Армандо Ғиталла: Американдық трубашының өмірі мен шығармашылығы
Armando Ghitalla
Армандо Ғиталла – америкалық трубашы, Бостон симфониялық оркестрінің 28 жыл бас трубашысы. Жоғары білім алған, концерттер берген, Hummel-дің шығармасын жаздырған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Армандо Гиталла (1 маусым 1925 жыл – 14 желтоқсан 2001 жыл) – американдық оркестрлік трубашы. Ол Джульярд мектебінде оқыды және Нью-Йорк қалалық опера театрында, Нью-Йорк қалалық балетінде және Хьюстон симфониялық оркестрінде өнер көрсетті. Ол 28 жыл бойы Бостон симфониялық оркестрінің мүшесі болды, ал оның ішінде 15 жыл бойы бас трубашы (Роджер Войзеннен кейін) қызметін атқарды. Ол сонымен қатар солист ретінде де белсенділік танытты және Иоганн Непомук Хуммельдің E квинтетіндегі труба концертін жазған алғашқы трубашы болды. Гиталла Иллинойс штатындағы Альфа қаласында дүниеге келді, ал ол туылғаннан кейін көп ұзамай оның отбасы Иллинойс штатындағы Ноксвилл қаласына көшті. 8 жасында ол трубада ойнағысы келетінін шешті. 1942 жылы Ноксвилл орта мектебін бітіріп, Иллинойс Веслиан университетіне түсті. Бір жылдан кейін ол АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қабылданып, әскери би тобында трубада ойнады, бірақ шетелге аттанбады. Соғыстан кейін ол G.I. бағдарламасы арқылы Нью-Йорктегі Джульярд музыка мектебіне түсті. Ол Бостон университетінің, Жаңа Англия консерваториясының, Хартфорд университетінің Хартт музыка мектебінің, Танглвуд музыка орталығының және Мичиган университетінің профессорлық қызметін атқарды. Өмірінің соңында ол Райс университетінің Шепард музыка мектебінде оқытушы болды. Оның соңғы жазбаларынан тұратын CD 2007 жылдың тамызында Bridge Records компаниясынан шықты. Онда Уильям П. Перри, Амилкаре Понкиелли, Иоганн Мелхиор Мольтер және Оскар Бёмеге арналған концерттер кірді. Мырза Гиталла көптеген трубашыларға, соның ішінде Рольф Смедвигке, Уинтон Марсалиске, Реймонд Мейске және тағы да көптеген таланттарға ұстаздық етті. Мырза Гиталланың ерекше бір тілмен ойнау әдісі "тірек тілдеу" деп аталды және ол Клод Гордонның "K тілінің өңделген нұсқасы" деп аталатын және Герберт Л. Кларк қолданған тілдеу стиліне өте ұқсас болды. Армандо Гиталла сонымен қатар джаз және рок трубашысы Билл Чейске де сабақ берді.
Armando Ghitalla (June 1, 1925 – 14 December 2001) was an American orchestral trumpeter. He studied at the Juilliard School, and performed in the New York City Opera, the New York City Ballet, and the Houston Symphony. He was a member of the Boston Symphony Orchestra for 28 years, and served as principal trumpet (succeeding Roger Voisin) for fifteen. He was also active as a soloist, and was the first trumpeter to record the Trumpet Concerto in E by Johann Nepomuk Hummel. Ghitalla was born in Alpha, Illinois, and his family moved to Knoxville, Illinois, shortly after he was born. At age 8, he decided he wanted to play the trumpet. He graduated from Knoxville High School in 1942 and enrolled at Illinois Wesleyan University. He entered the U. S. Navy a year later. He played trumpet in a Navy dance band and never went overseas. After the war, he used the G. I. Bill to enroll in Juilliard School of Music in New York City. He served on the faculties of Boston University, the New England Conservatory, the Hartt School of Music at the University of Hartford, the Tanglewood Music Center and the University of Michigan. At the time of his death, he was on the faculty of the Shepherd School of Music at Rice University. A CD of his final recordings was released by Bridge Records in August 2007. It includes concertos by William P. Perry, Amilcare Ponchielli, Johann Melchior Molter and Oskar Böhme. Mr. Ghitalla was a great mentor to many trumpeters including Rolf Smedvig, Wynton Marsalis, Raymond Mase and countless others. Mr. Ghitalla's characteristic way of single tonguing was called "anchor tonguing" and was very similar to the tonguing style called "K Tongue Modified" by Claude Gordon and used by Herbert L. Clarke. Armando Ghitalla also tutored the Jazz and rock trumpeter Bill Chase.