Джерри Грей: Свинг дәуірінің сазгері және әрдегері
Jerry Gray (arranger)
Жерри Грей – америкалық скрипкашы, әндерді ұйымдастырушы, және би оркестрінің жетекшісі. Glenn Miller оркестрімен жұмысы ең танымал туындыларын жасады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джерри Грей (3 шілде 1915 – 10 тамыз 1976) – американдық скрипкашы, аранжировщик, композитор және оның атымен аталатын би оркестрлерінің (биг-бендтер) жетекшісі. Ол Swing дәуіріндегі танымал музыкамен жұмыс істегенімен әйгілі. Ол Арти Шоу және Глен Миллер сияқты бендлидерлермен жұмыс істеді.
Jerry Gray (July 3, 1915 – August 10, 1976) was an American violinist, arranger, composer, and leader of swing dance orchestras (big bands) bearing his name. He is widely known for his work with popular music during the Swing era. He worked with the bandleaders Artie Shaw and Glenn Miller.
Ерте өмір
Джерри Грей Америка Құрама Штаттарының Массачусетс штатының Шығыс Бостонында Дженерозо Грациано болып дүниеге келген. Грейдің Гленн Миллер оркестрімен бірге өткізген уақыты сол дәуірдің ең танымал және есте қаларлық жазбаларын жасады. Ол "Эльмердің әнін", "Айшағыл коктейлін", "Перфидияны", "Есендер хорын" және "Чаттануга Чу-Чу" сияқты әндерді аранжировкалады, ал оның шығармаларына "Сан-Валли секірісі", "Айдағы адам", "Кариб теңізінің кемесі", "Пенсильвания 6 5000", "Мен Харлемде тұрғанымды армандадым", "Гленн Миллер және Гарольд Дикинсонмен вальс таныстырылымы", "Flagwaver", "Солид Ас Стоунволл Джексон" (Чамми Макгрегормен бірге), "О, қандай жақсы", "Джип жокки секірісі", "Қоя бермей, ұшыратын бол", "Passage Interdit", "Snafu секірісі", "Махаббат әні әлі айтылмаған" (Билл Конвей және Гарольд Дикинсонмен бірге), "Сенің есігің тот басқан ба?", "Тағы да келеміз" және оның ең танымал әні "Жемшіктер тізбегі" кірді. Грей 1942 жылдың қыркүйегінде Гленн Миллер әскери әуе күштеріне қатысу үшін тобын таратып жібергенде қайтадан жұмыссыз қалды. Капитан Миллер өзінің байланыстарын пайдаланып, Грейді өз бөлімшесіне орналастырды; және 1943 жылдың басында Грей бұрынғы басшысына қайта қосылды. Қатты әскери бюрократия Миллердің қызметтік оркестрлер тобын құру жоспарларын тоқтатты, онда Грей аранжировкалық штабтың үйлестірушісі болуы керек еді. Оның орнына, Грей Миллердің "Оқу командасының оркестрінің" бас аранжировщигі болды, кейін ол Гленн Миллер әскери әуе күштерінің оркестрі деп аталды. Грей мен Бенеке оркестрлерін тыңдау қызықты контраст береді. Грей, әрине, Миллердің мұрасына жақын болды, бірақ ол шоумен болмағандықтан және Decca RCA маркетингтік машинасымен бәсекелесе алмағандықтан, оның танымалдылығы осы деңгейге жетпеді. Бенеке үлкен танымалдыққа және сахналық өнерге ие болды, бірақ RCA-дан бөлінуге дейін де, кейін де Миллердің мүлкі салған шектеулер оған кедергі келтірді. Грей 1950 жылдарға дейін әртүрлі форматта тобымен гастрольдік сапарларын жалғастырды. 1953 жылы ол Генри Манчинимен бірге Джеймс Стюарт пен Джун Эллисонның қатысуымен түсірілген "Гленн Миллер туралы оқиға" фильмінде жұмыс істеді.
Jerry Gray was born Generoso Graziano in East Boston, Massachusetts, United States. Gray's time with the Glenn Miller Orchestra produced many of the most recognizable and memorable recordings of the era. He arranged "Elmer's Tune", "Moonlight Cocktail", "Perfidia", "Anvil Chorus", and "Chattanooga Choo Choo" among others, while his compositions included "Sun Valley Jump", "The Man in the Moon", "Caribbean Clipper", "Pennsylvania 6 5000", "I Dreamt I Dwelt in Harlem", "Introduction to a Waltz" with Glenn Miller and Harold Dickinson, "Flagwaver", "Solid As a Stonewall Jackson" with Chummy MacGregor, "Oh So Good", "Jeep Jockey Jump", "Keep 'Em Flying", "Passage Interdit", "Snafu Jump", "A Love Song Hasn't Been Sung" with Bill Conway and Harold Dickinson, "Are You Rusty, Gate? ", "Here We Go Again", and his most famous song, "A String of Pearls". Gray was again without a job when Glenn Miller broke up his band in September 1942 to enter the Army Air Forces. Captain Miller used his connections to have Gray posted in his unit; and in early 1943, Gray rejoined his old boss. Entrenched military bureaucracy halted Miller's initial plans to establish a group of service bands with Gray as coordinator of the arranging staffs. Instead, Gray became chief arranger for the Miller's "Band of the Training Command", which was later known as the Glenn Miller Army Air Forces Orchestra. Listening to the Gray and Beneke orchestras provides an interesting contrast. Gray was arguably closer in spirit to the Miller legacy but never quite achieved the same level of popularity because he was less of a showman and Decca was no match for RCA's marketing machinery. Beneke benefited from greater name recognition and stage presence but was hampered by restrictions placed on him by the Miller Estate both before and after his split with RCA. Gray continued to tour with his band in various forms through the 1950s. In 1953 he and Henry Mancini worked on The Glenn Miller Story starring James Stewart and June Allyson.
Жеке өмір
Джерри Грей 1951 жылы Барбара Энн Денбиге үйленді. Олардың Альберт Грей деген ұлы болды, ол Джери Грейдің әкесінің құрметіне аталған, және осы әкесі оған скрипкада ойнауды үйреткен. Кейін ажырасып, әнші және киноактриса Джоан Бартонға (1925–1977) үйленді.
Jerry Gray married Barbara Ann Denby in 1951. They had a son, Albert Gray, named after Jerry Gray's father, who taught him how to play violin. Later, after a divorce, he married Joan Barton (1925–1977), a vocalist and film actress.