Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Интернет желілерінің маңызды инфрақұрылымы
Vital infrastructure of the networks of the Internet
Интернет магистралінің негізгі дерек маршруттары ірі, стратегиялық тұрғыдан байланысқан компьютерлік желілер мен Интернеттің негізгі маршрутизаторлары арасындағы басты жолдармен анықталады. Бұл дерек маршруттары коммерциялық, мемлекеттік, академиялық және басқа да жоғары сыйымдылықты желі орталықтарында, сондай-ақ елдер, континенттер және мұхиттар арасында Интернет трафигін алмасатын Интернет-алмасу нүктелері мен желіге қосылу нүктелерінде орналасқан. Интернет-провайдерлер, көбінесе 1-деңгейлі желілер, жеке келісілген өзара байланыс шарттары арқылы Интернет магистралі трафигіне қатысады, бұл шарттар негізінен есеп айырысусыз пиринг принципімен реттеледі. Интернет және, демек, оның магистральдық желілері орталық басқаруға немесе үйлестіру орталықтарына тәуелді емес, сондай-ақ жаһандық желі саясатын іске аспайды. Интернеттің тұрақтылығы оның негізгі архитектуралық ерекшеліктерінен туындайды, ең бастысы – желі элементтерінде мүмкіндігінше аз желілік күй және басқару функцияларын орналастыру, ал деректердің тұтастығын, сенімділігін және аутентификациясын қамтамасыз ету үшін байланыс нүктелеріне өңдеудің көп бөлігін жүктеу. Сонымен қатар, қазіргі желілік байланыстардың жоғары деңгейдегі артықтығы және күрделі нақты уақыт маршруттау протоколдары жүктемені бөлу және трафик кептелісін болдырмау үшін баламалы байланыс жолдарын ұсынады. Ірі провайдерлер, 1-деңгейлі желілер деп аталады, олар басқа провайдерлерден транзит келісімдерін сатып алмайтын, толыққанды желілерге ие. Магистральдық желілердің деректерді тарату жылдамдығы уақыт өте келе артты. 1998 жылы АҚШ-тың барлық магистральдық желілері 45 Мбит/с ең төменгі жылдамдықты пайдаланды. Алайда, технологиялық жетістіктер 2000 жылдардың ортасына қарай магистральдардың 41 пайызына 2,488 Мбит/с немесе одан да жоғары жылдамдықпен деректерді таратуға мүмкіндік берді.
The Internet backbone may be defined by the principal data routes between large, strategically interconnected computer networks and core routers of the Internet. These data routes are hosted by commercial, government, academic and other high capacity network centers, as well as the Internet exchange points and network access points, that exchange Internet traffic between the countries, continents, and across the oceans. Internet service providers, often Tier 1 networks, participate in Internet backbone traffic by privately negotiated interconnection agreements, primarily governed by the principle of settlement free peering. The Internet, and consequently its backbone networks, do not rely on central control or coordinating facilities, nor do they implement any global network policies. The resilience of the Internet results from its principal architectural features, most notably the idea of placing as few network state and control functions as possible in the network elements and instead relying on the endpoints of communication to handle most of the processing to ensure data integrity, reliability, and authentication. In addition, the high degree of redundancy of today's network links and sophisticated real time routing protocols provide alternate paths of communications for load balancing and congestion avoidance. The largest providers, known as Tier 1 networks, have such comprehensive networks that they do not purchase transit agreements from other providers. The data rates of backbone lines have increased over time. In 1998, all of the United States' backbone networks had utilized the slowest data rate of 45 Mbit/s. However, technological improvements allowed for 41 percent of backbones to have data rates of 2,488 Mbit/s or faster by the mid 2000s.
Тарих
Алғашқы пакеттік коммутациялық компьютерлік желілер, NPL желісі мен ARPANET 1973 жылы Лондон университетінің колледжі арқылы өзара байланысты болды. ARPANET интерфейстік хабарларды өңдейтін процессорлар деп аталатын маршрутизаторлардың негізгі тірегін пайдаланды. Басқа пакеттік коммутациялық компьютерлік желілер 1970-ші жылдардан бастап көбейіп, ақырында TCP/IP протоколдарына көшті немесе жаңа желілермен алмастырылды. Ұлттық ғылым қоры 1986 жылы Ұлттық ғылым қоры желісін (NSFNET) құрды, ол ARPANET желісімен байланысқан өзара байланыстыратын сілтемелерді пайдалана отырып, алты желілік орталықты қаржыландыру арқылы құрылды. 1987 жылы бұл жаңа желі 13 орталықта T1 байланысына дейін жаңартылды. Бұл орталықтар өз кезегінде 170-тен астам басқа желілерді қосатын аймақтық желілерді қамтыды. IBM, MCI және Merit 1991 жылы негізгі желінің өткізу қабілетін (T3) жаңартты. ARPANET пен NSFNET біріктіріліп, Интернет деп аталды. Бірнеше жыл ішінде NSFNET негізгі желісінің басымдығы 1990 жылы қажетсіз ARPANET инфрақұрылымын тоқтатуға әкелді. Интернеттің алғашқы күндері негізгі провайдерлер өз трафигін үкіметтің қолдауымен құрылған желілік кіру нүктелерінде (NAP) алмастырды, кейін үкімет Интернетті жекешелендіріп, NAP-ті коммерциялық провайдерлерге берді.
The first packet switched computer networks, the NPL network and the ARPANET were interconnected in 1973 via University College London. The ARPANET used a backbone of routers called Interface Message Processors. Other packet switched computer networks proliferated starting in the 1970s, eventually adopting TCP/IP protocols, or being replaced by newer networks. The National Science Foundation created the National Science Foundation Network (NSFNET) in 1986 by funding six networking sites using interconnecting links, with peering to the ARPANET. In 1987, this new network was upgraded to T1 links for thirteen sites. These sites included regional networks that in turn connected over 170 other networks. IBM, MCI and Merit upgraded the backbone to bandwidth (T3) in 1991. The combination of the ARPANET and NSFNET became known as the Internet. Within a few years, the dominance of the NSFNet backbone led to the decommissioning of the redundant ARPANET infrastructure in 1990. In the early days of the Internet, backbone providers exchanged their traffic at government sponsored network access points (NAPs), until the government privatized the Internet, and transferred the NAPs to commercial providers.
Қазіргі заманғы тірек
Ұзақ қашықтыққа телефон желілері мен магистральдық желілердің өзара байланысы мен синергиясының нәтижесінде, AT&T Inc., MCI (Verizon 2006 жылы сатып алған), Sprint және Lumen сияқты ірі ұзақ қашықтыққа дауыс жеткізушілердің көпшілігі ірі Интернет магистральдық желілеріне де ие. Бұл магистральдық желі провайдерлері өз қызметтерін Интернет-провайдерлерге (ISP) сатады. Деректердің осы желіде тасымалдануы үшін Интернет магистралінде басқа маршрутизаторларға деректерді бағыттап, оларды соңғы пунктіне жеткізе алатын, ақпаратты өңдеуге жеткілікті қуатты магистральдық маршрутизаторлар болуы қажет. Оларсыз ақпарат жоғалып қалуы мүмкін.
Because of the overlap and synergy between long distance telephone networks and backbone networks, the largest long distance voice carriers such as AT&T Inc., MCI (acquired in 2006 by Verizon), Sprint, and Lumen also own some of the largest Internet backbone networks. These backbone providers sell their services to Internet service providers (ISPs). In order for data to navigate this web, it is necessary to have backbone routers—routers powerful enough to handle information—on the Internet backbone that are capable of directing data to other routers in order to send it to its final destination. Without them, information would be lost.
Қауымдастық келісімдері
Нарықтағы үлесі шамамен бірдей негізгі желі провайдерлері бір-бірімен «пиринг» деп аталатын келісімдер жасасады, олар басқа желіні пайдаланып трафикті соңғы тұтынушыға жеткізуге мүмкіндік береді. Әдетте, олар мұндай қызмет үшін бір-бірінен ақы алмайды, себебі компаниялар өз клиенттерінен түсетін кірістен тәуелсіз.
Backbone providers of roughly equivalent market share regularly create agreements called peering agreements, which allow the use of another's network to hand off traffic where it is ultimately delivered. Usually they do not charge each other for this, as the companies get revenue from their customers regardless.
Реттеу
Монополияға қарсы органдар ешбір провайдердің негізгі нарықта үстемдік ете алмайтындай үлкенге өсіп кетпеуін қамтамасыз ету үшін шаралар қолданды. АҚШ-та Федералды байланыс комиссиясы (Federal Communications Commission) нарық жақсы жұмыс істеп тұрғанда, Интернет магистральдық желілерінің өзара байланысының бәсекелестік жақтарын бақылаудан бас тартты. Желілер физикалық түрде бұзылмаған, себебі Мысыр арқылы Интернет транзитінің трафигіне әсер етілмеді. Оның орнына, үкімет жергілікті маршруттарды жариялайтын Border Gateway Protocol (BGP) сессияларын тоқтатты. BGP интернет-провайдерлер арасындағы трафикті маршруттауға жауапты. Мысырдың интернет-провайдерлерінің тек біреуіне ғана жұмысын жалғастыруға рұқсат берілді. Noor Group ISP тек Египет қор биржасына және бірнеше үкіметтік министрліктерге байланыс қызметтерін ұсынды.
Antitrust authorities have acted to ensure that no provider grows large enough to dominate the backbone market. In the United States, the Federal Communications Commission has decided not to monitor the competitive aspects of the Internet backbone interconnection relationships as long as the market continues to function well. Evidently the networks had not been physically interrupted, as the Internet transit traffic through Egypt was unaffected. Instead, the government shut down the Border Gateway Protocol (BGP) sessions announcing local routes. BGP is responsible for routing traffic between ISPs. Only one of Egypt's ISPs was allowed to continue operations. The ISP Noor Group provided connectivity only to Egypt's stock exchange as well as some government ministries.
Еуропа
Еуропа халықаралық магистральдық желінің дамуына, сондай-ақ Интернет жолақтығының өсуіне маңызды үлес қосады. 2003 жылы әлемдік халықаралық шекаралық жолақтың 82 пайызы Еуропа есебінен болды. Level 3 Communications компаниясы 2011 жылы арнайы Интернетке қолжеткізу және жеке виртуалды желі қызметтерін іске қоса бастады, бұл ірі компанияларға 3-ші деңгейлі магистральдық желіге тікелей қолжеткізу мүмкіндігін берді. Компанияларды тікелей магистральмен байланыстыру кәсіпорындарға үлкен нарық сұранысын қанағаттандыратын жылдам Интернет-қызметін ұсынады.
Europe is a major contributor to the growth of the international backbone as well as a contributor to the growth of Internet bandwidth. In 2003, Europe was credited with 82 percent of the world's international cross border bandwidth. The company Level 3 Communications began to launch a line of dedicated Internet access and virtual private network services in 2011, giving large companies direct access to the tier 3 backbone. Connecting companies directly to the backbone will provide enterprises faster Internet service which meets a large market demand.
Кавказ
Кавказ аймағындағы кейбір елдердің негізгі желілері өте қарапайым; мысалы, 2011 жылы Грузияда 70 жастағы әйел талшықты оптикалық кабельді лопатамен қиып, көршілес Арменияны 12 сағатқа интернеттен толық оқшаулап тастады. Ел сол кезде талшықты магистральдық инфрақұрылымын жақсартуға көп күш салды, бірақ үкіметтік қаржыландырудың жетіспеуі салдарынан прогресс баяу болып жатыр.
Certain countries around the Caucasus have very simple backbone networks; for example, in 2011, a 70 year old woman in Georgia pierced a fiber backbone line with a shovel and left the neighboring country of Armenia without Internet access for 12 hours. The country has since made major developments to the fiber backbone infrastructure, but progress is slow due to lack of government funding.
Жапония
Жапонияның интернет магистралі жоғары сұраныс пен технологияға деген жалпы қажеттілікке байланысты өте тиімді болуы керек. 2009 жылы Жапонияда 86 миллионнан астам интернет қолданушысы болды және 2015 жылға қарай бұл көрсеткіш шамамен 91 миллионға жетеді деп күтілді. Жапонияда үйде талшықты қосылымға сұраныс бар болғандықтан, бұл қызметті арзан бағамен ұсыну үшін Nippon Telegraph and Telephone (NTT) – жергілікті магистраль операторының талшықты-оптикалық магистраль желісін пайдалану мүмкіндігі қарастырылуда.
Japan's Internet backbone needs to be very efficient due to high demand for the Internet and technology in general. Japan had over 86 million Internet users in 2009, and was projected to climb to nearly 91 million Internet users by 2015. Since Japan has a demand for fiber to the home, Japan is looking into tapping a fiber optic backbone line of Nippon Telegraph and Telephone (NTT), a domestic backbone carrier, in order to deliver this service at cheaper prices.
Қытай
Кейбір жағдайларда, Интернет желісінің физикалық инфрақұрылымының белгілі бір бөліктеріне иелік ететін компаниялар, Интернет нарығының пайдалы болуын қамтамасыз ету үшін бәсекелестікке мұқтаж. Бұл ең айқын түрде Қытайда көрінеді. China Telecom және China Unicom компаниялары біраз уақыттан бері Қытайға интернет-қызметін ұсынушы ретінде әрекет етіп келе жатқандықтан, кіші компаниялар Қытайдағы Интернет нарығын тиімді ету үшін қажетті өзара байланыс есептесу бағаларын келісуде олармен бәсекелесе алмайды. Ірі компаниялардың осы кемсітуші баға саясаты нарықта тиімсіздік пен тоқырауға алып келеді, соңында елімізге қызмет көрсететін Интернет желілерінің жұмысына әсер етеді.
In some instances, the companies that own certain sections of the Internet backbone's physical infrastructure depend on competition in order to keep the Internet market profitable. This can be seen most prominently in China. Since China Telecom and China Unicom have acted as the sole Internet service providers to China for some time, smaller companies cannot compete with them in negotiating the interconnection settlement prices that keep the Internet market profitable in China. This imposition of discriminatory pricing by the large companies then results in market inefficiencies and stagnation, and ultimately affects the efficiency of the Internet backbone networks that service the nation.