Интернет тарихы: Commercial Internet eXchange (CIX) – ISP арасындағы TCP/IP трафигін алмасуға арналған алғашқы нүкте. Ақпараттық желінің дамуына зор үлес қосты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бұрынғы интернет-алмасу нүктесі
Former internet exchange point
Коммерциялық Интернет eXchange (CIX) – провайдерлер арасында TCP/IP трафигін, оның ішінде коммерциялық трафикті тегін алмасуға мүмкіндік берген ерте замандағы алмасу нүктесі болды. Бұл бүгінгі таныс коммерциялық Интернетті құруға жасалған маңызды алғашқы қадам еді.
The Commercial Internet eXchange (CIX) was an early interexchange point that allowed the free exchange of TCP/IP traffic, including commercial traffic, between ISPs. It was an important initial effort toward creating the commercial Internet that we know today.
Мақсаты
CIX-тің мақсаты – тәуелсіз байланыс нүктесі болу, АҚШ үкіметі трафик алмасуға қатысты "қабылданатын қолдану саясатын" белгілемеу; және одан да маңыздысы, трафик алмасатын тараптар арасында "төлемдерді өтеу" саясаты болмауы еді. Төлемдерді өтеу саясаты қазіргі интернет дәуірінде қалыпты жағдайға айналды, бірақ сол кезде қатты дау тудырды.
The goal of the CIX was to be an independent interconnection point with no U. S. government defined "acceptable use policy" on the traffic that could be exchanged; and just as critical, a "no settlement" policy between the parties exchanging traffic. The no settlement policy became a "given" during the modern era of the Internet, but was immensely controversial at the time.
Үлкен пікірталас
Интернеттің бастапқы тарихы АҚШ үкіметтік агенттіктермен, мысалы ARPA/DARPA ARPANET арқылы, Қорғаныс коммуникациялық агенттігі (DCA) MILNET арқылы, Ұлттық ғылым қоры (NSF) CSNET және NSFNET арқылы, NSF демеушілік еткен аймақтық зерттеу және білім беру желілерімен, сондай-ақ әртүрлі федералдық үкіметтік агенттіктер демеушілік еткен бірнеше ұлттық желілермен басым болды. Бұл топтың назары әскери/үкіметтік немесе ғылыми-зерттеу және білім беру коммуникацияларына, әсіресе 1980 жылдары Нобель сыйлығының лауреаты Кен Уилсонның Конгреске берген куәлігінен кейін басталған NSF суперкомпьютерлік бастамаларын жеке қаржыландыруға бағытталған. Жалпы алғанда, бұл федералды қолдау көрсеткен желілер федералдық агенттіктің миссиясын тікелей қолдамайтын немесе ғылыми-зерттеу және білім беруді қолдамайтын коммерциялық трафикті қабылдамады. Әрине, Интернетке қол жеткізуді қалаған көптеген ұйымдар болды, бірақ олар тікелей федералдық агенттікпен немесе ғылыми-зерттеу және білім беруді қолдау үшін жұмыс істемеді. 1988 жылы Федералды желілік кеңес Ұлттық зерттеулер корпорациясына (CNRI) коммерциялық MCI Mail арасында шлюз әзірлеуге рұқсат берді. Ол 1989 жылы іске қосылды. Сол жылы көптеген басқа коммерциялық электрондық пошта провайдерлері ұқсас қосылымдарды құруға және пайдалануға рұқсат алды, бұл бұрын байланыссыз болған көптеген электрондық пошта қызметтерінің Интернет арқылы байланысуына әкелді. 1991 жылы NSF Advanced Network and Services (ANS) компаниясына ANSNet магистральдық желісі арқылы коммерциялық трафикті тасымалдауға рұқсат берді, бұл NSFNET магистральдық қызметі үшін қолданылған инфрақұрылыммен бірдей болды. NSF ANS-тен (i) коммерциялық трафикті тасымалдаудың орташа құнын алуды, (ii) коммерциялық трафикті тасымалдау құнынан артық түскен кірісті ұлттық және аймақтық желілік инфрақұрылымды жақсарту және кеңейту үшін бөлінетін инфрақұрылым қорына сақтауды және (iii) коммерциялық трафикті тасымалдау NSFNET қызметіне зиян келтірмеуін қамтамасыз етуді талап етті. Кейбіреулер ANS CO+RE-ге коммерциялық трафикті тасымалдауға рұқсат беруді Интернеттің эволюциясындағы логикалық кезең ретінде және Интернет құнына азайтуға мүмкіндік беретін масштабты экономияны қамтамасыз етудің жолы ретінде қарады. Басқалары Интернеттің коммерцияландырылуы/жекешелендірілуіне осы тәсілге және ANS, IBM және MCI компанияларының басқа компаниялар бәсекеге қабілетті деп есептелетін салаларда үстемдікке ие болу үшін федералдық зерттеу ақшасын пайдалану арқылы алған бәсекелестік артықшылығына алаңдады. Сондай-ақ, трафик алмасу көлеміне негізделген төлемдерді талап ететін есеп айырысу саясаты туралы да келіспеушіліктер болды. PSInet-тегі "com priv" ашық пошта тізімі (com priv@psi. com) Интернеттің коммерцияландырылуына қатысты тәсілдердің артықшылықтары мен кемшіліктерін талқылау үшін ашық форумды құру мақсатымен құрылды. CIX тұжырымдамасы осы тізімде жарияланды және талқыланды.
The early history of the Internet was dominated by U. S. government agencies such as ARPA/DARPA through ARPANET, the Defense Communications Agency (DCA) through MILNET, the National Science Foundation (NSF) through CSNET and NSFNET, the NSF sponsored regional research and education networks, and a handful of national networks sponsored by various federal government agencies. The focus of this group was either military/government or research and education communications, especially support for the separately funded NSF supercomputing initiatives that started after Nobel laureate Ken Wilson's testimony to Congress in the 1980s. In general these federally supported networks did not allow commercial traffic that was not in direct support of a federal agency's mission or in support of research and education. There were of course many organizations that wanted access to the Internet, but did not do work directly for or with federal agency or in support of research and education. In 1988, the Federal Networking Council allowed the Corporation for National Research Initiatives CNRI to develop a gateway between the commercial MCI Mail. It became operational in 1989. That same year, many other commercial e mail providers got permission to build and operate similar connections, leading to the interconnection of many, heretofore disconnected e mail services to become linked via the Internet. In 1991 the NSF allowed Advanced Network and Services (ANS), a non profit company established by the Merit Network, IBM, and MCI to carry commercial traffic over the ANSNet backbone, the same infrastructure that carried traffic for the NSFNET Backbone Service. NSF required ANS to (i) charge at least the average cost of carrying the commercial traffic, (ii) to set aside any revenue in excess of the cost of carrying the commercial traffic in an infrastructure pool that would be allocated to enhance and extend national and regional networking infrastructure and support, and (iii) to ensure that carrying commercial traffic did not diminish the NSFNET service. Some saw allowing ANS CO+RE to carry commercial traffic as a good next step in the evolution of the Internet and as a way to bring about economies of scale that would reduce the cost of the Internet for everyone. Others were concerned by this approach to commercialization/privatization of the Internet and the manner in which ANS, IBM, and MCI received a perceived competitive advantage in leveraging federal research money to gain ground in fields in which other companies allegedly were more competitive. There was also disagreement about a settlement policy that seemed to require payments based on the amount of traffic exchanged. The "com priv" public mailing list at PSInet (com priv@psi. com) was created to provide an open forum where the positives and negatives of approaches toward the commercialization of the Internet could be debated. The concept for the CIX was disclosed and debated on the com priv list.
CIX пайда болды
1991 жылдың ортасында Виргиния штатының Рестон қаласында CIX құрылуына бастау берген кездесулер өтті. CIX келісіміне алғашқы қол қойғандар – PSINet, UUNET және CERFnet болды. Тестілеу алғашқыда Вашингтон округінде жүргізілсе, коммерциялық жұмыс 1991 жылдың күзінде Калифорния штатының Санта-Клара қаласындағы PSInet нысанында басталды. Бұл шара уақытша мәселені шешті, бірақ кейіннен CIX, CIX мүшесі болу үшін 10 000 доллар төлемеген аймақтық желілерге қол жеткізуді шектеді. Бұл жағымсыз жағдай желілік қауымдастықтың Интернетке қатысты нағыз көзқарасын толыққанды іске асыруына кедері келтірді – яғни, кез келген қосылған желінің кез келген басқа қосылған желімен байланысу мүмкіндігі бар, толыққанды байланысқан TCP/IP желілерінің жаһандық желісі. Бұл мәселелер 1995 жылы жаңа желілік архитектура жасалып, NSFNET магистральдық қызметі тоқтатылғанға дейін толық шешілмеді.
In mid 1991, meetings that led to the formation of the CIX were held in Reston, Virginia. The original signatories to the CIX agreement were PSINet, UUNET, and CERFnet. While testing was originally done in the Washington, DC area, commercial operations began at a PSInet facility in Santa Clara, California in the Fall of 1991. This compromise resolved things for a time, but later the CIX started to block access from regional networks that had not paid the $10,000 fee to become members of the CIX. This unfortunate state of affairs kept the networking community as a whole from fully implementing the true vision for the Internet—a worldwide network of fully interconnected TCP/IP networks allowing any connected site to communicate with any other connected site. These problems would not be fully resolved until a new network architecture was developed and the NSFNET Backbone Service was turned off in 1995.
CIX-тің алмасу нүктесі ретінде мұрасы
CIX желілік қызмет көрсетушілер арасындағы интернет трафигін төлемсіз алмасудың бизнес-моделін қалыптастырды. Инженерлік тұрғыдан алғанда, бұл Метрополитен аймағы Ethernet (MAE) сияқты, келесі интернет байланыс архитектурасының маңызды алғышарты болды, сондай-ақ NSF қолдауымен құрылған Желілік қолжетімділік нүктелері (NAP), олар NSFNET трафигін Sprint, ANS және басқа да бәсекелес қызмет провайдерлеріне көшіру үшін құрылды. 1995 жылға қарай CIX коммерциялық және техникалық жағдайларға байланысты мәндігін жоғалтты, бірақ CIX маршрутизаторы 2001 жылға дейін жұмыс істеді, ол кезде UUNET пірлік сессиясы тоқтатылды. CIX-тің көп бөлігінде (бірақ бастапқыда емес) жұмыс атқаратын Cisco 7500 маршрутизаторы, құрылтай жиналыстарынан алынған құжаттар мен жазбалармен бірге (PSINET-тен Билл Шредердің сыйға бергені), 2005 жылдың қараша айында Америка тарихының ұлттық мұражайына қосылды.
The CIX established the business model for the settlement free exchange of Internet traffic between Network Service Providers. From an engineering perspective this was an important precursor to the Internet interconnection architecture that followed such as the Metropolitan Area Ethernet (MAE) and the NSF sponsored Network Access Points (NAPs) that were established for the transition of NSFNET traffic to competing service providers that included Sprint, ANS, , and others. By 1995 the CIX was essentially superseded by events both commercial and technical, though the CIX router continued to operate until 2001 when the UUNET peering session was turned down. The hardware, a Cisco 7500 router, that had been the workhorse for most of the CIX's operational life (though not at its inception), together with papers and notes from the founding meetings (donated by Bill Schrader of PSINET) were acquired by the National Museum of American History in November 2005.
CIX кәсіподақ бірлестігі ретінде
CIX-тің өзара байланыс орталығы ретіндегі рөлі азайған соң, ол ISP сауда қауымдастығының рөлін қабылдады. CIX жиі АҚШ үкіметі мен Федералды байланыс комиссиясына (FCC) лоббилік іс-шаралар жүргізді. CIX-тің атқарушы директоры Барбара Дули болды. CIX-тің лоббилік күш-жігері оның ең ірі қаржылық демеушісі AT&T-нің ұстанымдарын көрсетті, ол үнемі жергілікті Bell операциялық компанияларының ұстанымдарына қарсы тұрды. CIX басқа да форумдарда, мысалы, Федералды сауда комиссиясы (FTC) алдында да пайда болды. AT&T сонымен қатар CIX-тің еншілес ұйымын, Сью Эшдаун басқарған АҚШ ISP қауымдастығын (USISPA) қолдады. Басқа сауда қауымдастықтарынан өзгеше, CIX сауда көрмесін өткізбеді, керісінше ISPCON сияқты конференцияларда қатысып, қолдау сұрады. AT&T, алыс қашықтықтан байланыс компаниясы, SBC сатып алғанға дейін дотком күйреу кезеңінде қаржылық қиындыққа тап болды, нәтижесінде CIX-ке көрсеткен қолдауы азайды. 2002 жылы CIX қайта ұйымдастырылып, өзінің еншілес ұйымының атын – USISPA – алды. AT&T қазір SBC-ге тиесілі. AT&T USISPA-ны қолдауын жалғастырса да, USISPA енді FCC-де SBC немесе басқа қоңырау операциялық компанияларына қарсы саясат ұстанымдарын жарияламайды.
As the role of CIX as an interexchange point diminished, it took on the role of an ISP trade association. CIX frequently lobbied the U. S. government and the Federal Communications Commission (FCC). CIX's executive director was Barbara Dooley. CIX's lobbying efforts reflected the positions of its largest financial supporter, AT&T, regularly opposing the positions of the incumbent local bell operating companies. CIX also appeared in other forums such as before the Federal Trade Commission (FTC) AT&T also supported a CIX spin off effort, the US ISP Association (USISPA) which was led by Sue Ashdown. Unlike other trade associations, CIX did not host a trade show, but instead appeared and solicited support at conferences like ISPCON. AT&T, the long distance company, came under financial strain during the dot com bust prior to being acquired by SBC, and its support for CIX diminished. In 2002, CIX was reorganized and took on the name of its spin off organization, the USISPA. AT&T is now owned by SBC. While AT&T continues to support USIPSA, USISPA no longer takes policy stances at the FCC in opposition to SBC or other bell operating companies.