Америка армиясының генералы Чарльз Хантер Герхардт
Charles H. Gerhardt
Генерал Чарльз Хантер Герхардт: АҚШ армиясының қаһарманы, бірінші және екінші дүниежүзілік соғыстардағы батырлығы, Омаха жағалауы мен Сен-Ло шайқасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттары Армиясының генералы
United States Army general
Генерал-майор Чарльз Хантер Герхардт (6 маусым 1895 – 9 қазан 1976) – Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарда шайқасқан АҚШ Армиясының жоғары шенді офицері. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол 1943 жылдан соғыстың аяғына дейін, сондай-ақ Германияны оккупациялаудың бір бөлігінде 29-шы жаяу әскер дивизиясына қолбасшылық етті. Дивизияның ең белгілі шайқас операциялары – 1944 жылдың 6 маусымындағы Омаха жағасына түсу (оның 49-шы туған күні), басқаша айтқанда D күні, және 1944 жылдың шілдесіндегі француздық қиылысқан Сент-Ло қаласын басып алу болды.
Major General Charles Hunter Gerhardt (June 6, 1895 – October 9, 1976) was a senior United States Army officer who fought in both World War I and World War II. During the latter, he commanded the 29th Infantry Division from 1943 until the end of the war and during part of the occupation of Germany. The division's most famous combat operations were the Omaha Beach landings of June 6, 1944 (his 49th birthday), otherwise known as D Day, and the taking of the French crossroads town of Saint Lô in July 1944.
Ерте өмір және әскери мансап
Герхардт армияда өсті, әкесі Чарльз Герхардт карьералық офицер болған, кейіннен бригадалық генерал шенімен зейнеткерлікке шыққан. Кіші Герхардт 1913 жылы Нью-Йорк штатының Вест-Пойнт қаласындағы АҚШ Әскери академиясына (USMA) түсті, онда ол шебер футбол, бейсбол және поло ойыншысы ретінде танылды. 1916 жылы Герхардт Вест-Пойнт командасының қақпашысы ретінде Нотр-Дамға қарсы 30:10 есебімен сенсациялық жеңіс сыйлады, оның құрамында жас да талантты Джордж Гипп болды. Бұл Нотр-Дамның сол жылы көрген жалғыз жеңілісі еді. Герхардт Вест-Пойнт түлектері 1917 жылдың 6 сәуірінде бітірді, сол күні Америка соғыс жариялады. АҚШ соғысқа қатысуына байланысты бітіру рәсімі жоспарланған мерзімнен алты апта бұрын өтті. Содан кейін Герхардт АҚШ Армиясының кавалерия бөліміне екінші лейтенант болып кірісті. Оныңмен бірге бітіргендердің арасында Мэтью Риджвей, Марк У. Кларк, Дж. Лоутон Коллинз, Эрнест Н. Хармон, Норман Кота, Уильям В. Иглз, Лоранс Б. Кейзер, Фредерик Август Ирвинг, Джон Т. Коул, Август М. Гурни, Элберт Л. Форд, Джон М. Девайн, Чарльз С. Килберн, Гарольд Р. Джексон, Базил Х. Перри, Альберт С. Смит, Клэр Хиббс Армстронг, Дэниел Нос, Аарон Брэдшоу, Харрис М. Меласки, Уильям С. Макмахон және Уильям Келли Харрисон сияқты адамдар болды. Олардың барлығы, Герхардт сияқты, кейіннен генерал-офицерлер болды, ал Риджвей мен Коллинз ерекше көзге түсіп, АҚШ Армиясының Бас штабының бастығы болды. Бітіргеннен кейін ол Техастағы кавалерия бөлімінде алғашқы қызметін бастады. Бірақ кейін ол американдық экспедициялық күштердің (AEF) құрамында Батыс майданындағы 89-шы дивизия штабында штаб офицері болып қызмет етті. Соғысты ол 89-шы дивизия командирі генерал-майор Уильям М. Райттың жеке хатшысы ретінде аяқтады.
Gerhardt grew up in the army as the son of Charles Gerhardt, a career officer who retired as a brigadier general. The younger Gerhardt attended the United States Military Academy (USMA) at West Point, New York, in 1913, where he earned a reputation as a skilled football, baseball and polo player. In 1916, Gerhardt quarterbacked for West Point to a 30 10 upset win over Notre Dame, which was led by the famed freshman George Gipp. It was Notre Dame's only loss that year. Gerhardt's West Point class graduated on April 6, 1917, the day America officially declared war. Graduation was six weeks earlier than intended because of the U. S. entry into the war. Subsequently, Gerhardt was commissioned as a second lieutenant into the Cavalry Branch of the United States Army. Among those he graduated alongside were men such as Matthew Ridgway, Mark W. Clark, J. Lawton Collins, Ernest N. Harmon, Norman Cota, William W. Eagles, Laurence B. Keiser, Frederick Augustus Irving, John T. Cole, Augustus M. Gurney, Elbert L. Ford, John M. Devine, Charles S. Kilburn, Harold R. Jackson, Basil H. Perry, Albert C. Smith, Clare Hibbs Armstrong, Daniel Noce, Aaron Bradshaw Jr. Harris M. Melasky, William C. McMahon and William Kelly Harrison, Jr., all of whom would, like Gerhardt, later become general officers, with Ridgway and Collins in particular becoming U. S. Army Chief of Staff. his first posting upon his graduation was with a cavalry unit in Texas. However, he later served as a staff officer with the headquarters of the 89th Division on the Western Front as part of the American Expeditionary Forces (AEF). He ended the war as aide de camp to Major General William M. Wright, commander of the 89th Division.
Соғыс аралығы
Соғыстар аралығында әскерде қызмет еткен Герхардт 1932 жылы Лос-Анджелесте өткен 1932 жылғы Олимпиада ойындарының ат спорты жарыстарында төреші болып таңдалды. Кейін ол АҚШ Армиясының Командалық-штабтық колледжін бітірді. 1940 жылдың 1 шілдесінде ол подполковник шеніне көтерілді.
Remaining in the army during the interwar period, in 1932, Gerhardt was selected as a judge in the equestrian events for the 1932 Olympic Games held in Los Angeles. At some point, he attended the United States Army Command and General Staff College. On July 1, 1940, he was promoted to lieutenant colonel.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Жапонияның Перл-Харборға шабуыл жасауы және одан кейін Американың Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуы кезінде Герхардт 56-шы кавалериялық бригадасына қолбасшылық етіп тұрды. Ол 1941 жылдың 10 шілдесінде бригадир-генералдың уақытша шеніне көтерілгеннен кейін 13 қыркүйектен бастап қолбасшылыққа тағайындалған еді. Генерал-майор Герхардт қатал талапкер, қатаң тәртіп сақтаушы және көптеген әскерлері оны қаталдыққа бой алдыратын адам деп есептейтін. Ол көбінесе солдаттың қапталғы бауын бекітпеу сияқты ұсақ нәрселерге ашуланып, ренжіген. Бір әйгілі оқиғада ол D-күнінен кейін сол күні апельсин қабығын жерге тастаған әскерге сөгіс айтқан. Ол жүк көліктеріндегі кез келген кір мен лайды қабылдамайтын, және сол себепті әскерлерді тоқтатып, көлікті тазалауға мәжбүрлейтін. Бірақ генерал-майор Герхардт өте жақсы және жігерлі оқытушы еді, және өзінен де қол астындағыларынан да сондай талаптарды күтетін. Ол 1944 жылдың 6 маусымындағы D-күнінен бастап, 1945 жылдың 8 мамырындағы Еуропадағы Жеңіс күніне дейін, Еуропадағы Екінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуына дейін 29-шы жаяу әскер дивизиясын Батыс Еуропадағы шайқастарда жетектеді.
By the time of the Japanese attack on Pearl Harbor and the subsequent American entry into World War II, Gerhardt was in command of the 56th Cavalry Brigade, having been in command since September 13 after receiving a promotion to the temporary rank of brigadier general on July 10, 1941. Major General Gerhardt was a hard taskmaster, a strict disciplinarian and considered by many of his men to be a martinet, who often became upset at small things such as a soldier not having the chinstrap of his helmet buckled. One famous story has him admonishing a soldier on the day after D Day for dropping peels from the orange he was eating on the ground. He was intolerant of any dirt or mud being on the trucks, and would make soldiers stop and clean a truck under almost any circumstance. Major General Gerhardt was, however, a superb and driven trainer of soldiers and expected the same from his subordinates. He led the 29th Infantry Division throughout the fighting in Western Europe, from D Day (June 6, 1944) until the end of World War II in Europe on Victory in Europe Day (May 8, 1945).