava Municipal College (BMC), during this period, she acted in several English plays at Shimla's noted Gaiety Theatre. Her father was on a UN assignment, so after graduation she joined the Royal Academy of Dramatic Art (RADA) in London, UK.
Мансап
22 жасында Лондонда болғанда, оның фотосуреттерінің бірі беймәлім жолмен үнді киноиндустриясына жетіп келді. Сол кездегі кинорежиссер, Кота қаласының раджпут әулетінен шыққан Тхакур Ранвир Сингх оның жайлы білді. Сингх Юл Брайнер мен Урсула Андресс қатысқан британдық және голливудтық фильмдердің сценарийін жазып, түсірген, сондай-ақ Питер О’Тул мен Ричард Бертонмен жақсы таныс болған. Ранвир Сингх сол кездегі танымал актер Ранджитке «Өмір жолдары» (Zindagi ki Rahein) атты фильмде алғашқы рөлді ұсынған болатын. Кейіннен Ранвир Сингх 1962 жылы оны Четан Анандпен (Дев Ананд пен Виджай Анандтың інісі) таныстырды, олар оны «Хақиқат» (1964) фильміне түсірді. Фильм үлкен сәттілікке ие болды және үздік үнді соғыс фильмдерінің қатарында саналады. Ұзақ өтпей ол өзінің ұстазы, әйелінен жаңа ғана ажырасқан Четан Анандпен қарым-қатынасқа түсті. Прия Четаннан көп жас кіші еді. Одан кейін ол тек Четан Анандтың фильмдерінде ғана ойнады, ол фильмдердің сюжетінен бастап сценарийіне, ән сөздеріне және пост-өндіріске дейінгі барлық аспектілеріне қатысты. Четан да оны басты рөлде түсірмей фильм жасаған емес. Өте талантты актриса болғанына қарамастан, оның ағылшынша акценті мен батыстық әйелдік бейнесі үнді көрермендеріне ұнаған жоқ. Оның келесі фильмі «Хир Ранджа» (Heer Raanjha) 1970 жылы шықты, онда ол сол кездегі жұлдыз Радж Кумармен бірге ойнады, және фильм сәтті болды. Содан кейін 1973 жылы оның мансабындағы ең жақсы фильм деп саналатын «Хансте Закм» (Hanste Zakhm) шықты. Оның басқа да танымал фильмдері – Радж Кумармен бірге түсірілген «Хиндустан Ки Касам» (Hindustan Ki Kasam, 1973) және Раджеш Кханнамен бірге түсірілген «Кудрат» (Kudrat, 1981) фильмінде, онда ол басты рөлдегі Хема Малинимен бірге ойнады. Ол 1977 жылы Дев Анандпен бірге «Сахеббадур» (Saheb Bahadur) фильмінде де түсті. Оның соңғы фильмі «Хатон Ки Лакейрен» (Haathon Ki Lakeeren) 1985 жылы шықты, одан кейін ол кинодағы мансабын аяқтады.
While still in London and 22 years old, one of her photographs, taken by a London photographer, somehow reached the Hindi film industry. A movie maker of that time, Thakur Ranveer Singh, belonging to a Rajput family of Kota learned of her. Singh had written and made popular British and Hollywood films starring Yul Bryner and Ursula Andress and was familiar with Peter O'Toole and Richard Burton. Ranveer Singh had also given the popular actor Ranjeet his first offer in a film called Zindagi ki Rahein (Roads of life) which he wanted to make. Subsequently, Ranveer Singh brought her to meet Chetan Anand, (brother of Dev Anand and Vijay Anand) in 1962 and they cast her in one of their films, Haqeeqat (1964). The film became a hit and is often counted as among the best Indian war films. Soon she was in a relationship with her mentor, Chetan Anand, who had just separated from his wife. Priya was many years younger to Chetan. Thereafter, she starred only in Chetan Anand films, in which she was involved in every aspect starting from story to scripting, lyrics, and post production. Chetan, too, never made a film without her as the central character. Despite being a highly talented actress, her anglicised accent and western femininity did not click well with the Indian audience. Her next film, Heer Raanjha came out only in 1970, where she acted opposite the rage of that time, actor Raaj Kumar, and the film was a hit. Then came Hanste Zakhm, arguably the finest film of her career, in 1973. Her other noted films were Hindustan Ki Kasam (1973), with Raaj Kumar, and Kudrat (1981), paired opposite Rajesh Khanna , where she had a parallel role with Hema Malini as the lead. She also starred opposite Dev Anand in Saheb Bahadur in 1977. Her last film Haathon Ki Lakeeren was released in 1985, after which she ended her film career.
Жеке өмір
Прия Раджванш пен Четан Ананд жеке қарым-қатынаста болды және бірге өмір сүрді, бірақ ол бастапқыда Калумал иелігінде жеке пәтер, кейін Мангал Киранда үлкен үйді сақтап қалды. Оның екі бауыры, Камалжит Сингх (Гулу) және Падамжит Сингх, сәйкесінше Лондон мен АҚШ-та тұрады және Чандигархта ата-бабаларының үйі бар. 1997 жылы Четан Анандтың қайтысынан кейін, ол оның бірінші некеден туған ұлдарымен бірге оның мүлкінің бір бөлігін мұраға алды. Ол 2000 жылдың 27 наурызында Мумбаи, Джухудағы Четан Анандтың Руиа паркіндегі үйінде өлтірілді. Полиция Четан Анандтың ұлдары Кетан Ананд пен Вивек Анандты, сондай-ақ олардың қызметкерлері Мала Чоудхари мен Ашок Чиннасвамиді оның өліміне кінәлі деп айыптады. Олардың ниеті – Четан Анандтың мүлкіне оның мұрагерлік құқығын иелену болды деп саналды. Раджванштің қолмен жазылған жазбалары және Виджай Анандқа жазған хаты сотта дәлел ретінде ұсынылды. Хаттар мен жазбалар Раджванштің өліміне дейінгі, түсініксіз жағдайлардағы қорқынышы мен алаңдауын көрсетеді. Төрт айыпталушы 2002 жылдың шілдесінде өмір бойына бас бостандығынан айырылды, бірақ 2002 жылдың қарашасында олар босатылды. 2011 жылы Бомбей жоғарғы соты айыпталушылардың сот шешіміне қатысты шағымдарын қарауға келісті.
Priya Rajvansh and Chetan Anand had a personal relationship and they lived together, though she kept her own flat first in Kalumal Estate and, later, a bigger house in Mangal Kiran. Her two brothers, Kamaljit Singh (Gulu) and Padamjit Singh, reside in London and the USA respectively, and have an ancestral home in Chandigarh. After Chetan Anand's death in 1997, she inherited a part of his property along with his sons from his first marriage. She was murdered on 27 March 2000 in Chetan Anand's Ruia Park bungalow in Juhu, Mumbai, India. Police charged Chetan Anand's sons Ketan Anand and Vivek Anand along with their employees Mala Choudhary and Ashok Chinnaswamy with her murder. Their motive was thought to be rights to her inheritance of Chetan Anand's property. Rajvansh's handwritten notes and a letter addressed by her to Vijay Anand were produced in court as evidence by the prosecution. The letter and notes throw light on Rajvansh's fear and anxiety during the period prior to her death under mysterious circumstances. The four accused were convicted and sentenced to life imprisonment in July 2002 but they were granted bail in November 2002. In 2011, the Bombay High Court agreed to hear the appeals filed by the accused duo against the trial court's order.